Het huis van Frida Kahlo dus.....

 Het is inderdaad als je tripadvisor voor hier gaat bestuderen, dan zijn de eerste 10 suggesties Frida Kahlo en daarna pas wat over andere zaken. Het zijn natuurlijk veel tours, de  Frida Kahlo experience en dat soort zaken. Maar ik had dus een kaartje voor gisteren om er naar toe te gaan. Ik dacht stoer ik neem een bus, dat leek redelijk te doen te zijn. Maar vervolgens heeft natuurlijk niemand voldoende informatie hoe het nou precies werkt. Ik moest een bus 24 b hebben. Maar dat ze bushaltes maken met 24 b er op. Blijkbaar is er een geheime kleuren code ofzo. Nou het was voor mij niet te achterhalen. En ik mocht toch al met een uber. Ik kwam er vervolgens nog wel een soort van te vroeg. Maar de buurt was volgens de gids wederom met de mooiste koloniale straat van Mexico en misschien wel de wereld dus ben ik die kant op gewandeld en door die straat terug gewandeld. Ik kwam zelfs een stukje door een heus park. Alleen het Antropologisch museum lag tot op heden in een echt park. De rest waren toch meer een plantsoen. Ik heb een meneer die nog al verstrooid was gevraagd om een foto te maken

Maar de foto is wel redelijk gelukt. Ik kon zelfs een stukje met aan de ene kant een halve snelweg wandelen en aan de andere kant een beekje. Ook stromend water, anders dan uit de kraan doen ze aan in Mexico C. Er zou een tering oudkerkje zijn met een beeld van Sint Sebastiaan. 

Kijk ook dat was er. Mooi toch helaas was het niet open. Maar ja ach ik weet niet of het binnen veel meer zou zijn. Het is in ieder geval een leuke verweerde Sebas. 

Toen dat straatje in. De Avida Francisco Sosa. Ook dat nou dat was gewoon een aanééńschakeling van hoogte punten. Omdat ik nu alle straten heb gezien in Mexico C kan ik beamen dat het de allermooiste straat is van Mexico. Je moet toch een beetje vertrouwen op de reisgidsen. Je kon er halverwege nog een hut naar binnen. Daar was geloof ik iets gaande over een bepaald soort typico muziek. Maar dat heb ik niet helemaal gesnapt. En bovendien kon ik ook niet te veel tijd lanterfanten of om de benen van Sebas draaien want dan zou ik de hele Frida toestand ook nog missen. 

Kijk ik zag gewoon een mogelijke minister voor de BBB in het wild. Goede hakken, met een dierenprint, want dat past goed bij het imago, en bijpassend bloesje. En bovendien een Fendi tas. Ik zei meid met een Fendi tas kun je zo bij de BBB. Ze gaat zich aanmelden. Ik denk een aanwinst voor de Nederlandse politiek. Ach ze spreekt geen Nederlands. Maar ik heb gezegd dat voor de BBB alles Manana, manana is soon enough for me is, en dat zou ze in de tweede kamer wel kunnen uitleggen. 

Dit was de uitgang van het gebouw waar ze iets uitlegden over muziek. Ook nog bijzonder te vertellen dat ook de Italiaanse ambassade en het instituut hier aan deze mooie Avida zit. Maar we, of nou ja ik en ik moest niks, maar ik moest door. 

Op naar Frida die dus vanaf 1907 tot 1954 op moeder aarde was. Ze was de muze van Diego Rievera en hij van haar. Maar ze had bijvoorbeeld ook een verhouding met Trotsky en maakte zelfs een hamer en sikkel op haar korset. Door al die toestanden moest ze vaak onder het mes, en steeds heftige operaties. In het begin zie je haar nog net doen of ze staat. Maar dat wordt geloof ik later allemaal minder. Ze wilde dolgraag kinderen maar een stalen buis door je lijf is dan geloof ik niet heel goed. Maar ik ben geen dokter. Dus een zwaar pijnlijk en zeer boeiend leven. Aan het eind van haar leven toen ze geloof ik zoiets had als een longontsteking en net weer een beetje opknapte wilde ze meteen voorop in een demonstratie van iets links. Ja ze had beter naar haar dokter kunnen luisteren. Maar ik geloof dat na haar amputatie etc haar lichaam ook wel een beetje gebroken was. 

En in plaats van een paar verwaande blagen die na haar dood de kunst verpatsen en lekker alles opmaken heeft nu de wereld, en Mexico C een soort van nou net zoiets als bij ons een plek die hoog op de must see staat. Overigens heeft Diego het huis met alles er op en er aan de staat geschonken zodat het Mexicaanse volk er van kan genieten en profiteren. 

Ik geloof niet dat het heel erg te zien is. Maar ze deed dat wel. Ze kreeg eerst al polio en later kwam er ook een stalen buis door haar lichaam bij een ongeval in de tram. Dit weerhield er haar niet van om goed te mengen met de kunstenaars, twee keer te trouwen met Diego. Ze konden niet zonder elkaar en ook zich flink te laten horen in de linkse kerk. Ik denk eigenlijk niet dat Geertje van haar gecharmeerd zou zijn. Maar ja ze was dan ook de minares van Trosky tot hij vermoord was. Geertje heeft volgens mij niet dat soort bonte relaties of ik ben ik weer de enige.  Maar ja Frida en dat huis. Je komt binnen en dan zijn er paar kamers van hoe ze het gezellig hadden. Frida hield in ieder geval van kleur 

Ze waren ook verzamelaars van pre-Colombiaanse kunst of spullen. Als je mij met die hond op pad had gestuurd had ik gezegd dat hij Peruaans was. Maar ja al die oude zaken, soms zie je door de vazen ook de bloemen niet meer. 

De keuken nou die ziet er in ieder geval bere gezellig uit. Ik zag op de markt een jongen laten maar zeggen voor een weeshuis chili con carne maken. Dat deed Frida dus blijkbaar ook. En Diego was nog al tonnetje rond dus die kon de kookkunsten vast waarderen. Ik hoop stiekem wel dat ze daar hulp bij had. Zo'n half invalide vrouw dat allemaal laten doen. Brr. 

Of het nou allemaal in het museum hoort. Maar ja we zijn in haar huis, dus is het wel logisch dat haar rolstoel er nog staat. 

Dit was het bed waar ze af een doe een dutje tussendoor nam. 

Al weet ik nou niet of het allemaal meesterwerken waren. Maar gelukkig waren er ook nog haar jurken. 

En de tuin........

Zo zag het er van buiten dan nog uit. 

Voor de liefhebber dan nog even de lunch maar ja naar al dat kunstige geweld. 

Huh knakworsten met ui, ja echt een specialiteit voor hier .

Torta di papa. Een soort aardappelburger. 

In den beginne was er soep

Tja en dan was er het debat. Ik vond het goed om te zien waar Donald zijn informatie vandaan had, net als een dame vroeger op tv.....Ik heb het op facebook gezien, dus dan is het toch waar. Ik vond het vervolgens suf dat Kamela veel directe vragen niet beantwoorden. Terwijl ze wel het truukje deed dat vertel ik later. Ik zag dat Donald maar 30 keer gelogen heeft. Zij één keer dus dat valt nog wel mee. Ik vond vooral de mimiek van beide ook mooi. Trump stond er met zijn ach ik heb naar nog nooit naar iemand geluisterd smoelwerk en zij moest vaak lachen als hij weer een crea leugen wist op de duikelen. Ik had als ik haar gezegd 12 weken of 10 bij dat abortus geleuter. Maar ja dat ben ik. Maar goed hoe ze hem op de kast kreeg. 

Nou is Pieter alweer ingestort. Ik hoop dat hij zich stort op het gezinsleven en een kindje maakt, goed voorbeeld doet mij niet volgen. Sorry Pieter, ik ga waarschijnlijk net zo'n uitstraling krijgen van of ik iets moet met een volle luier als jij in de publieke ruimte. 

Markt gewandeld

 Gisteren ja het was een beetje een slome maandag ben ik naar de markt gewandeld. Ja wat moet je vertellen over een markt. Nou ze waren er voor een deel aan het verbouwen. Een overdekt deel werd opgeknapt. Ik denk waar ze in de toekomst weer de levende haven gaan verkopen. Hoe ziet die stad er uit. Nou ja de Spanjaarden hadden natuurlijk wel kans om rond het Zocalo, dat hele grote plein mooie rechte straten aan te leggen. Dat hebben ze dus in het centrum ook keurig gedaan. Als ik de ene kant op kuier kom ik na oversteken van een halve snel weg op de San Juan markt. Als ik de andere kant op loop kom ik op Mercado Sonora. Fascinerend wat ze er allemaal verkopen. Ze verkopen er bijvoorbeeld een soort harde zoetigheid waar allemaal wespen op af komen. Maar er zijn ook kleine gokhallen. Zodat je je puberende zoon die de boodschappen moet slepen even kan parkeren. Er zit natuurlijk een kerk bij. Deze kerk was voor de Heilige Tomas. Ik moet wel zeggen dat ik in de kerk zo gauw geen beeld van hem kon vinden. Wel weer van de Heilige San Martin de Porres, die altijd met zijn hond en bezem afgebeeld wordt en uit Lima komt. Dat van die bezem komt omdat hij als kleurling geen priester mocht worden, en zodoende altijd als schoonmaker in het klooster aan de gang moest. Maar ja god die maakt natuurlijk geen onderscheid tussen mensen en die zag dan Martin alles in zich had om een heilige te worden. Wat dan ook geschiede. Ik geloof dat hij op twee plekken tegelijk kon zijn, terwijl hij of zijn tweelingbroer gezellig aan het vegen was, was zijn tweede ik ergens anders in Lima een wonder aan het verrichten. Wat een toestanden in de oude tijd. Er waren straten vol kunstbloemen en veel gedroogde producten. Natuurlijk toren hoge plastic doosjes, verpakkingsmateriaal, natuurlijk telefoonhoesjes. Nou er konden hele markten mee volgepropt worden. Dan was er natuurlijk ook nog de vers sectie en ik geloof dat ze hier ook nog wel een beetje aan het kruiden dokteren slaan. Dus ook daarvan, maar ja ik weet niet zo goed wat je met al die kruiden moet was er een stevige voorraad van. Dit alles gaat met best veel geschreeuw. Want ik ben er wel achter dat in het oude Mexico er toch veel herrie gemaakt wordt. Oh bij die piramide, daar hadden ze een soort fluitje, hoe heet zo'n ding uit Zuid Afrika van de voetbal, juist ja die en dat dan zeg maar nou ja als een valse fluittoon naast je oor. Verder staan hier op straat op diverse plekken mensen in een soort leger pakje met een draaiorgeltje. Zo'n kleintje wat in Nederland op een stok zou passen maar hier waarschijnlijk op een kinderwagen staat. Ook dat maakt weer een vreselijke fluittonende jammerende herrie. Waar je eigenlijk dan ook nog geld voor zou moeten geven. 

Ik moet in plaats van de highlights een beetje over naar een wat dagelijkse routine. Ik heb al veel van Mexio stad vanuit de auto gezien. Ik weet niet of door een buitenwijk gaan karren in een bus een heel ander beeld van de stad gaat geven. Ik denk dat ik het nog een paar keer met de uber blijf doen. Ik moet mij zelf er aan herinneren dat ik ook een oudere aan het worden ben die bij sommige dingen ook wel wat geld mag uitgeven. Ik heb tenslotte centjes van thuis meegekregen die ik nog niet op heb gemaakt. De euro's die ik als een soort reserve heb meegenomen. 

Dit is mijn uitzicht of wisten jullie dat al. 

Dit is een kopje koffie of wisten jullie dat al, nee er was geen citroentaart. 

Dit is in één van de warenhuizen. Komt niet helemaal tot zijn recht maar er zit een mooie glas in lood koepel boven.  

Ik stort in, of word wat slomer

Die muurschilderingen van Diego Rievera, ja Taeske je leest er veel over. Ze lijken te bestaan. Maar het stadhuis is een onneembare veste. Het paleis voor de skone kunsten zit achter hekken. En gisteren mijn kans om er dan eens te zien, die zat ook weer achter slot en grendel. Laten we dan maar zeggen dat ze er zuinig op zijn. Ik heb inmiddels ontdekt dat je voor het Frida Kahlo gebeuren moet reserveren. Dus dat heb ik voor dinsdag gedaan. Ik kan wel zeggen dat ik onderwijl wat aan de lokale contacten heb gewerkt. Dus ik ken hier nu een paar mensen. Waarbij het wel grappig is dat er toch veel mensen zijn die vluchteling of illegaal hier zijn.  Het was natuurlijk al duidelijk dat er veel mensen uit Venezuela op de vlucht zijn. Zelfs via de Nederlandse ambassade maar nu Ecuador natuurlijk ook een puinbak is geworden kwam ik ook een jongen tegen van aldaar. Pfff het blijft toch maar wat die volksverhuizingen. Het lijkt zeg maar wel europa 1300 jaar geleden toen we ook allemaal aan de wandel gingen en dan nog niet eens met een hondje er bij. Ik was gisteren dan nog wel in staat om naar een soort van klooster te gaan dat druk beschilderd was met allerlei andere muurschilderingen. Daar was geloof ik de cultuur van het Mexicaanse muurschilderen begonnen. Dus nou ja ook wel, maar ja die van Diego ik moet maar aannemen dat ze mooi zijn. Ik zag nog ergens een tegeltableau van de schildering daar heb ik dan maar een foto van gemaakt. Hier komt er binnenkort een nieuwe president. Ik ken er de finesses helaas niet van. Ik vraag het me altijd af, maar bij 9 van de 10 is het van de regen in de drup. Nee dan hebben wij onze Femke, oh wat een wonderschone witte tas. Waar heb je hem gekocht. Kijk ik beoordeel ministers niet op hun uiterlijk maar op hun accessoires. Ik ben benieuwd met wat voor hoed mevrouw Faber komt. Die bos wortelen van de Partij voor de dieren ken ik nu wel. Misschien iets met komkommer. 

Weer die Nederlandse politiek. Hier dan. Ik zit aan een leuk pleintje. Het is echt een beetje koloniaal zoals je zou verwachten. Er staat altijd een motor en daar tegenover ligt er altijd iemand onder een dekentje te slapen. Het pleintje ziet er redelijk uit. Ik zou eigenlijk ook nog even foto's moeten maken van de AirBNB. Het is best ruim er is een grote woonkeuken en een slaapkamer en badkamer. Dus voor mijzelf alleen is het prima te doen. Met zijn twee als je een beetje meer van elkaar houdt dan ik van mijn meeste reisgenoten ook prima te doen. Maar twee vrienden dan wordt het bedje wel een beetje goden verzoeken. 

Ik ga steeds eten bij een restaurant van een hotel. Het heeft een soort volkse Mexicaanse keuken. Prima voor mij en er is een soort dag menu. Ook prima. Misschien zou ik naar een exclusieve hut moeten zoeken maar alleen is daar weer weinig plezier voor mij aan te beleven. Dat doe ik in Peru of ergens anders op de wereld ook nooit. Vandaag is het maandag dan zijn de meeste musea gesloten. Dus vandaag is het eigenlijk een beetje een saai dagje. Ik denk dat ik eens ga kuieren naar een andere markt dan die waar ik altijd een beetje overloop onderweg naar de supermarkt. 

Mexicaanse kunst............

Dit is het uitzicht uit het raam. Dus zelfs een beetje groen. En aan de overkant van de motor ligt het mannetje te slapen. Ik ben blij dat ik mijn lens weer heb. Ik ontbijt hier iedere ochtend in de airbnb het is geen Hilton, maar de koffie is bijna vergelijkbaar, waarbij dat dan weer geen compliment is. Er is hier wel een wasmachine. Die maakt relatief overuren met mijn kleine wasjes. Mijn sokkentelling was niet helemaal goed, waardoor ik snel door de sokken heen ben. Ja met dat gezeur over die schoenen die ook al op zijn. Ik had misschien beter de hele tijd op slippers kunnen lopen. Maar ja dat is dan ook weer niet heel goed. Nu is er ook nog een tropische storm op komst. Die zijn meestal hier in Mexico-stad verminderd tot algemeen noodweer. We gaan het zien. Het regent hier in ieder geval net zo vaak als in Nederland. 

Naar twee musea gisteren

Hoe ziet het er hier uit. De wegen zijn redelijk onderhouden. Ik vind dat het er hier in het historische centrum eigenlijk wel vrij knap bij ligt. Er is ook relatief weinig vuil op straat. Ik zit alleen om de hoek bij de muziekinstrumenten en installatie specialisten. Als je er langsloopt hoor je dat ze niet voor niets specialist zijn. Het horen en zien vergaat je zo ongeveer als je er langs loopt. Ik vind het alleen vervelend maar waarschijnlijk ook wel onvermijdelijk dat er enorme grote wegen zijn. Die lopen dan door zogenaamde leukere wijken heen als een totale snelweg. Maar dan kun je er met stoplichten redelijk over steken. In het oude centrum zijn de gebouwen ook over het algemeen een soort koloniaal. Ik zit tegenover een leuk half pleintje. Daar liggen een paar daklozen onder een deken de nacht door te brengen. Maar daar heb ik verder weinig last van en het pleintje is wel aardig ingericht. Met een plantsoen en bomen. Dus als ik opzij kijk kijk ik recht in een palmboom. Bovendien is er geen verkeer waardoor het rustig is. Ik kan naar een hoop dingen zo toewandelen. 

Gisteren naar het museum Foro Valparaiso geweest. Dat is geloof ik de collectie van de bank van Mexico. Maar ze hebben dan met een redelijke hand verzameld, met ondermeer twee werken van Kahlo en van Diego Riviera ook werk. 

Voor de liefhebbers de schilderijen van Frida. Verder een beetje saaie portretten die ze zo van 1800 tot 1900 maakten van mensen die zichzelf belangrijk vonden. 

Dit zijn de zogenaamde Pieter Omzigts portretten die wijzen op de gevolgen van als een witter iemand met een donker iemand een mulato maakt. Ja Pieter het is oppassen geblazen. Als ik jou was zou ik de portretten gebruiken bij een volgende lezen. Succes. Het is natuurlijk ook nog leuk om door een oud bank gebouw te lopen. Een deel was dan museum een ander deel leek of het een aantal jaren geleden zijn laatste bankbediende had gezien. Ik kreeg verder in een kamertje een beeld van hoe het zo de afgelopen honderd jaar toe was gegaan op de bank. 

Daarna naar het museum San Carlos gelopen. Daar moest ik het oude centrum voor uit, over een paar enorme snelwegen lopen en naar la Reforma. Ook daar was het weer een oud koloniaal gebouw. Met de schilderijen collectie van een paar mensen. Ik moet in de gids kijken wie, maar ondermeer een Frans Hals en een schilderij uit de studio van Rubens en natuurlijk wat werk van kunstenaars uit het oude en minder oude Mexico. 

In het museum San Carlo was een tijdelijke expo over de veranderende rol van de vrouw zo in de kunst. Met als eindpunt een hele lading barbies nog in de doos met verschillende beroepen. Met ook jurken van dames, die het wel duidelijk maakten dat je van de dames in de upperclass met ingewikkelde jurken niet te veel van hard aanpakken hoefde te verwachten. Maar ja de jurken van na de tweede wereld oorlog die zien er allemaal een stuk praktischer uit. Veel aandacht hier voor dat soort zaken. En ze houden er ook wel van om vrouwelijke kunstenaars naar voren te schuiven. In de loop van de middag en avond wat meer aansluiting gevonden bij lokale bevolking. Waarbij het mij opvalt dat de heren die ik gisteren tegen kwam veelal niet van hier zijn, één uit het diepe zuiden de andere uit Cuba en Ecuador. In Ecuador is het inmiddels ook een stuk slechter zodat ze daar ook weer vandaan vluchten. Ik ben benieuwd hoe Faber ook hier met haar tover mantelpakje de zaak gaat oplossen. Ze kunnen hier een beetje werken in de horeca. Het regent hier bijna iedere avond een  tijd heftig. Als ik ergens zit te eten krijg ik beelden mee op de tv dat zijn dan vaak onder gestroomde straten. Ik weet dan natuurlijk niet waar, maar ook hier kan het flink regen. 

Voor de liefhebber nog wat van de lunch van gisteren. Het toetje is een napolitaanse flan en de rijst is met een soort van pittige chocolade saus, de kippesoep is dan weer met kip. 

Ik ga zo maar op pad.