Het is hier heel leuk maar er valt feitelijk niet heel veel te beleven op een voor mij normale schaal. Er is een museum met wat plastieken van types uit de jungle, maar dat valt van ellende zo ongeveer uit elkaar. Je moet dus maar trips verzinnen of laten verzinnen om ergens naar toe te gaan. Verder is op de kamer hangen vanwege de hitte na de lunch ook altijd een goed plan. Maar ja dus de trip die ging dan naar Barrio Florida. Er is hier een gigantische brug aangelegd, die een stuk van de buurt beter ontsluit dan het heen en weer met een bootje. Dus was het plan om over die brug naar Barrio Florida te gaan. Zeg maar het Mar al lago van Iquitos. Mooi plan. Met de motorcarro moest het traject in twee keer genomen worden. Eerst naar de haven van Nanay. Daar was een mooie gelegenheid om suri te eten. Ik was er maar huiverig voor in google blijkt het de larve te zijn van een kever. Nou heel Iquitos zweert erbij. Maar ik weet het niet ik heb er één van het stokje opgegeten. Ik had denk ik niet een heel stokje weggekregen. Het smaakt zoals je denkt dat het smaakt. Eerst krokant omdat het op het vuur heeft gelegen, dan een beetje niks en dan toch nog een smaakje waarvan je denkt, ja zo smaken insecten. Ik was even later, maar pas na de lunch wel heel blij dat ik bij een toilet was, of het de suri was of de lunch dat weet ik niet. Maar ik was daarna wel een tijdje van slag. Maar gelukkig was het daarna ook weer weg.
De chef van het restaurant.
De rest van het aanbod, alles zo te zien vers.
Want na het avontuur met de suri gingen we met motorcarro twee de jungle in. Door die brug is dat waarschijnlijk mogelijk gemaakt. We moesten door enorme moddersporen, ik dacht soms dat we er in zouden blijven steken maar dat was geluk niet het geval. Maar het was wel een beetje fasten your seatbelts its going to be a bumpy ride. Helaas zijn er dan weer geen riemen in een motorcarro zodat we flink door elkaar heen gehusseld werden. We reden langs een enkele hut, een paar kippen, een verdwaalde burger en veel groen, en dus denk ik de jungle. We hebben afgezien van die larf op een stokje geen wildlive gezien waarvan ik dacht wow. Naar verloop van tijd, naar mijn gevoel wel een uur kwamen we op een stuk waar betonplaten lagen op het pad, dus toen ging de rit een stukje soepeler, toen reden we zeg maar ineens over herenswegen. Het ging soepeler, bij aankomst in Barrio Florida, E bleek daar een paar jaar gewoond te hebben maar het was geen succes. Ik denk ook dat de stad Iquitos beter is voor iemand zoals hij wilden we nog naar een zwemparadijs. Daar moesten we eerst een heuvel over die werd betiteld denk ik als Mirador. Je stond er in een soort alpenlandschap en daarna weer naar beneden. Maar ja toen werd het ook steeds donkerder en hoewel E geen reden zag tot ongerustheid wilde ik na zeg maar 2 uur in de motorcarro, en mogelijk ook weer 2 uur terug, eigenlijk wel voor de bui in ieder geval in een motorcarro zitten. Bovendien had ik niets bij me wat het leven in het zwembad leuker zou kunnen maken. Dus gingen we weer terug wandelen. Oh dat was dus weer die heuvel op, en af. En dan door een pad terug naar een soort vlakte met een paar hutjes. Het was zeg maar allemaal ver af van de Willem Schoutenstraat. Omdat het ondertussen een beetje had geregend reageerde een bestuurder van de motorcarro dat hij het niet ging wagen in nog meer modderbende. Maar er bleek gelukkig ook een boot terug te gaan. Dus gingen we naar de haven, ook dat bleek nog weer een tocht met de motorcarro te zijn. Dat was toch ook nog wel naar mijn gevoel 3 kilometer lopen in de jungle is dat dan wel een beetje klotsende oksel. Maar gelukkig kwam er naar verloop van tijd een boot aangevaren die ons meenam naar Nanay en vandaar met een motorcarro weer terug naar de Iquitos bewoonde wereld. Na een lunch wilde ik dus graag even op het toilet een goede tussenstop maken, maar daarna ging het eigenlijk wel weer.
Na al die avonturen heb ik die avond alleen maar een kopje thee gedronken. Dat leek mij beter voor de darmen. Gisteren ben ik dan naar een markt geweest om de hoek, om vooral te kijken naar bananen in alle kleuren maten en soorten en daarna met de bus naar de Mall. De bus zijn hier een soort gezellige muppet bussen, waar er nog net geen karakters uit het raam hangen. Maar dat zou heel goed kunnen. Je kan zo'n bus best als uitgangspunt voor een clip of musicalact doen. Het voelt veiliger dan een motorcarro maar ja het is allemaal maar relatief. Het frame is van hout en hier en daar om de circulatie te garanderen kijk je door de bodem heen. Welke circulatie er dan weer beter van wordt dat moeten wijzere types maar beantwoorden. Gisteren eindigde dan min of meer met het bierdrinken met locals. Voor de liefhebbers twee keer een J.
Al moeten jullie dan later maar om de foto's vragen.
Waarbij ik wel moet zeggen dat ik het maar een gekke pappa vond, want het waren een soort knudels, of aardappelmeel ballen. Meestal krijg je hele lekkere vrije harde aardappel. Maar dit was dus een soort aardappel puree bal. Ik vond, nou het had beter gekund. Ook de saus had van mij iets picanter gemogen. Oh wat ben ik een zeur.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten