En dan weer bijna weg.

 Ik geniet nog van het uitzicht en een wandeling door San Teresa. Dat was rond 1910 wel echt een decadent buurtje. De tram was uitgevonden, tunnels werden gegraven en Rio werd hip. De rijken trokken zich voor een deel op de berg terug. Zoals de buurman hiernaast die een heel museum met een picasso, dali en Kees van Dongen achterliet. Ik denk dat het trammentje het leven op de heuvel mogelijk maakte. Ik geniet hier iedere dag van een ontbijt dat de gastheer liefdevol voor mij klaarmaakt. 

Er ligt een stuk, of twee stukken papaya uit eigen tuin en als jullie goed kijken zien jullie dat het bordje uit het van Gogh museum komt, maar ik vind dat je dan wel heel goed moet kijken. 

Nu een heleboel fotoś opgeladen. Die geven vooral een beeld van het bezoek aan het museum gisteren. Museum van Moderne kunst. Meneer Chateaubrian die ook het Hotel Copacabana bezat heeft de meeste werken die in de expositie te zien zijn geschonken aan het museum. Of meneer had een heel goede smaak of hij had goede adviseurs. Bovendien volgens de bijschriften was hij ook nog bevriend met een deel van de kunstenaars. Nou ja het tweede werk is in ieder geval van meneer Volpi. Ik raak nog een expert in Braziliaanse kunt.  

foto

Dit ben ik aan het desert, flan en koffie. Of nou voor de liever hebber creme breule. 

Dit was net een soort sorbet. Heel Rio gaat hier op het is een vrucht uit de amazone. De naam ja iets met P. Ik weet het ook allemaal niet meer zo goed. 

En dan nog maar paar foto's van vandaag........

Ik lijk wel altijd het zelfde t-shirt aan te hebben. Het beland nog al makkelijk in de was is dan mijn excuus. En vandaag een zoveelste boek uitgelezen. Het was een brits nigeriaans boek over drie vriendinnen ik ben benieuwd hoeveel mannen dan in Nederland hebben gelezen. Nou ja het gaat hier de boekenkast verstrekken. Onderweg naar het strand had het boek een beetje water gedronken. Maar niet voldoende om onleesbaar te zijn.

Het strand.....

 Je ontkomt er natuurlijk bijna niet aan om in Rio niet naar het strand te gaan. De stad is zo ongeveer opgebouwd rond het stad. Er is een enorme cultuur om van alles op het strand te doen en er ook vaak heen te gaan. Stel je Rio voor en je ziet al snel het strand van de Copacabana. Nou is het ook een beetje een saaie strip, maar daarvoor ligt wel een enorm breed zandstrand wat helemaal in gebruik was. Het voorstel van meneer H was dan ook om naar het strand te gaan. Waar komt die H nu ineens weer vandaan. Nou die komt eigenlijk uit Lima maar woont al jaren in Rio en toe hij via Facebook zag dat ik hier was nam hij contact op eerst zijn we met hem iets wezen drinken. Dat smaakte wat hem betreft naar meer, maar ik zag een tweede keer naar de samba toestanden niet heel erg zitten. Ik geraak inderdaad een beetje ouder

Vervolgens stelde hij voor om met zijn vriend naar het strand te gaan. Dat leek me dan wel weer een leuk plan. Dus ik de berg afgedaald,  jullie moeten wel denken dat ik hier steeds op die berg zit, taxi, dat trammentje of een bus of de benenwagen zijn de opties om naar beneden te gaan. Naast de iconische trap is er ook nog een andere trap naar beneden waar mee je bijna in het metrostation bent. Ik nam die trap naar beneden. Naar beneden is best een optie, naar boven is toch wel een beetje zweet in de de bilnaad, willen jullie nog meer details. Nou ik dus dan vervolgens met de metro, tegenwoordig pakt ook de gewone betaalpas de metro check en ik met de metro helemaal naar verweg Ipanema. Maar ja in een metro is dat meestal te doen. Vervolgens pffff half Ipanema onderdoor gelopen. Ik kreeg van die beelden van de metro in Parijs of Londen waar ze doen of iets hetzelfde station is en ondertussen loop je van de Dam naar Osdorp. Nou zo'n gevoel had ik ook, en ik overdrijf natuurlijk niet. Maar ja uit de metro bleek dat ik mijn waterflesje niet goed had dichtgedraaid en het boek dat ik misschien zou gaan lezen ten midden van de latino's lichte waterschade had opgelopen. Maar ik kon wel even gemoedelijk bijkomen in een parkje. Toen arriveerde H. met zijn vriend. Beide charmante heren. En zijn we op het strand gaan zitten. Een beetje laten opdrogen van mijn spullen. Een beetje genieten van eye candy dat voorbij kwam een biertje gedronken. Nee ik ben niet in de oceaan gesprongen. Een keer onder de douche gaan staan. En een soort strand laken gekocht alweer een voorwerp wat je bijna aan de muur zou willen ophangen. Wat moet ik toch met al die rommel. Maar het is wel mooi. Toen de avonturen bijna tot een einde leken te komen vroeg de eye candy Marco nog mijn instagram. Een kers op de taart. Maar ook de twee heren was meer dan aangenaam gezelschap. Daarna moest er nog iets gegeten worden, weer kip, een soort doorgezaagde versie deze keer en ging ik met de taxi terug. Ik stond een keer in de avondspits in de metro als haringen in een ton. En dan wel helemaal letterlijk tegen elkaar aangepropt, of je met koningsdag in de Reguliersdwars gaat maar dan met spannende Brazilianen. Maar ja na mijn avontuur van zonder de telefoon in Mexico was ik maar snel uitgestapt en gedacht dan maar een paar als in 5 euro kwijt voor de taxi. En bovendien regende het gisteren ook nog, al had dat natuurlijk in die metro ook misschien niet het verschil gemaakt. 
Vandaag laatste echte dag hier, oh nou moet ik er echt iets van maken. Of alleen genieten van het uitzicht en denken oh its just another day in paradise. 

De kip. Ja sorry foto van Marco app ik naar liefhebbers. 

Wij houden van Oranje

 Wij houden van Oranje, tja waar hoor en zie je het niet in Brazilie,. Bij de Braziliaanse bank zong een kaartjes controleur het voor me, super grappig. nN was ik vroeger bij ING die je altijd een kado gaven als je vakantie geld naar de spaarrekening stuurde, ik ben gek op kadootjes, dus ik deed dat altijd braaf zo kreeg ik de handdoek Wij houden van Oranje. Tja nou ik dacht misschien is meneer P er blij mee, want ik had al zelf een stuk of drie ING badlakens, en je gaat er ook weer niet je huis mee behangen. Ik heb hem net aan de waslijn te drogen gehangen, dus hij komt hier goed van pas. Ik heb er ook nog een paar, maar dan van ander ontwerp in Amsterdam. Ik ben gestopt met ING omdat ik toen dacht dat het verkeerd was om te investeren in wapenindustrie. Nou blijken wapens ineens met al die heethoofden aan de macht weer nodig. Ik moet toch maar steeds denken aan Vlad die het fascisme maar te lijf gaat. Hij verdedigt denk ik de rechten van mensen die onder het fascisme zoals ik het ken werden verdrukt. Dus ja ik heb diep respect hoe die man op komt voor homo rechten. Zo Vlad, dat had ik niet verwacht, je zou helemaal een held zijn als je het fascisme tegen LGHBTI + in je eigenland ook zo ter hand en tand zou verdedigen.  Verder was ik naar het gebouw van de Braziliaanse bank, dat is nu voor een deel een galerij, en een soort algemeen centrum voor cultuur. Leuk dus om even doorheen te wandelen. En omdat ik gisteren al een tijdje op mijn luie bips had gezeten leek het mij een leuke wandeling. Het is hier zo rond de 30 graden. Dus via de beroemde trap naar beneden en maps in de aanslag ben ik er naar toe gewandeld. Nou was het een beetje wat je mag verwachten eerst een soort geschiedenis over geld, en uitgeven. Oh ik denk dat het laatste van alle tijd is. Maar de muntjes dus, eerst een paar muntjes van Sicilië, Agriento, toen uit Taranto en toen nou ja van allerlei plekken. Ze hebben ook nog een blauwe maandag Florem als munt gehad, dat zich dan weer laat vertalen als florijn, en verhipts er waren inderdaad twee muntjes uit de tijd dat wij dachten dat we allerlei alleen rechten hadden, twee florijntjes. Of nou ja andersinds. 

Kijk zo'n bank heeft natuurlijk wel een beetje stevige architectuur nodig. Volk moet toch weten dat er wel serieus geld in omgaat. 

Dit was een vrolijk gebouwtje onderweg. Alle leidingen gaan hier voor elektriciteit door de lucht. Dat heeft voordelen voor net congestie, maar ja het ziet er wel een beetje uit of een iemand een weefgetouw in de lucht heeft doen laten hangen. En kan ook nog gezegd worden dat er vanmorgen even een stroomstoring was. Oh geen indernet en ook de hydrofoor was zeg maar ofline.  

Onderweg met die betegelde trap. Denkend aan holland zie ik Haarlem. Nou in Sao Paulo hadden ze een paar keer Frans Hals, met zijn gezellige drank koppen. 

Dit zijn de muntjes uit de Nederlandse tijd. Goed bestuderen en je zit het logo van de West Indische Company

Tja natuurlijk het statige kantoor van de heren, ja sorry Christine in die tijd waren het heren van de Braziliaanse bank. 

Er was dan ook nog kunst, ik werd er niet heel erg door begeesterd, maar ja dat kan ook niet iedere keer. 

Dat dus, nou ja die foto's was misschien nog aardig. Dat plastic gebeuren. Leuk als je een kantoor moet vullen en bij de entre iets wilt hebben. Maar eh verder, nou laten we zeggen heel bijzonder. 

Dan tenslotte voor de liefhebbers nog wat foto's van rond de snelweg. De bus doet er volgens de boekjes zes uur over, heen was het acht en terug  7 het was al wat beter maar toch nog steeds wel een hele zit, boeken lees je ineens zomaar bijna uit. Er is onderweg tijd voor een lunch, van half een uur, ik was vergeten te kijken op welk nummer perron onze bus stond, maar gelukkig stonden er geen 100 bussen 1001 bus maatschappij. 

Al is dit de copacabana 

En weer terug naar Rio

 Gisteren was dan alweer laatste dag in Sao Paulo. Ik ben weer naar diverse musea geweest. Ze zijn er hier beter van voorzien dan in Rio, waar verbouwing het stopwoord is. Eerst naar het museum van de religieuze kunst. Je kunt geloof ik op zaterdag gratis naar het museum. Dat zou misschien ook iets zijn om in Nederland ook te doen. Misschien maak je kunst zo voor meer mensen bereikbaar. Maar ja het Van Gogh met zijn dure kaartje en miljoen bezoekers kreunt nu al steen en been. Met een dag geld er uit zouden ze meteen omvallen, zo zouden ze zeggen. Maar ja ze halen ook nog wat geld op met hun winkeltje. Anyway het museum voor religieuze kunst. In een voormalig klooster dat nu langs de snelweg ligt. Met natuurlijk allerlei schilderijen en beelden van de lokale veel geprezen katholieke toestanden, veel Maria, af en toe Jozef. Nou heb ik allerlei foto's gemaakt met mijn mobiel met het plan dat die heel makkelijk op te laden zouden zijn maar ik zie er maar één en dat is zo ongeveer de laatste foto die ik tijdens mijn museum tocht gemaakt heb. Dus nou ja dat is dan weer jammer. 

Maar ja fotos van het eerdere bezoek zijn nu wel beter zichtbaar. Daar moeten jullie het dan maar mee doen. 

De laatste foto is dus een foto van gisteren, dat is een gebouw van Oscar Niemeyer. De beroemde braziliaanse architect, bijvoorbeeld bekend van het VN gebouw in New York. Al zal de VN binnenkort als Woke club ook zijn poorten wel kunnen sluiten. Hij schijnt nog al geïnspireerd te zijn door het vrouwenlichaam. Nou uit dit gebouw lijkt een tong te steken. Tja dat was in ieder geval het beeld dat ik doorkreeg. 
In het tweede museum was het meer moderne kunst daar was een tentoonstelling van Beatrice Gonzales, de beroemde Columbiaanse kunstenares waar A mij voor mee naar Tilburg nam. Bijzonder om haar werk binnen een jaar op twee zulk verschillende plekken te zien. Ik vond dat haar werk hier beter tot zijn recht kwam dan in Tilburg. Het museum is een soort halve ruïne. Ik vind het wel een mooi museum en ze hebben dan verder denk ik een soort overzicht van de moderne kunst hier ten lande. Al kan ik dat natuurlijk niet helemaal beoordelen. 
Verder had ik op de valreep nog een afspraak met E die was de hele dag aan het verhuizen geweest en kon eigenlijk geen pap meer zeggen maar kwam toch nog even naar mij toe wat ik dan weer superlief vond. Hij had een jongen bij zich uit Belem die best veel tijd op zijn telefoon doorbracht. Maar ja wie niet in deze moderne uit.  

In Sao Paulo

 Gisteren naar het MASP gewandeld. De indeling is wat veranderd. Ze hebben de schilderijen in één grote ruimte staan. Die staan in een betonnen blok en je kan er om heel lopen. Op de achterkant staat de beschrijving. Dat is wel handig, want dan ben je niet meteen afgeleid door het is een schilderij van die of die dus nu moet ik extra opletten. Al zijn er natuurlijk zat schilders die zo overduidelijk zijn dat er ook weer niet heel erg een naam op hoeft. Het portret van Rembrandt en studio bijvoorbeeld waar we zijn eigen hoofd in herkennen. Van Gogh of El Greco, ik herken het van verre. Maar het is dus een zeer goed gevuld museum. In het kader van eh nou meer aandacht voor eigen continent begonnen ze met kunstenaars uit Zuid Amerika. Ik herkende Volta, met een beetje hulp nog van de vorige keer. Ook de Peruaanse kunst was vertegenwoordigd. Ik was naar het museum gelopen. Dat was meteen een goede voor de stappenteller. Die in tegenstelling tot de dag daarvoor weer zeg maar hartjes uitdeelde. Ik zit in een hotel maar misschien zei ik het al aan het eind van de Paulista, of begin, dat weet ik eigenlijk niet. Ik moest een beetje oversteken. Ze zijn hier dol op hele snelwegen dwars door de stad heen. Maar die ligt hier gelukkig verdiept. En toen langs die Paulista, nou ja dat is ook een snelweg met een redelijke groene golf. Ontdekte ik later in de taxi. Het is hier een stuk frisser, 18 graden ofzo en de toerist ging natuurlijk met korte broek de deur uit, dat was wel beetje afzien. Op de terugweg was er een vaag zonnetje bij gekomen. Afgezien van de vaste collectie hadden ze ook een overzicht van de kunstwerken die afgelopen jaar geschonken waren. Vind ik altijd leuk kunst die aan het openbaar bezit wordt toegevoegd. Ook dit waren allemaal kunstwerken uit Zuid Amerika. Niemand uit Rusland die op het idee gekomen was om vanuit daar iets te schenken. 
Later was er een demonstratie tegen Bolsanaro, en dus voor zijn veroordeling. Al lees ik dat veel mensen ook denken een staatsgreep er zijn erger dingen voor de democratie. Het zou misschien ook een vraag zijn die je aan Nederlanders zou moeten stellen. Verder dan een beetje gelezen over die brave broeder die neergeschoten is, ook al heb je iets tegen homo's, transgender, buitenlanders en abortus dat maakt je nog geen fascist. Tja wat dan wel ik vraag het me af. Misschien is die jongen die hem heeft neergeschoten dan een fascist. Wat een toestanden in de wereld. PFfff

Ondertussen lees ik nog Karin Slaughter. 

Volta maar dan weten jullie beter dan ik 

Frans Post die in het gezelschap van prins Maurits naar Brazilie ging en rond 1630 een paar schilderijen maakte en daarna nog velen in Nederland. 

El Greco kijk naar de lange lichaamsdelen en je bent al snel een kenner. 

Een woke ding uit peru; Eigenlijk een soort Dolly Bellefleur maar dan anders. 

Nog meer Peru

En mannetjes die in de lucht hangen. 

Sao Paulo

 Met de bus, omdat dan ik denk dat ik iets beter bezig ben en ik ook nog wat van het land zou kunnen zien. Daar heb ik in ieder geval geen foto's van gemaakt. Volgens de wervende folder zou het zes uur duren, maar dat werden er acht al was er wel tijd voor een lunch en ik heb een groot gedeelte van de tijd door gebracht met Karin Slaughter al krijg je daar naar verloop van tijd ook wel een beetje nou soort van genoeg van. Er zat niemand naast me dus ik hoefde niet net te doen of ik doof was of vreselijk belangstellend. Ik merk hier trouwens niets van Bolsanaro, maar ik geloof dat hij in steden niet heel populair is. Erg van die jongen in Amerika, natuurlijk veel erger dan die drie democraten. Die kun je gewoon afschieten. Daar krijg je zelfs bonus en lof voor maar deze jongen, wat verschrikkelijk. Dat is het maar nummer 4 geloof ik een een rij. Ik volg dus het nieuws wel. Ik had wat moeite om hier op het internet te geraken. Je moet een soort account aanmaken, maar ja dat allemaal in het Braziliaans. Ze zeggen voortdurend dat het onbeveiligd is maar ze moeten wel alles van je weten, paspoort nummer e.d. Beetje twijfel. Maar ja jullie zien het ik ben online. Ik ga zo naar het Museum Arte Sao Paulo, daar hebben ze een flinke collectie internationale kunst, dus leuk leuk en daarna zie ik het wel. Ik moest voor E die vroeger in Amsterdam woonde, maar toch veel gelukkiger is in Sao Paulo broeken, schoenen en parfum meenemen. Dat ben ik gelukkig sinds gisteravond kwijt, paar schoenen is toch wel een ding in de bagage. Nou vooralsnog ben ik zelf niet veel zwaarder geworden met de bagage. Ik heb slippers gekocht ook als souvenir, en die van mij die begaven het. Het was even aantrekkelijk om een nieuw teendingentje te kopen. Maar ik had de nieuwe ook al, dus die gebruik ik nu maar. Anders ga ik straks ook hemelen als de Imelda van de teenslippers. Op wat was het dan woensdag naar de Copacabana geweest. Daar zijn leuke winkels maar die trokken mij ook niet naar binnen met kopen, kopen. Dus nou vanuit de klerenkast goed bezig. Je kan de Copacabana aflopen dan kom je in Ipanema, en dan kun je geloof ik nog verder doorlopen. Maar ja er zijn grenzen en 20.000 stappen is best leuk. Nou heb ik gisteren vooral op mijn krent gezeten, due een beetje iets meer en iets minder kan geen kwaad. 

Het was heel veel de lunch in copacabana, en vooral kip. 

Kijk met zijn Onasis zonnebril. Ik vraag me af waar is Maria, waar is Jacky en Tina (nee de griekse) 

De heilige in een winkel. Nou is het ook de patroon van Rio dus je ziet hem best vaak. Een kerk daar is geen kerk zonder een beeld van de heilige 

Ik zit hier in een vrij basic hotel. Ze hebben een soort plantenbak voor het raam, en dan een hoge schutting of muur. Maar daar daar kun je overheen kijken en de buren zien, een lelijk gebouw of de lucht die nog grijs is. Zou het beter worden. Maar het is dicht bij de Paulista, dus dicht bij het grootse gebeuren en goed ontbijt. Alleen geseik met online komen maar dat is gelukt. Nog bijna een uur voor het museum open gaat misschien even kijken waar Karin vandaag is.