Marokko

Het is hier in ieder geval heerlijk weer. De hele dag, oh dat is niet waar, elke dag 20 graden. Ik heb eindelijk een toetsenbordje gekocht bij de IPad en ik ben vooral benieuwd of dat een beetje soepel gaat. Met die goede oude cursus blindtypen, ben ik benieuwd of ik zo meters maak. Inderdaad het gaat soepel. De reis naar Marrakesh dus, geen Duitsland in december, geen kerstmarkt, maar een beetje Marokkaanse spullen, waar ik eigenlijk niet op zit te wachten. Wat hier vooral maf is dat ze niet of nauwelijks aan musea doen. Ik denk dat het komt omdat ze geen afbeeldingen willen maken, alleen van de koning. Maar daar vul je niet direct een museum mee. Dus eigenlijk ontbreekt het hier een beetje aan dat soort zaken. Verder ben ik in een stand voorzover het de winkeltjes betreft dat ik niets nodig heb, dus dat schiet ook al niet op. Dan zijn vervolgens de winkels die leuk zijn, met die koper spullen, leren spullen, of lappen, nou ja allemaal dingen waar ik waarschijnlijk nog een leven lang mee kan doorbrengen. Het is een mooie stand. Verder hoef ik natuurlijk ook geen keukenspullen aan te schaffen, ook daarvan heb ik voldoende om een groot gezin, dagelijks mee te voeden. Dus tja, beetje rondlopen, kijken naar de heren die voorbij scharrelen. Dat soort dingen. Er is hier een ruime voorraad aan burka babes, daar valt dan weer minder aan te zien. Meestal zijn ze zwart, soms zie je er een bril door heen schitteren. Ik moet zeggen dat het geld niet aan schoenen opgaat bij een burka babe. Die zijn echt nou ja uit een tijd en van een mode die ik niet heb meegemaakt. Maar ja om hier in je Diors door de stad te paraderen. Het is wel wat. Het is natuurlijk wel de stad van Yves Saint Lauren, dus je zou denken dat hij mogelijk wat goede smaak hier achtergelaten zou hebben. Maar ik heb daar afgezien van zijn eigen tuin weinig van gezien. Er is natuurlijk de gebruikelijke Zara en HM en nog zo wat winkels, en verder is er een markt met flashy imitatie. Volgens mij is het daar zelfs moeilijk om een tas te vinden of iets zonder dat er Kors of Klein opstaat. Tja Ik zit in een appartement in Gueliz, dat is het nieuwe deel, het is een half uurtje kuieren naar de Medina. Daar kun je spies en slangen kijken. Ik denk steeds bij die apen. Is dat die aap waar meneer A. Stoer mee op de foto ging. De aap die daarna zijn flesje water van a pakte en hem een welverdiende douche gaf. Hahaha apen, niet te vertrouwen. Je hoort het vaker.  Morgen vlieg ik terug.
Het toetsenbord is een uitvinding. Jammer dat ik het voor gebruik al had gesloopt, er zit een flut dingetje voor de batterij in en toen het uit mijn handen viel lag het klepje meteen los op de grond en was er een minuscuul stukje plastic afgebroken. Kunnen ze zulke zaken niet hufter proof maken. Ik heb ook al geen foto om dit blog op te vrolijken.
Laten we het ook niet actief promoten. Misschien later als ik er alsnog een foto bij heb bedacht.

Laatste dag in Napels

Wat gaat vakantie toch altijd snel nu alweer laatste dag in Napels. Na gisteren Michel gevonden te hebben waren we via Sanita naar Capodimonte gewandeld. Dat is een leuke wandeling, want Sanita heeft zeg maar een authentiek Napoli gevoel. Er gebeurt daar vanalles op straat. Markten, brommers die alle kanten opvliegen. Je kan er eindeloos veel meuk kopen. Nu Halloween voorbij is ligt alles al klaar voor de kerst en het meeste in hele goede smaak. Waarbij kitsch en uberkitsch het eerst in je opkomen. Vanuit Sanita kun je een flink stuk omhoog met de lift. Dat is wel zo lekker want Capodimonte, het woord berg zit er niet voor niets in. Je moet eigenlijk wel een beetje een berg opklimmen. Maar het paleis waar vervolgens het museum in ligt is dan weer een oase van rust. Ze hebben daar de afhandeling afhandeling van Caravaggio. Helaas van google mag ik niet de titel naar Nederlands vertalen. Wat een flauwe kul.. Maar je ziet Jezus, die een mooie gespierde man is, met een beetje een hipsters baardje die met de zweep er goed van langs krijgt. Je ziet het in de kunst en ook bij Caravaggio wel vaker. Er is nog ergens een schilderij van hem met dit mooie thema. Helaas is het museum altijd voor de helft dicht. Nu hadden ze er een vrolijke bende van gemaakt door overal Pucinella's af te beelden, en er een soort 17e eeuws Napels van te maken. Waarbij Pucinella nog het meeste lijkt op Jan Klaasen. Tja je moet altijd weer wat verzinnen om het leuk te maken in het museum. Of het altijd geslaagd is. Ik wilde nog steeds hun barokke meesterwerken bestuderen, maar omdat ze ook al druk, druk waren met iets over Calatrava te verzinnen was er geen ruimte voor de barokke meesterwerken. Ook de tekeningen van Rafael en Michelangelo waren tijdelijk ergens anders dan op zaal. Jammer want al die werken van Ribera en zo we moesten het er zonder stellen. Daarna paste gegeten daar beneden ergens in Sanita en 's avonds eigenlijk niets bijzonders meer gedaan.
Vandaag naar de Miscricordia, jammer dat daar een congres bezig was. De politie stond al op de uitkijk, want ik weet niet wat. De Caravaggio van daar mochten we alleen een beetje bekijken door een open deur. Dat was dan wel gratis, maar wel flauw dat we niet naar binnen konden. Niets aan te doen en een volgende keer beter, zullen we maar denken. Is het blog nou leuker met foto's ik denk het wel. Dus er zo toch maar een paar foto's bij toveren.
Waarbij de eerste dan de Caravaggio is. Verder twee foto's van een lokale heilige die hier geen kwaad kan doen. Mister Diego. Je ziet hier voortdurend Toto, Padre Pio en Maradonna ze hebben alle drie wonderen verricht, Diego nog het grootste. Al is het denk ik ook wel goed eens te weten hoe de onderwereld zich hier met voetbal bemoeid.
Daarna onder Napels geweest, en daarna nog Warhol gekeken. Hij heeft bijzondere dingen gemaakt, maar soms ook wel eens zich zelf er met een jantje van Leiden van afgemaakt zullen we maar zeggen.

                                                                                               

12 lezers

Ik heb er nog wel flink veel foto's bij gestopt, ok nou blijf het gewoon proberen. Nu dus in Salerno. Gisteren naar Paestum geweest. Voor wie het niet kent, het is een voormalige Griekse nederzetting. Ik geloof dat ze er zo rond 500 voor christus mee gestart zijn om daar een gezellig stad van te maken. Ze moeten er zin in gehad hebben want er resteren nog enorme tempels. Drie, helaas weet ik te weinig van waar die oude Grieken mee bezig waren om het allemaal goed te duiden. Het is daarna nog een tijdje Romeins geweest. Dat kun je dan weer zien aan de enorme huizen met atrium die de Romeinen kei gezellig vonden. Maar met name die tempels zijn enorm. Na de Romeinen ging het mis er waren geloof ik oorlogen, en malaria en aardbevingen. De hele santé kraam en tenslotte verviel ook nog de haven want het verzandde of zo. De stad kwam leeg te staan, en werd pas veel later weer toegevoegd aan wat we met zijn allen weten. Toen startte ook meteen het neo klassieke bouwen. Zo indrukwekkend was het dan wel weer. Maar die tempels zijn ook echt enorm. Vandaag naar Agripoli. Daar staat een kasteel dat dapper over de zee heen kijkt. Het was deze keer wel open. Het was alleen een beetje opnieuw in gebruik genomen. Logisch want er moet ook geld zijn voor onderhoud, maar of het nou meteen ook mooier er van was geworden. Er was op het kasteel een chalet gebouwd. Daar werden klassieke concerten gegeven. Niet toen wij er waren, maar het leek best goed mogelijk. Afgezien van dat was het er verder mooi en kun je echt heel ver over de zee kijken. Wat waarschijnlijk ook de bedoeling was want er kwamen niet alleen cruise schepen in die tijd met bakken toeristen. Daarna een beetje door het stadje gekuierd, wat een beetje een indruk gaf van een badplaats die leeg is na de zomer. Al leek het daar voor ons nog zomer. In een arbeiders restaurant gegeten. Kosten relatief weinig, de totale rekening was 20 euro. Met een fles wijn en een pasta en twee hoofdgerechten. Ik vond de prijs meevallen.
Ondertussen zijn de meeste van mijn boeken uit. Ik las nu weer een boek van een dame die met haar lief naar Marokko gaat en min of meer verbaast lijkt te zijn dat zij en haar Said daar slecht kunnen aarden. Temeer omdat haar kinderen op school meer dan een corrigerende tik dreigen te krijgen. Dat soort dingen. We hebben door onze excursie van vandaag wel Mama Rosa gemist. Er zit wel veel spellingscontrole  in deze machine. Meer dan in mijn hoofd bijna. Maar we gaan ze kijken.
Na een spritz hahaha.

Toch een blog uit Italie

Tja de vraag blijft natuurlijk of ik alle oude stenen hier niet uit mijn hoofd ken. De meeste wel en ze groeten terug dus dat is wel leuk. In Bari geweest, wereld beroemd omdat er de beschermheilige van Amsterdam ligt Sint Nicolaas wie kent hem niet. We zijn alleen om de kerk heen gelopen op de eerste avond. We logeerden in de artiest suite. Dat was een helemaal wit meisjes paleis eigenlijk van één kamer. Er hingen foto's van het meiske waar het waarschijnlijk om draaide. Maar oma was belangrijker want die moest de bedden opmaken en koffie brengen vroeg in de morgen. Het opknap bed liet ze liever opgeklapt, er was voor ons besloten dat we een setje waren. Dus onzin twee bedden, gelukkig was het oma uit het hoofd te praten. Ze was al ernstig in de krimp, of was niet echt groot gegroeid;. Maar verder was ze wel aardig. De volgende dag meteen geprobeerd met OV naar Castelló del Monte, dat bleek toch een beetje ingewikkeld. Eerst was er al het spoor dat opgebroken was waardoor we in een bus moesten, en daarna weer in een bus met uren wachten. Dat hebben we toen maar overgeslagen en zijn met een kerel in zijn taxi gegaan. Dat werd beetje duur maar auto huren kost ook geld. Dat was allemaal mooi, zie ook de Italiaanse euro cent. Wel zo makkelijk. De volgende dag naar de witte stad Train, ook weer met een trein. Wel zo makkelijk. Het zijn daar allemaal steden waar de Noormannen, Robert en Frederick nog al hun invloed op hebben laten gelden. Dus allemaal Normandische kerken en paleizen. Sober en mooi, soms met een Spaanse barok opgeknapt, dat niet perse alleen maar goede smaak is. Maar Train, we hebben genoeglijk in een hipsters hut aan de haven gegeten, met de frittura hip in een patatzak. De pret kon niet op. Alhoewel de volgende dag gingen we met de flixbus naar Matera. Prima verbinding, enige min is dat de flixbus wel een beetje buiten het centrum aankomt, het was een redelijk tippen, en dan denk ik wel welke gek gaat er nu met twee keukenrollen op vakantie.
Ik moet altijd erg denken wat ik meeneem als koffer vulling, dat ik kan achterlaten, keukenrollen die ik in Nederland toch niet gebruik leken mij een goede optie. Ook omdat ik in Matera dacht dat ik wijn aan de goden moest offeren en spontaan een heleboel wijn over het laminaat pleurde, super handig keukenrol. Ze minderen hard maar ik weet niet of ze mee terug naar Nederland mogen. Matera dus en de tippeling, we liepen er gelukkig wel in één streep naar toe. Anders was het wel ruzie geworden in de tent. We moesten even wachten op onze knaap. Hij bleek een goed leven te hebben en ons daar ook nog een beetje deel van te laten zijn door ons op koffie te trakteren en te laten zien waar we goed konden eten. Bleek wel een beetje een bussen ding te zijn maar toch. Alle sessies daarna bekeken en trap op en trap af gelopen. Ten opzichte van het eerste bezoek ooit is het weer helemaal tot leven gekomen. In tal van grotten zitten nu tentjes, hotels, restaurants handicraf stores ets We waren in een museum voor moderne kunst, dat was een soort hand grot, of Amsterdam met de lobben structuur. Je liep via de centrum grot zo dieper verschillende grotten in vreselijk boeivol. En d kunst bijna net zo mooi. Zullen we maar zeggen. De volgende dag nog meer grottentocht gedaan en een kerk bekeken, die in een grot zit. Daarna weer de volgende dag door geflitst naar Taranto. Jammer dat de flixbus een vertraging had, maar dat liet de hippe assistent chauffeur zich niet niet eh nou die was lekker druk met zichzelf. In Taranto daar staat verschrikkelijk industrie, ik heb wel eens iets gezien op de tv over een wijk waar alle kinderen vreselijke ziektes hebben en je het gif overal in de kamer ziet liggen. Maar ik geloof niet dat wij daar heel dicht bij zaten, al zag ik dan weer weinig kinderen. De mosselen van Taranto zijn beroemd van Tokio tot New York, we zagen ook iemand uit Tokio of New York er rauw een paar peuzelen. Er is de vraag of het leuk is, nou Italië is altijd leuk en lekker en je kan nog winkelen ook. Al heb ik dat nog niet heel veel gedaan. Maar dat gaat komen in Napels, ik hoor de schoenen al die door Amsterdam willen lopen. Hieronder allerlei foto's, waarbij de eerste in de grot is met het museum. De tweede is ergens Matera. Dan ja die spritz dat kan overal zijn, dan Train, de witte stad. Twee keer en de inktvis ook. Dan het kasteel op de berg en nog een keer Matera. Terwijl de laatste foto dan in Paestum is.
Hoe is het weer. Ook altijd een favoriet zever onderwerp. Nou de eerste paar dagen was het 25 graden, dat kun je betitelen als goed, nu dreigt het de hele tijd regen maar feitelijk valt het wel mee. Het is regent af en toe een beetje maar eigenlijk steeds niet voldoende om alle plannen om te gooien. Alleen een boottocht leek ons een beetje misselijk makend. Met die hoge golven ets./

De laatste dag

Het is ineens een drukte van belang in de lobby van top-tours. Ik maak er mijn ontbijt, ik eet wat Brood en koffie net voldoende om de wereld aan te kunnen. Ik heb de laatste dag zeg maar doorgebracht met meneer Santiago. Nadat er op maandag een actie was geweest om naar gesloten musea te gaan, was er dinsdag een herkansing, maar moest hij eerst naar de universiteit, toen ging het vervolgens heel hard regenen en kwam hij door een ongeluk ergens onderweg uren te laat. Jammer ik was het Nationale museum maar ingegaan. Hij stond later, maar wel anderhalf uur na het afgesproken moment voor het museum. Maar toen had ik vreselijke trek en zijn we met een taxi maar terug naar de Zone Rosa gegaan om daar iets te eten. Op mijn verzoek Chinees, ik weet niet wat ze hier met de chifa doen, maar in tegenstelling tot Nederland of Peru leidt het niet tot een smakelijke variant. De chifa arroz was nog wel gekleurd, maar of er verder nog smaak aan zat, ik weet het eigenlijk niet. Verder was de soep een gewone hier soep zonder vage kip of wan-tan er in. Er moet nog op geoefend worden, als je het mij vraagt. Na een siësta zijn we bruisend Bogota gaan verkennen. Volgens hem was het door dinsdag, en was er eigenlijk niemand in de bars aanwezig. Zeg maar na één biertje in een lege bar met een koeienkop aan de muur was dat avontuur ook weer klaar.
Gisteren zijn we weer naar het Nationaal museum geweest. Het was mij natuurlijk al wel opgevallen dat de collectie weliswaar boeiend is maar dat er ook niet een duidelijk lijn is in de expositie. Op de gevel roepen ze nog iets over thema's, maar binnen valt er niet veel te bespeuren aan samenhang. Waarbij wel gezegd moet worden dat het verder mooi is ingericht. Ik had zelf iets meer chronologie aangebracht. Er waren diverse schilderijen en beeldhouw werken van Botero te bewonderen. Het was zeker leuk om daar met Santiago te zijn. Maar grote hoogtepunten uit de geschiedenis van Colombia mij werd het allemaal niet veel duidelijker. Wanneer het nou precies onafhankelijk is geworden, ja met die Bolivar. Waarom heeft die Bolivar eigenlijk niet één groot verenigd zuid Amerika doen maken. Je weet het niet.
Verder zijn er de nodige pre-hispanische vondsten te bewonderen. Voor mij lijkt het snel op Peru en ben ik ook geneigd de indeling met verschillende culturen te maken. Maar ik weet niet of het mag. Al dacht ik wel eens nou dat lijkt wel Nasca, Chankay, of Chimu. Misschien is het ook een soort barok, impressionisme of wat je verder ook in de kunst hebt. Nou ja alles met alles en omdat er een moderne Sebastiaan hing een mooi museum. Het is een oude gevangenis, dat is natuurlijk al leuk en die gevangenis is weer gebouwd in de vorm van en kruis.
Daarna naar het Moderne kunst museum. Daar was eigenlijk geen ruk aan de beloofde meesterwerken waren uitgeleend of iets dergelijks en er hing en stond wat waarbij een corridor met oude deuren nog het leukst was.
Nu moet ik me maar concentreren op de terugreis. Ik heb natuurlijk nog uren te gaan. Maar wilde zo nog een koop wandeling maken. Al gaat mijn nieuwe koffer nu geloof ik al met geweld dicht, dat terwijl ik 32 kilo aan troep mag meeslepen van de KLM, maar dat is fucking veel, maar wie weet zie ik het licht en koop ik een koffer vol met spullen die ik ineens nodig blijkt te hebben. Ik denk het niet Jet.....

Nog een paar dagen

Het zit er al weer vrij snel op. Donderdag naar huis en maandag heerlijk weer aan het werk. Tj heeft ondertussen Amsterdam verlaten. Ik maak hier contacten via Grindr, waarbij een deel natuurlijk wil dat je voordat je voorstelt al sex wil. Een deel je waarschijnlijk wil beroven, en er ook nog gewoon aardige mensen tussen zit. Waarschijnlijk het grootste deel. Ik heb in ieder geval een paar in de laatste categorie getroffen. Waarbij S. nu even de ster is van het moment. Gisteren wilde hij mee naar het Nationaal museum. Dat bleek bij nader inzien niet het beste plan ooit, want het was maandag in de museum wereld, inderdaad dicht of cerrado. Het stond ook in de gids, maar die geloofde hij niet. Ik heb met hem rondgelopen. En een beetje geschiedenis les gehad. In 1947 is hier een presidentskandidaat neergeschoten, daarna is de stad letterlijk ontploft en het halve centrum gesloopt. Ze geven zelfs tours over oorlog en vrede in de stad. Ik begrijp dat het niet de Tolstoi Leesclub is. Ik was zondag ook in een klooster naar binnen gelopen. Dat bleek een expositie gaande over de burgeroorlog. Daar zijn geloof ik 250.000 slachtoffers gemaakt. Gezellig hier.
Maar dat is allemaal geweest, je hoopt maar dat het niet een normale manier van politiek bedrijven is. Dan zijn de foto's van Thierry wat mij betreft, en ik ben best een voorstander van een wereld met anale sex of waar ging het ook al weer over. Klok en klepel.
Verder is het hier overdag lekker zonnig, beetje bewolkt, met af en toe vooralsnog een plantensproeier regen effect, en dan is het weer zonnig. Terwijl het een graad of 22 of zo is. De typen in Bogota hebben zich natuurlijk al voorbereid op een mogelijke 11 stedentocht, maar het is een prima temp voor een gringo. s Avonds koelt het af en is het geloof ik 15 graden of zo, dan komen die jassen met bont kraag goed van pas.
Ik krijg maar geen kooplust hier. Misschien moet ik toch naar een dokter.
Jet, er zijn menen die status ontlenen aan het feit dat ze internationaal veel winkelen. Ik ben voor een serieus wetenschappelijk onderzoek hier zelfs over geïnterviewd. Want waar de één status geeft aan dat ik heb ik op marktplaats gevonden geeft een ander status aan oh dat heb ik nog uit New York, of Medellín. Omdat ik daar van hou was ik een bijna te onderzoeken geval. Dus ja ik heb een Peruaanse aardappel stampers, een koffie schep uit Salerno, rsv bakjes uit Lima en vooral kleertjes uit Italië. Mijn groene schouder tas komt uit München. Maar het Prince t-shirt weer uit Amsterdam. Ik vind het leuk, en het geeft ook allemaal een doel aan een wandel tocht. Zo zag ik vanuit Medellín een warenhuis uit de Metro, ik dacht ja dat gaat hem worden voor de bakjes. Bleek niet helemaal te kloppen maar de omgeving was er super geschikt voor.
Vandaag ga ik dan wel met Santiago naar het museum. Leuk leuk. Maar na mijn zoek tocht naar een wasserij mag ik zo mijn was op halen. Voor de onderbroeken afdeling is dat goed nieuws. Ik zie hier nu voor het eerst een andere gast. Ik weet niet of er veel zijn. Misschien is het niet het seizoen voor ze of weet ik veel. Ik heb maar wat brood gekocht en ontbijt hier binnen, hoef ik niet meteen de straat op.