1000 EURI

Hoewel ik mij graag in de business class wil zitten, is 1000 euri toch aan de ruime kant. Ze verleiden mij al eerder voor 100, of feitelijk 99 euri voor en stoel met extra beenruimte, en 880 euri voor nog een upgrade, ik vind het teveel. Maar misschien moet ik later nog eens kijken of ik het met mijn miles zou kunnen financieren, hiho dan blijft het nog veel geld. Gisteren met de bus naar het centrum gehobbeld. Er was weer een demonstratie ze zijn er dit jaar maar druk mee. Het was geloof ik tegen corruptie of iets dergelijks. Ze konden mooi over de middenberm lopen, al vond ik dat het er een hoop waren. Ik moet toch eens op zoek naar Missing. Oh het is nu nog niet heel warm misschien moet ik eerst gaan wandelen. Heb ik inmiddels gedaan. Er was niet veel veranderd. Hahaha al gaat dat bouwen hier soms

razend snel. Nu was er weer een heel warenhuis neer gezet, 4 verdiepingen terwijl het vorig jaar nog een gezellige parkeerplaats was. Het hele hoekje daar wat eerst een beetje gribus aanvoelde maar nu dus aangeharkt. Nou verder nog even over de markt gelopen. Die lappen pens is toch veel voor mij, maar gelukkig hebben ze er ook veel bananen. Zit ik mij de hele tijd zorgen te maken over mijn koffer even lijkt hij bijna niets te wegen. Maar ik laat natuurlijk een stapeltje boeken achter en heb verschillende mensen blij gemaakt met een presentje, dus ja dan wordt de koffer wel lichter. Gisteravond niets bijzonders gedaan. Alleen even door een galerij gelopen. Daar waren schilderijen van een dame, die toch in een paar schilderijen de peruaanse eetcultuur weet vast te leggen. Ik heb alleen de fotos op mijn telefoon, het wordt soms ook allemaal teveel met al die apparaten. Zucht, misschien moet ik voortaan ook alleen met een telefoon op pad en daar alles mee doen. Nee lijkt me maar niets, mijn camera is mij te dierbaar. Over het laatste boek, nou dat eindigt waar het andere boek zeg maar begon. Dit was over een homo in de jaren zestig zeventig, die verliefd wordt op een heterovriend. Toestanden ze zien elkaar om de zoveel jaar weer. De voorlaatste keer is met de opkomst van Aids, de hoofdrolspeler heeft geen zin in geneukt te worden. Daarom kan er nog een laatste deel aan worden toegevoegd. Dan is iedereen ouder, en rustiger. De hetero is nog steeds getrouwd, al is zijn 17 jarige zoon homo en de homo heeft een oudere vriend. Dat andere homo boekje had 17 op de kaft staan, maar de kaft schrijver had het boek niet echt gelezen, want die meneer was 27. Toch weer anders.  Ik voeg nog maar wat fotos toe van Callao, want ik weet niet of één van mijn Nederlandse lezers er ooit is geweest. Verder was een beroemde zanger en componist hier overleden. Ik geloof dat dat toch wel net zo'n dingetje was als de Paus. De zanger was geloof ik wel op respectabele leeftijd, dus eh.........
Ga ik zo maar op zoek naar een laatste lunch

Naar Callao

Manuel heeft mij gisteren meegenomen naar Punto en Callao. Dat is de haven van Lima. De cruiseschepen leggen er ondermeer aan. Verder is ook de luchthaven in Callao. Maar eh die haven is nog een streep verder weg. Lima gaat er prat op dat het de enige hoofdstad in Zuid Amerika is die een zeehaven heeft, maar vaak merk je er niet zoveel van. De stad zelf ligt een honderd meter boven de kust, en het strand, met een snelweg is eigenlijk een beetje moeilijk te bereiken. Wederom in een collectivo. De rammelbusjes. Het is nu zomers warm in Lima, en dan kan een toch met een busje wat ver is ook echt ver zijn. Die busjes gaan trouwens helemaal van het noorden naar helemaal het zuiden. Waarbij we nog moeten opmerken dat Fernando in tin-air is verdwenen. Geen idee, hij kwam niet opdagen.
Eerst naar de Javier Prado, maar onze bus bleek door te gaan richting Callao, niet helemaal naar Punto maar toch een flink eind in de richting. Hobbeldebobbel. Onderweg reden we nog voorbij een piramide, één van de zeventig ofzo, dus eigenlijk iets minder om je over op te winden. Eén van de zeventig in Lima.
Oh Ad is zo aardig om mijn blog te delen. Ik zag een heuse kolibrie in het wild. Hij zat bij het hotel om de hoek een slokje water te nemen uit een soort van fonteintje. Hij was petrol groenig, misschien door een benzine verontreiniging. En had een lange kromme snavel. Ja die dus.
Nog steeds en-route naar Callao. We kwamen er aan, er is een groot fort, zeg maar Heusden, maar dan zonder galeries. Je kon er een rondleiding nemen maar die duurde anderhalf uur. Beetje lang terwijl er geloof ik verder niet superveel te zien valt. Het oude havenstadje Callao dan daar waren we eindelijk. Alle huizen zijn er beschilderd, nou ja veel huizen met muurschilderingen, waardoor het er zeer kleurrijk uitziet. Het bleek dat het nog al in verval was geraakt, een soort van echte no-go zone. Maar nu is het fraai opgeknapt. Of is er een start meegemaakt. Het zag er leuk uit. We hebben er een maritiem menu als lunch genomen, natuurlijk ceviche en chicaronnes, mag ik zeggen een soort kibbeling. Oh ik heb het gezegd. De eigenaar was zo blij met de klandizie dat hij een foto van ons maakte voor op de website. Voor mij heeft hij ook een foto gemaakt. Blijkt dat de bevolking van Callao vooral bestond uit Italianen, die zijn hier met drie emigratie golven naar toe gegaan. Ergens 1800, ergens begin vorige eeuw en rond WOII. Niet alleen uit het zuiden. Met mij Maffia boek net achter de ogen zag ik met die Al Capone achtige auto's al schietpartijen etc voor mij, maar schijnt mee te vallen. Verder zijn ze goed in Salsa dansen. Dat hebben ze dan weer geleerd van de Peruanen, anders zouden ze de Tarantella dansen. Ja daarna zijn we gaan kuieren naar het echte Punto, dat bleek nog een tippeltje te zijn. Eerst waar de armere italianen aanspoelden, en daarna de italianen die iets beter hadden geboerd. Tenslotte natuurlijk op de kop een marine toestand, maar ook echt strand. Ik vond het allemaal wel wat hebben, jammer dat het anderhalf uur is met de bus, zucht en kreun.  

Yet mobiel

Tja op facebook ging er al een Yet keuken rond. In Lima is er dan nog de Yet mobiel. Een mooie auto 103 jaar oud. Duitse makelij, dus degelijk. Plek voor Yet en hond, ik zou zeggen afgezien van het feit dat de laatste op de wereld is, inslaan.
Ik was in het Auto museum. De Kapitool gids vindt het daar erg leuk, en zoals zoveel dingen hier is het weer een onverwacht event. Het museum start met iemand die in 1960 een auto in Arequipa ziet rijden, een Lincoln uit 1910. Die rijdt daar nog gewoon een vrolijk traject. Hij besluit die auto te kopen en dat is het begin van een imposante verzameling. Vooral Amerikaanse bakbeesten zijn er in het museum. Als het hele zooitje gaat rijden dan waan je in een gangster film met Al Capone schietend op een brede instapplank. Verder Amerikaanse autos uit jaren 50, 60 en 70. Enorme Cadillac fleetwood. Weinig Europese werk. Al stond er een fiat 500 uit 1971. Vooral het design van menig jaren 30 auto met hele mooie doppen op de radiator was indrukwekkend, je kon kijken in een tweede zaal daar stonden er die zeg maar half gerestaureerd waren en er was een werkplaats waar autos stonden waar nog het één en ander aan moest gebeuren en mannetjes druk aan het werk. Het was in La Molina, dat was ook omdat de taxichauffeur niet superhandig reed een flink eind rijden. We kwamen in een soort luxe vallei, blijkbaar La Molina. Maar toen we tot het 37ste blok gereden waren had ik het gevoel half in de woestijn te zitten, en ik geloof dat de taxichauffeur het ook al min of meer had opgegeven.
Het was dus een enorme loods aan de rand van de stad. Met die hoeveelheid autos er in. Het is voor hier natuurlijk wel jammer dat filmmakers niet steeds zullen bellen. Maar mocht je op zoek zijn naar een imposante auto, sommige de laatste exemplaren op de wereld dan kun je daar terecht. Ik vond bijvoorbeeld een auto ik geloof Packard, uit de jaren zestig mooi die was ontworpen door Loewry, daar stond eerder ook een automobiel van in het stedelijk.
Gisteren was het na één dag regen hier weer stralend. Op het oh het is wel echt warm. Iets wat het daarvoor niet was. Volgens mij is het nu weer echt zomer hier. Net iets te warm, maar wel lekker, ik heb met een beetje moeite de zonnebrand ook maar weer opgesmeerd, dat schijnt toch altijd beter voor de tijd te zijn. Kwa eten was het niet zo bijzonder, maar ik had een verschrikkelijke zin in Pasta hier tallerin, dat heb ik gisteren achter mijn kiezen geduwd.
Vandaag met Manuel naar Callao. Dat is het oude havenstadje, beetje ondergesneeuwd door de moderne haven en de luchthaven. Ik ga het zien

Yet mobiel

In Milaan

En het komt met bakken naar beneden. Gelukkig hebben ze hier die Galerij, waardoor je met zijn allen droog langs de Prada winkel kunt lopen, anders was het een pure verschrikking geweest. De Versace winkel zit er tegen over. Verder de Dom aan de buitenkant bewonderd, er staan 12 miljoen stambeelden op, verdacht veel mannen met een hoog Sebastiaan gehalte. Die Galerij ja die is wel mooi, maar er waren ook 10.000 natte mensen, allemaal op zoek naar dat ene tasje van Louis de V. Dus zeg maar een gezellige drukte. Die Dom ligt een beetje lager, ik zou eigenlijk wel weten hoe dat komt. Is er opgehoogd, is het een oud meertje, moeras waar ze nog makkelijk iets konden bouwen. Tja belangrijke dingen voor een bodem geleerde.
Verder in het kader van boekje dat ik net heb gelezen over Sforza gelezen. Dat zijn zeg maar de Medici van Milaan. Hoe hun zoon op staatsbezoek zeg maar ging. Wel raar dat dat het enige is dat over ze in het boek staat. Dan beter dat andere boek over Italië

Nou ja ik zag dit staan bij concepten, en dacht ik flans er nog een stukje bij en publiceer het wie weet...... 

Regen in Lima

Kai nadat ik gisteren een beetje had zitten bloggen ging ik de paden op en de lanen in. Bleek het te regenen, ik dacht eerst nog het miezert, loop maar door, maar daarna dacht ik nee, het is echt regen. Ben ik maar ergens gaan koffie drinken en zag dat het met stevige bakken uit de hemel viel. Daarna werd het wel minder, maar het heeft toch een tijdje echt geregend. Dat terwijl ik onderweg was naar de markt. Er zijn hier natuurlijk allemaal verschillende markten. Die waar ik heen ging heet heel handig Mercato 1. Dus er zullen er nog wel meer zijn. Tja wat zie je, nou veel fruit, maar natuurlijk ook allerlei dieren die jammerlijk aan hun einde gekomen zijn. Toen ik met M over de markt ging kuieren vlak na het bezoek aan een restaurant in Chinatown werd het mij bijna te veel en ging ik bijna over mijn nek, bij het zien van hele lappen pens en andere vage dingen waar je niet direct over wilt nadenken. Helaas had ik niets nodig op de markt. Daarna nog een beetje door gekeken in winkeltjes, het is dicht bij de toeristenmarkt, maar iedereen was nog druk om de vloer weer droog te maken. Daarna warenhuizen bezocht, maar ik bleef met het gevoel zitten dat ik alles wel heb. Al wil ik dan nog een foto boek, maar dat is hier heel handig niet te krijgen.
Ik geloof dat ik zo een soort van hele lijst aan afspraken heb, misschien moet ik gewoon op mijn bedje gaan liggen. The Ugly renaissance is uit. Ik weet niet of ik er veel van heb opgestoken. Tja dat die Medici de stad waren uitgestuurd, slecht plan economie stortte in. Dat de jodenhaat groot was. Dat ze het in hun broek deden van de moslims, want die stonden aan de deur van Europa. Dat je makkelijk verkeerde bondgenoten maakt. Dat Rome in het begin niet veel voorstelde, dat soort dingen. Nou ja vast iets van opgestoken, maar eh niet zoveel als de buitenkant mij voorstelde. Ik laat het met plezier achter. Nu Edmund White, een regulierig homo boekje. Moet er nog een beetje inkomen. Nog maar een foto van de brandweervrouw. Die wil hier vrijwilliger worden. Tja hoewel ze niet een soort van boven de motorkap kan kijken heeft ze wel de gemiddelde lengte van een brandweerman hier, dus ik denk dat ze die baan wel kan krijgen.
Gisteren niet veel bijzonders gegeten, eigenlijk twee varianten op de klassieke standaard, lomo saltado, maar dat was een pollo saltado en iets creme blabla, maar dat was een soort papa alla hucaina. Dus nou zette de zaak niet echt in vuur en vlam. Ga als het goed is zo Fernando, die van het liedje van Abba, nee niet Gracias per La musica, en ook niet Mama Mia, maar Fernando.
Ik ken hem sinds mijn eerste bezoek, dus dan eigenlijk net zolang als Alfredo, al zit die nu in New York............
Oh hij blijft netjes in karakte, nu wordt het weer morgen. Pffff, gezeur, misschien kan ik morgen niet.
Die afspraken, dat blijft altijd maar tijd kosten. Mmmm ik heb een oud stukje milaan gevonden. Ik ga dat ook posten, maar ik wil dat dit bovenaan komt. Kijken of het nu lukt

lima; zij de kroket wij de cavia

Alleen in Lima, ik ga het wat rustiger aan doen. M. met een super aardige taxi meneer naar het vliegveld gebracht. Gino, ik denk dat hij mij ook mag brengen. Na al dat vele eten nu ook een beetje rustiger, gisteren chinees, en vandaag lomo saltado. Gisteren te veel uit geweest waardoor ik vandaag een beetje brak ben. Maar ja ik doe dat eigenlijk nog maar een paar keer per jaar dus dat moet kunnen. Ah mijn blog over Gaston trok 125 bezoekers. Een nieuw record. Wie zijn dat dan toch allemaal. Krijg ik zelfs al vrienden van vrienden. Het is wel even wennen na de hele tijd samen geweest te zijn. Ik was gisteren met Uber naar Baranco, het was 3 dollar. Maar die uber mens, ja zo zeg je het toch, de uber man dan, reed volgens mij verschrikkelijk om. Naar Baranco dus, het museum van de kristelijke kunst was dicht, ik dacht die staan natuurlijk allemaal naar de paus te zwaaien. Maar aan de zijkant stond er ook een mannetje aan het dak te sjorren. Misschien was er sprake van een renovatie. MATE van. Testiono was wel open. Er waren de gebruikelijke foto's. Tja als je al die foto's ziet of voor je in gedachten haalt met al die jongens op het strand, en die typen in Brazilië dan kan ik me wel voorstellen dat eh nou ja dat dus. Ik dacht ook even goed dat Mapletorn niet meer is, anders zou die dat gelazer ook hebben. Verder is er altijd iets van een bevriende kunstenaar ofzo. Dat was nu eh nou laten we maar zeggen kleurrijk. Een hele zaal met kleuren en lappen die natuurlijk ook gekleurd waren......Verder waren er zijn foto's van mensen in traditionele dracht. De hoedjes leken soms verdacht veel op de hoedjes van Paris Hilton, weet je meteen waar Mario zijn inspiratie vandaan haalt.
Er wordt hier en daar gespeculeerd over mijn carriere als foodblogger. Ik weet het niet ik zag zo'n Nederlandse dame die dat deed en die gooide met liefdesverdriet zoveel troep en drank in haar smoothie dat ze het niet volhield. De dag dat de mayonaise mislukte zullen we maar zeggen om met Marjan Berk te spreken. Wie kent haar nog.
Maar zoals culinair Peru zijn vleugels spreidt, is het natuurlijk ook de Nederlandse keuken die de wereld veroverd. Was daar eerst al Napels en Zuid Italië met alle chips Amsterdam. Die trouwens nadat er op iedere straathoek één was nu weer nagenoeg verdwenen zijn. De patat met Nutella is misschien ook net iets minder dan een Pizza Margrettia. Nee hier dus, een heuse snackbar, met een muur. Met alles, al vond ik bitterballen een beetje vreemde eend in de bijt, maar de nasi schijt, de kroket en satehkroket, de hele beroemde hollandse keuken in Miraflores nu binnen handbereik. Het zag er echter niet uit dat het storm liep. Nou ja misschien moet het nog komen. Dus bij ons straks cavia op de kaart en hier de kroket.
Ondertussen lees ik een dik boek over de schaduwkant van de renaissance. Het valt tegen want het de titel is iets met sex en ziekte. Maar eigenlijk zou het ook kunnen gaan over de hedendaagse samenleving. Mensen met macht die een losgeslagen zijn, zeg maar Silvio als paus van rond 1500. Veel namen dat wel.
Ik heb natuurlijk alles en iedereen in Lima op de foto gezet. Maar ik heb ook nog wat foto's van Arequipa die ik een beetje vergeten was. Is het heel erg als ik die er een beetje doorheen prak. Lijkt mij van niet. Dan wil ik zo naar de markt kuieren. Het weer is steeds een beetje, nou ja dat het in ieder geval niet bloedheet is. Ook hier klagen ze er over dat het weer raar is. Arequipa was het zonder de zon er bij zelfs een de zon steeds koud. Als de zon er bijkwam ergens in de loop van de ochtend tot voor de namiddag was het flink heet. Oh oh hoe legde ik die tijdstippen, in de loop van de ochtend en eind van de middag uit. Ik vind zelf namelijk 8 uur niet in de loop van de ochtend, maar eh 10 uur weer wel, en 6.05 ook niet, maar 11.45 weer wel. Tja nou ja gelukkig hoeft de zon zich daar allemaal verder niet aan te houden. Meneer L uit A wil hier nu logeren, maar ik moet ook mijn rust een beetje hebben, ook omdat ik nog verder moet met al die sex. Al gaat het nu over minderheden, nou ja daar hoef ik de krant natuurlijk ook niet voor open te doen. Wel leuk voor die dame dat ze nu de SP mag bestieren, het is daar toch allemaal een beetje zoals in de bush familie. Leuk hoor........

 

Gaston

Vandaag was er dan het plan omdat het de laatste dag is van Marjan om maar El Mar te gaan. Het ceviche restaurant van Gaston Acurio. Maar zonder dat we het wisten was Tata waar we kopje koffie zaten te drinken ook een restaurant uit zijn keten. Dus terwijl we daar zaten zij M. terwijl ze over mijn schouder loerde, goh daar is iets van de tv ofzo. Er was een dame met een mooie kont die met een meneer iets aan het doen was. Ik zei tegen M. dat is die Gaston en inderdaad het bleek Gaston zelf te zijn. De Johny Boer van Peru, maar dan beroemder. Dus wij met hem op de foto. Ik heb hier ook een boekje van hem gekocht. Met dat boek dat ik al heb in Nederland zijn dat er twee. En we hebben dus deze keer bij hem in Cusco, Arquipa en hier in Lima gegeten. Terwijl ik vorig jaar met TJ ook bij hem heb gegeten in zijn home base Astrid & Gaston eh dus eh.
Dat dus omdat we ineens in een flow zitten van bekende Peruanen ben ik ook op de foto gegaan met die andere bekende Peruaan. Juist ja beertje Paddington. Ook bekend, zeg maar van boeken en de film.
Daarna zijn we gaan eten bij Gaston. Hij is er zo zaten we vlak voor hem ontmoeten verantwoordelijk voor dat iedereen aan de ceviche zit. Hij heeft de Peruaanse keuken eindeloos gepromoot en eten als een miljoenen bedrijf in Peru op de kaart gezet. En het eten van Peru weer op de internationale kaart. Die mensen als Virgillio zijn vaak bij hem in de leer geweest. Dus hij is wel de meester onder meesters. Verder lopen er in die bedrijven natuurlijk flink veel personeel in de rondte. Ook dat is natuurlijk mooi voor de economie. Frank werkt er en had ons er op gewezen. Frank heeft trouwens voor mij zelf ceviche gemaakt, en ja die was lekkerder dan die van vandaag. Was heerlijk en ik heb hem op de vingers gekeken. Ik had bij de ceviche van vandaag het gevoel dat hij iets te snel op tafel stond. Mijn eerste hapje was nog rauwe vis, en niet door het zuur gegaard. Maar daarna was het prima hoor. Als hoofdgerecht hadden we een buenito, ik denk een soort tonijn. Die lag in een gele (huacine??). achtige saus, met aardappeltjes, tomaat en grote, ik denk Lima bonen. Was heerlijk maar vrij machtig. Daarna kreeg ik toetje dat was chocolade taart, daar lag een heerlijke romige chocolade vla om heen en een soort wafel met chocolade. Het was allemaal heerlijk.
Gelukkig was het een tractatie van M. Al kun je bij die topperde top tent van Maido voor een 130euri eten, en hier was het iets meer dan 50. Het valt te doen voor rijke westerlingen.
Nu blijkt ofwel door de paus of door de storm, of misschien de pauselijke storm het vliegtuig van M. in de vertraging te zijn. De klm heeft er tijdig een bericht over gestuurd. Zodat M. hier nog op de bank zit.

Leest er nog iemand

Terug in Lima. Er was gedoe rond het appartement. :Achteraf was het vooral communicatie zoals wel vaker met problemen. Maar we kwamen netjes op de gemailde tijd aan, was er eigenlijk niemand. Daarna bleek dat we naar een ander appartement moesten. Daar was eigenlijk van alles onduidelijk en moesten we een tijdje wachten voordat alles duidelijk werd. Tja en dan zijn daar de problemen van de moderne mensch als geen wifi, hoe werkt het warme water etc. Nou ja een paar uur later was alles min of meer opgelost. Marjan heeft een riante slaapbank, in plaats van haar eigen kamer en ik heb een luxe bed, met een enorme tv. We gingen natuurlijk opgewonden voor de tv zitten, maar daar moeten we nog van ontdekken hoe die werkt. Er stond vooral op de tv no signal. Voor ons was de intocht van de Paus, dus eigenlijk no signal. Maar volgens wel ingelichte bronnen is hij in Peru en ergens in het voorbijgaan op jacht naar weer een pisco zagen we hem druk handenschuddend op de tv, dus het zal goed gegaan zijn.
Stormen in Nederland, aardbeving, Marjan gaat terug vandaag. Maar als je hier zo het nieuws volgt denk je is het nog veilig. Hoe gaat het straks met die gekozen burgemeester. Er is straks een Noord-zuid lijn, maar is er ook een Zuid Noord lijn of duurt het nog jaren. Stormen aardbevingen, hoe veilig is het daar nog.
Maar dus terug in Lima. We zijn gisteren naar het centrum gegaan. Twee keer een aardige taxi chauffeur al blijft het verkeer hier natuurlijk hectisch. :Heen sprak een soort van redelijk engels. Een tip voor mensen die hier heen gaan is, zeg altijd iets aardigs over het eten. Dan vinden ze je vaak al een stuk aardiger. De Via Expresso leek delen helemaal te staan met taxi's die onder, boven, links en rechts elkaar druk aan het afsnijden of inhalen waren. Die met een gezonde lucht van uitlaatgassen en keiharde Kenny Loggings, Footloos. Voor wie het nog kent, maar verder was hij aardig. Ik denk dat bij de andere taxi de radio gestolen was, in ieder geval geen beeld meer van de muziek.
Groot nieuws is wel dat de Tigresse de Oriente haar succesvolle tournee langs homo discotheken van Peru morgenavond afrond met een specatulaire show in Down town. Het is toch een beetje de Adele van eh ja waar, oh die één persoonskano waar ze mee van Iquitos naar Belem is gevaren ooit.
Dat soort zaken.
Lima centrum was een beetje van de leg doordat i Papa komt. Dus de kathedraal moest helemaal aan kant. Ik hoop dat ze van de gelegenheid gebruik maken om hier en daar een schilderij te restaureren. We zijn wel in een andere kerk geweest, al weet ik niet meer welke, ja die ene met dat beeld van Maria en waar je de lijdensweg van Jezus ziet, oh eh nog niet echt onderscheidend. Jammer.... Nou ja die kerk dus. Daarna zijn we naar het museum van de centrale bank geweest. Nu weet ik zeker dat ik naar Kuelap wil en heb daar later zelfs een te zwaar boek over gekocht.  Er was ook een overzicht van de schilderijen die meedingen naar een soort van nationale wedstrijd. Ik vond het niet echt iets van we hebben een winnaar maar eh tja
Doorgelopen naar de chinese wijk, want ook die is hier.  Daar gegeten, al is het weer anders dan in Amsterdam. Toen over de centrale markt. Ik moet zeggen dat bij ik bij het zien van de enorme stukken pens een brok in mijn keel kreeg. Wat je naar het nederlands zou kunnen vertalen als ik ging bijna over mijn nek. Ik was wel in staat om een mooi schort van binnenstebuiten jeans te kopen en zes glazen waardoor ik me wel afvraag hoe ik alles moet meeslepen. Maar ik ga nog een stapel boeken uitlezen, dus het komt goed, hoop ik.

Gaston wordt nog rijk

Gisteren een tweede bezoek aan een Gaston restaurant. Deze keer Chicha in Arquipa. Chicha is het maisbier dat ze maken van paarse mais. Volgens de legende zitten de dames in oud Peru op de mais te kauwen en kwatten de mais in een grote schaal, waarna fermentatie start. Kan best waar zijn, maar wij gingen aan de wijn en hebben dus weinig van doen gehad met het speeksel van de peruaanse dames. We gingen aan de lokale cebiche, Marjan en ik aan de lokale sla, met gefrituurde kaas. Daarna voor Marjan cavia, peking eend stijl, met paarse mais pannekoekjes en voor mij een steak van de alpaca. Het was allemaal weer voortreffelijk. Het eten in de Kinkerstraat is zondermeer goed, maar een stukje Alpaca steak is toch wel weer een heel andere beleving.
We zijn dus in Arequipa. Wederom op een stevige hoogte. Een stad omringt door allerlei gebergte. Actieve vulkanen en schitterende valleien waar we veel over lezen. Je kan er zoals de afdeling Marken deed gaan kuieren. Maar die hadden daar geslapen met schorpioenen en kakkerlakken groter dan het hele eiland Marken. Ook al doordat er door de aardbeving stukken weg geblokkeerd zijn was het voor ons helaas niet mogelijk om er naar toe te gaan. We zijn wel naar twee kloosters geweest. Het klooster Catalina. Dat is een soort halve wijk, in Nederland zou je moeten denken aan een hofje. Als je in het klooster ging, nam je hele huisraad mee, een paar bedienden en kreeg je een huis toegewezen dat in Amsterdam een ton of 8 zou doen. Je mocht dan alleen niet meer, of nauwelijks met de buitenwereld praten, moest meedoen met het hele klooster bakt, en je natuurlijk over moeten geven aan al het geroddel dat 200 dames waarschijnlijk met zich meebrengt. Vnaaoor Spanjaarden in de oude tijd een goede manier om van lastige dames af te komen. Tot de verbeelding spreekt een hal vol schilderijen van de is het Moeder Overste, op het moment dat de heer haar al heeft geroepen. Een hele hal vol met schilderijen van oude dooie nonnen zeg maar. Een voorzover bekent in mijn wereld een unieke stroming. Je wordt er als dooie non niet mooier op. Verder kun je er tussen de toeristen, het is de belangrijkste bezienswaardigheid hier leuk rondlopen.
We zijn ook naar het klooster La Recolleta geweest,. namen.... Dat is een Franciscaner klooster. Leuk omdat die Franciscanen soms best verboden boeken lazen van Erasmus, en een editie uit 1566 bezitten. Of een boek van Boerhave, dus de Hollandse wetenschap is hier relatief goed aanwezig. Verder daar exposities over prec-Columbiaanse cultuur, Wari e.d. een zaal met opgezette dieren. Er was ook een zaal met dingen uit de jungle. Daar waren ook tekeningen van hoe de mensen in het begin op de priesters reageerden. Ik moet zeggen dat de priesters op de tekeningen leken op Sebastiaan, zeg maar met pijlen doorzeefd. Dus ik weet niet of iedereen blij werd van de blijde boodschap. Er was verder een leuke foto van de bevolking van een Amazone dorp dat blijkbaar alle kleding had gekregen van een inzameling waardoor mensen er wereldvreemd in een jurk uitzagen. Gelukkig waren het wel vrouwen.
Ik vond ook de fotos van de priesters op hun uitje waar je dan af en toe een verdwaalde niet Spanjaard tussen zag.
Gister avond kregen we nog explicaties waarom er hier zoveel orgaanvlees wordt verorbert. Nou dat komt omdat spanjaarden het vlees op aten en de organen voor de slaven waren. Dan maar de fotos van de markt en bij Chicha.