Is Napels veranderd?

Ik ben in 1986, best lang geleden voor het eerst in Napels geweest, maar volgens mij niet verder dan het station. Daarna in 1991 ofzo weer en vanaf die tijd eerst dagjes vanuit Salerno en daarna ook logeren in Napels. Of de stad verandert, nou ja steden veranderen altijd. Ik geloof dat net als voor grote delen van de wereld het vertrouwen in een historisch centrum weer helemaal terug is. Natuurlijk je wilt als projectontwikkelaar het liefst enorme hotels en appartementen complexen bouwen, maar mensen zitten dan toch liever in een opgeknapt oud gebouw dan in al die nieuwe meuk. Dat is hier ook zeker gaande. Grote gebouwen krijgen een nieuwe bestemming, ik zag een enorm gebouw tot hotel verbouwd. Verder is het in de loop van de jaren netter geworden. De handel met illegale t-shirts etc is minder geworden. Er staan nog wel de mannetjes met hun sigaretten. Helaas zijn de mannen met videorecorders niet meer, dat terwijl je die juist nu heel goed zou kunnen gebruiken. Nu moet je ineens een telefoon kopen, de laatste Samsung. Ook een flitsende nokia zit er helaas niet meer in. Het museum Capodimonte was tig jaren dicht. Amsterdamse toestanden, maar is open in al zijn glorie. Veel kerken laten zien dat ze op Romeinse of zelfs oudere fundamenten rusten. Het is allemaal beter ontsloten dan jaren geleden. De openingstijden verbeteren ook, die waren vroeger vaak tot 13.00 tja. Blijven er natuurlijk wel vaagheden over zo is Capodimonte bijna onbereikbaar met normaal openbaar vervoer, met M was ik geloof ik voor de heen en terugreis bijna 4 uur kwijt, je kan er ook in een half uur heen lopen, heb ik laatst gedaan en dan kun je een deel met de lift omhoog, want je moet wel een berg op.
Gebouwen zien er beter uit, al staan nog veel kerken op instorten. Ik geloof ook dat het hier toch wel te maken heeft met wie er burgemeester is. Ik weet niet hoe dat nu zit.
De prijzen gaan hier wel ook rap omhoog. Maar ja die waren hier dan weer laag ten opzichte van de rest van de wereld.
Vandaag is er een staking van de treinen, ik moet uitvinden of dat een algehele staking is, of dat de shuttle bus gewoon rijdt, en alle andere bussen.
Napels blijft natuurlijk wel een stad met een rauw randje. Al vind ik het zelf zeker niet zo erg als de tv doet vermoeden. Immers wie voor een paar tientjes een telefoon op marktplaats koopt moet toch ook niet opkijken als het niet helemaal kosher is wat hij aanschaft. Nou dat is hier ook zo, hier krijg je een kunstig stuk hout aangeleverd, volgens de tv.
Vandaag naar huis, al kom ik zeker terug maar dat zal voor velen geen verrassing zijn. Gisteren bij de grijze dakduif gegeten, ze zij dat ze nu 80 lentes heeft, of ik het helemaal geloof weet ik niet. Ze lijkt in ieder geval wel steeds meer op Elisabeth van de Uk. Die wordt ook maar kleiner en kleiner ik kom daar al min of meer 25 jaar, tjeempie. Toen haar schoonmoeder nog leefde. Die was daar op een stoel voor het restaurant geparkeerd en riep tegen iedereen dat het goed eten was. Het was een echte italiaanse grootmoeder haar benen waren in verband. Maar er kwam nog af en toe een oude vrijer voorbij, zo dachten we die nog wel een stukje van de oude taart wilde. Misschien de keer daarop was Nonna al niet meer. Nu hebben ze daar geen opvolgen dus als de dakduif straks niet meer vliegt is het afgelopen met het restaurant. Een ander voorbeeld van de progressie is daar, er is nu een heuse kaart met alles er op. Ik vermoed dat ze nog steeds niets heeft maar de kaart is er wel. Meestal verkoopt ze overdag aan mensen al van alles waardoor ze 's avonds min of meer los is.

In Napels

Al heb ik nog niet veel bijzonders gedaan hier. Ik zit midden op de piazza Garibaldi. In een b&b in een portiek met verschillende vage hotels, waar vooral veel mensen komen met een huidskleur gesneden uit vers ebbenhout. Ze zijn wel aardig houden de lift voor mij vast, ik dacht dat ze s nachts nog heftig aan het praten waren, maar dat viel wel mee. Of ik heb niets gehoord, het is een soort ivorentoortje. Is dat de uitdrukking, hoe kun je nou een hele toren maken van ivoor. Dan moet je wel een soort prins Bernard zijn. Beschermheer van het WNF en ondertussen olifanten omver schieten.
Wel gewoon rondgewandeld, en met meneer Joel een aperitief gedronken en daarna een pizza met hem gegeten. Joel zijn carrière als fiets gids gaat hier goed.
Zijn er nog dingen die al opvielen, nee het is hier nog steeds chaos. Er wordt getoeterd en gedaan of het leven er vanaf hangt. Ik vind het hier nog steeds leuk, en heb al wat kleertjes gekocht, maar ik ben eigenlijk met kleding wel voor lange tijd voorzien.
Ik krijg hier ontbijt op de kamer, al is het alleen koffie met een cornetto, nee geen ijsjes, elders zouden we het een croissant noemen. Maar ja hier moet het een cornetto heten, net als cassata hier ook geen ijs is. Vandaag maar weer eens naar het Archeologisch museum, dat is misschien na een jaar of 5 wel anders.
Oh de pizzaria van Joel, niet van hem maar die hij wist te vinden had een soort hippe pizza's. De italiaanse keuken hoewel er niets aan valt op te merken kent toch wel veel signature dishes waar alles aan opgehangen is, een beetje innovatie zou geen kwaad kunnen. Niet zoals in nederland het is nieuw dus is het goed, maar beetje buiten de lijntjes kleuren. Dat deden ze daar ik had een pizza met aubergine en citroen rasp. Kijk dat is een spannende combi, verder was er een soort soesje met ik dacht inktvis. Ook spannend. Joel kende trouwens ook het veel geroemde restaurant do-dieci in Haarlem. Die ook bekend zijn om hun buiten de lijntjes kleuren, ik noemde het een aanleg plaats voor mensen die nog net niet aan het baren zijn. Hij kon dit beeld wel delen.
Nu ga ik op naar de nieuwe dag......................
Die is inmiddels weer bijna klaar. Ik vergeet bijna de verjaardag van M. hiephiep felice compleano. Vandaag naar het Archeologisch museum geweest. Toch wel weer bijzonder. Ik had er een beetje bij stilgestaan hoe dat vroeger gegaan moet zijn met die collecties. Hier is de Farnese collectie heel belangrijk. Er was ondermeer een paus van. Die zaten daar dus een partij machtig te zijn in Rome net toen ze serieus met opgraven begonnen. Bij die baden van Carcerella bijvoorbeeld. Daar stond een naar mijn gevoel 6 meter hoge hercules. Die is nu wereld beroemd als de Farnese Hercules en volgens mij ook het bekendste beeld van deze god, of halfgod. Oh ik moet er meer overlezen. Er stond een hollandse dame achter mij die legde aan haar verloofde uit hoe het zat met de Farnese stier, hele toestanden met schoonmoeders, moeilijk opvoedbare jongeren, overspel bemoeizuchtige familie. Nou ja je hoeft er eigenlijk ook geen boek over te lezen, je kan het er wel bij bedenken. Verder heb ik de keukenspullen maar eens overgeslagen maar wel door de Egypte afdeling gelopen. Die was weer bijelkaar gescharreld door de Borgias. En nog een ander setje, maar de koning had niet alles willen kopen dus hadden ze bijna alles aan Denemarken verkocht. Toestanden dus.......Kwam ik daarna Iris tegen die is nu ineens wereld beroemd door de Viva.

Verder vraagt men zich soms af of ik het nou leuk heb. Ja zeker, ik loop een beetje rond te struinen, soms denk ik dat ik niet veel met mijn leven doe, maar ik loop door musea, kijk naar mooie en minder mooie dingen, eet lekker, soms doe ik wat stoms, mijn trip naar baronissi, maar af gezien van dat er niemand was om er over te lachen is de reis natuurlijk belangrijker dan ergens komen. Tenminste dat vond eh ja wie vond dat, nou ja iemand die ik onderweg ben kwijt geraakt en de griekse homo waar warren zo dol op is, ja zeker meneer Kavafiks ofzo. Nou daar gaan we weer ik ken mijn klassiekers, maar ook weer niet zo goed.

Salerno 2

Eigenlijk gaat dit vooral over de trip naar Pompeji, dat is nadat het bijna weer was ingestort weer opgeknapt. Ik geloof dat de nieuwe directeur wonderen doet. Meer huizen open, er wordt weer opgegraven achterstallig onderhoud wordt ingelopen. Misschien reden om er weer eens naar toe te gaan en inderdaad het was de moeite waard. Ik was vooral onder de indruk van meteen het eerste wat ik zag, ik zag olijven, linzen, bonen, brood zelfs. Een brood van bijna 2000 jaar oud, je kan het met een gerust hard terug brengen naar de bakker en zeggen dat je denkt dat het niet helemaal vers is. Ik weet niet of het gluten vrij was, nou ook daar zou ik over klagen. Maar ik kreeg dus een kijkje in de keuken van de oude Romeinen. Toch bijzonder daarna waren er een aantal fresco's uitgestald, ook deze waren zeer mooi, en toen was ik pas 10 minuten binnen. Daarna werd er in het anfi-theater stil gestaan, nee dat is niet de juiste beschrijving, met luister opgeleukt aandacht besteed aan de Lp van Pink FLoyd, live in Pompeji, tja maar veel van de fans waren dan al weer bijna 2000 jaar voor de opname gaan hemelen. Verder mag je een kleine hond gewoon mee naar binnen nemen. Ook dat schept mogelijkheden. Alleen jammer dat het weer omsloeg vandaag; Het was ineens een stuk kouder, dom als ik ben had ik geen jas mee gesleept, werd het ook nog donkerder en donkerder. Net toen ik had besloten om weer weg te gaan. Ik liep nog langs de begraafplaats. Er waren hollanders, best interlectuele types, één wist te melden dat vandaag de dag ook rijke mensen soms nog een graf tombe bestellen bij www.deleukstkist.nl. Oh dat van die website bedenk ik zelf. Maar het was een antwoord op de vraag van zijn vriendin, die zich verbaasde over best een grote tombe. Maar ja er zijn ook veel mensen in Pompeji doodgegaan, dus lijkt mij bestaansrecht hebben.
ik had allerlei gekloot met dat mijn flut computer vol is en eerst leeg geschoven moest worden. Jammer want toen had ik minder energie om nog door te typen en nu moet ik een pizza vinden.

Salerno

Hier weer voor de tigtigste keer. Maar het blijft leuk. Vrijdag en zaterdag was het erg mooi weer. Ik geloof dat het vandaag, als in zondag 21 oktober een beetje gaat minderen. Maar gisteren was het eigenlijk te warm voor in de zon. Gisteren naar Baronissi geweest. Dat kan ik bijschrijven als een mislukt avontuur. Ik dacht dat er een fraai klooster te bewonderen was, en een archeologische opgraving. Hoewel die er zeker zullen zijn heb ik ze niet gezien. Het was wel een suf stadje en alles leek er dichtig maar er was ook niet veel. Het klooster leek wel enorm maar dicht. Dus ik heb maar weer snel de trein terug genomen. Gelukkig ging die snel, je weet het hier maar nooit, en het was in ieder geval wel een echte boemel. Daarna had ik nog tijd om in Salerno naar het archeologisch museum te gaan. Gelukkig is de bronzen kop van Apollo weer terug uit LA Ik zag hem daar in het Paul Getty Museum. Ongelooflijk dat ze dan ook daar kunnen bedenken, dat zouden we eigenlijk moeten hebben, die kop, dat maakt de bronzen uit de oudheid echt compleet. Hij is dan ook wel erg mooi, en dan bijna 2000 jaar oud, ik dacht ik stop er een foto bij, maar die zit op de mobiel. tja via google kan ik hem er vast bijplakken, maar ik weet nog even niet hoe.
Loop ik hier een beetje te wandelen en loop ik een outlet winkel binnen, word ik aangesproken door Louise van onze eigen beveiliging. De wereld moet niet kleiner worden. Mee gepraat en ze bleek vorig jaar verliefd geworden op Salerno. Ik in 1986 eh verschil moet er zijn. Daarna bij L in de winkel een afspraak gemaakt voor vanavond.
Ik was gisteren met de dames L en L op stap, niet de collega. Er was vrij veel wijn ingegaan, waardoor ik even moeite had om de juiste versnelling te vinden. Maar eh ik ben weer redelijk bij geloof ik al gaan we vanavond weer, maar ik geloof dat zondag een iets moeilijker dag is om door te zakken dan zaterdag, dus misschien ben ik eerder te bedden.
Ik blijf hier tot dinsdag. Vandaag heb ik wederom rondgelopen, ben naar het museum van de mooie kunst geweest en daarna naar de biënnale van Salerno. Daar hing vooral kunst gemaakt door dames, maar ook deze Pieta, tja ik weet natuurlijk niet van wie en ik lees een boek over William Burroughs, het is dik en zwaar maar lees wel vlot weg. Ik zit trouwens aan de Corso Garibaldi, wel een beetje boven veel verkeer, maar wel lekker centraal, en met een balkon, met stoeltjes die ik nu gebruik om dit te typen, maar ik heb e al weer bijna genoeg van.
Dussssssssssssssss.

Meer Parijs

Gelukkig is het hier weer wat warmer. Het appartement waar we zitten is prima. Het kan een beetje doorwaaien. Hoewel er wel veel verkeer is over de Rue de Parmentier laat ik het raam gewoon open. We zitten boven het metro station, handig voor als we een kant op willen. Gisteren naar het Louvre geweest. Via een geheim ingang naar binnen gegaan. Waardoor we eigenlijk helmaal geen rijen hebben gezien. Wel mensen massa's want iedereen moet toch met een selfie bij de Mona Lisa. Die andere Da Vinci schilderijen hangen er altijd een beetje zielig bij. Voor de vele Rafaels is al helemaal geen aandacht van de chinezen. Die zijn toch zeg maar cultureel aan hun gerief gekomen met van Gogh en Mona Lisa. Het blijft een beetje een doolhof dat gebouw. Nou eigenlijk valt het wel mee. Maar je bent niet zomaar van de ene kant naar de andere. Misschien moeten ze ooit helemaal aan de kop nog een tunnel graven, dat zou wel goed zijn voor de doorstroom en misschien een glijbaan naar winkels na de mona lisa. Kan je als japanner nog snel een potlood, onderzetters, kussensloop, gommetje, paraplu, beker en tas kopen met de afbeelding van Mona en gelukkig verder leven. We zouden eigenlijk naar TJ en de homo marathon gaan kijken. Maar hij was vrij sloom in onthullen waar het precies was, en toen hebben we maar opgegeven om te gaan kijken. En hebben we dus zelf een marathon in het Louvre gelopen. Want we moesten immers ook nog al die andere zaken bekijken zoals een mannetje uit Jordanie en maskers uit de Usa. Verder de Van Meers, Rembrandts etc. Ik vraag me af of Ootjes smile kan concurreren met die van Mona Lisa. Dan gaat Gregory Porter in de toekomst vast zingen, Are you real Ootje or just a lovely work of art. Ik weet het niet, in Nederland kan ze de concurrentie misschien aan met de Aardappeleters, maar verder ik weet het niet.
Daarna Hans gegeten bij een paar aardige maar kleine dames. Ik had er een stuk quiche genomen. Ik weet niet of de dames extra vroeg waren opgestaan om eieren te klutsen. Het kan best zijn dat ze iets uitgeslapen hadden en het bij de Macro hadden gehaald. Die avond kwam TJ zonder Beatrice. Beatrice had een scene geschopt bij de homo marathon. Nou ben ik vergeten of je dat mag zeggen homo marathon. Nou dan Gay marathon, het zijn tenslotte gaygames hier.
Anyway te midden van alle LGBT deelnemers, en de LGBT Hetro die openminded zijn, alle 114 deelnemers liep TJ. Zijn vriend J. stond met Beatrice op zijn arm. Komt TJ voorbij, bij het zien van Bea trekt hij een sprint. Bea krijgt een acute aanval van verlatingsangst en begint te blaffen en geraakt geheel van slag. Vlak voor de finish herhaalde deze dramatische scene zich. Het resulteerde er wel in dat Beatrice zich nog net niet vast beet in de zwaar geteisterde kuiten van TJ. Maar toch niet meer was los te branden van haar baasje. Al kwam dus TJ s avonds hier wel naar toe. We hebben aan het kanaal gegeten, een soort antipasti van veel worst en kaas en daarna een cafe gourmet. Hans het is daar bij die ober met die bultjes op zijn arm. Ik denk van nature, niet zoals die lippen van die dames bij de Rue San Michel, dat was duidelijk geen natuur. Vandaag naar het Rodin museum geweest. Ik kwam er achter dat hij vooral schetsen maakt en dat anderen met marmer en koper er iets moois van moesten maken. De tuin was erg mooi, het paleis van hem ook, hij had het goed voor elkaar. Ik vind net perse zijn beelden altijd mooi. Soms wel. Daarna naar La Defence. Daar is men de menselijke maat een beetje kwijt geraakt. Wonderlijk want men dweept hier juist met Da Vinci. Een salade gegeten, maar het was een soort salade ham kaas. Veel ham en veel kaas.

Parijs

Eindelijk weg uit het koude kikkerland. Al had ik het idee dat er nog een paar woestijn ratten in Amsterdam waren maar dat de rest toch een veilig heen komen had gezocht. Maar Adele is nog niet dood of trojka hier trojka daar ja je ziet ze veel dit jaar. Daar zijn die verrekte wolven weer.
Maar Parijs dus. In de Rue de Parmentier. Dicht bij het place de republique, en onderweg naar Belleville. De eerste dag was het hier ook verschrikkelijk warm, maar daarna werd het beter. We zijn al in het Picasso Museum geweest, was kunnen we er over zeggen, veel Picasso soms mooi maas niet altijd. Sinds ik een overdosis instrumenten in New York heb gehad denk is soms mmmm Pablito niet weer een dame met 4 borsten, of een vis als hoofddeksel. Of van die dikke mannetjes, vrouwen maar die zijn vooral in Sint Petersburgs. Hier dus, de collectie. Het was mooi. Daarna de volgende dag het Museum de Orsay, ook daar veel kunst, gelukkig ook wat meubels. Al is het wel een overdosis. De Aziaten staan met zijn allen te soppen voor van Gogh, andere meesters laten ze meer met rust. Het zelf portret is een waar hoogte punt. Ik zag een mevrouw die een foto maakte van het oor. Ik ben natuurlijk zelf ook geen maagdelijke ziel, maar op oren nou ja. Misschien was de dame arts. Helaas was het andere deel van het hoofd, zonder oor verstopt omdat hij zich zelf schuin had geschilderd. Ik moet zeggen dat de aandacht voor van Gogh in schril contrast stond tot de aandacht voor de Jan Steen, en de Rembrandt, daar stond allleen Marjan te turen. Het museum van de 30er jaren dat we ook bezochten had slechts één andere bezoekster, en die was niet Japans. Toestanden dus daar Picasso en in het Orsay. Je kon er bijna over de mensen lopen. Er was ook nog een kerel die maakte een foto van Pisarro zo ongeveer op het doek. Tja dan is het alleen stippen. Vandaag Pompidou, nu zijn we helemaal klaar met de moderne kunst. We wilden terug in tijd met het Cluny, dat is vooral een top museum als je Japanse toerist met een eenhoorn fetisj bent. Ik zal de zaak met wat fotos illustreren

Angela Davis

Dat wordt geloof ik de komende tijd mijn gezelschap, want ik ga haar autobiografie lezen. In de eerste 20 bladzijden wordt ze op de hielen gezeten door de FBI maar aan het eind opgepakt. Omdat er geloof ik met haar pistool iemand is vermoord of neergeschoten. Wat moet ze ook met een pistool. Fidel wordt bedankt in het voorwoord, en het arrestatiebevel is getekend door Ronald Reagan.
Ik was benieuwd of Mark R nog een deuk in een pakje export boter had geschopt. Persoonlijk zou ik liever bier drinken met Merkel, al houdt die dan weer niet van homo's dan een bourbon met Trump. Al zou ik hem wel weer tegen de haren in willen strijken, maar die kun je waarschijnlijk daarna nooit meer wassen. Nee dan mijn reis gisteren GOL en Rio wisten er een avontuur van te maken. Want er was namelijk dikke mist op het Santos vliegveld, er mocht geen vliegtuig landen. We zaten al gezellig met zijn allen in een bus, toen er iemand in het portugees een omroep deed. Ik dacht dat we een prijs gewonnen hadden dus ik ging ook meteen de bus uit. Maar toen ik een dame aanklampte bleek het mistig te zijn. Ik dacht dat ik om 8.40 zou vliegen dus zat ruim op tijd pronter op de luchthaven. Gedoe, het bleek dat het voornaamste woord wat je leert in je ik werk op de luchthaven training in het engels leert WAIT is. Verder bleef het allemaal gissen. Paulo stelde voor om te kijken of ik me kon laten omboeken, eventueel naar het internationale vliegveld, dat dan wel ver noordelijk ligt. Dat had een dame ook al voorgesteld, en later heb ik me bij haar gemeld. Ze vond het eerst een slecht plan, want ik zou de wedstrijd missen, er was nog een andere oplossing, iets met nog meer wait, zodat ik gezegd heb dat die wedstrijd, tja. Dus ben ik naar de andere luchthaven gevlogen. Dat ging afgezien van de turbulentie soepel, ik zou toen net mijn sinaasappelsapje willen gaan vragen. Ik kreeg alleen een zakje met van die zoute koekjes, nou ja laat ik ze Braziliaanse tukjes noemen. Heerlijk.
Gisteren dan eindelijk met Paulo aan de spritz geweest. Hij moet vreselijk hoesten, ze rennen hier eerder naar de dokter dan ik, maar die had hem verzekerd dat het een griep nawee was. Ik heb een simpele pasta voor hem gekookt. Je mist dan toch snel je eigen keukentje en alles wat ik in het culilab heb verzameld. Verder zijn de spullen in de supermarkt ook net iets anders dan bij ons. Ik geloof dat ze toch wel gek zijn op dingen die al half klaar zijn. Maar de supermarkt bij Paulo om de hoek heeft best een ruim aanbod.
Ik zit nu in de lokale koffie company. Ook een ervaring. Meestal eet ik hier bij kilo restaurants, daar reken je af per gewicht, je loopt langs een buffet met allerlei dingen gooit ze op een bord en rekent af, het is wel razend snel want je hoeft natuurlijk op niets of niemand te wachten en je kan ook nog een beetje je groenten eten. Ik geloof dat ze hier toch wel een stukje vlees echt belangrijk vinden, belangrijker dan dat wij dat in Nederland vinden, maar ja het waren dan ook ooit kannibalen, hahaha
Vandaag weer met alle luxe terug. Ik blijf een decadente snol
Nederland is pracht en praal, ja dat klopt, maar eh we zouden er dan wel van moeten genieten. Want ja we klagen toch wel makkelijk. Misschien doen ze dat hier ook, maar dan trekken ze een geel shirt aan en houden ze allemaal van elkaar, 10 er op is helemaal goed.

Wat mis ik toch veel

Lalah bijvoorbeeld in Rotterdam, maar ook natuurlijk de grootse opening van een homo bar in Madurodam. Mmmm wat gebeuren er toch mooie dingen in Nederland. Ik lees natuurlijk altijd de krant om niet helemaal als een wereldvreemde terug te komen.
Gisteren had Ewerton mij uitgenodigd om bij hem te lunchen. Die beste jongen moest dus voor mij in de keuken. Hij woont in een soort van villa wijk. Allemaal heel groen je waant je in een amerikaanse voorstad. Er moest een enorm hek worden opgeschoven, zeg maar depot of de dijk Daarachter was een bungelow en in het gastenverblijf, dat volgens mij ook wel dienst had gedaan als garage waren een paar kamers gebouwd. Maar Ewerton en de jongen waarmee hij die ruimtes deelt heeft ook vooral beschikking over een tuin en de bananen en avocado's vallen zomaar gratis en voor niets uit de boom. Al werden de bananen toch ook vooral opgegeten door vogels;
Morgen terug naar Rio en overmorgen terug naar huis.
Op de valreep hier nog een aardige jongen ontmoet, maar ze trekken zelf ook steeds het hele land door want deze kwam weer uit Belo Horizonte, ik moet maar eens op de kaart opzoeken waar dat nou weer ligt in Brazilië. Het land is ook zo groot, en als ik ergens niet geweest ben zegt het mij allemaal niet heel veel. Zijn opa kwam uit Matera, dat is dan wel weer bijzonder en hij was zelf in Amsterdam geweest. Ewerton gebruikt trouwens zijn wiet grinder uit Amsterdam goed. Dat is trouwens een goede cadeau tip mocht men vermoeden dat vrienden in den vreemd van dit soort zaken zouden kunnen houden.
Vandaag heb ik een dappere poging ondernomen om naar het museum voor moderne kunst te gaan. Het is ook gelukt, al liep ik hopeloos te dolen in en park en kwam ik maar niet om het Brazilaans afrikaans museum heen. Maar daar had ik gisteren al een dosis van gehad, en je kan de zaak ook overdrijven. Uiteindelijk vond ik het, ik had misschien beter meteen de grote, maar hij was echt groot kunnen volgen in plaats van mij te mengen in sportende en dolende Brazilianen  in het park al is dat natuurlijk ook wel weer leuk, het was alleen net iets te warm om te genieten van al die halfnaakte sporters die voorbij kwamen. Nou een paar meer dan rond de Sloterplas.
Tja dat museum er waren twee zalen een grote en een kleine. In de kleine zaal hing wat vaag spul een paar aardige fotos en misschien nog iets. Er was nog een ruimte waar je zonder schoenen mocht verblijven maar daar hou ik niet van, anders zou ik ook wel naar het huis van R gaan of het huis van de moskee. Nee dat is niets voor mij de grote zaal was geheel gewijd aan iemand die al vroeg zo in de jaren 20 was overleden, het leek mij tbc, maar ik heb het verhaal niet gelezen, de expositie heet man of vrouw. Ik was even bevreesd dat ook de LGTB discussie hier ook was opgelaaid maar dat bleek mee te vallen er was gewoon 200 van de man zijn kunstuitlatingen bij elkaar gebracht, zeker bijzonder maar dan moet je iets met de meester hebben
Yuri die ik nog niet kende wilde afspreken in de Eatalie, wat een soort eh dagmarkt is voor Italiaanse producten. Weinig limoncello, veel wijn uit het zuiden. Pasta maar dan alleen in de bekendste formaten. Als je nagaat dat dan het beste is uit Italië, dan nou eh zijn we zeker verwend daar bij ons in Klagerskland.

In San Paulo

Nu weer in San Paulo, zo kom je nog eens ergens. Ik zit in de buurt Bella Vista, ik weet niet waarom het zo heet, misschien was het ooit een mooi uitzicht. Het is nu natuurlijk vergeven van die gezellige Braziliaanse mix van heel hoog en dan af en toe een vergeten te slopen gebouw er tussen in. Verder gaan de wegen flink op en neer. Ik was naar de Paulista gelopen, dat is dan weer het kloppend hart van Sao Paulo, zoals ze het hier noemen. Vooral omdat daar het MASP is gevestigd, het Museo Arte Sao Paulo, weer iets anders dan MAS museum aan de Schelde. Dat weer heel ergens anders is. Hun collectie gaat van Bosch tot Appel, en van Rembrandt tot van Gogh. Maar ook een Rafael een Picasso en nog meer van al dat fraais. Die Jeroen Bosch die fascineert mij. Hij komt niet in de Nederlandse catalogie voor, maar wordt in Wikipedia wel weer als ontdekking bij het verzamelde werk toegeschreven. Nou voor zover ik verstand van heb denk ik dat hij best voor een echte kan doorgaan. Het gaat over de verzoekingen die de heilige antonius allemaal moet doorstaan, en dat zijn er vele.
Verder een uitgebreid overzicht van Afro latino kunst. Ik moet zeggen dat ik woorden als koloniaal, zwart, slaaf, negro hier op straat en ook in het museum veel zie. Ik weet niet of die nieuwe correcte regels hier er al door zijn. Ik denk het niet, al vond ik nog niemand om er mee over te praten. Er hing ondermeer natuurlijk werk van Frans Post. Die schilderde een clubje slaven, maar ook een gesloopte katholieke kerk, want zo deden we dat vroeger. Er was ook nog een schilderij van een meneer die een vrijgemaakte slaaf was, en die zich op een soort Frans Hals achtige manier had laten schilderen, ik moet wel zeggen zonder de drankkop die je vaker, ook hier in het museum bij Frans Hals ziet. De kunst hadden ze in een zaal hangen, met aan de achterkant de beschrijving. Zodat je nog een beetje de kunst kennis kon testen. Ik was wel een beetje in mis gegaan met een Ribeira, maar mijn enige troost was dat het schilderij wel uit Napels kwam, en het museum het ook had aan
gekocht als een Ribeira, dus ach dan valt mij vergissing wel weer mee.
Gisteren hier Japans gegeten, ze zijn nog niet op het idee gekomen om hier het eten van het land te mixen met internationale dingen, dus geen Nikkei, maar sushi achtige dingen. Lekker hoor en een drankje erbij.
Oh nu moet ik weer naar Ewerton