Met een echt toetsenbord gaat het toch een stuk makkelijker, dus voeg ik nog wat toe. Ik las natuurlijk de Volkskrant digitaal. Gisteren stond er een stuk in dat je als massa toerist altijd naar zaken gaat als de Nachtwacht, de Zonnebloemen en de Mona Lisa. Nou was ik dit jaar al naar het Rijksmuseum, de Gemäldegalarie, het Louvre, Orsay en Pompidou, dus ik moet mij aangesproken voelen. Nou had de schrijfster het ook over de architectuur van Zadi Hadi, dat heb ik natuurlijk ook bekeken maar alweer vorig jaar. Maar ik weet nou niet helemaal of je in het kader van het massa toerisme dan maar niet meer moet gaan. Ik wilde in het Louvre ook de Carravacio zien en nog wat van dat soort zaken, en heb ook nog even graven uit Sidon gezien. Helaas heb ik de informatie niet bestudeerd, die mevrouw uit de Volkskrant waarschijnlijk wel, want ik denk dat het dezelfde graven zijn die ook in het museum van oude dingen in Istanboel opgesteld staan. Zeer mooi, en variërend van Egyptisch tot grieks romeins, er moet daar een hele batterij aan koningen begraven hebben gelegen. Dat soort dingen dus.
In Pompidou was ik nog nooit geweest. Goed overzicht van de moderne kunst. Ik heb nu alles gezien van Assyrische beelden tot Marlene Dumas en heel bijzonder Grace Jones, want die fotograaf waarmee ze Nightclubbing deed is geloof ik nog al verantwoord, nou ja in ieder geval volgens Pompidou. Verder was daar Corbusier te bewonderen.
Voor Jeanette dit is het drankje in de Homo macdonald tent, en inderdaad het vlees is afkomstig van stieren die elkaar hebben bereden, en lesbische koeien, die niet worden opgegeten door de meestal vegetarische dames. Het eten wordt geserveerd door een vrolijke homo en de klanten zijn homo met een enkel meegesleepte dame. Ik vind het eigenlijk wel een beetje overdreven, maar Daniel had het uitgekozen en je moet toch wat.
Het Picasso museum dat trok ik niet meer. Op vrijdagavond flink uitgegaan. Het was ineens licht geworden buiten. MMMM en al die halve liters bier die die Homo's wegtanken is goed voor een kater. Waarmee we dan weer moeten zeggen dat Daniel zijn bier liet aanlengen met een scheutje grenadine. Wat ze ook al door het bier in Duitsland mikken, maar daar hebben ze weer een flauw soort niks bier dat dan nog iets wordt. Tja dat uitgaan met Daniel. Het viel mij op dat het homo gebeuren er vrij mixed is, je ziet de kleurrijkheid van de straat terug in de kroeg. Verder afgelaten tenten. Het ik in een maand toch een hele reeks Carravacio's gezien; 6. Grappig in het Louvre hadden ze er één opgehangen op een speciale afdeling. Daar zeiden ze ja die Carravacio schildert altijd religeuse prentjes. De andere twee schilderijen geven een edelman en een setje dat iets ondeugends lijkt te doen. Niet echt voorstellingen die ik als religieus zou willen betitelen. Ik stond voor het Louvre in de rij met een charmante jongen uit Iran, waardoor het wachten toch altijd iets minder lang lijkt. Paulo en ik moesten een beetje aan elkaar wennen. Hij wil zeg maar 20 uur per dag het maximale er uit halen, en ik ben wel erg maar na een paar uur ben ik altijd wel klaar met alles willen zien. Maar ja voor mij is Berlijn en Parijs toch min of meer om de hoek, en als ik iets mis, dan komt het wel een andere keer, of is het blijkbaar niet de moeite echt waard. Maar nee hij moet alles meemaken en doet dan ook nog een keer een goed verslag, terwijl ik half slaap aan zijn lief over de hele dag. In Parijs zijn we wat vaker ons eigen weg gegaan, hij had daar wat braziliaanse vrienden en ik ben met de Peruaanse Daniel op stap geweest. Dat was wel goed ter afwisseling. Had misschien gisteren nog wel samen willen eten, maar hij ging op stap met zijn braziliaanse maatje om te picknicken. Heb alleen gegeten en daarna met Daniel nog een biertje gedronken. Ik wilde niet weer tot zes uur uit, omdat ik dan als een opgepiept lijk in de trein zou zitten. Die TGV is toch wel super relaxed, ik was van plan om met de bus naar het station te gaan, bleek dat er zoiets was als de Marathon van Parijs waardoor de bussen niet door konden rijden. Die Metro deuren zijn echt heel snel, het is onmogelijk om daar met een koffer levend doorheen te komen.
Over het eten, was allemaal niet heel bijzonder, ik vond met name het brood van de echte bakker heel lekker, in Duitsland met een beetje zuurdesem effect ook. Verder zijn het beide steden waar je je geld wel kwijt kunt raken, al is dat in Parijs helemaal geen werk.
Heb ik veel gekocht nee, nauwelijks paar tshirts, en ik was verbaast over het citroen ding dat ik in Catania voor 1 euro kocht, dat het in Parijs 17 euro was, precies hetzelfde flut ding van plastic. Mijn tas was ook 69 euro duurder. Nog al verschillen. Het appartement in Berlijn was afgezien van het douche gordijn, model tussen de billen en aan de rug geplakt een stuk prettiger. Al had ik er een bankje of een daysleeper in geplaatst, maar ja ik ben een zeur. In Parijs was het niet meer dan een studentenkamer in Nederland, waarbij het een soort probeersel was van een HAT eenheid, maar dan volgens mij net iets kleiner. Verder zijn beide steden vergeven van toeristen. In Parijs hoorde ik een karakter uit Woody Allen zeggen, this is the typical Paris. In de Metro stond een dame, Ja dat weet je 20 jaar geleden was het al druk, en nou het helemaal booming is, tja. En dan natuurlijk de Persische toerist, want die kunnen blijkbaar ook allemaal (terecht) de wereld verkennen. Verder veel gezellige Amerikanen en natuurlijk de Hollander, veel die een kind in een buggy moeten duwen. Gelukkig is dat niet helemaal voor alle hollanders weggelegd, want anders had ik nu ook buggy duw schouders gehad. Zaterdag in het Parc Luxembourg rond gehangen. Al was meteen de eerste stoel voor mij, ook daar de hele optocht van toeristen, toen ik wegliep was mijn plekje binnen 10 seconden door andere hollanders ingenomen. En iedereen loopt er geld uit te geven of Griekenland uit de crisis moet worden getrokken. Al moet ik zeggen dat het plaveisel er armoediger aandoet dan in Spanje, dat dan weer wel, en natuurlijk die brug die onder liefdes verklaringen bijna is bezweken, daar zaten we trouwens erg vlak bij. Op zeg maar due Passi. Brugje over en je stond in de rij voor het Louvre. Gemak dient de mens. Helaas heb ik weinig van de tips van A. gebruik gemaakt. Al zijn we een keer heel parijs door gecarred met de bus, om van west naar oost te gaan. Ik vond het wel leuk. Het duurde een beetje, maar was vooral ook omdat de bus niet echt te gaan scheuren, verder kwam er meer Parijs in de bus, dan in de Metro. Het was er de hele tijd flink warm, je kon met een gerust hart in korte broek de paden op de lanen in. Al was het dan op sommige momenten, wel even een bezoeking dat het echt warm was. Maar hoort er allemaal bij.
Ik zou zelf een fan neerzetten in het appartement zodat de toerist niet smelt.
In Pompidou was ik nog nooit geweest. Goed overzicht van de moderne kunst. Ik heb nu alles gezien van Assyrische beelden tot Marlene Dumas en heel bijzonder Grace Jones, want die fotograaf waarmee ze Nightclubbing deed is geloof ik nog al verantwoord, nou ja in ieder geval volgens Pompidou. Verder was daar Corbusier te bewonderen.
Het Picasso museum dat trok ik niet meer. Op vrijdagavond flink uitgegaan. Het was ineens licht geworden buiten. MMMM en al die halve liters bier die die Homo's wegtanken is goed voor een kater. Waarmee we dan weer moeten zeggen dat Daniel zijn bier liet aanlengen met een scheutje grenadine. Wat ze ook al door het bier in Duitsland mikken, maar daar hebben ze weer een flauw soort niks bier dat dan nog iets wordt. Tja dat uitgaan met Daniel. Het viel mij op dat het homo gebeuren er vrij mixed is, je ziet de kleurrijkheid van de straat terug in de kroeg. Verder afgelaten tenten. Het ik in een maand toch een hele reeks Carravacio's gezien; 6. Grappig in het Louvre hadden ze er één opgehangen op een speciale afdeling. Daar zeiden ze ja die Carravacio schildert altijd religeuse prentjes. De andere twee schilderijen geven een edelman en een setje dat iets ondeugends lijkt te doen. Niet echt voorstellingen die ik als religieus zou willen betitelen. Ik stond voor het Louvre in de rij met een charmante jongen uit Iran, waardoor het wachten toch altijd iets minder lang lijkt. Paulo en ik moesten een beetje aan elkaar wennen. Hij wil zeg maar 20 uur per dag het maximale er uit halen, en ik ben wel erg maar na een paar uur ben ik altijd wel klaar met alles willen zien. Maar ja voor mij is Berlijn en Parijs toch min of meer om de hoek, en als ik iets mis, dan komt het wel een andere keer, of is het blijkbaar niet de moeite echt waard. Maar nee hij moet alles meemaken en doet dan ook nog een keer een goed verslag, terwijl ik half slaap aan zijn lief over de hele dag. In Parijs zijn we wat vaker ons eigen weg gegaan, hij had daar wat braziliaanse vrienden en ik ben met de Peruaanse Daniel op stap geweest. Dat was wel goed ter afwisseling. Had misschien gisteren nog wel samen willen eten, maar hij ging op stap met zijn braziliaanse maatje om te picknicken. Heb alleen gegeten en daarna met Daniel nog een biertje gedronken. Ik wilde niet weer tot zes uur uit, omdat ik dan als een opgepiept lijk in de trein zou zitten. Die TGV is toch wel super relaxed, ik was van plan om met de bus naar het station te gaan, bleek dat er zoiets was als de Marathon van Parijs waardoor de bussen niet door konden rijden. Die Metro deuren zijn echt heel snel, het is onmogelijk om daar met een koffer levend doorheen te komen.
Over het eten, was allemaal niet heel bijzonder, ik vond met name het brood van de echte bakker heel lekker, in Duitsland met een beetje zuurdesem effect ook. Verder zijn het beide steden waar je je geld wel kwijt kunt raken, al is dat in Parijs helemaal geen werk.
Heb ik veel gekocht nee, nauwelijks paar tshirts, en ik was verbaast over het citroen ding dat ik in Catania voor 1 euro kocht, dat het in Parijs 17 euro was, precies hetzelfde flut ding van plastic. Mijn tas was ook 69 euro duurder. Nog al verschillen. Het appartement in Berlijn was afgezien van het douche gordijn, model tussen de billen en aan de rug geplakt een stuk prettiger. Al had ik er een bankje of een daysleeper in geplaatst, maar ja ik ben een zeur. In Parijs was het niet meer dan een studentenkamer in Nederland, waarbij het een soort probeersel was van een HAT eenheid, maar dan volgens mij net iets kleiner. Verder zijn beide steden vergeven van toeristen. In Parijs hoorde ik een karakter uit Woody Allen zeggen, this is the typical Paris. In de Metro stond een dame, Ja dat weet je 20 jaar geleden was het al druk, en nou het helemaal booming is, tja. En dan natuurlijk de Persische toerist, want die kunnen blijkbaar ook allemaal (terecht) de wereld verkennen. Verder veel gezellige Amerikanen en natuurlijk de Hollander, veel die een kind in een buggy moeten duwen. Gelukkig is dat niet helemaal voor alle hollanders weggelegd, want anders had ik nu ook buggy duw schouders gehad. Zaterdag in het Parc Luxembourg rond gehangen. Al was meteen de eerste stoel voor mij, ook daar de hele optocht van toeristen, toen ik wegliep was mijn plekje binnen 10 seconden door andere hollanders ingenomen. En iedereen loopt er geld uit te geven of Griekenland uit de crisis moet worden getrokken. Al moet ik zeggen dat het plaveisel er armoediger aandoet dan in Spanje, dat dan weer wel, en natuurlijk die brug die onder liefdes verklaringen bijna is bezweken, daar zaten we trouwens erg vlak bij. Op zeg maar due Passi. Brugje over en je stond in de rij voor het Louvre. Gemak dient de mens. Helaas heb ik weinig van de tips van A. gebruik gemaakt. Al zijn we een keer heel parijs door gecarred met de bus, om van west naar oost te gaan. Ik vond het wel leuk. Het duurde een beetje, maar was vooral ook omdat de bus niet echt te gaan scheuren, verder kwam er meer Parijs in de bus, dan in de Metro. Het was er de hele tijd flink warm, je kon met een gerust hart in korte broek de paden op de lanen in. Al was het dan op sommige momenten, wel even een bezoeking dat het echt warm was. Maar hoort er allemaal bij.
Ik zou zelf een fan neerzetten in het appartement zodat de toerist niet smelt.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten