Super suf

 Ik had een keer beetje suf op mijn ticket zitten staren en toen bedacht ik ga helemaal niet donderdag terug maar woensdag. Tja en op basis van niet meer nadenken en een beetje klungelen de PCR test geregeld etc. Blijkt dat de KLM toch pas vandaag een kussentje voor me opschud en welkom aan boord te zeggen. Allemaal geen ramp, maar de PCR test die 48 geldig moet zijn tja daar had ik ineens niet zoveel meer aan. Dus meteen weer een nieuwe test gedaan en dus nu, wel met wat minder stress, al weet ik niet of dat goed is wachten op de uitslag. Nou ja ik weet nu ook beter hoe het werkt. Dus ik ga daar straks op mijn relatief dooie akkertje naar toe en neem dan schriftelijk de resultaten in ontvangst. Maar beetje suf is het wel van me. Nou ja als die PCR test er niet was geweest was het natuurlijk helemaal een storm in een glaswater geweest. Het gaf wel meneer A de kans om iets meer van mijn aanwezigheid te profiteren. Hahaha een andere kwam maar niet omdat ik geen zin had sponsor te worden van zijn telefoon. Ook weer duidelijk. Verder zo ongeveer het laatste boek uitgelezen. Het was een echt wijven boek over een dame die glasblazer gaat worden op Murano. Toestanden en gezeur maar het eindigt natuurlijk allemaal met een gezellige baby in de armen. Verder nog een boekske van Cees Nooteboom over liften naar Parijs en andere streken en in 1954 vreemde vogels tegenkomen. Waarvan hij er natuurlijk zelf één is op dat moment. Ik was gisteren al wel een heel stuk gekomen met prop alles in de koffer en kijk of hij dichtgaat. Nu heb ik voor de dames aardewerken vazen meegenomen. Ik dacht die moet ik maar meenemen in de handbagage. Al die andere dingen die ik wel in de handbagage had willen proppen verdwenen toch nog als sneeuw voor de zon in de koffer. Dan denk ik nu natuurlijk meteen oh misschien moet ik nog meer meuk gaan meeslepen. Maar ja wat voor meuk haal ik nou straks in Nederland uit de koffer en geven mij een grote glimlach en als ik er op 17 oktober 2023 naar kijk nog steeds een gelukkig gevoel. Misschien moet ik A. in de koffer proppen. Hahaha oh nee daar ben ik vast ook weer snel op uitgekeken. Kookboek van Virgillio maar dat is in het Spaans en ga ik ook weer alleen maar twee keer inkijken, nou ja misschien wel op 17 oktober, oh nee dan heb ik nog wel een ander boek van hem waar ik in kan kijken. Misschien Jacques heb je gewoon al genoeg meuk. Ja dat heb ik zeker en ik heb natuurlijk al die kerststal in natuursteen gekocht. Ik wacht tot ik een gebeeldhouwde kerststal van L. krijg maar daar zit nog weinig schot in. Als ik er over ga zeuren krijg ik vast een zakje ronde kiezelstenen en zegt hij dat het heel abstract is geworden, maar wel goed gelukt. Nog maar een paar foto's je hebt hier heel veel art deco gebouwen. Overal en nergens. Blijkbaar was er in de jaren 30 van de vorige eeuw een enorme boom. Verder meneer A en meneer L. niet die van het beeldhouwen. En een beetje de kust van Lima, tijdens wat ik dacht mijn laatste wandeling hier, hahaha afdeling supersuf. Ik lees op internet dat afgezien van paar honderd mensen op ic, 1500 in ziekenhuis, 80.000 besmettingen per dag, en 10 doden per dag dat in Nederland Corona voorbij is. Ik neem aan dat ik me maandag dan weer op de Weesperstraat moet melden. Wel leuk want mocht er een Valentijnsgeschenk op mijn stoel liggen dan ga ik dat meteen vinden. Leuk hoor ik weet ook al van wie het denk ik is. Ja die heeft me het meest gemist..... En dan gezellig met zijn allen in de kring zitten oh ik zie het helemaal voor me. Dan val ik tenminste thuis niet achter de computer in slaap. Maar op mijn Valentijnsgeschenk, waarschijnlijk een doos kersenbonbons. He getsie om daar nou met je kop in te gaan liggen ronken. Ik hoop dat het dure zijn, waarvan nog een steeltje kers aan de buitenkant uitsteekt. Dat ik ook makkelijk met het verwijderen. Oh mijn aanbidder. Nee ik heb nog een foto's ontvangen van zijn harde roede, god moge het verhoede. 

24 uur wachten

 Nou ik had gehoopt dat 24 uur wachten op de resultaten van de PCR test niet zo heel letterlijk zouden zijn, maar inmiddels zit er ik 23 uur op te wachten en heb ik nog geen resultaat. Gelukkig zit het clubje op de hoek en kan ik er zo naar toe wandelen. Maar ik had het prettiger gevonden als ze de resultaten zoals in Nederland na een uur of 12 en zoals die andere club ook na een uurtje of 12 bekend zouden maken. Ik vind al dat wachten maar niets. En vandaag zo'n laatste dag staat toch al in het teken van wachten, en wachten. Nou ik moet het nog maar even volhouden.  Het is wel goedgekomen met de foto's van de Tuna dus hierbij de resultaten. Van binnen is hij echt een mooie diepe rood. Het is het rood wat ook in de bladluis van de plant gaat zitten waar ze vervolgens rode kleurstof van maken. 
Gisteren meneer L en A gezien. Dat was gezellig toen ik alleen met de hollandse delegatie wilde gaan drinken zijn ze hem snel gesmeerd. Gisteren stond de ochtend een beetje in het teken van de corona test. Nu denk ik natuurlijk dat het toch is misgegaan met mijn email adres. Had ik het maar ook op de whatsapp laten zetten. Ik moet er zo maar heen lopen. Al gaan ze daar natuurlijk zeggend dat die 24 uur nog niet helemaal voorbij zijn. Daar hebben ze dan ook weer gelijk in. Er even vanuit gaan dat ik resultaten krijg dan was het verder vrij soepel. Ik ben er heen gewandeld en na een beetje heen en weer gezwaai met papieren en zo kreeg ik een test. Ik vond dat het vrij soepel ging. Beetje vaag maar dat hoort er geloof ik in dit soort landen wel bij. Dus maar hopen dat de resultaten zo binnen komen of dat ik er een fout is gemaakt met de email. 

Tuna cactusvijgen. 

De cliffhanger, ik ben weer negatief dus ik ga me melden bij de KLM

Markt

 Hoewel ik van L. niet naar de markt mocht ben ik toch gisteren, lekker pheu naar de markt gegaan. De noodtoestand die hier is uitgeroepen. Ze weten er hier trouwens weinig van. Het resulteerde in extra politie daar op straat. Ik was naar de centrale markt van Lima gegaan. Ik heb alleen de non-food en groente en fruit afdeling bezocht. Voor de liefhebbers heb ik verder geen foto's van cavia of kippen in goede en slechte tijden. Die foto van een hele familie cavia's uit Ayachucho is eigenlijk wel voldoend. Gisteren weer een hoop niet dates gehad. Meneer J die boos was omdat ik hem niet had gebeld, wel een bericht gestuurde. Meneer L die zei dat hij vroeg iets ging roepen maar gewoon naar zijn baantje was en tenslotte meneer F die met mij naar de sauna wil en mij een saaie lul vindt als ik voorstel om thuis een wijntje te drinken. Het valt hier allemaal niet mee. Gelukkig had ik rekening gehouden met deze reacties dus viel er geen plan in duigen. Ik heb wel op de markt wat fruit gekocht. Een Tuna ook om aan Miss E te laten zien wat het nou precies is twee bananen en twee plata mango's. Je hebt hier verschillende types mango je moet het allemaal maar weten. De markt licht midden in een buurt waar  je allerlei meuk kunt kopen die een mens niet nodig heeft. Ze maken zich bijvoorbeeld erg veel zorgen of de honden het niet koud hebben. Je kan allerlei pakjes voor de hond kopen. Hele winkels vol met meuk voor de huisdieren. Verderop is het keukengerei. Daar ben ik natuurlijk dol op het is vaak een beetje blikkerige kwaliteit maar er liggen fraaie dingen tussen. Nu weer een soort kookpotten die je boven het open vuur kan hangen. Van aluminium, nee ik had ze niet nodig. Ik heb wat RVS blik gekocht, soort bordjes en twee kleine kommetjes waar je hier de sambal (aji) in propt, vaak met een bakje voor tienes limon. KLM stalkt me om de documenten op te laden voor de COVID toestanden. Die heb ik natuurlijk nog niet. Ik heb alleen het document waar ik verklaar geen builenpest te hebben. Maar ja dat is nog maar de helft. 

(E die aardappel is de tuna, cactusvijg) Verder is er Tamal en Plaza San Martin 

Zondag fietsdag

 Hier is de zondag naast dat het een beetje saaier is dan normaal een dag om de fiets te pakken en een stuk te fietsen. Ik heb dat ook gedaan, 3 euro voor een uurtje een fiets en ik ben de hele Areguipa afgefietst. Dat is een lange rechte weg die van Miraflores naar het centrum gaat. Het is een weg die langs mooie gebouwen gaat. Van die koloniale hycienda's maar ook langs foeilelijke nieuwbouw. Er zijn een paar hele drukke kruisingen op de meeste kruisingen was het verkeer stilgelegd. Overal staan hesjes om het in goede banen te leiden. Het is opvallend hoe slecht ze kunnen fietsen. De weg is twee keer twee banen dus ruimte genoeg zou je zeggen. Maar het is niet ongebruikelijk om iemand op een driewieler zoveel mogelijk links te laten fietsen, met een ouder er naast waardoor ze zeg maar tweederde van die twee rijbanen nodig hebben. Met nog een stukje extra voor slingeren, de mogelijkheid om ineens stil te gaan staan of weet ik veel wat. Er was iemand dusdanig op zijn plaat gegaan dat er een ambulance aan te pas moest komen en ik stond opgesteld voor een een verkeerslicht naast iemand die met luide muziek de indruk opwekte een goede snelle fietser te zijn. Ik dacht waar blijft die gast, die bleek tegen de stoeprand geknald te zijn, ofzo en lag ook op het wegdek. Maar afgezien van deze ergernissen was het lekker om een stuk te fietsen. Ik had een redelijke fiets alleen de versnellingen waren niet zo heel goed. Onderdeel van het traject is een tunneltje en daar kwam ik bijna niet uit. Dat was trouwens voor een peruaanse familie weer een plek om af te spreken. Om dan halverwege een helling naar beneden een beetje stil te gaan staan. 

Verder was gisteren de grote dag van mijn date met J. Ik had er geen torenhoge verwachtingen aan. Ik had hem 's morgens een bericht gestuurd. s'Avonds zei hij je hebt ook niet gebeld. Eh nee, en dat bericht dan wat was dat. Oh nou had hij niet gezien en telt bovendien niet omdat hij het niet had gezien denk ik. Gelukkig had ik er niet mijn hele zondag op gebouwd. De lunch had ik verderop in de straat gedaan met ceviche en chicharrones. Diner sla ik vaak over al mag ik wel koffie met gebak ofzo. Dus het dessert sla ik dan maar niet over haha. 
Ik dacht dat ik tot 72 uur een PCR test mocht doen maar dat blijkt 48 uur. Zat ik voor vandaag in het startblok voor de test blijkt het niet nodig te zijn. Ik heb een adres gevonden waar je naar binnen kan lopen maar ik vind het allemaal wel spannend. Anders moet ik morgen nog flink op zoek naar de mogelijkheid van een test. Maar ik denk dat het gaat lukken en ik moet ook nog een formulier printen. Vroeger had ik overal internetwinkels maar die zijn allemaal terziele ook daar zal ik nog even naar op zoek moeten. Ach het geeft de burger wat te doen. 

Het is hier goed vertoeven met al dat heerlijke verse fruit. Dus inderdaad maak ik s morgens een fruitsalade. Helaas moet ik oploskoffie drinken. Ik ben te lui om naar een starbucks of iets dergelijk te lopen. 

Barranco

 Gisteren maar weer dit keer in het gezelschap van H. naar Barranco geweest. Het was wederom een beetje een slome bedoening. Nu blijkt het museum van Maria Testino al weer verleden tijd te zijn. Wat zou er dan gebeurt zijn met het Masker en de pop, zie Alweer Pisco sour. En nog belangrijker wat zou er gebeurt zijn met de jurk die een replica is van de jurk van Versace van de legendarische sessie met Lady Diana. Ik zal er niet snel achterkomen. Voordeel was wel dat ik het minder heet vond. H. wilde er een speciale dag van maken. Maar ik vond niet dat hij heel veel had bedacht om het speciaal te maken. Ik zat te twijfelen of ik naar een markt wilde of naar Barranco. Uiteindelijk maar Baranco gekozen. Daar chinees gegeten en een beetje door de straten gewandeld. Dat was het eigenlijk wel. Maar Baranco blijft wel leuk. Wel wederom sloom van dat het museum is overleden. Maar ja zo gaat dat blijkbaar. Gek is dat ik normaal altijd nachten doorhaal in de disco, maar ik door corona denk ik ga niet in een disco staan gillen. Dan schreeuwt iemand mij natuurlijk helemaal vol met virus, en ik de volgende. Gevolg is natuurlijk wel dat ik het avond programma een beetje saaier is dan normaal. Er wil steeds een jongen afspreken maar die werkt tot 22.00 en heeft daarna zonder het te zeggen geen zin meer en stuurt berichten met morgen. Maar ja ik denk dat het vandaag hetzelfde liedje is. Vandaag zondag dat is meestal een dag van een weinig vertier. Ik geloof dat de gemiddelde Peruaan, in Lima naar het strand wil. Maar als ik dan al zou willen ik zie er meteen tegenop. Een flinke tijd in de bus en dan plakken op het strand. Ik prijs me maar gelukkig dat ik niet gevraagd ben. Ik denk dat ik hier straks gewoon in de buurt een wandeling ga maken. Misschien wat over de toeristenmarkt struinen. Ofzo en naar de warenhuizen die zijn natuurlijk allemaal wel open maar te bezoeken met dubbele mondkap. Dat is meteen weer peentjes zweten. Maar ze zijn er hier streng op. Ook altijd je vaccinatie bewijs laten zien. 

Volgens L&L en de NOS is hier de noodtoestand afgekondigd. L zegt dat ik ook beter niet naar de markt kan gaan. Ik heb het bericht nader bestudeerd, het gaat er om dat men vind dat er veel straatovervallen hier zijn. Daarom is ook het leger ingezet om te komen tot wat meer handhaving. Eén van de dingen die men heeft aangepakt is een stukje illegale auto handel. Men heeft een markt eh ja ontmanteld waar 50 gestolen auto's werden verhandeld. Ik weet niet of dat het soort markt is waar ik meteen naar toe zou gaan. Ik heb wel op straat een foto gemaakt van een Chrystler Le baron. Maar dat is meer om iemand gek te maken. Oh is gelukt. 

Ik lees nu een heel saai boek. Maar jullie weten hoe ik ben ik lees stug door. Gelukkig al op de helft VS Naipaul; Het verlies van Eldorado. Klinkt goed verhaal over koloniale toestanden uitbuiting het hele rataplan maar het is een soort geschiedschrijving met eindeloos veel namen en eindeloos veel geklungel van Spanjaarden, Engelsen, Fransen en Hollanders al worden die niet bij naam genoemd. Gekluns waarbij ze eerst verwachten dat het goud van El dorado in hun schoot zal vallen. De lokale indianen zouden blij zijn ze te helpen. Maar ja die stoppen liever bij tijd en wijle een Spanjaard op de het menu. Die Spanjaarden komen natuurlijk niet op het idee zelf gewassen te verbouwen en zitten daar een beetje weing vet te kweken voor ze op de kaart staan. Maar al die namen, pffff. Nou ja ik leer weer beetje over koloniale geschiedenis zullen we maar denken. Die meneer is trouwens uit Trinidad ofzo, West Indisch, maar zijn voorouders uit India. Dus dat is nog wel grappig. 

Nog even over het klooster er was in het klooster ook nog een heilige ontstaan. Dat was een wederom een Franciscus die was erg goed in vioolspelen. Ik denk dat hij daarmee wonderen verrichten. Hij wordt dan natuurlijk ook altijd afgebeeld met een viool. L. zat op een viool te tokkelen in het museum ooit, misschien was het wel dezelfde viool als waar de heilige aan had gezeten. 

Descalzos

 Gisteren onderweg gegaan naar het klooster van de Descalzos. Een hele onderneming al zat ik met mijn bips relatief goed in een ubertje, maar dan nog was het een hele reis. Voor de liefhebbers het is in Rimac, dat is de andere kant van de rivier. Het was een hele toestand om er te komen. Want het verkeer is hier verschrikkelijk. Maar uiteindelijk lukte het. Ik had het gevoel dat het een stuk opgeknapt was ten opzichte van de vorige keer. Het loopt er nog niet helemaal storm met toeristen. Gelukkig hoefde ik niet te wachten tot er een groepje was. Anders had ik waarschijnlijk mij beter tot het klooster kunnen bekeren. Het is gewijd aan Sint Franciscus. Maar er waren ook allerlei andere verhalen over heiligen. Er wonen nog steeds een paar broeders. Het bestaat uit 7 pattio's. Of hoe noem je die dingen. De stukken die ze lieten zien vond ik mooi opgeknapt. Misschien is er subsidie uit Europa naar toe. Ik moest er met een dame door heen. Anders was ik ook zeker verdwaald en natuurlijk allerlei deuren ingestormd zonder daar toestemming voor te hebben. Eerder mocht je geen fotos maken maar blijkbaar hebben ze een licht gezien en mag je voortaan foto's maken sin flash. Prima. Al met al vond ik het een leuk bezoek. Ze legde best veel dingen uit. Zo had je een paar schilderijen die wel Europees waren met kastelen en vergezichten, maar dan waren er toch inheemse dieren op geschilderd. Verder legde ze uit wat het verschil was tussen Cusco, Quito en Lima schilderijen. Die van Cusco kan ik nu een beetje herkennen. Daar zit vaak veel rood en goud en en houden ze van jurken etc druk beschilderen. Info voor de liefhebber. 

Ik ben niet in Nasca. Ik weet het niet met die vliegtuigjes die je kan nemen om de lijnen van Nasca te bekijken. Ik krijg een bericht van M. dat zei toen ze er was mocht vliegen en dat F. misselijk werd. Het vliegtuig stonk naar de drank. Mmmm nou in de Rough Guide stond dat die vliegtuigen ruiken naar misselijke mensen. Toen wilde ik niet meer. Ze moeten 's morgens vliegen want dan veroorzaakt de zon nog een beetje een schaduw. Als de zon loodrecht boven de lijnen staat valt er vanuit de lucht niet zoveel te zien. Dus je moet vroeg op en dan vliegen ze als een idioot met M achter te stuurknuppel er naar toe. Vervolgens moet iedereen het perfecte plaatje maken van de aap en kolibri dus zwenkt en tolt het vliegtuig. Ik vond het leuker om op de mirador te staan en te staren over de Pampa. Waarbij wel gezegd moet worden dat als ik er aan terugdenk de mirador een soort vliegtuig trap was. Maar ja die zag je in Iquitos ook overal rond de luchthaven nuttig toegepast. De kans dat ik dus neerstort bij zo'n event is klein. Het doet me wel denken aan het verhaal van een collega die verongelukt is op een zelfde wijze met het bekijken van ijsberen in Groenland. Credo blijft natuurlijk toch wel een beetje doe geen te dwaze dingen. Al doe ik natuurlijk andere dwaze dingen. Maar in tegenstelling tot andere jaren heb ik nog geen disco van binnen gezien. Ik weet het niet met dat geschreeuw en gejoel in een disco. Je weet maar nooit wat je allemaal in je gezicht geblazen krijgt. In Nasca hebben ze ook aquaducten of zo noemen ze die dingen. Ik denk dan aan iets wat je in italie ziet een soort buis die water aanvoert. Daar zijn het een soort schelphuizige constructies van stenen die een paar meter diep de grond ingaan. Je kan afdalen en dan zie je een stroompje kabbelen. Zo kwamen de mensen aan water. Je moet er maar opkomen. In een rivier bedding zag je een stuk of 10 van die constructies. In het desolate landschap was het best indrukwekkend. 

Over mijn collega's hier. Dat zijn natuurlijk de mede toeristen. Dat zijn voor een deel mensen die ik weet niet precies waarom op straat geen mondkapje op doen. Ze zijn schijnbaar vrije geesten en dan hoeft zoiets niet. Ze zijn lekker arrogant en denken laat die lullige Peruanen hun mondkapje voor hun smoel houden spelen ze geen panfluit, maar ik hoef dat allemaal niet. Bovendien sta ik boven de panfluitende medemens. Ik ben tenslotte groot en blond. Het zijn het soort burgers waar je trots op word. Waarvan je denkt had ik maar zulke vrienden. Mooie vrije geesten. Dan kijk je zo'n meisje na. Lekkere blubber billen, een broekje van kunstzijde dat lekker diep, en dan ook echt diep in haar bilnaad is opgetrokken. Oh had ik maar zo'n vriendin. Nou ja het zou natuurlijk makkelijk zijn om voor haar een string te kopen. In plaats van met mijn moeder boodschappen te doen. Ja heerlijk dat soort mensen. Ik zag ook een jongeman die had een hele kunstige snor met 7 krullen er in. Daar kon ook geen mondkapje over. Deels omdat we dan die rottige snor niet zouden zien maar ook omdat hij anders met twee föhns en een jaar voorraad haarlak onderweg zou moeten gaan. Hoewel deze meneer Peruaan zou kunnen zijn denk ik dat hij een collega toerist was want ik zag hem eerst dagelijks en nu niet meer. Misschien heb ik andere cruising tijden. 

Vandaag met Hugo op stap. Hij blijft maar verliefd op me. De liefde van mijn kant is echter te beschrijven als vriendschap maar het is een lieve jongen. Van L. zou ik hem zo in een doosje kunnen stoppen. 

Zo'n weblog is ook nog stress. Ik had nu de foto's of een aantal opgeslagen in mijn google drive dan kan ik ze hier toch een stuk makkelijker plaatsen. Dus vandaar dat jullie hier ineens veel foto's zien. Ja dezelfde als in Insta maar toch. En voor meneer P. het zijn allemaal foto's die ik zelf gemaakt heb. Afgezien dat ik geloof ik door ze te plaatsen op Insta ze ook een beetje aan Mark Z. geef zijn het mijn foto's dus ik kan er van alles en niets mee doen. 

Ik heb altijd een beetje onduidelijkheid met mezelf over wanneer ik nou terugvlieg. Ik kreeg een mail van KLM die weten het natuurlijk nog beter dan ik die melden dat ik op woensdag terugvlieg. Ik dacht donderdag mmm nou heb ik die hut te lang. Nou ja ik ga kijken of ik daar een slapeloze nacht van krijg ik denk het niet. Maar donderdag ben ik dus weer onder de Nederlandse zon of tenminste dat hoop ik dat die volop schijnt. 
Nu is hier de noodtoestand uitgeroepen. Dat is vooral om de criminelen die iedere 5 minuten een gewapende roofoverval plegen een beetje aan te pakken. Voor mij is dat niet zo heel erg. Ik ben eerder slachtoffer van roof dan dat ik zelf aan aan de gang ga. Dus misschien kan ik nu veilig bij nacht en ontij door Lima zwalken. Niet dat ik dat van plan ben, maar de gedachte is niet onaardig. Wel jammer natuurlijk dat het nodig is en dat Hen die van de zonde moeten leven, niet een eerzaam bijvoorbeeld in het klooster gaan. Maar ja dat die ik zelf ook niet. 

Museum

 Een museum bezoek is altijd een heilige graal. Of het nu het museum van Enschede is, of het Met. Het is altijd vertier een museum. Tenminste voor mij en dus kan er in het blog flink over gezeurd worden. Helaas was het museum inderdaad in een verbouwing. Het was voor de helft open. De helft die open was ging vooral over de geschiedenis van Bolivar en San Martin, de bevrijders van Peru. Men heeft tegenwoordig zelfs in Peru verzonnen dat vrouwen een stuk belangrijker zijn in de geschiedenis dan een tiental jaren geleden. Natuurlijk waren ze vroeger net zo belangrijk maar stonden ze niet in het geschiedenis boek. In Peru wil men daar verandering in brengen. Ze hebben een heuse Mata Hari, een dame die door haar samenwerking met de bevrijders voor het vuurpeleton eindigde en er was aandacht voor allerlei geschriften die ingingen op de grote bijdrage van de Peruaanse vrouw aan de vrijheid. Ja ja, verder was men lekker aan het vegen en aan het doen in het museum. Leuk is dat die musea vaak in oude historische gebouwen zitten en je dus ook een beetje van de koloniale geschiedenis kan genieten. Ze hadden ook nog net een paar vazen uit de andere kant van het museum gehaald zodat het al met al een aardig bezoek was. Al was het natuurlijk iets korter en minder informatief dan waar ik me op had verheugd. Volgens mij hadden ze vazen rond het thema muziek bijelkaar gezet. Leuk waarbij het toch altijd opvallend is hoe Nasca aardewerk er zo uitsteekt, of herkenbaar is. Het is namelijk altijd druk beschilderd met meerdere kleuren. Andere zijn nog wel eens mannetjes waar het meeste op geconcentreerd is maar bij Nasca gekleurd en geen herkenbare mannetjes/ vrouwen. 

Als over ziekte. Ik had een dag een stevige keelpijn, maar dat was in Iquitos, af gezien van af en toe een hoest die ik wijt aan teveel temperatuurverschil gaat dan best aardig. Verder is er altijd wel een beetje last van de darmen. Eén dag ernstig en had ik geen fut om het programma, meestal een museum bezoek te doen. Ik heb slechts Alex ontvangen en van water voorzien. Cola gedronken en gisteren nog rustig aan gedaan met eten. Maar 's avonds een pizza gegeten. Die niet voldeed aan de verwachting maar hier doorging voor een goede pizza. Bovendien was het in goed gezelschap dus hoefde ik niet te klagen. Ik kreeg er ook nog sangria bij, bijna een feestmaal. Vandaag staat er weer een museum op de planning. Ik kan het niet laten. Maar om te laten zien dat het allemaal de moeite waard is post ik wat foto's. 

Ik heb Hans Dorrestijn, Finale Kwijting uit. Ik weet niet helemaal wat ik er van moet denken. Het is wel Dorrestijn gezeur, maar te langdradig om het grappig te laten zijn. Het is helemaal fictie, al denk ik dat ik voor optredens met Adele Bloemendaal dan toch een andere naam had gekozen. Maakt het net iets meer fictie. Ik heb bovendien die voorstelling, ooit toen Adele nog in korte broek was gezien. Veel weet ik er niet meer van. Ik ging vooral voor Adele. Nog een boekje gelezen met nieuwe homo verhalen, boekje is alleen uit 1981 dus kort voor de pandemie. Grappig want een paar jaar later zou je zo'n boekje dus op een hele andere manier vullen. Eigenlijk zat ik me af te vragen wat ook geworden is van het merendeel van die schrijvers. Maar ik ben te lui om het uit te zoeken. Misschien moet ik foto maken en als ik me thuis de bieten verveel eens wat namen googlen. Maar waarschijnlijk kom ik dan toch ook niet heel ver. Nee zinloze oefening . 

Lima

 Ik ben weer terug in Lima, helaas was ik gisteren even iets minder door een reizigers diarree. Maar ik geloof dat ik vandaag weer iets meer het mannetje ben. De vraag is altijd waardoor je het hebt opgelopen. Ik denk misschien chinees. Dat zou wel jammer zijn want dat vind ik normaal wel een soort veilige optie. Maar het is niet anders. Ik was daarvoor naar Barranco gelopen, alweer nu echt om naar het museum te gaan. Blijkt het pas om 15.00 open te gaan. Een mooie slome bende. Dus dat was hem niet geworden. Terwijl ik wel het gevoel had een fikse wandeling gemaakt te hebben. Misschien omdat ik toch altijd een beetje het gevoel heb verkeerd te lopen. Ik had daarna met een jongen afgesproken. Een soort engel achtige jongen, behoorlijk meiskes achtig. Hij zat in een huis met transgenders die allemaal naar Lima, twee geloof ik naar Lima waren gekomen voor een new body. Ze wonen normaal in Brussel. Ik krijg wel het gevoel dat veel van die jongens als ze naar Europa gaan meteen in de trans schieten. Gelukkig is dat in mijn geval en als ik naar Zuid Amerika nog niet het geval. Mocht het wel zo zijn dan weet ik in ieder geval de weg. Over Iquitos kunnen we nog melden dat Diego sinds jaar en dag in Italie woont en daar een koffiebar heeft met zijn geliefde. Het schijnt in Milaan. Maar Jorge weet natuurlijk wel alle details maar niet het adres. Gisteren meneer Alex gezien, die is inmiddels getrouwd, maar heeft op zijn vrijgezelle telefoon wel Grindr staan. Was beetje sneu want ik had natuurlijk geen zin in een lunch en hij had wel anderhalf uur in de bus gezeten. Ik heb hem maar wat geld gegeven voor zijn transport. Het gaat geloof ik goed met hem, werkt in een restaurant en heeft dus zijn dame. Rare toestanden hier. Verder wordt het land overspoelt door mensen uit Venezuela. Die zijn ook vaak in Grindr voorradig waar ze kun kunsten als escort aanbieden. Het zijn vaak wat eh grotere jongens, tenminste als je de plaatjes moet geloven. Vandaag weer een poging om naar het museum te gaan. Maar misschien moet ik voor de veiligheid toch wat toiletpapier meenemen. Dat sluit dan aan bij één van mijn eerste herinneringen aan Peru toen ik een groepje hollandse meiden zag die met elkaar hier waren en die naar elkaar riepen dat ze nog toiletpapier hadden. Zo handig als je samen op reis bent. Dat en een stel met afritsbroeken. Oh voor de liefhebbers zit in in een appartement in Calle Porta, dat is schuin tegenover echt schuin tegenover de Solis Dies. Het is een wel aangenaam appartement. Met een wasmachine en dakterras. Wel op de 7 verdieping ik moet via een enge galerij naar binnen keukendeel woonkamertje en slaapkamer. Dus het is hier prima uit te houden. Al hebben die appartementen op de Alcanflores het voordeel van een bezemkast die een extra slaapkamer is. Dat heb ik hier dan weer niet. Maar ik kan hier prima vertoeven. In de slaapkamer is nog een airco maar die heb ik nog niet geprobeerd, ik denk dat ik dan meteen weer keelpijn heb.