Laatste dag in Napels

 Wat zal ik zeggen over vandaag. Ik denk dat het een pikante dag was. Maar daar moeten jullie mij in prive maar eens meer details over vragen. 

Gisteren heb ik rond gehobbeld met collega N en haar dochter en vriend. Met een baby in Napels het is wel een uitdaging met al die hobbelende straten. Al het verkeer dat van overal en nergens komt. Ze waren eerst al een tijd bezig geweest met uberhaubt in een parkeergarage te komen google wees hun alle kanten op. Dwars door de Spaanse wijk en weet ik veel wat allemaal. We hebben vervolgens een beetje door het centrum gewandeld. Gegeten bij Pizza 22 een spritz gedronken op het Piazza Bellini en nog ergens een pizza gegeten. Ze zaten ergens in een hut achter Benevento dus voor hun was het nog wel even een toertje terug. De kleine Lucy kon dan natuurlijk lekker ronken met het geluid van de auto als inspiratie. Ik heb ze een beetje verteld over de geschiedenis van Napels, over de oude Grieken, Romeinen en Noormannen en de Spanjaarden. Je zou bijna denken dat er geen Napolitaan aan te pas komt. Gelukkig is er de Heilige nog. Oh ik heb een Negroamoro die is erg lekker. Hij heet verder Litaimarici. Nou ik weet ook niet wat dat betekend. Ik heb gisteren maar een paar kerken met hun bezocht, ondermeer de dom. Je moet tegenwoordig betalen om naar de spullen van San Gennaro te kijken. Ik vind het maar afleggerij. Verder wezen ze mij op dat de Banca di Roma op de Toledo aan het verbouwen is. Dat was mij ook opgevallen, maar ze gaan er een museum in maken. Echt een modern museum zoals we kennen in Amsterdam. Mooi restaurant, mooie louche bar, goede kaart dat soort dingen. Gaat spectaculair worden denk ik. Oh gelukkig hebben ze ook nog de kunst die ze van het bank gebouw daarnaast en misschien nog uit andere plekken gaan halen. Zodat het museum wel meteen start met een Caravaggio en veel werk van Gaspare van Wittel. Ik denk dat het wel leuk kan gaan worden. Dus misschien moet ik nog een keer terug naar Napels. Ik ben wel benieuwd hoe lang ze er over gaan doen om de bank te verbouwen. Na Rijksmuseum kijk je natuurlijk niet op een jaar of 10 meer of minder. Gelukkig was het Stedelijk sneller klaar. En hier houden ze er ook wel van om hun tijd te nemen. 

Voor vandaag stonden er vooral boodschapjes doen op het programma. Schoenen mogelijk een winterjas en straks voor het laatst eten bij de dakduif. Het is allemaal gelukt. Ik zit nog in dubio maar eigenlijk niet over 1 of 2 paar schoenen. Het blijft bij 1 paar. Het moet ook allemaal niet gekker worden. Ik heb hier de hele tijd op de wandelschoenen van de Declaton hoe schrijf je het rondgelopen. Dat zijn wandelschoenen, ik kreeg wel een appelflauwte toen ik achter een oud iemand, dus iemand van mijn leeftijd liep met zelfde schoenen. Zijn vrouw, hij wel hetro had een variant aan met roze elementen. Ah net werd ik bijna overreden door een lid van de lhgbTi-+. Ik heb de T expres groot gemaakt. Er kon ook nog een S bij voor siliconen. Het zag er fraai uit, maar ik heb ook wel eens van dat soort mensen gezien die later klaagden dat als je te goedkope bips neemt van siliconen dat je ineens dikke knieën krijgt. Ja en mensen van de T ik hoorde dat siliconen vroeg of laat altijd gaan lekken. Nu kun je hopen op laat, na 80 jaar, maar als een T te laat komt is dat vaak weer geen 80 jaar. Dus laat kan ook korter dan 80 jaar zijn, maar welke T leest dit. 

Jammer. 

Maar de boodschapjes is gelukt. 

Klagen altijd maar klagen

 Ik was woensdag vol ambitie onderweg gegaan naar Capodimonte. Tegenwoordig wandel ik daar heen je kan een leuke wandeling maken door Sanita. Een beetje op het marktje kijken en een beetje struinen dan met de lift een stuk naar boven en dan weer verder. Ik vroeg mij nadat ik de lift had genomen en daarboven een koffie had gedronken of woensdag misschien niet de perfecte dag zou zijn voor het museum om dicht te zijn. Het breekt immers zo lekker de week, woensdag vrij of een beetje de kans om met schilderijen en beelden te slepen. Inderdaad ze bleken woensdag dicht. Ik was nog niet aan het zware deel van het naar boven klimmen begonnen, dus ben ik maar terug gelopen naar zeg maar het centrum. Tegenover het nationaal museum werd ik verleid om in de kerk van Maria van Constantinopel te gaan. Daar bleken ze zowaar een beeld van de heilige Sebastiaan op het altaar te hebben staan. Dat schept een beetje vrolijkheid. Daarna de Toledo afgewinkeld. Maar ik weet het niet, ik was niet heel erg geïnspireerd. Misschien omdat een deel van de kleertjes van vorig jaar nog gewoon in de kast hangen. En met dat thuis werken, je kan toch net wat makkelijker kleding aan. Dus ja natuurlijk heb ik wat gekocht, maar ik kan niet zeg maar tot februari iedere dag in iets nieuws verschijnen. Zelfs niet met één sok ofzo. Maar het was wel genoegelijk. Dat gaf mij natuurlijk gisteren, als in donderdag wel een soort van noodzaak om de klim naar Capodimonte wel te maken. Het viel allemaal reuze mee. De klim alleen het oversteken van een paar snelwegen is lastig. Het lijkt te helpen dat ze er verkeerslichten maken. Maar ja als het voetgangerslicht na best lang wachten op groen springt moeten er eerst nog een paar honderd auto's langs die vaak meer rechten hebben en je nog net niet doodrijden. Raar want in de stad kun je vrij goed op drukke plekken dwars door het verkeer, maar iets buiten het centrum is het minder. 
Capodimonte is een oud jachtpaleis van een koning van Napels. Het was 100 jaar na zijn dood een beetje af. Op een bepaalt moment was er een Farnese paus en zijn nazaten moesten naar Napels. Ze hebben een enorme kunstcollectie meegesleept en dat is één van de basis onderdelen van zowel Capodimonte als het archeologische museum. In Capodimonte hangt de zeg maar voor 1600 moderne kunst. De paus is zelf een paar keer geschilderd door Titaan. Ik moet zeggen mooier dan die Maria Magdelena die we ook vaak van Titaan zien. Verder hebben ze ondermeer Raphael en Van Oostzanen in hun collectie. Van Oostzanen is de eerste Amsterdamse grootmeester. Maar ja hij is nog wel bezig met katholieke schilderijen, zo rond 1500 dus ik denk dat veel de beeldenstorm niet heeft overleefd. Gelukkig hangt er een werk van hem in Napels. Het is zoiets als de aanbidding van Jezus. Hij was ook slimme koopman die van Oostzanen, hij hield altijd plek over voor degenen die een schilderij kochten, die hoofden plakte hij er dan later in. Zo slim opdrachtgever en hele familie blij en hij ook. 

Verder hangt er een Caravaggio de afranseling van Jezus. Ik vind het een mooi schilderij. Een Jezus krijgt er van een paar mannen flink van langs. Ten opzichte van tijdgenoten is het onwaarschijnlijk realistisch en het licht dat van alle kanten komt aanzetten geeft Jezus een mooi uitgelicht lichaam. Het is voor een kerk hier geschilderd en heeft er tot 1972 gewoon in die kerk gehangen nu hangt daar een kopie en hangt het werk zelf in het museum. Nou is er ook één waarschijnlijk door de mafia uit een kerk uit Palermo gestolen dus het is wel goed dat deze iets meer achter slot en grendel zit. Verder is er veel werk van Mathias Stom. Ik vind het niet allemaal meesterwerken, maar zoals ze het zeiden in het museum als de beste man naar Sicilie gaat worden zijn werken steeds grotesker. Ik vind ze dan ook zeg maar toch iets minder van de Leidse fijnschilders. Ook in het museum, nog steeds een overzichtstentoonstelling van Calatrava. De beroemde bruggenbouwer die zelfs een brug heeft gebouwd die Hoofd en Dorp voor eeuwig aan  elkaar verbinden tot Hoofddorp. Het museum is voor een deel ook de koninklijke appartementen. Dat is altijd een beetje stoffig gebeuren met koninklijke stoelen, lampen en wat je allemaal verder nodig hebt als koning als je een feest geeft balzaal en zo. Nu hebben ze bedacht om daar allemaal poppen in te zetten zodat het net lijkt of de hele bende in gebruik is. Dus overal zie je poppen op de koninklijke bank hangen of een koninklijk orkest in de balzaal. Het spreekt erg tot de verbeelding. Ik moet zeggen dat de gemiddelde museum bezoeker zich liever vergaapt aan poppen op de koninklijke sofa dan aan de halfnaakte Jezus van Caravaggio. Laat staan het werk van Oostzanen of Mathias Stom die nog wel uit Amersfoort komt. Ook de brug van Hoofddorp kon (ik snap het niet) op minder belangstelling rekenen. 

Ik eet natuurlijk graag bij de Grijze dakduif. Ooit lang geleden zo in 1997 ging ik et C naar Napels en zochten we een restaurant, er zat een oma op een stoel voor een restaurant die zei dat we naar binnen moesten omdat je daar goed kon eten. Omdat we verder ook niks zagen wij naar binnen. Binnen was haar dochter een dame met lang grijs haar die door C meteen Grijze dakduif werd genoemd de scepter. Sindsdien ga ik er bijna altijd wel eten. De oma is al lang overleden en haar dochter is vijf jaar jonger dan Sophia Loren dus ook niet piep jong meer. Want hebben we net niet gevierd dat Sophia 87 is geworden. Nu loopt ze heel kreupel en vraag je je af hoe lang gaat het nog goed. Ok haar man sloft nog lekker rond en samen klaren ze het net. Maar nu blijkt er ineens een kleinzoon te zijn. Ik vroeg ben jij de toekomst van het restaurant, hij zei ik hoop het. Het  is in ieder geval voorzover je dat kan zien met mondkapje een charmante jongen die de bediening doet en alles wat oma niet meer kan overneemt. Waarbij gezegd moet worden dat oma nog niet denkt aan stoppen. Ik heb haar vergeleken met die andere oma die ook maar niet van ophouden weet Elizabeth, en ze vond ook dat ze al behoorlijk aan het krimpen was. 

Calatrava op zoek naar inspiratie voor een brug

Inspiratie gevonden

Artemisia Gentileschi; Vrouw en Macht

De Caravaggio van het museum 

Piove siempre come piove

 Tijd om eens aan Jovanotti te denken. Aan zijn grote hit, Piove, regen...... Want vandaag komt het flink met bakken uit de hemel. Ik hoorde in het nieuws zelfs dat er sprake was van een code Rosso. Ik weet niet wat dat betekend, maar ze zeiden op het internet als je wilde gaan huppelen dat je dan beter eerst het weer kon checken. Nou had ik een beetje bedacht dat ik wel naar Benevento wilde. Dat ligt mooi aan de Via Appia, de A1 van het Romeinse Rijk. Trajanus heeft er een mooi gedenkboog voor zichzelf laten bouwen. En er was een heuse Isis cultus, zo midden in de Romeinse tijd. Het was alleen wel twee uur met de bus. Maar ik dacht als het toch met bakken naar beneden komt kan ik misschien ook wel in de bus zitten. Ik had gisteren, nog voordat ik wist dat het ging regenen al mij verdiept in bussen naar Benevento. Die gingen eerst naast het hotel. Maar dat blijkt afgeschaft. Toen kreeg ik een briljant idee ik ging naar de tourist information in het station. Die tourist information ik weet niet waarom ze het hier hebben ze weten echt nooit iets dat ik wil weten. Misschien wil ik rare dingen weten, maar een bus naar Benevento. De tourist information zat achter een soort informatie stand met fotos van mooi Campania. Zo werd je aangeraden om naar Benevento te gaat. Eh ik zou zeggen zie je wel. Maar naast het station, dat wist ze nog wel was een busstation en daar wisten ze vast meer. Inderdaad een aardige meneer printte de timetable uit en ik heb er kaartjes gekocht. Zonder vaste datum. Dat kwam dus vanmorgen mooi uit. Ik was een beetje wakker geworden van het onweer dus vroeg van de partij. Vervolgens twee uur in de bus. Tja nou ja het was wel een aardige rit. 

Ah nou hier is die boog van Trajanus. Hij staat daar midden in het dorp te staan. De eerste foto is trouwens van hun Santa Sofia kerk. Dat is het belangrijkste bouwwerk wat er nog over is van de Lombarden, die waren dan ergens in de Middeleeuwen hun ding aan het doen. Wat waarschijnlijk niet alleen bestond uit Psalmen zingen. 

Ik dacht laat ik eens wat veel voorkomende symbolen uit de katholieke kunst voorbij laten komen zodat jullie wellicht in de toekomst ook zelf eens een heilige in het wild op een schilderij kunnen herkennen.

Er is natuurlijk het beetje trieste verhaal, nou zijn eigenlijk de meeste van die verhalen triest. Er zijn maar weinig heiligen die een soort van vrolijk aan hun einde komen. 

Johannes de Doper 

Het verhaal van Johannes de Doper. Hij is er bij als Jezus geboren wordt, of heel erg in de buurt. Soms zie je ze zelfs nou ja bijna als een verliefd setje op afbeeldingen. Maar ja als hij groter wordt dan moet hij natuurlijk iets tragisch krijgen. Hij komt ik weet ook niet precies hoe maar hij zit gevangen. En Salome die mag als ze mooi genoeg heeft gedanst voor Herodes een wens doen. Salome die vraagt aan haar moeder, goh Ma wat hebben we nog nodig. Nou hadden ze daar waarschijnlijk al veel. Zo van e-bike, golfclubs, een leuke Tesla etc. Maar ja 1 ding ontbrak nog, het hoofd van de Johannes de Doper. Nou je kan begrijpen, dat was een soort Salome dans voor je leven. Dus die danst er op los, en Herodes vindt het ook nog eens leuk. Dus een man een man, een woord een woord. Ze krijgt het hoofd. Trouwens het geeft wel mooie kunst, dit moment. We zien het ook bijvoorbeeld bij Caravaggio en ook Armesitia is dol op dit moment. Nou heeft die wat tegen mannen dus. Je hebt natuurlijk ook de jonge Johannes. Eh tja en je hebt ook nog het bord, de zogenaamde Johannes schaal waarop Salome mee naar haar moeder gaat. Wat die moeder er vervolgens mee doet. Ik weet het eigenlijk niet. Oscar Wilde heeft er een toneelstuk over geschreven en de ex van Rudolf Valentino Alla Nazimova heeft er in 1923 een film van gemaakt. Die trouwens zo wil het verhaal een cast had van alleen maar leden van de LHBTI+ gemeenschap al weet ik niet of ze toen al al die letters hadden. In ieder geval was Alla van de damesliefde. Rudolf snoepte geloof ik ook van meerdere walletjes. 

Lucia 

Lucia is de heilige van Siracusa. Ik weet eigenlijk niet zo veel van haar. Maar haar ogen worden uitgestoken ofzo. Het is bij Lucia altijd zoeken waar haar ogen zijn. Soms denk je he een heilige met spiegeleieren, oeps het zijn haar ogen. Vandaag in het museum waren ze in het boek gevallen. 

Abraham en Isaac 

Nou voor mensen die wat bijbelvast zijn dat is wel een favoriet thema ook. Abraham had natuurlijk veel moeite om een kind te krijgen. Nou ja Sarah nog meer toen ze weet ik niet hoe oud al waren kwam er uiteindelijk een leuke zoon Isaac. Maar god houdt natuurlijk wel van een beproeving hier en een beproeving daar. Dus die gaat Abraham testen en zegt je moet je zoon aan mij offeren. Dus hij neemt Isaac mee naar een berg ofzo. Haalt een lekker mes tevoorschijn. En wil Isaac de keel doorsnijden. Juist op dat moment komt er een engel uit de wolken. Die grijpt die hand van Abraham en houdt hem tegen. God is ineens op het idee gekomen dat een schaap of bokje ook een leuk offer is. Arm bokje. Maar ja Abraham is wel getest op zijn geloof. Nou voor de liefhebbers Caravaggio (Florence) en Rembrandt (Hermitage) hebben het geschilderd. Hier zie je de hele toestand. Inclusief het bokje dat straks naar onze lieve heer gaat. 

Bartholomeus 

Dat is een apostel. Hij is volgens de legende helemaal naar Bombay gegaan om het woord gods te verkondigen en naar Armenie. Dat is natuurlijk dichter bij Jeruzalem. Volgens wikipedia is hij in Albanopolus gevild. Dat is ook meteen waarop we hem vaak afgebeeld zien. Zijn schedel schijnt in Frankfurt te zijn maar ook in Benevento zijn ze blij met een aantal relikwieën van de Heilige. Ik vind zelf de meest iconische afbeelding van de Heilige in de Sixtijnse kapel waarin je iemand een soort vuilniszak met een tekening van een mens er op. Dat is de heilige die zijn eigen vel vasthoudt. Er is ook een mooi schilderij van RIbera (het Spanjaardje) waarop we een heilige zien, die een beetje vuurrood is, maar dat blijkt de gevilde heilige te zijn met wederom het vel over zijn schouders. In de kerk van Benevento was er ook een informatief schilderij met de heilige die gevild werd. 

Wat een gezelligheid. Ik eindig maar hiermee De madonna van de vrede :)

  

Castellmare di Stabia

 Ik was een beetje op aanraden van meneer B&B naar Castellmare di Stabia. Dat ligt helemaal onder aan de baai van Napels, als je al bijna denkt dat je in Sorrento bent. Het is bekend vanwege zijn termen en het was in de oudheid ook al een leuke plek. Ze hebben er niet zoals in Pompeii veel moeite gedaan met opgravingen. Maar is een enorme villa van 1.100 m2 al in de tijd van de Bourbons dat was in 1750 blootgelegd. Ze hebben de mooiste fresco's uit de muurgehakt en naar Napels gebracht. Daar is inderdaad een heel mooi fresco van een soort Flora of de lente, of zoiets dat mij al jaren tot de verbeelding spreekt. Ik was er ooit een keer met Michel maar toen kwam het of met bakken naar beneden, of ik weet het niet. Maar de machinist zei tegen ons kom anders weer mee terug naar eh ergens dat hebben we toen gedaan en we zijn het station dus toen niet af geweest. Volgens mister B&B was het bij het station. Dat viel een half uurtje verder dan dichtbij. Ik moest door een soort niemandsland banen. Gelukkig was er een stoep. Er reden een paar enorme trucks voorbij. Maar uiteindelijk was het aan een landweggetje achter een fruitstal waar twee mensen verveeld de hele dag doorbrachten. Inderdaad een enorme villa. Er was een zwembad, ze hadden eigen termen. Nou alles er op en er aan. Dan te bedenken dat het 79 na christus is vernietigd, of voor een groot deel. Maar ook met de aardbeving van 1980 was er het nodige beschadigd geraakt. Dat met het zo maar weghakken van alles wat vast zat in 1750 had de villa het één en ander geleden. Maar het was nog steeds enorm en indrukwekkend. Er was nog een bus met Italiaanse toeristen. Daar kijk ik sinds Pane en Tulipane altijd een beetje anders na. Daar raakt de hoofdrolspeelster haar ring in het toilet. Toestanden, maar ze mist de bus, en mist daarmee haar eigen leven en begint een nieuw leven. Zo kan het gaan in het Italiaanse leven. Ik moest weer terug naar het station. Dat gaf nog even wat zoeken. Er waren ook allerlei dingen met de trein. Naar Castellmare reden in ieder geval geen treinen en moest men met een busje. Maar ik geloof dat dat normaal was. Verder reed de trein naar Napels ook al niet en moesten mensen verder met de bus. Dat gaf grote stress bij een meneer achter mij op de heen weg. Hij schreeuwde zo hard en veel dat ik even bang werd dat eh nou ik weet het niet. Zijn dame hield in ieder geval wijselijk haar mond en had daar al 40 jaar ervaring mee. Een zoon probeerde hem nog tot bedaren te brengen. Ik weet niet of het gelukt is. Vooral de fresco's of wat er nog van zat was indrukwekkend. Ook het feit dat het een Villa was die uitkeek over zee en waar het waarschijnlijk voor de eigenaar, beetje zwemmen beetje eten etc goed vertoeven geweest moet zijn maakte veel indruk. 

Gisteren was ik in Salerno gebleven. Velen weten van mijn tik met Heiligen. Nou is Salerno de stad van de heilige Matheus, een heuse apostel dat is zeg maar een hele goede. Wie van die apostelen kennen we zo nog meer. Jacob, nou die is nog steeds een trekpleister met zijn botten en toestanden in Santiago de Compostello, nog dagelijks vertrekken er pelgrims, al dan niet vroom naar Spanje. Of Petrus, nou ja die heeft de hele Sint Pieter op zijn buik. Marcus, die de heilige Teodorus van Venetië van zijn voetstuk heeft gestoten. Het zijn echter natuurlijk niet alleen heiligen waar je beter van kan worden. Er zijn ook zaken die een rol hebben gespeeld in de bijbel of in het leven van een heilige. Denk aan de Heilige Helena die het heilige kruis wist veilig te stellen. Of de lijkwade van Turijn. Nou is er nog een ding dat mij erg tot de verbeelding spreek en dat is het geboortehuis van Maria. Dat is namelijk door engelen zo heeft men lang gedacht uit het beloofde land naar Loreto gebracht. Later bleek dit een spraak verwarring en is het net als Sint Marco, of Sint Nicolaas in het kader van Kruistochten naar Italië gekomen. Ik vind persoonlijk het verhaal van de engelen beter. In het museum van Salerno is een mooi fresco waar je kan zien hoe de engelen in de weer zijn met het huis. 

Het schiet al weer op in Salerno. Ik weet niet waarom de Google Salerno niet kent. Tja ik heb drie keer bij Mamma Rosa gegeten. Je kan daar een menu krijgen voor de noeste arbeider voor 12 euro. Een beetje wijn er bij en het is 14 euro. Je kan kiezen uit een aantal primo's secondo groente en je krijgt ook nog fruit of een toetje. Ik vind het een heel goede deal en ze lijken ook nog blij mij er te zien. Dat zal wel meevallen maar toch. Maar vanavond ga ik maar eens voor de pizza. Ik was ook een avond bij Lia eten, maar daar ging het gesprek alleen in het Italiaans en dat is voor mij toch wel een beetje veel. Maar het ging heel veel over eten. Er was een dame die kwam heel laat en wilde vervolgens geen primo eten, een reepje vlees en geen toetje. Nou ja het is natuurlijk altijd wel goedkoop om zo iemand er bij te hebben. Ik geloof ook dat ze nauwelijks dronk. Er was een lesbisch echtpaar. De ene dame was geloof ik ook altijd bezig om pasta zonder zetmeel, vet en eiwitten te maken en die andere die liet het zich allemaal goed smaken. Ik vind het te ingewikkeld om een goede appeltaart te maken zonder boter en suiker. Of een appel en dat is ook lekker of een appeltaart met alles er op en er aan. Oh tenzij je allergisch bent dan wil ik er nog over nadenken. Verder ging het geloof ik ook veel over homo en lesbo en dat soort relaties. Nou had ik net een filmpje gezien uit 2007 over de moeizame strijd van het homohuwelijk in Italië en weet ik nog van 2015 ofzo dat er ook overal grote borden stonden van de beweging voor het gezin en zo en over hoe ze tegen het homohuwelijk waren. Ze maar de Mona Keizers van deze wereld op de bres voor het gewone gezonde huwelijk. Wat dan dan ook mogen betekend voor de Mona's van deze wereld. Die nichten die die film in 2007 maakte liepen nog al geschokt rond in de demonstraties tegen het homohuwelijk. Ze interviewen mensen in het parlement een minister en dat soort types, die gaan de zaak bestuderen. Zeggen rapporten toe en hopen dat alles in de loop van de tijd wordt vergeten. Dat blijken ze dan ook in Italië bijna 10 jaar te kunnen volhouden. De paus trekt hier nog goed aan touwtjes.