Tweede derde en .... huis

 Zo dan was er gisteren weer bezichtiging van huizen. Eerst was er het huis op de begane grond. Een appartement 80 m2 ofzo op begane grond. Op de foto's zag het er nog al donker uit. De verwachtingen waren relatief laag. Maar het bleek heel erg mee te vallen. Bij het appartement hoorde alleen een kleine patio en het was onderdeel van een groter complex. Als je op de patio ging zitten kon je kijken naar natuurlijk de niet superfraaie buren, maar je kon ook naar een groentje kijken met bomen etc, en de patio lag eigenlijk een beetje in een tuin van de villa van andere buren. Het was een paar jaar geleden van binnen helemaal opgeknapt waardoor je er in eerste en tweede instantie helemaal niets aan hoeft te doen. Het zag er best spik en span uit. De keuken was mooi. Er was wel een hoge eettafel gemaakt en in het midden van de kamer staat een enorme paaldans paal. De slaapkamers liggen deels onder de grond omdat Salerno daar snel omhoog gaat. Dit appartement staat nu op nummer 1. Twee slaapkamers, en 1 badkamer. Ja ik weet het maar ik ga er toch alleen wonen. Nee er heeft zich nog geen tweede sponsor gemeld. 
Dit huis was in Salerno.

Het hutje in Pagani waar nog veel aan te doen is. Zucht. 

Het plaatsje bij de paaldans hut

Paaldansen voor de rest van het leven. Het lijkt donker maar gordijnen weg, en deur naar plaatsje open en je hebt licht en ruimte of je in Slotervaart zit. Met een koffie naar het groen te staren. Het voelt meer aan als Jacques 

Het tweede appartement was weer in Pagani. Dat appartement weer een enorme hut heeft op zijn minst een likje ver nodig. Voordeel van het huis is een mooi dakterras maar op het zuiden waardoor je vermoed dat het in de zomer loei, en loei warm gaat worden. Het was weer op de negende verdieping. Waarbij moet aangetekend worden dat je van 8 naar 9 met een mooie trap moet. Omdat het echt een soort van zolderverdieping is zijn er veel scheve muren vanwege het dak. Maar op 200 m2 blijft er wel een stuk over waar je kop niet aan stoot. Uitgerust met twee badkamers een oma, en 3 of 4 immense slaapkamers. Een grote woonkamer met daarin oma en keuken etc. Het was aardig, maar je krijgt toch met al die balzalen wat moet je er mee. Zit je straks zelf in de hal. Daar stond nu een kerstboom, en meer ruimte heb je eigenlijk niet nodig. Dit huis had een likje ver nodig, dat was wel duidelijk. Er was een tegelvloer maar het was aan te bevelen om die opnieuw aan te leggen, want afgezien van de woonkamer zaten er hier en daar kapotte tegels tussen en ook had oma nog wat tapijt en andere verhullingen er over gedaan. Waarschijnlijk omdat ze zelf ook niet tegen de vlakte wilde gaan. Maar toch. Deze was iets verder van het station, maar het viel niet heel erg op. Misschien toch net iets anders zoeken, maar ja het waren wel veel van die grote hutten. De makelaar dezelfde als dag daarvoor was aardig. Ze had nog iets in de aanbieding. Een vrijstaand huis op een plaatsje. Dat kostte niet veel maar er moest van alles aan gebeuren. We konden er alleen om heen lopen. Ik vond zelf dat het op een soort Dickensachtig achterbuurtje stond. Waarschijnlijk een hoop werk om er een parel van te maken. Dat laat ik ook maar aan mij voorbij gaan. Al met al schiet het project nog niet heel erg op. 

De paaldans hut is vooralsnog favoriet.  

Verder een pizza gegeten en een delizie di limone, zodat er tussen het werken door ook nog tijd is voor vertier. Omdat ik weet dat een deel van jullie meer bezig is met eten dan met mijn plannen van wel of niet of misschien toch of weer geen hut ook foto van het eten. Ondertussen had ik me aan de dom ook nog verlustigd aan de billen van een jongeman. 

Ondertussen rijdt Y ons  over herenswegen, waarbij ze vooral een hekel heeft gekregen aan het feit dat ik denk dat alle wegen naar Angri leiden. Gisteren zijn we over de snelweg naar Pagani gereden en binnendoor terug dat was een plezant ritje. Maar het verkeer blijft hier een bijzondere eigen dynamiek hebben waarbij iedereen er een eigen plan op nahoudt en je bijvoorbeeld na de afrit op de snelweg nog kan besluiten er toch af te willen. Gezelligheid alom.......

Eerste huis

 Gisteren hop meteen het eerste huis gezien. Op de negende verdieping in Pagani. Op twee passen van het station. Een enorm huis 200 m2. Hoge kamers, alles netjes onderhouden door een oma voor wie het te groot was geworden. Maar ze verzekerde dat ze er met veel plezier had gewoond. De kamers waren allemaal voorzien van perfecte tegels. Oma had het natuurlijk op een bepaalde manier ingericht en het was vooral groot. Mooie hoge kamers maar het voelt niet helemaal als Jacques aan, ik zou er wel lang het gevoel hebben op bezoek te zijn. Met een balkon op 9 hoog duurt het ook een tijdje voor ik daar senang mee zou zijn. Er was één enorme badkamer en naast de keuken was nog een toilet maar eigenlijk was dat meer voor de dienstbode om daar op te gaan in geval van nood dan dat het voor normaal gebruik was. Oma vond het een gezegend huis want ze had er 5 kinderen ofzo groot gebracht. Enorme gang met daaraan de verschillende ruime kamers. Badkamer fraai met een soort degelijk jaren zeventig goed onderhouden badkamer gebeuren. Keuken een beetje nou ja die was ook uit de jaren 70 al kon Oma en haar dochter daar prima koffie in maken, denk ik. Ze boden het aan maar geen gebruik van gemaakt verder Giovanna van Remax gezien. Die wilde meteen een video maken om te laten zien dat Remax klaar is voor de rest van de wereld. Ook nog een vaag document getekend, maar dat zag er uit als een soort verslag van de bezichtiging. Volgens haar was dat de normaalste zaak van de wereld. Het pand heeft een schitterend uitzicht over heel Pagani. Nou is dat niet zo veel bijzonders maar je zag ook de Vesuvius en volgens Oma zelfs Sorrento. Maar volgens haar dochter viel dat wel tegen, of zag oma dat alleen zelf.  Tussen de 50 meter naar het station, een duidelijke pre was er nog een soort van huis tuin en keuken gasfabriek achtige toestand. Dat valt dan te ontdekken en werk aan de winkel.Naast 3 grote slaapkamers was er dus die keuken, een eetkamer en een salon. De salon strompelde je meteen naar binnen. Daar kun je dan je je gasten ontvangen zonder dat ze verder ze door het huis hoeft te laten zwalken. De keuken was net te klein om die te betitelen tot woonkeuken. Maar dan zat er een eetkamer achter. Het zag er allemaal keurig, maar met oma smaak uit. Likje ver zou wonderen doen. Zonnig en licht maar geen air-co. De deuren naar balkons etc waren uitgerust met dubbele deuren, en ik weet eigenlijk niet rolluiken. Oma zat denk ik de hele tijd het liefst met een rocking chair naar Sorrento te kijken. Het meubilair dat er stond was van hele goede kwaliteit. Een paar enorme kasten die oma waarschijnlijk niet zou meenemen. Die tegels in de verschillende kamers, perfect gelegd, maar wel een beetje verschilende motiefjes dat weer wel. Allemaal mooi, twee nadelen. Het voelt niet helemaal aan als mij en Pagani. Maar voor een eerste hut krijgt het wel een ruime voldoende. Je kan het laten inpakken voor €162.000 kan ik er ook nog kindertjes gaan maken om de kamers te vullen. 

Verder dan een wandeling gemaakt door Pagani. Daar was vooral heel veel verkeer. Het waren wel aardige kleine straatjes met veel kleine middenstand, bakker slager, kapper en bar. De vage bombombini bar bleek een gewone koffie bar te zijn. Met al dat verkeer zou ik aan gemeente, commune de Pagani voorstellen om een deel autovrij te maken. Maar omdat het ook stroomde van de regen is het de vraag of veel mensen gebruik gemaakt zouden hebben van de mogelijkheid om te flaneren. Ik denk ook dat op een normale dag mensen liever lekker in de auto zitten. Dus misschien valt mijn plan niet in goede aarde, maar meer iets als een pot met planten die je van 9 hoog per ongeluk laat vallen. Zeg maar in duigen. Maar er zijn wel leuke oude kerkjes. Vandaag weer een bezichtiging in Pagani. Maar ook dichterbij in Salerno IJburg. 

Terug in Amsterdam

Paar dagen in Cairo gedaan. Nadat we in Luxor aankwamen hebben we daar nog een beetje rondgescharreld. Mijn darmen waren, het was zaterdag een beetje in de war geraakt. Maar ja ik kreeg een pil van Mariolein en toen ging het weer beter. We hebben er vooral koffie gedronken en naar het museum gekeken. Daarna naar Cairo gevlogen. Onze maten van Egypte.nl kwamen ons steeds netjes halen. De vlucht naar Cairo ging soepel en ook daar stond weer een mannetje op ons te wachten. Deze keer was het eigenlijk een jongen. Hij had ook Chinees gestudeerd. Hij bracht ons naar het Steigerberger Pyramide hotel. We zaten dan ook erg dicht bij de Pyramides. De volgende dag moesten we weer vroeg aan de bak. Op naar het Egyptisch museum. Ze zijn al jaren aan een nieuw museum aan het bouwen. Dat is nog steeds niet af. Het wordt geweten aan de Arabische revolutie. Maar het zou geloof ik vijf jaar geleden al af zijn. Ik weet niet of dat een excuus is. Het oude museum is een stoffig museum maar in een gezellige rond 1900 sfeer. Met vitrines vol meuk verder niet uitgelegd waarom het bijzonder is. Vooral de opgraving van Toetachamon is bijzonder. Het eerste graf dat men in tact heeft aangetroffen. Bijzonder want je ziet hoeveel spulletjes een farao meekrijgt. Dan is hij nog geen bijzondere gast geweest. Dus als je nog groter en belangrijker Farao was dan moet het helemaal immens geweest zijn. Wat ze niet aan de zielige jongen met een klompvoet meegaven. Verder was het verhaal dat men de Farao eerst in pyramides begroef. Maar op een bepaalt moment kwam er iemand op het idee om kelders te maken in de Koningsvallei. Veel minder opvallend maar ja de zaak was uiteindelijk toch leefgeroofd. Ik vind de schilderijen die men laat in de Egyptische geschiedenis heeft gemaakt. Die zijn nu geloof ik te bewonderen in het Allard Pierson. Verder hadden ze in het museum natuurlijk van alles neergezet tot het vol bleek te zijn. Ik vind glaswerk altijd mooi. En verder waren er veel mooie beelden te zien. Ook een hele opgegraven wagen is toch ook bijzonder. Maar ja ze zijn dus druk met het nieuwe museum. Dat gaat dit jaar open zegt men.

Na een rondgang door het museum gingen we weer in het busje, er was een lunch geregeld, en het regende zomaar in Cairo. Na de lunch gingen we naar Piramides. Er was een keus om er in te gaan. Ik heb er over gelezen dat het donker en smalle gangen zijn. Ik dacht ik pas. Volgens mij is het vooral de buitenkant indrukwekkend. M en Opa gingen wel naar binnen. Opa was er bijna ingebleven. Zowel fysiek als psychisch. Hij was ook onder de indruk van dames met grotere heupen. Ik heb het naar binnen gaan overgeslagen. Volgens M heb ik niet veel gemist. In Luxor zijn we in een paar koningsgraven geweest. Daar komen drommen toeristen, die zweten en puffen. Ik denk dat de lucht slecht is voor mensen maar ook voor alle wandschilderingen. Een dilemma van toerisme. Maar het was wel leuk om er rond te lopen. En daarna nog de Sfinx. Er was een noodzaak om voor een soort foto shoot moment met een koetsje of kameel te gaan. Wij kozen maar voor een koetsje. Zielig paardje en jongen met mooie ogen en slechte tanden die hem af en toe een tikje met de zweep gaf. Gelukkig niet zo dat je meteen Partij voor de dieren stemt. Maar ja er werd wel gemompeld op een bepaalt moment zal hier hier ook niet meer mogen.
De laatste dag zijn we met een Uber naar de Mall of Egypt geweest. Mooie lokale winkels, Armani, Chanel, Adidas, Nike, Levi's en Carefour. Na een grote wandeling en een kopje koffie gingen we naar El Ataba een soort van Souk maar dan vooral winkelstraat, na winkelstraat. Nadat we allemaal kleding voor dames bewonderden, veel hoofddoek pakken, maar ook leuke Mariah Carey pakjes waar je All i want for Christmas. Maar zouden die 15% grieks orthodox die pakjes afnemen of zouden ze jaren in de winkel hangen. Je weet het niet. De Uber terug was drama. We kregen een mannetje en dat duurde en duurde, wel 50 minuten 15 minuten en toen had mannetje er geen zin meer in, daarna ging het nog twee keer mis, en de derde reed ons richting het Pyramide hotel. Ging helemaal goed tot hij stopte aan de overkant van de snelweg. M. vertikte het over de weg te rennen. We hebben mannetje er van overtuigd dat hij ons tot de voordeur moest brengen. Heeft hij gedaan, ik heb hem een fooi gegeven was hij later zo bleek blij mee. De tocht terug naar Amsterdam ging soepel. Alleen was onze pickup in de tweede lobby gaan zitten. Lekker suf van Egypte.nl. Maar dat was de enige smet op de organisatie. Op naar de volgende trip.

Laatste dag in Luxor

 We zijn langzaam terug gevaren van Aswan naar Luxor. Eigenlijk is het stroomafwaarts, maar dat weten we allemaal maar matig. We dachten we gaan op Nile cruise en zien het verder wel. Blijkt dat we tal van excursies moesten doen, dan weer hier kijken dan weer daar kijken. Gisteren moesten we de Luxor tempel te bekijken. Meteen naar aankomst. Deze had een uitbreiding gekregen van Ramses II. Zei Mo maar ja je gelooft het allemaal. Verder zagen we dat Alexander de Grote gekroond werd. Die had zoveel op met de Egyptenaren dat hij tot Farao gekroond mocht worden. Over Darius en de Perzen hoor je geen woord, al hebben die hier volgens mij ook gezeten. Die tempels zijn een beetje hetzelfde. Je hebt een heiligdom. Dat was in deze tempel met een Romeinse extra slag gedaan, en dan bouwen ze daarvoor een nieuwe ingang als de nieuwe Farao genoeg tijd en geld heeft. Die Ramses II was heel lang aan de macht en rijk. Die had bedacht om een straat van Sfinxen te maken van 4 kilometer. In een zichtlijn met de volgende tempel. De gemeente heeft nu bedacht dat die straat herbouwd moet worden. Dus ze hebben het hele stuk langs de kade onteigend en alles met de grond gelijk gemaakt. 

Zo het is hier steeds nog 38 graden. In Caïro waar we vandaag heen vliegen zal het een paar graden koeler zijn en ook 's avonds meer afkoelen. Daar moeten we ook weer op pad, naar het oude of nieuwe Egypte museum en de piramides . Gelukkig worden we steeds opgewacht door een mannetje van Egypte.nl zodat we verder niet zo veel hoeven na te denken. 

Onze collega reizigers gingen om 5 uur aantreden om in een ballon te zitten en over de Koningsvallei te ballonvaren. Met mijn hoogte vrees en 5 uur 's morgens waren we niet goed in staat om dat allemaal te ondernemen. Dus zijn we nu nog een beetje aan het wakker worden om straks door Luxor op eigen gezag een kleine wandeling te maken. Maar ook voor ons is het nog vroeg, 8.15. Dus er is nog weinig open. Ik was mijn leesbril kwijt geraakt, M. heeft goed helpen zoeken, zelfs met mijn bril op haar neus om pas een dag later te melden dat ze hem gevonden heeft. Nou zo blijf ik lekker bezig met naar de bar lopen en vragen of ik hem daar heb laten slingeren.  Helaas ging de ballon tocht niet door. Want er stond te veel wind. Ondertussen kregen mijn darmen ook last van winderigheid en heb ik de lunch later overgeslagen. We zagen wel kans om naar het museum te lopen en daarna naar het Wintergarden hotel te gaan. Dat zijn hier allemaal chique hotels met veel, of alleen maar vergane glorie maar wel mooi. In het museum zagen we een mummy die mogelijk van Ramses 1 was, maar ja niemand weet het zeker. Hij was op zolder gevonden bij een museum in Niagara Falls en gekocht voor het museum van Atlanta. Daar had iemand het wetenschappelijk uit elkaar laten trekken en tenslotte aan het museum in Luxor geschonken. Dat is natuurlijk wel lief. Verder natuurlijk veel beelden van de Farao. Ik geloof dat Achnaton ook geliefd was in Luxor, maar ik moet me er echt nog een keer beter in verdiepen. De tweede helft van de middag bestond uit het naar Cairo vliegen. Ja en daar zijn we dus eigenlijk sinds gisteren in de namiddag. 

Vandaag moesten we dan weer naar het Egypte museum. Ze zijn al een tijdje bezig met een nieuw museum bouwen. Mooi is dat we het van hier kunnen zien. Jammer dat het nog niet klaar is. Het wordt wel immens. Ze hebben ondertussen al uit heel Egypte bijzondere dingen verzameld. We kregen door het oude museum een rondleiding. We zagen natuurlijk Nefrite. Of hoe je het schrijft en vooral Toetachamon. Dat was nog niet verscheept naar het nieuwe museum. Ik geloof dat ze een deel van de zaken uit het oude museum er laten staan. Waarschijnlijk beten want ze hebben ook veel zuilen en enorme dingen daar staan. Met een verhuizing zou je jaren bezig zijn. 

 

Laatste dag in Aswan

Gisteren met een faluga een trip gemaakt op de Nijl. Dat is een lokale zeilboot zo'n exemplaar met een stok en een zeil. We hadden heen de wind mee, maar ja als je Nederlander bent dan weet je wat het betekend als je heen de wind mee hebt, dan heb je terug de wind tegen. Dus moesten heen en weer laveren om weer in de haven te komen. We zagen een vlucht flamingo's zomaar heen en weer vliegen en konden genieten van de relatieve stilte die af en toe aanwezig was. Omdat we hier bijna in het oude Nubia zitten worden we ook aangespoord om helemaal in de Nubische cultuur te duiken. Op sommige boten was dan ook een Nubisch dansfeest aan de gang. Beuken op trommels een beetje roepen en een rondje springen. Nou ja eigenlijk alles wat je al als toerist hebt willen doen. We gaan dan ook vanavond vol voor het Nubische feest. Als M. tenminste op tijd mijn pakje klaar legt. Het is de bedoeling dat je hier een tocht in een koetsje maakt voortgetrokken door een zielig paardje. De aanbieding is dan om naar de Souk te gaan. En nog wat andere mooie dingen te zien. Ook als je relatief weinig zin hebt om gebruik te maken van die service dan blijft men gezellig naast je rijden met koetsje en al. Je voelt je bijna als in die mooiste maandverband reclame ooit waar een dame de fietstaxi overneemt. Precies dat gevoel je loopt een soort briesend no my friend te roepen naar het paardje dat eigenlijk ook een beetje wil briezen. Maar we gingen gewoon dapper doorlopen. Een andere leuke en goed werkende tip is net doen of je de kok bent. We liepen door een soort plantsoen. Komt er een dikke meneer achter ons aan, een beetje van het model ik ben de chef. Hij zegt ik ben de kok van jullie boot, zal ik jullie naar de markt brengen. We lopen een paar meter met de beste man op. Maar ineens zegt er een stemmentje in mijn hoofd is dit ook weer niet een manier om een arme toerist geld uit de zak te kloppen, eigenlijk rijke toerist, ok. Dus hij dringt wat aan loopt in gezwinde pas vooruit. Als ik zeg dat we toch een andere kant op gaan. houdt hij op met zijn stevige pas. Even later zie ik dat hij terugloopt richting boot. Die arme man hij was natuurlijk echt onze kok en en helemaal niet uit op geld, hij was gewoon zijn boodschappenlijst vergeten. Die andere hollanders hadden ook ervaring met de chef, en vandaag kwamen we ze tegen. Waren ze zelfs twee chefkoks tegengekomen van de boot. Het is wat met al die koks. Je krijgt toch beelden door van de Arabische chef, besmilla, besmilla. 
We zijn ook weer via de markt gewandeld. Eerst is er een gedeelte met de mooist spullen die een toerist kan kopen en daarna veranderd het in een mooie dagmarkt met blikken keukenspullen die ik echt nodig heb. Halve schapen waar je een stukje uit kan kiezen en hele grote bloemkolen. Maar ja het is hier ook vruchtbare grond, waardoor bloemkolen heel groot kunnen worden. Terwijl er vrouwen toch veel in burka, of nikaaf staan te bakkeleien over het mooiste stuk je kip. Verder op zie je dan weer kippen hun best doen in een krat om nog iets bijzonders te maken van de laatste dag van hun leven. Maar weer verderop zagen we gewoon een haan parmantig rondstappen zonder zich bewust te zijn dat je ook als haan net zo makkelijk in de soep kan belanden. We hadden als doel om het Nubisch Museum te zien. Omdat het Nassar meer half het gebied van de Nubiers onder water heeft gezet is hun cultuur geëerd met een museum. Dat de hele geschiedenis van hun beschrijft. Van de grotwoningen tot de moderne tijd van de Moslims. Het begon dus met grottekeningen in een nagebouwde grot. Daarna kwamen de eerste vaasjes etc te voorschijn. Daarna natuurlijk de Egyptisch/ Nubische geschiedenis. Daarna de relatie met de oude grieken, Romeinen, de Byzantijse periode en tenslotte de Moslims. Nou volgens mij is de conclusie dat Nubiers een integraal onderdeel zijn van de beschaving van Egypte. Ze zullen voor gelopen hebben, achtergelopen, maar altijd in de min of meer hetzelfde pad als geheel Egypte. Ik begrijp  uit de gids dat ze er relatief lang over  gedaan hebben om Moslim te worden. Verder zitten ze maar een paar weken caravanen van de  Arabische golf waardoor en veel uitwisselingen waren met India en China. Een boeivol volkje. 

Aan de overkant van de Nijl was er steeds een stukje met zo te zien wat graven verlicht dat blijkt de site van Qubbot El-Hawa te zijn. Bij veel blog lezers gaat er natuurlijk een aha op. Inderdaad Qubbod El Hawa. Samen met de universiteit van Jaen is er de laatste jaren veel onderzoek gedaan en zijn er tal van graven mummies en andere mooie zaken blootgelegd. Een kleine expositie in het museum was dan ook niet meer dan terecht. Een paar best mooie mummies konden we bekijken. Ik ben natuurlijk geen mummie kenner en dit waren de eerste in Egypte dus ik vond ze meteen mooi. 

Er is nog een beetje paniek over of wel allemaal aan boord zijn want we varen zo weg. 

Een tijdje later en we zijn lekker onderweg. Er was net wat we aan aan boord high tea noemen. Maar omdat ik een siesta had gedaan had ik een kopje koffie genomen om weer een beetje wakker te worden. Nu is de avond net gevallen, het is kwart over vijf in de lokale tijd. 

Ik lees een dik boek over de Nijl, nu over de waterpolitiek en Soedan. Ik heb net gelezen hoe de president in de jaren 80 van de vorige eeuw alle alcohol liet vernietigen in zijn land. Goed bezig meneer Numeri. Ofzo al die namen in de geschiedenis. We zijn alweer ingechecked voor de vlucht terug naar Cairo maar dat kan 48 van te voren. Ook weer geregeld. 

Sunset op de Nile

Sailing 

Een pas opgegraven Mummy

En nog één

En nog meer zaken uit de opgraving. Ja sorry ik heb niet alle bordjes goed gelezen. 

Kijk zo zou het er recent aan toegaan in een Nubisch klasje 

En dit is dan weer byzantijns de aards engel Michael in gevecht met de draak. Michel wint. 

Eh dit is de godin van de rechtvaardigheid. Ze giet een kruikje water van de Nijl leeg, de rest van het bordje ben ik vergeten. 

Dit ben ik, wel duidelijk dat er een contrast is met mij en Nubier. 

Ach een ezel met pauze 

En dan voor het laatst aan land in Aswan. Dit is niet onze boot we moesten er doorheen om in onze boot te komen die weer tussen een derde boot in lag, dus weinig overzicht van de boot. 

Isis tempel

 Vandaag dan weer allerlei excursies om Aswan heen. Het is steeds vroeg aantreden. We vertrekken om half acht. Gisteren in de namiddag hadden we nog een tocht vrijwillig op een bootje naar Numibiers op een eiland. Dat gaf natuurlijk bijna een ruzie met de gids. Want ze hebben geen geschreven taal en het wordt dus ook niet onderwezen. Ik dacht dat het discriminatie was. Ze hebben toch recht op hun eigen cultuur en taal. Maar M. vindt nu denk ik dat ik dit soort meningen beter niet overal kan ventileren zoals bijvoorbeeld op het blog. Oeps. 

Misschien is het nog aardig om te melden dat ik gisteren een mislukte Grindr date had. Hij kwam te laat naar het de afspraak en ik was op bed gaan liggen zweten, wachten op de douche. Misschien had ik daar ook eerder al iets op moeten doen. We zijn nog een nacht hier dus wie weet, nieuwe nachten. Maar ja daardoor stond ik dan wel weer fris aan het morgen ontbijt. Daarna gingen we naar de onaffe Oblix kijken, hij was gedacht als langer dan 50 meter te worden. Maar ergens is er iets misgegaan hij is gebroken en nooit afgemaakt. Het moest de grootste ooit worden. Ze hakten ze hier in Aswan uit, begin van het werk bestaat uit gaten hakken daarna hout er in te stoppen. Dan maken ze het hout nat en dat zet uit, het is de bedoeling dat de steen dan uit de de rotst knapt. Hele toestand dan wordt het natuurlijk nog een helemaal glad gepolijst en de hiëroglyfen er in aangebracht. Vervolgens wikkelen ze het in linnen lappen. Maar ja een kolos van 50 meter lang en weet ik hoeveel doorsnee. Het is niet iets wat je makkelijk naar de haven rolt. Maar dat was wel onderdeel van het proces. Daar ging het dan op een vlot en werd het naar de stad gesleept waar hij besteld werd. Dan maakten ze een heuvel van zand, en lieten ze de oblix langzaam in een gat glijden door steeds zand weg te halen tot hij dan uiteindelijk op zijn sokkel stond. Een heel gedoe. Dus. Daarna gingen we naar de Tempel van Isis, door de Aswan dam zijn er natuurlijk een heleboel locaties van tempels onder water verdwenen. Ik geloof dat ze er 7 in totaal verplaats hebben. Wij gingen kijken naar de tempel van Isis. Een tempel wederom met Griekse en Romeinse invloeden gewijd dus aan Isis. Die geloof ik de moeder is van Horus. Ze was de vrouw van een zoon van de goden hier. Maar die beste man werd door zijn broer slecht behandeld. Die broer had een gouden kist perfect op maat gemaakt. En gevraagd aan iedereen op een feest om te kijken wie er in paste, dat bleek dus die man te zijn. Maar ja de boosaardige broer deed de kist meteen dicht, en gooide de kist natuurlijk in de Nijl. Arme Isis ging achter haar man aan maar er was toen ze hem vond nog maar weinig levendig aan te bekennen. Maar met een vogeltje in zijn mannelijkheid te laten pikken, kon ze nog net een zaadje opvissen en daar werd ze natuurlijk meteen zwanger van en was Horus een feit. Nou ja ze hadden de tempel dus steen voor steen herbouwd. Naar een ander hoger gelegen, en ook nog een beetje hoger gebouwd eiland, ach eigenlijk een soort buiteneiland. Toestanden. Maar het zag er wel mooi uit. Het bleek dat het met de eerste dam nog een paar keer overstroomd was geworden geraakt. 

Het spreekt voor zich dat we daarna ook de Aswan of Nasser dam gingen bekijken. Er zijn twee dammen, de oude en de nieuwe. De oude is van rond 1900 maar die bleek best vaak te overstromen. Hij is nog een keer of twee verhoogd. Maar in de jaren 60 kwamen ze op het idee om een nieuwe dam te bouwen. Hoger, mooier en beter. Om de Nijl te beheersen, die overstromingen waren toch maar lastig en moeilijk te voorspellen. En natuurlijk ook om energie op te wekken. Een lening bij de Wereldbank werd geloof ik niet of gedeeltelijk verleend. US dacht veel gedoe en omdat Egypte ook wel wapens van Rusland kocht waren ze tijdens de koude oorlog ook niet heel erg vrienden. Rusland heeft daarna de dam aangelegd. Maar het was voor Rusland veel geld en veel gezeur dus die hebben er naar een paar jaar weer hun handen van afgetrokken. Jammer is wel dat de installatie Russisch is, en dat onderhoud en reserve onderdelen niet helemaal vanzelfsprekend zijn. Dus staan er een paar van de turbines op een Russische onderhoudsmonteur en reserve onderdelen te wachten. Jammer daar zou de overheid wat aan moeten doen. Er staat een mooi Sovjet kunstwerk. Een lotusbloem die de vriendschap van Rusland en Egypte symboliseert. Al was er verder volgens mij geen Rus te zien. Vrienden.............

Misschien over de oorlog in Gaza, nou hier merk je er helemaal niets van. Ik heb twee keer een Palestijnse vlag gezien. Maar dat was het wel. We zitten er ook 1300 km vanaf. Egypte en de rest van de wereld is er natuurlijk alles aangelegen om het conflict daar te houden. Boven de grens met Gaza. Die mensen met een Nederlands paspoort uit Gaza moesten ook meteen doorreizen. Die kregen geen tijd om nog een beetje te winkelen of iets anders in Egypte. Meteen door reizen. Hup wegwezen. 
Vandaag gaan we alleen nog een stukkie zeilen. Verder geen programma. En morgen ook niet. Ik had me natuurlijk beter moeten voorbereiden. Maar die excursies met name dat ze ook ze vroeg op de dag plaatsvinden. Ik denk voortdurend oh god wat ga ik nu weer meemaken. Half 8 aantreden. hup in een busje en waar gaan we nu weer heen. Oh naar een oblisk die nog niet eens klaar is, ok. Een tempel die gewoon herbouwd is, ok, ik dacht een beetje ik ga rustig op een boot liggen en naar buiten kijken. Nou dat staat vanaf morgen weer wat meer op het programma. Verder hebben we een hut met een douche twee royale bedden. Verder houdt het niet over met de ruimte, maar wel een zonneterras een lounge bar en restaurant. Er worden mooie dingen georganiseerd zoals de Arabische avond. Helaas had ik geen Djaballa waardoor ik M. moest teleurstellen en we vroeg naar bed gingen. Maar M had natuurlijk haar buikdans setje uitdagend, weliswaar niet voor mij maar toch uitdagend klaar gelegd op het bed. Jammer. 
Voor we terug gingen naar de boot gingen we nog aan parfum ruiken. Mijn polsen ruiken nu een beetje naar een Pools bordeel. Maar ja, er zijn erger dingen. Ik oefenen wel veel Spaans aan boord. En we prijzen ons gelukkig met een klein groepje van maar 5 mensen. En die drie andere zijn zeker ok. Er zijn aardige gesprekken aan tafel en iedereen houdt best wel van op tijd zijn. Alleen de eerste keer toen wij het schema niet kenden ging het dus ernstig mis. Maar de boze blikken die we kregen in het begin zijn wel als sneeuw voor de zon verdampt. Dat is dan de laatste vraag die je moet stellen hebben jullie wel een beetje knap weer. Nou het was hier gisteren 38 graden. Best een lekkere temperatuur. Maar ook eigenlijk wel bloody hot. 

In Aswan

 Het zijn wel tijden zo op een Nijl cruise in Egypte. Na al het fraais bekeken te hebben bij Luxor zijn we afgevaren richting Aswan. Onderweg hebben we overnacht in Edfu om daar een Tempel te bekijken en daarna weer een andere tempel. Het is een beetje een blur aan het worden. Maar ja nu liggen we in Aswan. De eerste dag toen we meteen door van alles heen gejaagd werden was hectische. De tweede dag moesten we vroeg opstaan om door de eerste tempel gewijd aan Horus te bezichtigen vroeg opstaan. Het was een beetje jammer dat M struikelde en een beetje last heeft van haar knie. Maar ze slaat zixh er dapper doorheen. Aan het eind van de middag, of bij het vallen van de avond mochten we weer een tempel bewonderen. Deze was gewijd aan twee goden waarvan één met een krokodil. Gezellig. Het leven aan boord is ook weer bijzonder we zijn ingedeeld bij de Egypte.nl afdeling. Daar zijn nog drie andere mensen in de groep. Nu vormen we voor de hoffotograaf al your family. Ik vind het een beetje overdreven, maar zo aan tafel is het voor even wel gezellig. Vandaag dan in Aswan zijn we naar de Souk gelopen. Dat kan niet we moesten en zouden een koetsje met een zielig paard er voor nemen. Maar het leek ons best te doen om een gezellige wandeling te maken. Het bleek ook prima te doen. Het was even door pakken. Daarna zijn we in het Sofitell gaan zitten om te genieten van het uitzicht zo dwars over de Nijl. Helemaal koloniaal. Een plek waar Agatha Christie Moord op de Nijl bedacht een aan alle kanten inspirerende omgeving. Waarbij het natuurlijk mooi is dat M. mij niet heeft ongelegd en vervolgens iedereen in het hotel een verdachte werd. Ik kreeg het advies van een Grindr jongeman om I car ofzo als app te installeren en toen zijn we daarmee weer terug gegaan naar het hotel. Ik vond het best een knappe onderneming van mezelf. Maar ja dit gaat cash en is waarschijnlijk voor jongens als Achmed beter te doen dan via creditkaart, amerikaanse afroming en nog zo wat makkelijker. Hij had meteen zijn centjes in zijn handen. Vanmiddag gaan we naar een Numibisch dorp kijken. Ik hoop maar dat het vooral lekker varen is, en niet te veel een toeristen trap. Maar vooralsnog lijkt het wel dat ze daar dol op zijn. We zijn hier geloof ik morgen ook nog vrij we moeten nog anderhalve tempel zien maar de kop is er af. Zullen we maar zeggen. Zondag in Cairo wordt ook nog wel een ding, dan worden we ook weer langs van alles gesleept. Mijn hoop staat ondertussen in de koelkast een fles gin. Waar we nog tonic bij moeten scoren, maar dat lukt makkelijk in de bar en ik heb nu ook nog een limoentje meegenomen uit het restaurant, het gaat helemaal top worden. 

De Tempel van Edfu. Dit is een tempel gebouwd door iemand uit het gevolg van Alexander de grote. Maar dus gewijd aan Horus. Maar om het een beetje makkelijk te maken vonden de Grieken dat hij eigenlijk ook wel een beetje leek op Apollo. Volgens de gids wordt dan ook de afbeelding van de oude egyptenaar iets grieker. Ook ze doen nog wel de Egyptische moves, maar krijgen een beetje meer de aanblik van Alexander de Grote, al ontbreken de mooie krullen nog van de Macedoniër. Zijn vriend bleef hier dan vervolgens en werden er nog er nog 12 opvolgers geteld, niet door mij, maar door de gids. Volgens wike pedia wordt de tempel veel bezocht door toeristen. Ook dus door ons 7.30 verzamelen en hup in een taxi. 10 uur waren we weer terug en een minuut later voeren we weer weg. We hadden maar net het vege lijf aan boord. Onderweg zouden we nog een Obelisken steenhouwerij zien, maar onze boot voer knetter hard waardoor we het helemaal gemist hebben we varen er op onze weg terug weer langs. 

En dan over Aswan. Hier ligt natuurlijk die enorme dam, waardoor krokodillen niet meer van Noord naar Zuid kunnen, zei de gids. Maar de Nijl voert natuurlijk enorme massa aan sediment af, maar ja dat klotst nu allemaal tegen de dam aan. Tel daarbij op dat Cairo, wel een stuk verderop maar natuurlijk in de Nijl delta ligt, en de zeespiegel gaat stijgen. Vroeger, toen er nog geen dam was stroomde het sediment van de Nijl voor de kust en over het land, waardoor je eigenlijk steeds een stukkie ophoging kreeg. Maar ja nu dus niet meer, dus nou ja Cairo heeft misschien met waterstijging, een zelfde probleem als Amsterdam. Maar dan wonen er natuurlijk 15 keer zoveel mensen. 
Ook voor die tempels zoals de eerste die we zagen lijkt het niet goed te zijn. Ik geloof dat ze extra dreigen te verzakken. Ook weer ongezellig, ze hebben een soort van herstel beweging gedaan met grondwater. Mij niet vragen naar de details. Zoek het maar op internet. 
En ik weet ook niet precies wie er naar Ramses de 13 kwam, misschien de 14 e of Shaffy. 

Het blijft een hele geschiedenis, zelfs de toekomst als je terugkijkt op gisteren.