Nou ik had de html weergave, als ik typ, dat is nog al een ongezellige weergave. Nu weer de vertrouwde. Sorry mensen dat ik niet heel snel was met reageren. Maar ja. Gisteren niet zoveel gedaan. Met een taxi naar het busstation gegaan om de kaartjes voor naar Sao Paulo en weer terug te kopen. En meteen klein beetje het busstation verkend. Dat leek me dan voor het vertrek daar naar toe wel weer handig. Toen beetje gelezen. Het boek over de Hollanders alhier is uit en nu is Silvia Witteman met een herhaling uit de Volkskrant aan de beurt. Alle boeken blijven hier, voor de liefhebber is het een Royale portie meeuwen. Het is uit 2014. Daarna toen het alweer avond was zijn we naar bij het technisch museum gegaan. Daar staat de hele straat op zijn kop met samba muziek en loopt iedereen met een drankje in de hand of het nooit maandag is. We hebben er twee caipirinha's gedronken. Mijn gastheer P met aardbeien. De barman was een beetje kort en had er niet veel zin in. Maar de straat was gevuld met talrijke fraaie heren en ook fraaie dames, maar daar viel mijn blik dan weer net iets minder op. Die dames hier kunnen wel pakjes aanhebben waarvan je denkt de schaamte voorbij. Maar iedereen had er goede zin in. Ik dacht alleen het moet wel bij twee blijven want anders dan is dinsdag een soort hamertjes dag. Dus het is nu iets over half acht ik ben misschien niet helemaal op en top fit maar het kan er prima mee door.
Goh dat huis dus waar ik zit, waar meneer P de baas is. Het is gekocht door een Zwitserse vriend. Die blijkbaar goed in de slappe was zit. Want hij heeft ook nog een groot appartement in de Copacabana, groot als in 300 m2. Dit huis is denk ik ook zo groot. Het is vrij breed, maar niet heel diep. De diepte is opgevuld door een groot aantal terrassen. Maar het is allemaal hout, en ik geloof dat iedere keer als je een plank lostrekt blijkt dat die plank net niet direct uit het bos komt. Het balkon aan de voorkant is nu gestut. Iets waarvan ik denk, mmm en er zijn de hele tijd twee heren bezig met schuren en verven. Al zitten ze nu aan tafel te ontbijten. Waarbij ik dan op terras nummer 3 zit, hierboven zijn het planken die voor een deel los zitten en een hek ontbreekt. Daarboven weer een terras waar ook veel planken los liggen, en dan is er aan de straatkant nog het gestutte balkon. Het is een heel mooi huis, maar het is zeg maar troppo lavoro. Hij gebruikt vooral 1 kamer en de keuken, maar die zijn een heel eind en een onhandige trap van elkaar verwijderd. De badkamer is dan weer een soort van New King trap op de Gelderse kade expeditie naar weer een verdieping hoger. Het is nogmaals heel mooi, maar echt veel werk. En ik geloof dat ze een jaar hebben uitgetrokken voor verbouwing, maar dat het allemaal veel langer duurt. En als je naar kozijnen en zo kijkt dan denk ik god, oh god, nou ik ben in ieder geval niet rijk genoeg om hier een droom verblijf zonder zorgen van te maken. Maar ja het uitzicht is fabuleus. Het doet mij natuurlijk ook wel denken aan mijn plannen voor een huis in Bella italia. Die hierbij toch wel een deel van de glans verliezen. Zo van als je een plank wegtrekt wat ga je aantreffen. Oh nee nog meer, en dan ook nog het leidingenwerk. Nou dat soort kleine en grote drama's doen zich hier voor. Mijn dopper viel uit de tas, open op de grond. Water dat zou meteen doorlekken naar de verdieping daar beneden. Tja ik weet dan niet of het stof ook allemaal door kieren naar beneden gaat. Dat klinkt nog een soort handig. Hoef je alleen beneden stof te zuigen. Dus nou ik wilde eigenlijk altijd al altijd alles gelijksvloers hebben. Daar ben ik nu toch ook maar weer een stukje zekerder van geworden.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten