Heiligen in Milaan

De meeste heiligen met een mooie marteldood komen uit Rome. Maar hier in Milaan is men de gelukkige eigenaar van de overblijfselen van de heilige Petrus uit Verona. Die met een hakbijl in zijn hoofd jammerlijk aan zijn einde komt. Ik was in de kerk. Helaas werd mij niet duidelijk of de bijl ook te bewonderen was, wel schilderijen waar het fatale moment goed is weergegeven. Hij schijnt trouwens goed te werken als je hem aanroept bij hoofdpijn, ik weet niet waarom dat is.
Verder is er een kerk gewijd aan de heilige Lorenzo. Die boven de bbq aan zijn einde komt. Hiervan is ook een schilderij te zien in het Rijks, daar is ook dat belangrijke moment van de heilige goed te zien. Hij ligt er op een rooster, gezellig aan één kant bruin te worden.
Er is ook een kerk gewijd aan Sebastiaan, dus wat mij betreft vloeit er genoeg bloed hier.
Gisteren naar het museum Brera geweest, weer een Caravaggio gezien, deze keer eh Emmausgangers, die lijkt op die in Londen hangt. 12 keer sebastiaan en het kontje van Napoleon door Cannova, ofzo. Daarna door het kasteel Sforza gelopen. Daar niet het laatste werk van Michelangelo gezien, maar wel weer een club andere schilderijen. Dat kasteel was lange tijd in handen van de Visconti's die geloof ik verantwoordelijk zijn voor Dood in Venetie, maar een laatste prins is ook leider geweest van de neo-fascisten. Fraai en minder fraai, zullen we maar zeggen.
's Avonds afgesproken met Cris en Arcy die ik in 1997 in Bari door Vito heb leren kennen. Van Vito is helaas niet veel meer over dan Killvito als email adres. Maar met de dames, die ook in Amsterdam geweest zijn stond er nog een contact lijntje open. Waarbij volgens mij Cris mij een keer op facebook had opgezocht. Ze hadden de tip voor het hotel in Milaan gegeven en we zijn gisteren met ze uit eten gegaan. Dat bleek hier om de hoek prima te kunnen omdat we aan een kanaal zitten en iets verder op een heel hip gebied is. Daar neem je een cocktail en kun je vervolgens alles eten wat je wilt. Dus je komt eigenlijk met 1 drankje al tonnetje rond thuis. Vooral pasta maar toch een leuke formule.
Ik lees weer Gordon Merrick, het is eigenlijk in een soort droomachtige roes geschreven. Ik zag op Amazon dat het iets reëler had gemogen. Ik sluit me er bij aan. Want wie is zelf nou bloedmooi, steen rijk en komt alleen maar zelfde typen tegen en iedereen wil ook nog sex met je. Nou ja misschien is het maar beter ook dat het fictie is. Je zou er maar moe van worden, om 11.00 roepen oh ik ben zo gelukkig ik wil alleen maar jouw, en om 12.00 hetzelfde roepen tegen een volgende.
Tja vandaag naar huis we gaan eerst nog eten bij de dames.
Ik heb alleen in Napels en Salerno echt gewinkeld. Het zal hier ook goed kunnen, maar ik verwacht dat het allemaal 4 keer zo duur is en dat er dan voor mij geen lol meer aan is. Maar volgens de gids hebben we wel per ongeluk al veel mooie winkelstraten gezien. Dus eh nou misschien heb ik dan ook niet echt veel gemist. Ik zag alleen een winkel met mooie werktassen, maar ja daar heb ik nog een uitgebreide voorraad van, die misschien langer meegaat dan mijn carrière.

In Milaan

En het komt met bakken naar beneden. Gelukkig hebben ze hier die Galerij, waardoor je met zijn allen droog langs de Prada winkel kunt lopen, anders was het een pure verschrikking geweest. De Versace winkel zit er tegen over. Verder de Dom aan de buitenkant bewonderd, er staan 12 miljoen stambeelden op. Een heel gedoe als je ze moet poetsen of vervangen. Ik herkende e niet veel heiligen in.
Gisteren door Padova gewandeld. Ontroerend moment bij de kist van de heilige Antonio. Er stonden veel mensen met hun handje tegen het graniet, in vervoering. Ik niet, want ik moet nog katholiek worden. Verder is er een enorm plein. Waarvan je hoopt dat ze er af en toe paarderennen of iets dergelijks houden. Er zijn wat Romeinse resten, en er is het één en ander van Giotto te bewonderen. Wij zagen een kruis in het museum. Dat met een Honthorst, wat Giordona ofzo en nog wat Tinteretto, maar die kan met niet heel erg boeien. Maar al met al was het leuk. Het was alleen spijtig dat er geen fotos gemaakt worden. Dus de speurtocht naar de heilige Sebastiaan is dit keer zonder fotos. Al was hij er wel verschillende keren. Twee keer alleen op een schilderij en nog een keer met een groepje er bij. Verder was er ook nog Agatha met haar borsten aan het pronken en keer Lucia met haar ogen op een bordje. Het gebruikelijk geweld waar ik dol op ben. Er was nog het nodige aan opgravingen en we leerden in het museum dat de mensen uit Padova uit Klein Azie stammen. Ik vond dat zeg maar toch erg klinken als Turks.
In het Getto hebben we nog een spritz gedronken. Ik heb er pasta met Radicchio gegeten.

Wetgeving

Bij opening een heel verhaal over de Europese wetgeving en privé gegevens. Het zal allemaal wel. Gisteren bijzonder nieuws want ik heb besloten een boek niet uit te lezen. Een boek van meneer Querido, ook van de uitgever, maar onder de naam van Joost Mendes, Geschiedenis van een stad. Het gaat over Amsterdam, maar het wordt in het boekje Dortdam ofzo genoemd. De Dam de tuin, toen had ik het gehad en heb ik besloten dat ik het achterlaat.
Gisteren verder rondgelopen in Bologna. Eindeloos onder arcaden geslenterd, omdat het maandag was hebben we geen museum van binnen gezien, alleen een stevige stroom aan kerken. Het is allemaal leuk om onder rond te rennen, en het ziet er allemaal vrij middeleeuws uit. Leuk dus. Verder een tijd in het park gezeten, blijft toch altijd een leuk verschijnsel een stadspark. Er scharrelden wat toeristen rond, Bolognesen, asielzoekers en andere mensen. Het was een parkje aan de rand van de stad op een soort verhoging. Mooi met platanen en er was een mooie oktober zon, die tot hij achter de huizen verdween het leven er heel aangenaam maakte. Verder overdag op een overdekte markt geweest. Het schijnt hier een stad te zijn met kanalen, maar ik heb ze niet gezien. Maar wie weet zijn ze er wel. In dat parkje de Italian girl van Murdoch uitgelezen, voorspelbaar met een paar rare wendingen tussendoor eigenlijk alleen er in geschreven om je steeds op een verkeerd been te zetten. Gisteren Gnocchi met porcini en gorgonzola gegeten. Oh dat zou ik nu thuis ook kunnen maken.
In het park een broodje gegeten. De vorige keer was ik onder de indruk van een schilderij van een Duivel, een harig monster, midden in de hel die mensen verslond. Om hem heen tafrelen zoals je die verwacht in de hel, ik vond het een boeivol schilderij. Er stonden homo's op die boven een vuurtje werden geroosterd. Gierigaard die vloeibaar goud moesten drinken, en gulzigaars die eeuwig boven de kookpot bleven hangen. Mooi, en natuurlijk een goed beeld gevend van wat de mensch zoal bezig hield aan het eind van de middeleeuwen. Verder zie je maar weinig hel hier, dat is toch blijkbaar iets van daarvoor ofzo. Daar zal wel overheen geschilderd zijn in de loop van de tijd.

 

 

Mare Salerno

Due torri

Ja in de stad van het goede eten, de stad van het vette en de twee torens. Bologna dus. We zijn een beetje in een hotel waar het heel warm is. Ik geloof omdat er ergens sneeuw is gevallen in Italie alle verwarming op 40 graden is afgesteld. Ook hier.. In Salerno was het ook al het geval. Het is maar 4 uur met de trein, alleen had er iemand op het station van Napels dringend een dokter nodig, waardoor we niet meteen konden vertrekken. Het was een soort TGV toestand. Dus hij reed lekker door, ik had alleen een rot plaats, soort klapstoel op de plek waar normaal een gehandicapte kan zitten. Iemand liep voorbij en die vond duidelijk dat mijn haar te grijs was en die mikte er koffie in. De koffie kwam ook in het verder mooie boek over de dans en aids in Sidney. Toestanden daar want mietjes voelden zich verlegen, lelijk, onderdrukt, en aussie bum was nog niet uitgevonden. Maar met een handje vol met pillen, another pint mate en luide techno neukten ze er ineens vrolijk op los, en zonder ook maar een condoompje te gebruiken. Het boek laat ik hier achter het is een mooi boek, van papier letters, in het engels, eh goed (de jong 2015) onderbouwt en nog zo wat van die zaken. Een must read als je in bovenstaande zaken geïnteresseerd bent. Maar ja feitelijk geen klap aan. Bologna dus, voor de kenners het lijkt natuurlijk op Cava di Vetri bij Salerno, alleen is er hier iets meer uitgepakt met arcades, het is mooi allemaal en toute Bologna is nu buiten. Maar door de late lunch en de vele kilo's aan ondere andere bagage die we moeten meeslepen eten we maar niet. Ik zag nog wel kans om even een Spritz je weg te tanken. Campari spritz das campari aangelengd met Prosecco een uitvinding van hier zullen we maar zeggen.
Gisteren door Salerno gelopen. Het blijft en is altijd mooi. De zon scheen er zoals gebruikelijk of het de laatste dag was. Heerlijk op de boulevard druiven gegeten, en naar typen die voorbij lopen. Helaas is het iets minder druk dan tig jaar geleden. Maar nog steeds gezellig. Op de markt een paar onderbroeken gekocht en druiven, niet bij dezelfde kraam. Daarna de dom bekeken. Daar ligt de profeet Mathias op geslagen. In het kader van de heilige toestanden geen kattepies. De kripte was open en ik heb een foto gemaakt van een cluppie dat in de kerk gezellig op fresco zaten te eten. In het Rome boek begreep ik dat het mozaïek in de dom een soort van eerste was in de middeleeuwen en dat er daarna ook in Rome weer aan werd begonnen. Het maffe kerkje van geloof ik Sint George was ook open. Daar waar een vroeg christelijke (4e eeuw) bovenop een romeins badhuis was gebouwd. Daarna was het paleis en klooster geweest. Vanaf de 11e eeuw was er weinig bijzonders meer gebeurd. Tja verder mijn ipad leek overleden, maar met internet tips is hij weer tot leven gebracht. Maar goed want ik wilde er een boek op gaan lezen. Al moet ik nu ook besluiten of ik dan ga doorlezen in Iris Murdoch, the italian girl, leek me toepasselijk, ook omdat het gaat over een italiaans meisje of over de Albanesen in Italië. Stress, al heb ik dan wel een nieuwe winterjas, want ik had nog geen donkerblauwe winterjas van Fusaro.  

Napule e

Toch even naar Napels. In tegenstelling tot Rome is Napels niet vervallen geweest tot een dorp. Hier zijn altijd veel mensen blijven wonen, zodat alles altijd is hergebruikt. Ik heb vooral rondgelopen en winkels bekeken Ook nog een beetje het museum in. Maar helaas was de kerk bij het klooster niet toegankelijk omdat er veel brokstukken naar beneden aan het vallen waren en ik heb een blik geworden op de laatste Caravaccio. Die van waar de heilige Ursula eh een pijl in de borst krijgt. Het is wel jammer dat hij geen tijd had om de 11.000 maagden te schilderen, er staat er zelfs niet 1 op. Het verhaal is bekend de engelse prinses moest trouwen van haar ouders maar zei dat ze eerst naar het beloofde land wilde. Om niet zielig en alleen te zijn scheepte ze in met 11000 andere maagden. Helaas ging er vanalles mis en werden ze bij Keulen jammerlijk verkracht, alle 11.000 maagden. Ik denk van zaten ze daar rustig een beetje hun hunne zijn te zitten, moet je ineens 11.000 maagden verkrachten, het is me best een werk. Maar ja ook Ursula moest er aan geloven, dit is natuurlijk voldoende om niet zo'n beetje heilig te worden. Zo heilig dat je door Caravaccio geschilderd wordt. Zijn laatste schilderij, zo wordt algemeen aangenomen.

In het andere museum hing een Sebastiaan die in alle consternatie zijn broekje was kwijtgeraakt en poedel nakende, of slechts met een enkele pijl staat te staan. '
Ondertussen zitten we in Salerno. Lekker overzichtelijk. Als ik M dan toch een tip mag geven ga naar Salerno. Het is nog een beetje niet aangeharkt, en toch vooral voor Italianen.
Heb wat dingen gekocht maar het houdt niet over. Een winterjas bij fusaro. Ik denk dat ik daar wel een tijdje mee kan doen, nog colbertje een overhempje en dat soort zaken. In Napels ging het gewone leven van lekker schreeuwen en zo gewoon door, en Maradonna is hier nog niet vergeten.
Daar een pizza gegeten en een slokje wijn gedronken en weer met de trein terug naar Salerno. Daar blijven we vandaag. Misschien dat we nog naar de Etruscische opgraving gaan. Maar dat is natuurlijk zo inmens daar moet je eigenlijk meerdere dagen voor uittrekken. In Rome wel verschillende opgravingen van de etrusken gezien.

Veel kapot

Na een moeizaam een boek over Rome van meneer Robert Hughes doorgelezen te hebben nu een lichter werkje van mijn leidinggevende gehad over Rome. Op basis van de 7 verschillende heuvels verhaaltjes en zelfs iets van Godfried Bomans. Die ik zelf wel als een groot schrijver zie, maar toch net iets meer van het lichtere werk. Hij zegt dat het soms leuk is om iemand te zien die zonder een zware achtergrond een rake opmerking kan maken. Dus niet weten van waar Julius Ceasar dit of dat heeft gedaan, of misschien Spartacus is opgenomen. Nee fris, en wat zegt dan een dame die volgens hem uit Bussum komt op het Forum. "Er is hier wel veel kapot". Tja en over gisteren bij de Piramide waar we een uur hebben gezocht naar de bus 118 was Oscar Wilde diep ontroert door het gebrekkige graf van Keats, terwijl wij alleen maar de bus niet konden vinden. De bus die ons naar de catacomben van Sint Sebastiaan moest brengen. Daar is trouwens een mooie kerk gewijd aan de heilige. De heilige of wat er niet van verkocht is aan bijvoorbeeld de Notre Dame ligt daar nog te liggen. En je kan ook nog een blik werpen op een pijl die de heilige heeft getroffen en de pilaar waar hij aan is doodgeslagen.
Verder was het een zoektocht naar Caravaccio, eh jongen gebeten door salamander, de fortune teller, rust op vlucht naar Egypte, Judith met holofernus, Fransicus in extase, maria met kind, jongen met fruitschaal, sint Jeromes, johannes de doper, david met het hoofd van Goliath, Eh een hele club. Dat terwijl ik maar één Bronzino heb gespot. Dat is weer een zware onder score.
Helaas is het eten nog niet meer geweest dan voldoende. Maar dat komt ook omdat we door een hele dag hobbelen en uren wachten op de bus vaak s avonds niet zoveel zin meer hebben.
Vandaag naar het Capitool museum geweest. Waar we ondermeer de Caravaccio van de Fortune teller konden bewonderen. Hij hangt ook in het louvre.
Helaas was een mooi beeldje van een jongen die een splinter uit zijn voet haalt uitgeleend aan Paul Getty in LA, maar daar had ik hem gezien, been there. En een paar dingen van Constatijn aan de Nieuwe Kerk done that.
Gelukkig heb ik wel een romeins kookboek kunnen scoren. >

in Rome do as

Ja waarschijnlijk als de Romeinen. Maar daar zie je er natuurlijk ook weer heel veel van. Maar gisteren aangekomen. Waarbij gezegd moet worden dat Easyjet niet helemaal op tijd was. Maar ja dat hoeft de pret niet te drukken. En de taxi service was toch ook weer een stukje duurder verwacht. Maar ja we zijn er en hebben een buskaart dus we kunnen ook weer zo alle kanten op. Het is de bedoeling dat we tot donderdag blijven, best lang. Gisteren door het Getto gelopen en beetje langs de Tiber. Platanen zijn in herfst tinten en er zijn technicolor wolken, verder is het rond de 20 graden. Dus een hollander kan nog in een t-shirt door de stad.
Vandaag eerst aan de overkant de markt bekeken en daar het nodige aan eten ingeslagen. Daarna ontbeten en daarna met de bus naar een wijkje achter het Vaticaan een ander marktje gescand en onderweg naar de Doria Pampjilia, alwaar een stevige kunst collectie in het bezit van de familie is. Er zijn onder meer een aantal Brueghels, maar één was er van een clavecimbel afgesloopt, en misschien dus de rest ook wel. Verder een Jan Scorel, een Ribiera en twee Carravacios. Toch bijzonder als je die als familie in je prive eigendom hebt.
Het eten gaat niet helemaal super, het plaatselijke restaurant zit steeds vol, en eten we s avonds maar snel iets, waarbij we gisteren een pizza hebben gegeten. Maar gelukkig eten we met de lunch zoveel dat we er waarschijnlijk de komende paar jaar nog wel zullen zijn. Vandaag was dat pasta met ham en paddestoelen. Na het museum hebben we dat weggewerkt. Daarna zijn we naar Sint John van de Lateranen ofzo geweest een enorme kerk. Waar eh eh nou hij is vooral enorm groot.
Daarna was de laatste kerk helaas dicht en het restaurant vol.
Het is vooral in het centrum natuurlijk een enorme drukte aan toeristen, al was dat vooral in het Pantheon nog al heftig.
Hier in het buurtje valt het allemaal erg mee.

Mell's drive inn

De laatste observatie uit San fran. Eh KLM en Delta zijn op het min of meer onzalige plan gekomen om mijn vlucht om te boeken, ik ga over Salt Lake City terug naar Amsterdam, weg voordeel van de directe vlucht. Ik krijg alleen een vergoeding van 400 dollar in vouchers, moet ik alleen wel via Delta boeken. Beetje ingewikkeld is dat wel, maar misschien zijn europese vluchten ofzo of anders naar Zuid Amerika ook wel via hun te boeken, en anders ga ik het KLM hulppunt maar eens bellen. In de Vk van vandaag, die ik dus helaas niet in papier ga lezen stond een ingezonden brief van iemand die vond dat je niet moet zeuren als je vertraging hebt, het hoort bij reizen. Ja dat kan zijn, maar het is natuurlijk vanuit KLM wel allemaal vanuit hun, je moet van alles en je vliegt alleen maar met ze. Ik vind het contract ook wel heel eenzijdig. Zoals nu ze sturen je een mailtje en dat is het dan. Nou ik vraag me af waarom je dan vele telefoonnummers moet achterlaten, een vorm van overleg was misschien ook wel leuk geweest. Nee de KLM heeft in al haar wijsheid voor mij besloten, misschien moet ik het ook nog twitteren ofzo. Heb een bericht op facebook gezet, eens kijken wat ze gaan zeggen. Beetje flauw maar ach als hun eenzijdig communiceren, dan doe ik dat ook
Oh je ziet het niet zo slim zijn ze ook weer. Nou ik moet zo onderweg naar het vliegveld.
Maar moet TJ nog wel weer verschijnen, die is nu met zijn zuster naar het vliegveld en moet meteen weer terug. Gisteren alleen een beetje rondgehangen, hij wilde met die zuster op pad, na de lunch bij Mell geloofde ik het wel, het werd hier ondertussen weer flink warm, ik geloof vandaag ook. Ik hoop wel dat hij zo terug komt.
Ik heb voor mijn doen niet veel gewinkeld, veel meer dan goede basis lijken ze hier toch niet te verkopen, echt leuk is hier meteen heel erg duur. Het uitgaan is wel aardig maar of dat nou voldoende is om de hele wereld voor over te reizen. Maar was erg leuk om bij TJ te zijn, en dat was toch het belangrijkste doel van de reis. Hij woont in een kleine studio daar in die Tenderloin, wat dan wel een historische wijk is, als je een paar blokken kuiert dan kom je langs dat iconische trammetje dat de heuvel opgaat, daar is dan meteen ook chinatown. Ondertussen zie je hier erg veel aziaten op straat, en veel latinos. In de bus is alles naast engels in het spaans en chinees. Dat zal wel in een markt voorzien. Verder laat ik hier een stapeltje van zes boeken achter, waaronder twee boekjes van Bastet, de biograaf van Couperus. Onderandere een verhandeling over de achtergronden van de Stille kracht en links naar Multatuli. Ook boekje met korte verhalen, maar die waren niet zo goed. Hij is leuk als hij een beetje mag geschrijven hoe een of ander ding is beland in het Museum voor Oudheid in Leiden, ook omdat hij daar heeft gewerkt, en dan verder die Couperus obsessie.
Moet nog verder lezen over Anthony Perkins. 

Rijk worden

Het blog moet natuurlijk zoveel worden aangeklikt dat ik straks, of nu van de reclame opbrengsten rustig kan gaan leven. Helaas gaat google pas uitkeren als het meer dan 100 euro is, dus ik heb nog een lange weg te gaan. Gisteren was ik naar het the Young museum afgehobbeld. Ik was een beetje teleurgesteld, er waren bussen bejaarden voor de turner expositie afgestormd. Maar ik vind met die turner dat je het naar een paar wel gezien heb, ik weet het story of my live. Maar het is een beetje zoiets als die facebook maak me homo app. Je neemt een uitzicht en je gooit je turner app er over heen en hopla, ineens heb je de Dam of het de lagune van Venetie als een Turner. Inderdaad het is mooi, maar na een stuk of wat wordt het bij mij een blur. Verder was er een rijke collectie van Maskers en soort gelijk houtsnij werk uit Africa, en was er een zelfde soort collectie uit Papoea Nieuw Gunea. Al die namen. Maar zelf ben ik daar dan ook weer niet heel erg van, een boedha kan ik wel langer naar kijken. Gelukkig hing er ook een Picasso en zelfs twee Dalis maar al met al vond ik het de 20 dollars niet helemaal waard. Maar als je van Turner houdt dan moet je meteen in het vliegtuig springen, waarbij het meeste wel uit de Tate was, dus misschien kan een minder verre reis ook lonen.
S avonds heb ik heel lief, want dat kan ik ook zijn voor TJ gekookt en ondermeer zijn nieuwe Cruset (fake uit Crates and Barrels) gebruikt.
Vandaag naar het Legions of honor museum geweest. Daar hangt of is hun karrevracht van zeg maar klassieke kunst opgehangen. Met een paar Rembrandts, een halsje, paar Renoirs, van Goghs en klassieke kunst net iets meer een museum maar mijn smaak. Er hingen een paar mooie Carravacisten, Mathias Stom, die op Sicilie zijn laatste adem uitblies, Pretti en Gordano. Ik dacht zelfs dat de Gordano een Ribera was, kai foutje zou iemand het tegen mij gebruiken. Beide musea zitten heel mooi in het groen. Waarbij je bij het laatste museum heel mooie doorkijkjes krijgt naar de Golden Gate brug, en het is hier nog helemaal zomer. Ik weet inmiddels ook weer hoe de bus werkt. Dat is ook wel makkelijk, ik kon zomaar zelfstandig naar die musea hobbelen.

Verder is er in het Lincolnpark nog een holocaust monument. Dat was wel bijzonder want dat was de eerste in zijn soort die ik hier bewust tegenkwam. Maar ik let er niet heel erg op, misschien heb ik er al velen gemist. Patricia Highsmit is uit, ik had het al al eens gelezen. Nu lees ik over iemand die San Francisco in de film beroemd heeft gemaakt, niemand minder dan Anthony Hopkins

Begrafenis

Gisteren moest TJ naar een begrafenis, al bleek de persoon al gecremeerd te zijn en het dus meer een herdenking was. Het was iemand die hij kende via de rehab toestanden. De jongen was vroeger jockey geweest, als op paarden, maar ik geloof dat hij ook met fixed wedstrijden iets had. Daarna aan de drank geraakt, en tenslotte overleden met leukomie. MMM de priester ging volgens TJ nog al los over het leven dat die jongen had gehad. Niet iedereen werd daar blij van. Ik was in een Mall geparkeerd, daar ergens in Dale city. Ik weet ook niet precies waar. We deden op de heen weg ons best om een Dennys te vinden, maar toen we die vonden bleek hij vol te zitten, ook de Hopi, Home of the best Pancakes bleek een rij te zijn, maar daar hebben we een rijk amerikaan ontbijt genuttigd. Daarna de boekhandel in de mall verkend. Barns & Nobles is niet failliet, of er zijn nog winkels. Toch altijd mooi, een staff pick was Herman Koch, die zal zich geen zorgen meer hoeven te maken over zijn boterham. Daarna wilde TJ me meenemen op de Alcatraz toer, maar die is ruim van te voren uitverkocht, we moesten heel lang lopen in de brandende zon, maar op een bepaalt moment had ik er genoeg van. Eh momentje van afstemming, ik heb uiteindelijk genoten van een taxirit in plaats van een boottocht. Daarna alleen maar videos gekeken.
Vrijdag waren we op stap, eerst in de Castro en daarna eh in Folsom. In Castro zijn ze iets hipper, maar of het nou echt hip wordt. In Folsom zijn het meer meisjes van een pondje meer, en de beetje meisjes die nog iets moeten leren. Ik verbaasde me wel over de ruime hoeveelheid mensen met een pondje meer. Niemand trouwens die een praatje met me maakte. Het was leuk om te zien, maar of ik nou op zaterdag het gevoel had dat ik iets miste, niet veel in ieder geval.
Al is het wandelen door die Tenderloin toch op die nachtelijke uren een beetje onprettig.
Morgen weer naar huis, en in Paars net verhaaltje gelezen van Maarten S over fietsen in Amsterdam. Nou er zijn ook observaties te leveren over fietsen hier. Dat is iets voor hipsters, rond Marketstreet, TJ werd aangesproken door een dame op een electrische fiets omdat hij haar afsneed. Maar elektrisch vind ik niet echt.

I'm a star in New York, I'm a star in LA

Can i Speak to you before you go to Hollywood.
Tja en toen was ik ineens in LA, en daarmee Santa Monica, Hollywood en nog zo wat van die plekken. We zijn daar door de Valley ofzo naar toe gereden, dus niet langs de kustweg. Ross was ook mee, die moest zich maandag al vroeg melden. Maar hij was zeer netjes op tijd. Daarna wat spullen ingeladen en zijn we onderweg gegaan in TJ's truck. Het is een uur of 5 rijden, dus best een stevige trip. TJ had een hotel 8 ofzo gevonden. Zat aan de snelweg, en een stukje buiten LA maar alles is daar toch ver, en je moet toch altijd met de auto op pad. Dus nadat we ingechecked waren, bij een dame die ook al sinds 1992 niet meer had gelachen. Maar misschien vergaat je het lachen ook wel als je in een hotel 8 werkt. Het was niet de meest inspirerende plek. Daarna naar Santa Monica gereden, ik had wel het gevoel dat we een omweg maakten, maar ik kreeg wel de kans om een deel van LA te zien. Daar op het strand was het eigenlijk wel gewoon strand, en daarna zijn we door een stukje van het stadje gewandeld om wat winkeltjes te kijken en een slice of pizza te eten. Daarna was iedereen geloof ik redelijk moe, en wilden de heren nog naar een gym in de buurt van het Motel gaan. Heb ik gedogsit en een beetje in Patricia Highsmith gelezen, die ik trouwens als eens eerder heb gelezen.
De volgende dag wilde ik vreselijk graag naar het Getty Museum. Meneer Paul Getty was vreselijk rijk geworden en had schijnbaar het geld om flink in kunst te investeren. Ik geloof ook niet dat hij zijn foundation slecht heeft achtergelaten, want die hebben aan Richard Meijer een opdracht gegeven om een echt heel mooi museum te bouwen. Het ligt daar ergens in LA langs de snelweg, alleen Beatrice mocht niet in de auto blijven voor een tukje, die moest met TJ ergens anders een wandeling maken. Je gaat met een monorail een stuk omhoog, en dan ben je ineens een paar honderd meter boven de snelweg in een soort fort. Daar zijn vervolgens verschillende paviljoens. In die paviljoens is dan vervolgens voldoende kunst aanwezig voor een kleine les kunstgeschiedenis. De beste man heeft ook nog zijn villa nagelaten aan de mensheid, dat is dan weer een villa in Pompeij stijl, waar zijn collectie klassieke kunst stijlvol is opgesteld. Wat had hij zoal voor dingentjes, een Ribera, paar Rembrands, twee Halsjes, twee Steens, een Bronzino, Degas, Renior, Monet, Manet, Turner Van Gogh, wat werk van de studio van Da Vinci, en Rafael echt de hele kunstgeschiedenis bij elkaar. Tot mijn grote vreugde ook wat bloed, er waren drie Sebastiaans, een paar keer Agatha met tang in de aanslag en het hele levens verhaal van Catharina uit Alexandrie in een feestelijk middeleeuws schilderij. Het was een mooie collectie van alles wat. Het gebouw is echt fantastisch. Met de verschillende paviljoens, moet je er even aan wennen, maar met een indeling van Noord, West, Zuid, Oost en nog een paviljoen, zit er misschien een logica in, maar die moet ik nog ontdekken. Oh er was ook nog een Adriaan de Vries, die nu ook hot is het Rijksmuseum. De Bronzino was eh geloof ik Johannes de Doper. Kai ik weet het nu al niet meer. De Rembrandt van de heilige Bartholomeus was al te gast geweest in het Rijks. Verder was er dan een expositie gewijd aan het bronstige griekse gebeuren. Tot mijn grote verbazing hadden ze er de Apollo kop uit Salerno. Als ik Salerno was zou ik die niet laten gaan, maar misschien is het museum aldaar weer een tijdelijk dicht. Het was een zeer mooie expositie, ze hadden ook nog wat dingen van Napels geleend uit Pompeij en Hercolano, dus al met al een mooie collectie brons. Ik heb de catalogus maar niet gekocht, al die troep die een mens moet meeslepen. Daarna naar West Hollywood gereden om daar te lunchen, ik had een salade met iets kip. Daarna moesten we naar een film, die speelde in LA in West Hollywood. Het was een film over twee travestieten, de ene was net uit de gevangenis, de ander moest optreden. De vriend van de eerste was terwijl ze even weg was met een blondiene vandoor gegaan. Die blondiene moest worden opgespoord, na veel gezoek werd ze gevonden in een bordeel, waarbij de afro tra de hele hut op stelten zette. Nog veel gedoe ook met een Armeense taxi chauffeur eindigde het met een scene waarbij de ene tra alle spullen inclusief haar pruik in de wasserette heeft gestopt, en de tweede tra nadat gebleken is dat ook deze het met die man gedaan heeft haar pruik leent. Kijk dat is dan weer echte vriendschap je leent je pruik aan je beste vriend. Daarvoor hadden ze al een keer tegen elkaar gezegd mannen kun je niet vertrouwen die pakken alles wat ze pakken kunnen. Omdat ze wel iedere middag wakker worden als jongen weten ze waarschijnlijk waar ze het over hadden.
Daarna weer rondgereden, in een bar geweest waar de doorman nederlands sprak en mexicaans gegeten, een soort geplukt varkensvlees en daarna nog een tijdje in een slome homo bar, en toen was ineens het avontuur in LA weer afgelopen.

Tenderloin

TJ woont in het wijkje Tenderloin, het is geloof ik zeg maar de slechte wijk van San Francisco. Crackheads staan overal op de straat, dealers lopen af en aan. Ik moet zeggen dat het niet helemaal veilig aanvoelt als ik naar buiten ga. MMM dat is toch weer een vreemde ervaring. Maar ja iedereen stapt er overheen dus dat doe ik ook maar. Na het interview met mister Airbnb in de VK denk ik dat ik bij hem een kamertje ga huren. Kijken hoe het daar is. Gisteren heb ik wederom een beetje gewinkeld en rondgekuierd. Daarna met TJ een lokale kroegentochtje gemaakt, naar twee cafes geweest en gegeten. Allemaal niet vreselijk spectaculair. Waarbij de lokale kroegen vooral heel rustig aan doen, en heel erg buurtkroegen zijn, waarbij de lokale homos en een paar buurtbewoners naar binnen glippen. De huizen zijn hier vreselijk duur. TJ betaalt 1400 dollar huur voor een kamer appartement, en als je het zo willen komen moet je geloof ik een half miljoen dollars op de toonbank leggen. Ik vind het veel voor een studio, en dan ook nog in een mmmm wijk.
Verder las ik een vaag homo boekje over een jongen die in de jaren 50 opgroeid, zich hoereert in London en een happy end heeft. Wat wil een mens nog meer. Ik heb vooral outlet winkels bezocht. Voor iemand die een beetje leuk gekleurd thirt wil hebben staan niet alle winkels vol met spullen. Ik geloof dat de gemiddelde amerikaan er niet echt van houdt.
Vandaag ga ik voor TJ koken, dat is in de USA altijd een beetje onderneming is, er moet dan nog van alles gekocht worden, er is al een snijplank aangeschaft. Verder moet er een dutch oven worden aangeschaft, iets wat wij zouden beschrijven als een braadpan. Ik ga proberen putanesca te maken. Kappertjes zijn al gevonden, die liggen dan weer in die outlet winkels. Rare jongens die Amerikanen. 

PFFF

Gisteren al TJ zijn computer in de war geschopt, moest ineens een wachtwoord geleverd worden. Nu weer een soort van windows truuk geloof ik, want zijn computer is Linux. Valt niet mee allemaal. Gisteren naar het Aziatische kunst museum geweest. Eh tja wat kunnen we daar weer over zeggen. Het is toch fascinerend dat je zo rijk kunt zijn dat je honderden beelden kunt importeren uit China en nog zo wat oorden. Sommige 2000 jaar oud, dat het allemaal los zit en te koop is. Gaf het nieuwe inzichten, ik ben nooit zo goed in de chinese toestanden, dus het kader ontbreekt. Het viel mij wel op dat er in heel China, Vietnam en nog zo wat van die streken geen zinneprikkelende voorstellingen gemaakt worden. Geen Griekse of Romeinse toestanden waar een beetje eh passie uitspreekt. Geen wild sexxen de mensen zoals in Peru. Nee alleen maar verhevenheid. Alleen in India lusten ze er nog een beetje pap van, maar verder is het een wonder dat er toch veel liefde wordt bedreven in China. Maar waren wel een paar leuke dingen bij, onder andere een bloempot uit 1000. Die zou bij de blokker niet misstaan, en ze gingen ook in op het verhaal of de Grieken nou wel of niet Boedha hebben beinvloed. Volgens hier niet, maar ik heb wel eens andere beelden gezien. Het was wel weer vol met oude mensen, en 1 schoolklas. Op straat zie je toch wel veel crack heads. Het is niet bevordelijk voor eh eh het straatbeeld. Rozen zouden mooier zijn, en wellicht ook beter rieken. Maar ja kunnen die typen er wat aan doen. Daarna liep ik nog een gratis museum naar binnen. Daar hadden ze een stuk of 10 schilderijen uit Europa, en bij ieder schilderij zeiden ze, ja van deze kunstenaar hangt er ook werk in een ander groot museum, Louvre, Rijksmuseum, Museum van Stad Amsterdam of nog zo wat plekken. Tja dat maakt je schilderij natuurlijk mooier en kostbaarder als er in de catacomben van het Rijks ook iets is. Daarna nog naar een outlet winkel gewandeld. Ik kan al geen outlet meer zien. En moet nu zo maar onder de douche, het is al 8 uur.

Castro

Ja ja dat ben ik in de Castro. Al kan ik nog niet zeggen dat ik veel van de gay community heb meegekregen. Een paar winkeltjes binnengelopen, maar of dat nou veel bijzonders was. Eigenlijk niet, en dat zijn dan de winkeltjes die je ook in de reguliersdwars zou vinden. Gisteren bestond mijn expeditie uit het wandelen naar Amoebe, een bij mij wereld beroemde platenzaak. Inmiddels is een platenzaak ook weer gewoon een platenzaak. De wandeling ging door de Asbury Height buurt, waar allemaal houten Villa's staan. Je waant je zeg maar helemaal op de set van Pippi Langkous de Musical. Onderwijl valt het toch wel steeds op hoeveel daklozen en vage typen hier op straat rondhangen. Het is hier goed vertoeven voor daklozen, en die maken er geloof ik dankbaar gebruik van. Ik zag iemand een soort van tevreden met zijn naalden spelen, een beetje onverzorgde meneer. Verder af en doe dames die dan nog wel heftig opgemaakt als een soort nachtvlinders staan te wachten op een nacht die misschien gaat komen, of slachtoffer van een nacht die maar niet eindigt. Anyway ik kuierde daar heen en de wandeling was wel vermakelijk, onderweg koffie gedronken. Die platenwinkel, ik had er al op gegoogeld bleek nog steeds te bestaan. Wat ik dacht dat ik nog nodig had was een CD van Lalah H. uit zoiets als 1995, die bleek er te zijn, samen met wat nog andere cds tevreden weer terug gewandeld. Wel dezelfde route kiezend omdat ik nog niet zo vreselijk bekend ben. Maar hoort er allemaal bij. Daarna tijdje op TJ gewacht waarna we naar de Castro zijn gereden, volgens mijn postduif gevoel om, daar indiaans gegeten. De borden brachten herinneringen terug aan die keer dat ik bij Sikhs te gast was. Daar kreeg ik een stalen bord, met paar compartimenten. Dat was hier ook zo, alleen was dit met vlees en tegen betaling, bij de Sikhs was het weer anders. Ik had een raar drankje er bij, een soort alternatieve cola, met vanillesmaak. Van mij mogen ze het hier houden. Daarna naar twee outlet zaken, de Ross dress for less waardoor ik nu spijkerbroeken rijker ben. Misschien moet ik de bonnentjes bewaren voor een controle op de terugreis. Daarna moesten we Beatrice ophalen, die was naar de puppy crash geweest. Die sprong gaten in de hondenhemel toen ze ons weer zag. Ze was gisteren terwijl ik lag te slapen tussen mijn benen gekropen. MMMM first time for anything. Eerste keer dat ik met een hond in bed geslapen heb. Vandaag naar het museum voor de mooie dingen uit Azie, en onderweg een paar vage typen weerstaan die met hun broek voorbij hun achterwerk druk bezig zijn met iets wat er verder niet toe doet.
Facebook vindt fotos hier niet goed. Jammer dan.

San Francisco

Terug in San-Fran zullen we maar zeggen. De vlucht was redelijk confortabel, al moet ik zeggen dat een 777 beter is dan een 747, maar het is zeg maar een luxe probleem. Nadat ik de dag daarvoor nog weer eens van die heerlijke zelf veroorzaakte stress had. Waarbij ik voor het Esta visa een 0 voor een O had aangezien en dus nog een keer overnieuw mocht bleek het inchecken op Schiphol zoals meestal super soepel te gaan. Er bleek weer een verbouwing bezig te zijn. Je blijft je afvragen hoeveel minuten men op Schiphol heeft gedacht, zo nu is het klaar en voorlopig effen geen verbouwing meer. Ik denk maximaal 5. Ik zat naast een dame van een jaar of 30 met een type dat zich het best laat beschrijven als haar vader. Verder las ik onderwijl een slecht boekje over de Mafia, eigenlijk een klein clubje uit Lecce. Nou het was vooral overtypen van een politie rapport, en ik denk om het verhaal compleet te maken dat ze even met google maps door Lecce waren gegaan. Goede research. Daarna een boekje gelezen van Sipko Mellissen ofzo, Spiegelpanden. Waarbij het wonderlijk is dat je stukjes van Amsterdam heel belangrijk laat zijn, en er geen plaats bepaling aangeeft. Misschien omdat alle panden nog bestaan en je bang bent voor juridische gevolgen. Verder gaan ze steeds eten in de Jaren, waarbij ik niet wist dat het vroeger een bank was. Maar omdat de Jaren niet met naam en toenaam wordt genoemd kan het ook best ergens anders zijn. TJ heeft een klein appartement. We delen het nu met drie, waarbij ik moet zeggen dat er de  hele nacht een schone met blauwe ogen tussen mijn benen lag. Die schone luistert naar de naam Beatrice. Gisteren een film gekeken met Johnny Depp, waarbij ik helaas grotendeels door de film heen heb geslapen, maar dat was wel goed voor een beetje ontspanning, daarna een film met Helen Mirrer, die voor de film een joodse was die haar familie schilderij van Klimt terug wilde. Hier vervolgens door de stad gekuierd om in Chinatown een bordje beef met tofu te eten en daarna proberen mijn ogen dicht te doen, wat niet lukte, tot TJ naar een meeting moest en hij me wakker maakte toen hij weer terug was. Overigens staat zijn computer, tot mijn beschikking en kan ik dus razendsnel een update van het blog maken. Helaas is er nog geen foto bij. Tenslotte s avonds een burrito gegeten en met zijn vriend Ross door de stad gekuierd. TJ stond mij netjes op te wachten op de luchthaven. Zo is reizen zeker goed te doen.

Thuis

Met een echt toetsenbord gaat het toch een stuk makkelijker, dus voeg ik nog wat toe. Ik las natuurlijk de Volkskrant digitaal. Gisteren stond er een stuk in dat je als massa toerist altijd naar zaken gaat als de Nachtwacht, de Zonnebloemen en de Mona Lisa. Nou was ik dit jaar al naar het Rijksmuseum, de Gemäldegalarie, het Louvre, Orsay en Pompidou, dus ik moet mij aangesproken voelen. Nou had de schrijfster het ook over de architectuur van Zadi Hadi, dat heb ik natuurlijk ook bekeken maar alweer vorig jaar. Maar ik weet nou niet helemaal of je in het kader van het massa toerisme dan maar niet meer moet gaan. Ik wilde in het Louvre ook de Carravacio zien en nog wat van dat soort zaken, en heb ook nog even graven uit Sidon gezien. Helaas heb ik de informatie niet bestudeerd, die mevrouw uit de Volkskrant waarschijnlijk wel, want ik denk dat het dezelfde graven zijn die ook in het museum van oude dingen in Istanboel opgesteld staan. Zeer mooi, en variërend van Egyptisch tot grieks romeins, er moet daar een hele batterij aan koningen begraven hebben gelegen. Dat soort dingen dus.
In Pompidou was ik nog nooit geweest. Goed overzicht van de moderne kunst. Ik heb nu alles gezien van Assyrische beelden tot Marlene Dumas en heel bijzonder Grace Jones, want die fotograaf waarmee ze Nightclubbing deed is geloof ik nog al verantwoord, nou ja in ieder geval volgens Pompidou. Verder was daar Corbusier te bewonderen.

Voor Jeanette dit is het drankje in de Homo macdonald tent, en inderdaad het vlees is afkomstig van stieren die elkaar hebben bereden, en lesbische koeien, die niet worden opgegeten door de meestal vegetarische dames. Het eten wordt geserveerd door een vrolijke homo en de klanten zijn homo met een enkel meegesleepte dame. Ik vind het eigenlijk wel een beetje overdreven, maar Daniel had het uitgekozen en je moet toch wat.
Het Picasso museum dat trok ik niet meer. Op vrijdagavond flink uitgegaan. Het was ineens licht geworden buiten. MMMM en al die halve liters bier die die Homo's wegtanken is goed voor een kater. Waarmee we dan weer moeten zeggen dat Daniel zijn bier liet aanlengen met een scheutje grenadine. Wat ze ook al door het bier in Duitsland mikken, maar daar hebben ze weer een flauw soort niks bier dat dan nog iets wordt. Tja dat uitgaan met Daniel. Het viel mij op dat het homo gebeuren er vrij mixed is, je ziet de kleurrijkheid van de straat terug in de kroeg. Verder afgelaten tenten. Het ik in een maand toch een hele reeks Carravacio's gezien; 6. Grappig in het Louvre hadden ze er één opgehangen op een speciale afdeling. Daar zeiden ze ja die Carravacio schildert altijd religeuse prentjes. De andere twee schilderijen geven een edelman en een setje dat iets ondeugends lijkt te doen. Niet echt voorstellingen die ik als religieus zou willen betitelen. Ik stond voor het Louvre in de rij met een charmante jongen uit Iran, waardoor het wachten toch altijd iets minder lang lijkt. Paulo en ik moesten een beetje aan elkaar wennen. Hij wil zeg maar 20 uur per dag het maximale er uit halen, en ik ben wel erg maar na een paar uur ben ik altijd wel klaar met alles willen zien. Maar ja voor mij is Berlijn en Parijs toch min of meer om de hoek, en als ik iets mis, dan komt het wel een andere keer, of is het blijkbaar niet de moeite echt waard. Maar nee hij moet alles meemaken en doet dan ook nog een keer een goed verslag, terwijl ik half slaap aan zijn lief over de hele dag. In Parijs zijn we wat vaker ons eigen weg gegaan, hij had daar wat braziliaanse vrienden en ik ben met de Peruaanse Daniel op stap geweest. Dat was wel goed ter afwisseling. Had misschien gisteren nog wel samen willen eten, maar hij ging op stap met zijn braziliaanse maatje om te picknicken. Heb alleen gegeten en daarna met Daniel nog een biertje gedronken. Ik wilde niet weer tot zes uur uit, omdat ik dan als een opgepiept lijk in de trein zou zitten. Die TGV is toch wel super relaxed, ik was van plan om met de bus naar het station te gaan, bleek dat er zoiets was als de Marathon van Parijs waardoor de bussen niet door konden rijden. Die Metro deuren zijn echt heel snel, het is onmogelijk om daar met een koffer levend doorheen te komen.
Over het eten, was allemaal niet heel bijzonder, ik vond met name het brood van de echte bakker heel lekker, in Duitsland met een beetje zuurdesem effect ook. Verder zijn het beide steden waar je je geld wel kwijt kunt raken, al is dat in Parijs helemaal geen werk.
Heb ik veel gekocht nee, nauwelijks paar tshirts, en ik was verbaast over het citroen ding dat ik in Catania voor 1 euro kocht, dat het in Parijs 17 euro was, precies hetzelfde flut ding van plastic. Mijn tas was ook 69 euro duurder. Nog al verschillen. Het appartement in Berlijn was afgezien van het douche gordijn, model tussen de billen en aan de rug geplakt een stuk prettiger. Al had ik er een bankje of een daysleeper in geplaatst, maar ja ik ben een zeur. In Parijs was het niet meer dan een studentenkamer in Nederland, waarbij het een soort probeersel was van een HAT eenheid, maar dan volgens mij net iets kleiner. Verder zijn beide steden vergeven van toeristen. In Parijs hoorde ik een karakter uit Woody Allen zeggen, this is the typical Paris. In de Metro stond een dame, Ja dat weet je 20 jaar geleden was het al druk, en nou het helemaal booming is, tja. En dan natuurlijk de Persische toerist, want die kunnen blijkbaar ook allemaal (terecht) de wereld verkennen. Verder veel gezellige Amerikanen en natuurlijk de Hollander, veel die een kind in een buggy moeten duwen. Gelukkig is dat niet helemaal voor alle hollanders weggelegd, want anders had ik nu ook buggy duw schouders gehad. Zaterdag in het Parc Luxembourg rond gehangen. Al was meteen de eerste stoel voor mij, ook daar de hele optocht van toeristen, toen ik wegliep was mijn plekje binnen 10 seconden door andere hollanders ingenomen. En iedereen loopt er geld uit te geven of Griekenland uit de crisis moet worden getrokken. Al moet ik zeggen dat het plaveisel er armoediger aandoet dan in Spanje, dat dan weer wel, en natuurlijk die brug die onder liefdes verklaringen bijna is bezweken, daar zaten we trouwens erg vlak bij. Op zeg maar due Passi. Brugje over en je stond in de rij voor het Louvre. Gemak dient de mens. Helaas heb ik weinig van de tips van A. gebruik gemaakt. Al zijn we een keer heel parijs door gecarred met de bus, om van west naar oost te gaan. Ik vond het wel leuk. Het duurde een beetje, maar was vooral ook omdat de bus niet echt te gaan scheuren, verder kwam er meer Parijs in de bus, dan in de Metro. Het was er de hele tijd flink warm, je kon met een gerust hart in korte broek de paden op de lanen in. Al was het dan op sommige momenten, wel even een bezoeking dat het echt warm was. Maar hoort er allemaal bij.
Ik zou zelf een fan neerzetten in het appartement zodat de toerist niet smelt.

Berlijn en Parijs

Welnu ik kan in ieder geval zeggen dat ik de halve kunst geschiedenis tot mij heb genomen. Van Mesopothanie tot Picasso. Dus dat is heel wat, hoogte punten de Egyptische portretten van mummisch, Vermeer, Degas, Renoir, Rafael, griekse beelden, Romeinse beelden. De hele sante kraam. In Duitsland vooral groots en meegesleept. Hier veel Impressionisten. En omdat het italiaanse weken zijn in Orsay een enkele futurist.
Verder de Marlene collectie, een 8 tal jurken en koffers met stickers van het Amstelhotel. De Dietrich kwam ergens. In Berlijn een appartement dat 3 keer zo groot is als het gebeuren in Parijs. Je vraagt je af of hier dan een gezin woonde met 8 kinderen. Tja. Nou ik zou helemaal gek worden. Voor de liefhebber zitten we bij Metro station Odeon. In een straat Rue Mazarinne op nr. 13. Heel klein dus. Vandaag naar Orsay geweest en gisteren impressionisten bekeken. Veel Monet daar de schilder van de Zaanse schans.
Verder is hier een Peruaanse Daniel. Erg leuk om hem weer te zien. Net gegeten, toe een crumble, was lekker maar had ook prima mislukt kunnen zijn. Vandaag warm, zo een douche. Het typen bevalt me niet zo. Misschien moet ik thuis wat herinneringen bij elkaar schrapen en ze in het weblog stoppen. Een nieuwe poging. Ben iets beter gaan zitten. Onderwijl heeft de windows tablet wel meer kuren. Maar nu doet hij het redelijk. Vandaag dus naar Centre Pompidou. Eigenlijk heb ik nu zoveel kunst gezien, dat het me de oren en ogen uitgust, het wordt ook steeds meer een brei. Al typte ik bijna brie. Nou ja veel maak het ook niet uit. Paulo is alleen met een fles wijn vertrokken naar het centrum. Ik was net terug en het zweet klots aan alle kanten. Ik had met Daniel een hamburger gegeten, in een homo hamburger tent. Je moet er maar opkomen en zijn hondje was mee. Ook dat nog. Wat kan ik allemaal vertellen. Paulo barst van de noodzaak om alles te zien. Maar ja voor hem is het natuurlijk ook specialer, vanuit Amsterdam is Parijs natuurlijk makkelijker te bereiken. Dus na Pompidou en lunch ging hij nog dapper door naar Picasso, ik had daar al een keer een overdosis van gehad, dus ik hoefde niet meer. Terug gegaan met zware ogen wat gelezen, en werd ik ineens weer wakker, toen ben ik dus naar meneer Daniel gehobbeld. Weer in zijn piepkleine appartement gezeten en daarna een hamburger. Ik had ook nog een cocktail gedronken, maar of die zijn 10 euro waard was, oh ja wel want ik was met Daniel. Ik weet even niet wat er met de fotos aan de hand is. Maar ja mijn grote canon laadt wel, de andere niet. Gisteren naar de Orsay, op een bepaalt moment raak ik een beetje flauw van te veel impressionisten. Kai, maar ja dat zal een ander hebben op het moment dat je tegen een 12.000 Maria met jezus zit aan te hikken. Voor de liefhebber was Sebastiaan er ook, 4 keer ofzo.

 

o

Facebook..........

Er is natuurlijk niets mis met een mooie jongen van de vismarkt. En de het schilderij is van Ribera, het Spanjaardje. Ik weet niet wat het is met facebook. Maar mijn fotos krijgen jullie niet te zien, misschien is het iets met die nieuwe veiligheidsinstellingen. Ik ben hier op uitnodiging van Tineke en Thom, die ook nog een aantal andere vrienden hebben uitgenodigd omdat ze 30 jaar bijelkaar zijn. Best een hele tijd. Gisteren was iedereen er en hebben we bij Lancelot tegenover het kasteel gegeten. Na een antipasti had ik farfalle met pistachio pesto. Ik vond het niet een hele smakelijk hap. Maar het was te doen. Daarna wilde ik een soort baba met Strega (heksen likeur) maar de heks was gevlogen. Jammer weet ik nog steeds niet goed hoe het smaakt. Er was wel gewone baba, maar die kon je beter niet nemen als je nog wilde rijden. Gisteren wederom de markt verkent en wederom een tas gekocht en met mezelf afgesproken dat ik thuis vaarwel ga zeggen tegen een paar tassen. Vandaag naar het kasteel geweest. Daar hangen wel drie van Someren. En nog van een andere hollandse kwaster. Die van Someren maakten niet veel indruk. Ik moet zeggen dat ik in een van de koppen een Charley Toorop herkende, ik ben zo blij dat ik niet door haar geschilderd ben.
Ik was gisteren uit, het was een cruising bar. Je kon op verschillende wijzen decoratief aan het plafond hangen. Ik heb dat maar niet gedaan, het was er niet vreselijk druk, en je weet dan niet of je zelf weer naar beneden kan komen. Ik heb gebabbeld met de twee relatief leukste heren, maar die waren vooral bezig elkaar uitmaken voor vriendin. Dus schoot verder ook niet op. In het kasteel was er ook nog een expositie over Picasso en zijn passies, die vooral stierenvechten en vrouwen waren. De gouaches of wat het waren van het stierengevechten waren wel mooi. Verder was er veel grafiek ofzo, dat is naar verloop van tijd een beetje to much gepriegel. Er was ook nog de gebruikelijk mik mak van griekse en romeinse opgravingen en dus wat schilderijen en een paar pistolen, waarschijnlijk uit de tijd van de romantische duels. Het aardewerk van Picasso stond leuk tussen de griekse vasen. Al dacht je wel even, hij was op zoek naar nieuwe inspiratie, en schildert dan een grieksige vaas ok......
Vandaag is het sociale hoogte punt we gaan met de groep eten in een volksige buurt. Er zijn besprekingen gevoerd over het menu. Ik denk dat ze relatief hun best gaan doen. Het menu is vastgesteld en dan hoeft Dick niet weer een dame te treffen door de kaart over zijn schouder te gooien.
Het weer is hier aan het veranderen, ik werd uit het park gestuurd, niet wegens onzedelijk gedrag maar omdat het weer aan het veranderen is.
Dus maar terug naar hotel en tijd voor dit. Had ook nog het theater bezocht. Dat hier helemaal tussen de huizen gepropt is, maar wel grappig om te zien en ik geloof ook dat ze relatief serieus er iets van te maken, moet ook wel want je moet al die toeristen toch een beetje bezig houden.

Aad

Heb ik dat, achtervolgt door mijn eigen demonen. Nou Aad je moet je valse mondje maar schrobben met zand, zeep en soda. Het houdt je in ieder geval van de straat.
Ondertussen ben ik in Catania aangekomen. De treinreis ging soepel, al had ik een stoel bij het gangpad maar tot Paolo was er toch niemand in de coupe, en op Sicilie ligt het water weer aan de andere kant. Ondertussen las ik Boccacio. De ontdeugende verhalen uit de middeleeuwen, maar ja met porno van het internet kan het natuurlijk niet snel meer ontdeugend zijn. Bovendien had ik al dat boek van Ton Kors gelezen. Waar zeg maar een relatief hoogtepunt was het voorstel om iemand samen te fisten en dan ringen te wisselen. Gelukkig werd deze mooie gedachte niet uitgevoerd. Maar het Bilderdijkpark was wel een belangrijke plek in het boek. Ook voor ervaringen en niet alleen kabeljauwfilet waar het zich heden ten dage goed voor is.
Catania, het is nog steeds een mooi stadje, en ik moet de hele tijd denken aan Marcello M. die hier de Bell antonio uithangt, een beetje de Via Etnea op en neer af en toe een ijsje, een koffie, en weer verder huppelen. Een beetje de dagelijkse niksigheden over politiek en voetballen uitwisselen, een paar meisjes plagen en weer op naar een volgende koffie of een dolce.
Ik was gisteren naar Arcireale, een stad bekend om zijn verering van San Sebastiaan. Op 20 januari stormen drommen pubers de kerk binnen. Velen met de tranen in de ogen. Daarna stroomt de hele kerk vol met het hele stadje. Iedereen heeft de telefoon in de aanslag, en menig oog stroomt vol. Dan komt er een priester te voorschijn, die gaat met de nodige bombarie een deur open maken, en daar komt het beeld van de Heilige te voorschijn, bijna niemand houdt het nu nog droog. Er was een video die dit spektakel vertoonde en ik heb de eerste 5 minuten gekeken. Daarna stiekum een paar fotos gemaakt. En omdat het niet het grootste museum was, en 1 euro entre kostte naar een minuut of 10 weer verder gelopen. Ook Arci is getroffen door de aardbeving van 1690 something. Die hele steden lagen in puin en zijn volgens de toen heersende mode van de Spaanse barok weer opgetrokken. Soms is het een beetje veel die Spaanse barok, want er wordt nog al kwistig met ornamenten omgegaan. Ik geloof dat er in Arci ook Scavi waren, maar die heb ik niet gezien. Ach ik kan altijd een keer terug gaan. Ik heb al bedacht dat ik een keer een paar dagen naar Messina wil om daar nog een keer de Carravacios te aanschouwen en Couperus te lezen. Want die was er weer net na de aardbeving zo van rond 1900 toen heel Messina in puin lag en het geeft een aandoenlijke beschrijving van toen. Tenminste dat weet ik nog van 20 jaar geleden. Ik heb hier ondertussen nog niet zo heel goed ontdekt waar het homo leven is, vandaag moet ik daar maar eens een serieus plan van maken. Ik ben wel in het dilemma of ik een tweede tas voor naar het werk moet kopen, wederom zwart. Ik twijfel, de anderen gaan dan grotendeels de deur uit. Dat is dan weer een belofte aan mezelf, want met die nieuwe tassen ga ik die toch meer gebruiken.

Zo en dan nog even een foto van parco bellini, om aan te tonen dat ik werkelijk hier ben.

In Italie

Na een vrolijk en goed begin met het internet in Napels hield het de volgende dag er mee op. Niet alleen verstoten van de Volkskrant maar zelfs facebook. Maar wat blijkt het leven gaat door, en gelukkig kwam er na het weekend een monteur, die het euvel ook niet verhielp, maar in ieder geval de illusie gaf dat het na het weekend allemaal beter zou worden.
Wat heb ik gedaan in Napels, nou omdat ik dan rond 16.00 in het hotel stond heb ik die middag verder niet zoveel gedaan. Beetje rondgelopen en dat was het wel. De volgende dag, toen het alweer zaterdag was constateerde ik dat er op de markt niet veel was dat ik nodig had, nieuwe schoenen, nee, en nep of orginelere cds, ook al niet. Dus daar kwam ik met een koopje vanaf. Ik had gezien dat alle bezienswaardigheden aan de Via Duomo meer waren uitgelicht, dus ik dacht die ga ik allemaal maar eens bewonderen er is in ieder geval een museumpje daar wat ik niet kende. Het begon met een kerk waar ik zeer dikwijls omheen paradeer en die voor de verandering open was. Binnen bleek de entre een soort romeins badhuis te zijn. Een enorme koepel, van duidelijk Romeins metselwerk.. Een heuse wow ervaring. Verder was de kerk niet veel bijzonders, gelukkig was er een net gespannen anders had ik wellicht allerlei barokke elementen uit mijn haar moeten vissen, maar die Romeinse entre best bijzonder. Verder was er netjes omheen gepleisterd. Daarna ging ik tegenover de Duomo een museum\ klooster in. Dat was een mooie ruimte en er hing een heuse Hendrik Van Soomeren, inderdaad de Utrechtse Carravacist, wie kent hem niet. Bovendien nog van Sebastiaan. Wat wil ik nog meer, verder een partijtje Luca Guardinao, en was ook nog nadat ik twee kloostertuinen was doorgehuppeld een kleine museum opstelling, hier was er onder anderen een Ribera te bekennen.
Die Ribera is toch maar een raar verschijnsel, hij is gebeuren in een dorpie bij Valencia, maar op jeugdige leeftijd naar Napels afgehobbeld, daar de kwast ter hand genomen, nadat hij goed naar Carravagio had gekeken, en vervolgens de rest van zijn leven in Napels te blijven. Hij staat te boek als een van de grotere spaanse meesters, nou ja omdat ik van Soomeren ook nederlands vindt klopt heet misschien ook wel. Daarna was er nog een vage kerk open, en weer een kerk met een klooster er aan vastgeplakt. Weer de nodige schilderijen, maar ik was iets minder onder de indruk. De rest van de dag gesteed aan het kijken naar al het moois op straat en in de winkels. De dag afgesloten, net als vrijdag bij de Grijze Dakduif.
Op zondag dacht ik ik ga maar naar een echte Carravacio kijken, er zijn er in Napels tenslotte drie. De eerste is de Zeven werken van Barmhartigheid, in het kerkje met dezelfde naam, de tweede, de afranseling hangt in het museum, en de derde is van zeg maar de plaatselijke Rabobank. Die bleken het ooit gekocht te hebben in 1970 omdat ze dachten dat het om een Matia Pretti ging, maar ze bleken relatief belazerd want het ging om Carravacio zelf, Het huwelijk van de heilige Ursula. Relatief jammer dat haar 10.000 maagde niet van de partij waren. Maar toch wel bijzonder dat ik in een kamertje alleen was met zo,n meesterwerk. Verder hing er een tweetal doeken van Gaspare van Wittel, waar ik ook heel blij was om die te zien. Een aanzienlijk (18) hoeveelheid van Pittloo, de beroemde schilder uit Arnhem en nog een mevrouw Genteschile, helaas een niet te bloederige bedoening. Het was in het huis dat lange tijd in bezit was geweest van een vlaamse koopman, de beste man had ooit drie Carravacios, maar we spreken dan wel over 1700 of ergens in die tijd. Verder was er een mooie expositie over de 1e wereldoorlog maar die ontging mij grotendeels. Ik was vooral blij om nog een paar schilderijen van Gaspar te zien. Toch jammer dat het Rijks alleen maar tekeningen van hem heeft.
Op maandag naar Benevento geweest. Omdat het maandag was, was het museum voor de mooie dingen dicht. De triomboog van Trajanus uit 99 staat een lelijk in de steigers, dus daar moest je een beetje doorheen kijken. De uit de 8e eeuw van Santa Sofia was gelukkig wel open, maar dat is vooral een kleine koepel structuur. Natuurlijk wel bijzonder dat het menig aardbeving heeft overleefd, of dat ze de stenen weer op een zelfde wijze op elkaar gestapeld hebben. De plaatselijk dom is een mooi hergebruik project, overal zie je marmeren platen met romeinse teksten goed hergebruikt aan de buitenkant. Nadat Benevento in de Romeinse tijd al belangrijk was als pleisterplaats aan de Via Appia (de romeinse Route 66) bleef het ook een groot gedeelte van de Middeleeuwen belangrijk. Zo belangrijk dat ze zelfs in staat waren om de overblijfselen van een Apostel te bemachtigen, de Heilige Bartholomeus, ja ja, dus ook daar is een kerk aan gewijd. Ik las ergens dat men het verhaal hield dat zijn sarofaag op een mooie pinksterdag zomaar de kerk kwam ingeschoven. Ja inderdaad een wonder, maar niet een zulks groot wonder als het geboorte huis van Maria, dat zomaar vanuit Palestina naar ergens anders italie vloog. Al hebben die van Benevento het feitelijk gepikt van andere italianen, dus weinig sensatie. De heilige B werd gevild, wat slecht was voor zijn gezondheid. In de kerk hing een mooi schilderij waarin het proces duidelijk onderweegs was. Verder is het wapen van de heilige SB met een mooi mes in het midden. Ja wat een gezelligheid, maar ja dit feest is natuurlijk zeg maar ook in 99 uitgevoerd.
Tenslotte wandelde ik over de Ponte Vanvitteli, dus ik dacht ik moet even kijken of het gaat om een ontwerp van Luigi, en inderdaad wat mij betreft niet te missen. Een brug van de zoon van Gaspar.

Wachten

Net met Manuel geluncht het zal waarschijnlijk wel even duren voor ik weer een gevulde advocado krijgt. In ieder geval 1 die boterzacht is. Helaas was ik gisteren door de consternatie van de blackout maar niet een mango wezen kopen, al oh wat zijn die heerlijk. Wel heb ik nog wat last minute dingen geshopt en ik geloof dat mijn koffer wonderlijk licht gaat worden. Dus Liesbeth ik smijt dat homo boekje wel in de koffer, en neem ook het boek van David Egger mee naar huis, want dat wil misschien nog wel iemand lezen.
Tja ik was nog op de markt. Ik heb nog even staan kijken naar stukken agave en een cactus blad, of een kilo peruaanse aardappelen, maar ja wat moet je met een tuna cactusblad, misschien kun je het poten en groeien er dan vijgen aan. MMM dat zou nog een plan zijn. Nog de luizen er op en in zou helemaal eh rood kunnen worden. Verder liggen er veel dooie kippen, en andere stukken vaag en minder vaag vlees. En dus het mooiste fruit van de wereld. Oh heeft mijn ding er geen zin meer in, ik moet hem nog al vaag inpluggen. Nou dan was dit het met het blog

Black out

Nee, niet van de drank. Al dacht ik gisteren wel van nou dit is de laatste avond dat ik los ga, laat ik met het bezoek maar wat rum kapotslaan. Dat was dan alweer snel gelukt, ja sommigen spugen er hier ook niet in. Nee toen ik terug kwam van het internet om mijzelf in te checken, helaas werd er geen upgrade aangeboden, bleek dat de stroom er af was, er was no luce. MMM dat was wel een boeivolle handicap te zijn want ik ga naar 6 hoog met de lift, kom daar in een halletje met twee deuren, een voor mij en een voor de buren. De nooduitgang is een soort achterdeur waar ik geen sleutel van heb. Ik bedacht toen ik voor de derde keer deze keer met Sergio was dat we de buren konden vragen. Ik geloof dat de rest dit niet meteen begreep, maar de buurman gelukkig wel. Vervolgens zat ik hier met Sergio en werd het aarde donker, die arme jongen is hem maar gesmeerd, maar ik ben wel blij dat ik hem heb gezien. Al is het laatste deel van het bezoek dan wel een beetje een zwart gat, en was ik blij met een abrazzo.
Ik ben daarna om 19.30 maar in bed gaan liggen, alleen. Ik wist het ook niet zo goed wat je in het donker, alleen verder nog kon doen. Ik kon natuurlijk bier gaan drinken of rondlopen. Maar in het eerste heb ik geen zin, het tweede weet ik nu wel. Dus maar een tukje gaan doen, om 2100 floepte het licht weer aan. Heb ik mijn lensen maar weer in gedaan en zit ik nu hier.
Vandaag weer naar Baranco, deze keer de musea bekeken. Die van Mario Testino en voor de moderne kunst. Mario lied zijn muses zien, Kate, Madonna en Gisele en in het andere museum was er David Chappelle. Ik heb me wel vermaakt.
Vandaag dus de laatste dag. Ik denk dat het heel rustig blijft.

Vamos alla playa

Ja ook het strand moest er maar eens van komen. Met Manuel als date. Strand hoewel het hier 300 meter vandaan is een serieuze zaak. Je moet natuurlijk zorgen dat je niet in de stad zit, maar het liefst een heel stuk zuidelijker, bijvoorbeeld het strand van Santa Maria, dat 40 km zuidelijker ligt. Daarvoor weer in een hobbel bus gezeten, die ons naar de Pan America sud bracht, de snelweg van Zuid Amerika en vanaf daar weer met een mini busje. Dat busje ging vrij direct en was voor begrippen in Peru goed te doen. Het zoefde meteen direct door, en maakte ook vrij veel vaart. Ik gooi er ook maar een paar fotos tegen aan. De eerste is van de markt, dan is er een man die Maria een wezen (?) groetje brengt. Of er is daar iets met gaycruisen en ik weet niet precies wat, dan een foto van Pachacamac, en tenslotte Manuel met mij op het strand. Het is duidelijk wat ik nodig heb, eerst dacht ik een statief, maar nee geluk heeft een nieuwe naam en selfie stok. Ai hoe kan ik nog leven zonder. Ik zag bijvoorbeeld iemand in Amsterdam, een jongen met een ik schat indonesische familie bij zich, die moesten een kwartier wachten omdat hij iets deed met een selfie stok, en daar diep en intens gelukkig van werd. Ja dat is het kado voor mijn pensionering, ik denk dat het ook een beetje een holygrail kado moet zijn, je wilt het heel graag maar toch zit het er steeds niet in. Een selfie stok dus. lk zag trouwens in het museum een soort gelijk object, maar dat was een selfie ranselaar. Daar kon je je zelf lekker mee ranselen, ik denk voor crypto homo"s als je geen potenrammer kunt vinden. Oeps. Nou vandaag dus weer op stap met Manuel, die is gek op de Beatles en Shocking Blue, en hij wist niet dat onze Mariska is gaan hemelen, dat ze nu in het achtergrond koor van Dusty Springfield zit. Oh die pers hier. Ik zag wel een programma over hoe mooi Amsterdam is. Met informatie die ik ook niet wist. Want de grootste winkel ter wereld en misschien wel het hele universum in halogrammen zit in Amsterdam. Nadat ik dit item op de televisie had gezien stonden ze rijen dik voor de reisbureau's. Een absolute mustsee, vergeet al dat getut met Rembrandt en zijn hij loopt op zijn laatste dagen schilderijen, nee de halogrammen (die dingen de lijken te bewegen; ik moet nog naar die winkel). Op het strand was het vervolgens mistig waardoor ik niet veel gesmeerd heb maar er toch verkreefting is ontstaan. Nu moet ik op een date, het wordt druk waarschijnlijk met afzeggingen. Demex, Cesar, Edison en the late Sammy

Lima

Ik zit nu in het tweede appartement, het is tering groot met drie slaapkamers. Het is alleen beetje jammer dat ik nu weer verkouden ben. Had het hele weekend geen stem, waardoor het maar goed was dat alle afspraken in thin air verdwenen en ik een beetje rustig kon rondscharrelen. Eerst was ik op zaterdag ochtend naar de markt gegaan. Daar een paar mango's gekocht, mandarijnen en druiven. Die Mango zijn me hier een partij heerlijk. Precies zoals ze moeten zijn. Helemaal volgens de mango droom. Al heb ik net de laatste gegeten, die was een beetje overrijp op één plekje. Het is niet zoals in Nederland dat je maar moet hopen dat hij goed is en je anders een half verrotte hebt.
Daarna moest ik verkassen, met de traditie van te laat zijn was het geen handige transfer. Er arriveerde een schoonmaakploeg, en zelfs de nieuwe bewoners, terwijl ik daar opgelaten zat te zijn. Ik weet nog niet of ik blijf airbn'en. Maar het appartement waar ik nu ziet is wel van alle gemakken voorzien. Ik kan 11 kilo in één keer in de wasmachine gooien, de hele inhoud van mijn valies. Verder is er een grote tv en de keuken is ook redelijk, zij het dat je zoveel toestanden aan basis moet kopen dat ik toch niet verder kom dan een ontbijt a cassa. Met dan wel die verschrikkelijk lekkere mango's.
Verder heb ik dan zaterdag gelunched, en ben ik vooral sloom geweest, geen disco alleen nog beetje rondkuieren in de avond.
Op zondag dacht ik, op naar Jockey Plaza, maar toen zag ik alle bussen naar het centrum en ben ik naar het centrum gegaan. Naar het eh Museum van Lima, daar was een mooie expositie van koloniale kunst. Zodat ik nu toch steeds meer het verschil leer te zien van de lima en cusco school van geschilder hier. Ik geloof dat het grote verschil is dat ze in Cusco meer rood gebruiken. Een deel van die schilderijen zijn vreselijk naief. Ik ben er ook niet altijd heel gepassioneerd over. Maria met melk is best een geliefd thema. Het tweede deel van de expostie was gewijd aan de portretkunst. Vooral het schilderij van Simon de Bolivar had grote indruk gemaakt op de bevolking.
Daarna door de Polvos Azul gelopen, een enorme overdekte markt, voor kleding, schoenen, tassen, toeristenmeuk, copies van cds en dvds en allerlei electronische benodigheden. Ook een plaats waar je als gringo makkelijk hoofdpijn van krijgt door alle overdaad.
De cds die ik had willen kopen heb ik niet gevonden.
Daarna naar.Jockey Plaza gescheurd met een taxi. Daar de topi-top leeg gekocht, met 3 t shirts en bij de Levis store twee pantalones.
Daarna terug naar Miraflores om te constateren dat de meeste heren better people hadden. Maar beter ook want ik was toch niet in staat om te praten. Flut homo boek van Gordon Merrick gelezen. MMMM misschien zijn zijn sexscenes een inspiratie bron. Het is veel gedoe, een hetro schilder wordt verleid door een mietje. De schilder blijft zijn vriendin wel eh bezwangeren. De hetro wordt steeds meer homo, gaat bij de homo wonen. Vlak voor het eind zijn ze helemaal gelukkig. Ze gaan naar Marseille voor een drugshandeltje, de schilder komt alleen terug. De homo gaat met de trein, maar wordt neergeschoten ofzo. De schilder neukt inmiddels met een prince, dus de grote liefde van eergisteren is meteen vergeten. Tja tja, en de sexscenes is vooral veel beschrijving van enorme lullen. Nog te vermelden is dat het boek uit 1979 is toen je je in de sex nog een weinig homo zorgen hoefde te maken.

Taxi

Wat nog ontbreekt aan het verhaal van gisteren was de verschrikkelijke taxirit terug. Manuel had blijkbaar te veel afgedongen van de prijs waardoor die kerel er zwaar de pe in had. Nou dat hebben we geweten. De hele Javier Prado hebben we als een soort alpinisten slalommend afgelegd, dan weer helemaal links dan weer helemaal rechts, als hij harder dan 60 reed dan maakte hij een geluid of het een opstijgend vliegtuig was en kwam er een partij dampen vrij waar mening omstander een zwarte piet van werd. Verder was ik bang dat er bij die snelheid iets van de auto zou vallen, of dat ik per ongeluk door het stuk karton onder mijn voeten zou schieten op de openbare weg. Ik vond met name een soort vluchtheuvel die we namen iets waarvan ik dacht oh dat is weer een nieuwe ervaring.
Daarna met Manuel gelunched, een soort aardappeltaart en een bordje pasta. Dat ze hier dan Tallarin noemen. Daarna vergeefs gewacht op Demex, kennis gemaakt met een jongen uit Equador, Marvin, hij kende Gaye niet eens. Met hem naar de disco geweest maar daar werd ik ineens verkouden en raakte mijn stem in een soort Barry White gebeuren, toen ben ik maar gaan slapen.
Vanmorgen voor de verloofde iets gekocht, het is niet te zwaar. En op de markt wat fruit gekocht, druiven, mango en mandarijntjes en 3 tomaten. Voor het gezonde, je loopt hier snel achter met de hoeveelheid groente die je binnenkrijgt. Vandaag was dat dan naast mijn eigen fruithapje, van mango en aardbeien (het is hier natuurlijk zomer, dan kun je er een koninkje bijnemen) een salade met advocado en vier stukjes banaan.
Ik lees nu weer een boekie van Gordon Merrick uit de homo collectie. Wat kunnen we er over zeggen, er wordt voldoende gesekst, ook met een dame. Verder is de schrijver vergeten hoofdstukken aan te brengen. Ik vind het toch wel altijd een beetje een rustpuntje.
Ik ben vandaag verkast naar appartement twee het is heeel groot. Een meters lange gang en drie slaapkamers, jullie zijn welkom. Het verkassen zelf vond ik geen succes er moest schoongemaakt worden voor de nieuwen terwijl ik wachtte op Walter, de nieuwen waren zelfs al binnen, die slome had wel een uurtje eerder mij kunnen halen. Maar ja. ..........
De rest van de dag is nu wel rustig, ik kan op de zee kijken, dus dat heeft ook wel iets, moet natuurlijk wel half uit het raam hangen maar toch.

Wat foto's

De fotos zijn Alex, een fietspad in Lima, de leuke motortaxi knaap, de Paracas onderbroek en een mooie hoofdtooi, ik weet alleen al niet meer van welke cultuur, ik zeg gewoon Moche.l

Puruchuco

Met dank aan het reisbureau Peru hop. Ik ging er binnen en het volgende gesprek ontwikkelde zich.
I want to go to Puruckujo,
Where Ayachuco,
No Puruchoco,
What Paracas,
No Puruchoco,
Cusco
NO PUROCHOCO
Hahaha we never hear of this place. Nadat ze me nog een beetje uitlachten heb ik mijn tocht voorgezet.
Toen kreeg ik Manuel in de chat, die wilde meteen mee. Dus vanmorgen afgehobbeld naar Purochuco. Het bleek een site te zijn van relatief bescheiden omvang. Het was een bergje met een paar muurtjes er op en een soort villa die volgens de beschrijving een soort van ceromonieel belasting kantoor was. Er was een klein doolhof aan kamers, wel met veel cemetrie er in. Als je er van houdt. De bus er naar toe was al weer een heel avontuur. Uurlang reden we door de krochten van Lima, eerst stapvoets, in de hoop dat de bus zich zou vullen met een gezellig drukte. Ik vond het natuurlijk vooral warm, en mijn leven is door de hoeveelheid uitlaatgassen die ik mocht inademen ook weer een paar minuten korter geworden.
Over Puruchuco weer. Het zou ook net zo goed de villa kunnen zijn van een oude rijke, geile Inca, of iemand die daarvoor kwam. Niemand die het weet. Afgezien van Caral waar ze de nadruk leggen op de oudste stad van Zuid Amerika, en de wereld doen de precolumbianen nauwelijks aan woningen, het zijn altijd alleen maar ceromoniele plaatsen, je krijgt toch de indruk dat het hele spirituele mensen waren, deze mensen uit de precolumbiaanse Lima cultuur. Die foto wil hier ook al niet lukken. Oh nu wel nou dit is het van af en heuveltje en voor de liefhebber van precolumbiaanse toestanden. Je kan het muurtje ook zien. Het was zeker leuk om er even doorheen te huppelen. Ik was nog wel grag geinformeerd over het feit of de muren ooit beschilderd waren. Al dan niet met verf uit de Gamma. Ik vond toen ik er door heen liep er weinig spiritueels aan. Maar ja ik ben ook een frio hollander. Er was nog een museum op de site. Verder gaat er over niet al te lange tijd de Javier Prado onderdoor. Omdat het een archeologische site is moet er een tunnel gegraven worden. Felipe Jose, de ex van Manuel regelt wat wij het verdrag van Malta zouden noemen. En zit daardoor bijvoorbeeld de parkeergarage in parco Kenndy te traineren, omdat daar vroeg koloniale resten worden gevonden. Dus even piano met de bouw. Gisteren Edison en Frank gezien en besloten voor een sloom dagje, dus geen disco avontuur en alleen beetje rondlopen in Miraflores.
Had ik al verhaalt over de verjaardag van Walter. Nou iedereen was voortdurend aan het spelen met zijn mobiel ik denk eigenlijk dat de hele wereld al meegenoot. dus jullie ook.

 

Foto's blijft moeizaam

Jammer want ik wilde een foto plaatsen van een eeuwen oude onderbroek, of wel een lendedoek, uit mijn berekeningen ongeveer 200 na christus. Het is namelijk zo dat in mijn favoriete museum de hanengevechten arena is omgebouwd tot een mooie geklimatiseerde ruimte waar het textiel uit Paracas is tentoongesteld. Dat zijn stoffen die om mummy's gewikkeld zaten. De lendedoek zat er ook bij, maar ja met die fotos opladen. Ik weet het niet. Misschien moet ik naar een internetcafe gaan. Ondertusen zit ik dan ook nog te wachten op Walter. Die gisteren zijn verjaardag vierde.
Eerst nog maar wat over Paracas, daar was dus een stevige precolumbiaanse cultuur die zo rond het begin van de Middeleeuwen en de val van het West Romeijnse rijk ook wel zijn beste tijd had gehad. Ze wikkelden de mummys van belangrijkte typen uitgebreid in de lappen, en op een bepaald moment zijn ze netjes uitgepakt. Een lap met soort van rozetjes er op en een paar lappen met poppetjes zijn erg mooi. En wat veel werk. Ook mooi gedaan, maar al dat gelul uit tv's met mooie video's leidt af. Waarom is dat museum nou mijn favoriet. Het is groot en ze hebben niet te veel meuk, maar wel een goede collectie. Verderer is er ook nog een beetje over de geschiedenis. Al met al vind ik het leuk. De taxi er naar toe was ook leuk. Heb ik nog nieuwe dingen geleerd, eh nou over Paracas. Ik was vorig jaar in de buurt. Als je daar bent moet je naar de Ballistische eilanden. Die zijn bekend omdat daar meters en meters vogelpoep ligt, je er pinguins en walrussen kunt zien. Ik zag laatst op de tv de stank er niet te harden is. Jullie voelen hem al komen, geef mij maar de onderbroek uit het museum. Ze zouden alleen nog even moeten zeggen van wat voor materiaal de lappen gemaakt zijn. Ik denk meestal katoen, volgens mij hadden ze nog geen acryl.
s Avonds was er een volgend hoogtepunt de verjaardag van Walter, we moesten om 8 uur verzamelen in een restaurant, en gelukkig waren we rond 10 uur ook allemaal binnen. De bediening had het zwaar, maar ik vond zelf dat die jonen niet super handig was met mijn Balsamica salade. Die zette hij volgens mij verkeerd neer, en later gaf hij mij een verkeerde, gelukkig had ik naar mijn gevoel om 10.30 mijn eten. De uitnodiging bestond eigenlijk uit een paar keer aanbieden van een paar keer een glaasje sangria  want je mocht zelf je eten betalen. Waar blijft ondertussen die Walter. Ik ga zo weg. Tja er werd veel geschreeuwd, al waren ze niet knetter dronken. Ik moest in het Nederlands hem toespreken, waar ik me volgens mij redelijk doorheen sloeg. Ik was vreselijk blij dat ik een tijdje alleen voor me uit kon kijken in de homo disco. Later kwam ik meneer Daniel nog tegen de ex van meneer P. Soms schiet de curser ineens de tekst in. Blijf ik lekker door typen. Daarna nog met een mooie opperturnista staan praten en was Daniel ineens verdwenen. De oppertunist ook, dus kon ik mooi alleen hem smeren.

 

Al is dit Alex en een beeld in het klooster, Alex is dan de poster boy voor een wetland safari

En omdat het dan zo leuk lukt met de foto's

Komt er nog één. Even melden dat het hier altijd een goed plan is om de vraag met hoe oud ben je, te beantwoorden met che pareces. Wat zoiets betekent ja nou wat zou je zelf denken. Maar dan iets beleefder, meestal komt er een zeer politiek correct antwoord als 35, en daar wil ik het wel mee doen. Pfff dat valt hier altijd mee, maar ja de volgende dag in de spiegel is het toch echt weer anders. Ondertussen was er in Iquitos een belabberde douche er kwam een straaltje uit dat geen naam mocht hebben en na het hele ochtendritueel (eh lensen indoen, gebruikmaken van het toilet, just a little loving in the morning (DS), scheren, breaks a coffee (weer DS) kwam er dan een soort van kwakje warm water. Het zijn er zelfs drie geworden, twee van de tocht naar Belen en 1 van een gebouw in Lima, dat mij in de war bracht. Maar wel mooi......De ene foto is op de kop. Ik vraag me af of het iets uitmaakt.

 

En om te bewijzen dat ik hier ben, een foto van mij met een jongenman die naar de piloten school gaat en graag met mij op de foto wil. Je ziet het ook aan de bril. Ik weet verder niet veel van de jongen. Ik vond dat ze er uit zagen als zieltjes jagende mormonen.

Lieke

Nou nou ik heb het boek van Lieke Noorman gelezen, ja mijn oud collega, haar boek "Tootje, het leven in een uitvaartcentrum". Collega ja van de illigalen club, het SOB, ze gaf daar ook een tijdje les, voor het eerst dat ik een boek las van iemand die ik een beetje ken. Het gaat over haarzelf, en haar zus Tootje, die haar polsen door had gesneden, en daarmee een einde maakte aan haar leven. Lieke moet vervolgens in alle krochten kruipen in het kader van het verwerkingsproces. Tja wat kun we er over zeggen, nou volgens de flap zie je de hele tijd die zus, ik zag de hele tijd Lieke. Ik moet zeggen dat ik haar niet meteen in een uitvaartcentrum een groep doorgeslagen rouwende mensen zou zien opvangen. Maar ja wat heb ik nu aan mensenkennis. Mooi dat het boek al zijn tweede druk beleeft, maar ik heb het via de bieb gelezen. Dus door mij zal het niet nog een keer worden herdrukt. Oh wat vond ik van Lieke, nou ja ze was afgezien van dat ze een beetje neurotisch was, en zo'n ik stort me op je persoon redelijk normaal op het SOB. Maar dat zegt misschien ook iets over de rest.
Verder tja als je ergens werkt heb je eerst vaak wat moeite maar het wordt steeds gewoner, ook in een uitvaartcentrum, en van koffiedame, doet ze ook pogingen om uitvaarten te begeleiden. AL weet ik niet of je dat super succesvol kunt vinden. Maar als het natuurlijk allemaal gladjes zou gaan dan heb je natuurlijk geen boek. Verder is ze lesbisch, ik heb wel eens een vriendin van haar gezien, maar ik denk eigenlijk dat dat een ex is. Is het een aanrader, oh zeker voor iedereen die een zus heeft die zelfmoord heeft gepleegd of alles wil weten van werken in de altijd levendige uitvaartbranche.
Na al deze avonturen stortte ik me op The green house, van Mario Vargas Llosa.tja ik vind het nog al veel namen, en het eerste hoofdstuk maakte bijna dat ik het boek in de Amazone had gegooid. Maar nu gaat he wel, ik ben op de helft, dus ik hou het waarschijnlijk vol.
Vandaag terug naar Lima gegaan. Ging allemaal soepel en ik draai nu een wasje. Ik heb maar een beperkt droogrek. Ik ga kijken of het lukt die droger vond ik niet zo'n succes. Verder een boodschap gedaan, zodat ik ook morgen weer voort kan.
Tja en Iquitos het blijft een beetje hetzelfde, ik heb nog helemaal geen chicha op, dus daar kan het niet van komen. Ik weet wel dat het bier in de disco dat kwam me toch tot aan mijn huig opzetten, tjeempie, wat was ik blij met een flesje water.
Om de komst van TJ te vieren heb ik nog wel een flesje coca cola light voor hem gekocht, kijk zo ben ik weer wel. Verder heb ik op de markt de verschrikkelijkste dingen gezien, 1000 dooie kippen met allerlei ingewanden toestanden, ander vlees etc. Ik denk dat ze het laten versterven of zo in de openlucht. Verder griezelige en mooie vissen en volgens Alex een halve alligator, die je ook in voedzame moten mee naar huis kon nemen. Het is allemaal wat, ik moet denk ik morgen hier ook maar eens naar de markt kuieren, heb ik nog niet gedaan. Wel een kilo suiker gekocht zodat ik een jugo kan maken van fruit dat ik dan nog moet gaan kopen. Want dat doen ze hier wel een flinke schep suiker boven op de ananas of papaya.

 

Foto vanaf de Boulevard in Iquitos