En dan vandaag.........

 Naar huis.

Ik zit nu in Karlsruhe. Op het plaatje van het internet ziet er leuk uit, en misschien is dat het ook wel. Al heb ik het niet in al zijn schoonheid kunnen ontdekken. Wat in ieder geval grappig is dat ze een dierentuin hebben meteen tegenover het station. Je kan zo bij de apen op schoot. Ik heb beide keren een hotel genomen natuurlijk op kleine afstand van het station en zit dus nu naast die dierentuin. Maar een kamer aan de achterkant zodat ik geen wilde beesten, anders dan wolven van het binnenterrein hoor. Het ligt dus precies in het midden van Amsterdam en Milaan dus dat is als je overdag uit het raam van de trein wil kijken wel een gunstige bijkomstigheid. Ik heb wel ontdekt met die trein die ik gisteren had en direct van Milaan naar Kalrsruhe reed dat ik een soort slome intercity had. Hij deed verschillende stations in Basel aan en daar mochten we ook nog een tijdje extra genieten van een zwitsers preciesi uurwerk op het station. Ze gaven de italianen de schuld van de vertraging. Natuurlijk, natuurlijk. Ik heb ontdekt dat vertraging nooit aan de organisatie zelf ligt. Het kan het laat ingekomen toestel zijn, dat niet eerder mocht vertrekken. Het kan zijn afhandeling van douane, het kan zijn de schoonmoeder van de piloot. Het kan zijn het personeel op het station. Het kan zijn stakend schoonmaak personeel. Maar KLM of NS hebben volgens hun zelf nooit, maar ook nooit iets te maken met de vertraging. Het is altijd, maar dan ook altijd de schuld van een ander. Toen vielen er enkele tranen op het toetsenbord, het is gewoon zielig. Want iedereen is tegen KLM en NS. 
Maar ja Karlsruhe dus. Ik weet niet of ik het al geleuterd had. Maar het centrum wordt gevormd door een soort Paleis Soestdijk. Om het een beetje anders te maken is het mosterd geel geverfd. Ik heb zo gauw niet kunnen uitvinden of het eenmalig is omdat het in Italie een modekleur is, of dat het langer is. Vervolgens is daar een soort van ronde gordel omheen gelegd, met natuurlijk dwarsstraten waardoor het een soort van overzichtelijk stratenplan heeft. Buitenwijken zullen zich er wel niet aan houden. Het is een beetje een duffe bende hier. In vergelijk met Italiaanse steden waar ze toch drukker over straat lopen te paraderen. Hier gaat iedereen denk ik lekker thuis voor de tv met nog een biertje. Maar ja ach voor vooral een overnachting is het prima te doen. Ik was gisteren na de vertraagde aankomst tijd nog even snel naar het centrum gerend. Om daar in TJ max een knalroze fluwelen colbert aan te passen. Hij paste perfect, maar ja hoe vaak ga je fuchia roze colbert dragen. Ik denk twee keer, 40 euro per keer. Helaas staat er bij mij, check nee geen huwelijk gepland. En nee dat is niet mijn schuld maar van die ander die mij nog niet gevraagd heeft. 

Een heuse vernissage

 Gisteren dan vanuit Perugia met de trein naar Milaan. Beetje suf want ik kwam op een station aan in het zuiden van Milaan en moest daarna een kaartje bijkopen (3 euro) en een andere trein vinden die me mee wilde nemen naar het centraal station van Milaan. Het centraal station van Milaan is bekend om zijn schoonheid, maar het is ook wel een enorm bouwwerk uit de tijd van de fascisten. Dus eh je ka er van denken wat je wilt. Maar het is in ieder geval groots en beroemd. Ik heb anders dan een plaatje van internet, maar ja dat kunnen jullie net zo snel googlen. 

Het laatste rondje door Perugia was niet een groot succes. Ik vond een museum maar dat bleek in het weekend open te zijn. De opgraving leek de mensa overheen gebouwd te zijn. Een enorme kerk was natuurlijk op slot maar de doorkijkjes waren mooi en ik had een parkje waar ik een beetje kon lezen. Wat allemaal dan toch uiteindelijk wel optelt tot een leuke dag. Ik heb de laatste dag een pizza gegeten omdat het nog al een basic restaurant was schoot het wijntje erbij in. De totale kosten waren daardoor onder de €10 waarmee ik in Perugia alleen maar dirt cheap heb gegeten. Staat tegen over dat ik ook geen nieuwe smaak sensaties heb ontdekt. Wel veel chinees gegeten, maar die zat aan de andere kant van de steeg. Was omdat ik naar beneden moest om er te komen, anders had ik de andere avonden naar huis kunnen rollen. Ik had nog een soort van probleem gemaakt in mijn hoofd van hoe op het station van Perugia te komen. Doordat het historische deel het eiland van San Lorenzo op een berg ligt en de rest van het stadje ook allemaal bergerig is rijden die bussen als een dronken tor door het stadje en heb je ook eigenlijk geen idee welke bus naar het station gaat. De mevrouw van de lokale VVV die wist eigenlijk alleen maar mini-metro te vertellen maar dan zou ik met mijn goede goed en alle extra meuk die inmiddels van mij is geworden de berg moeten oplopen, en dat leek me nou net te veel werk. Die roltrap zit weer aan de andere kant van de berg. Die mini-metro is wel een maf ding. Een soort caravan die heen en weer gaat. Ik ben er niet ingeweest maar hij is inderdaad mini. Voor het station was alles opgebroken. Eindelijk weer een beetje Amsterdam. 

Ik ging ergens koffie drinken. Bleek dat het een oude melkhandel was. Ik zag mensen aan een tafeltje verlekkerd koffie met slagroom wel werken. Ik dacht nou als het een specialiteit is dan moet ik het ook maar nemen. Het was hele dikke slagroom. Ik denk met een aanzienlijk vet percentage. Hoger dan wat er uit Nederland uit de koe spuitbus komt. 

Eindelijk een pizza in Perugia. Het was voor de kenners bij Pizzeria Napoli 

Zo gaat dan de zon onder in Umbrie. Ik dacht als ik nou op voorgrond een dame met een kind in haar armen op een ezel schilder kan het zo worden opgenomen in het museum. Als vlucht naar Egypte. 

Oh ook nog een stoomtrein verstopt op het station van Milaan. 

Dit zijn foto's van de vernissage van Naki in de eh ja waar. Nou ik een homo bar in Milaan. Meegenomen door deze twee toppers Chris en Arcy. Die zo ik al 25 ken zo hadden we berekend. Wereld beroemd doordat ze ooit met Kill van mijn email adres mij ontvingen in Bari en daarna te gast waren bij mij. De keren dat ik in Milaan was heb ik een afspraak met ze gehad. Ze weten steeds tenten te vinden waar je bij het bestellen van een drankje meteen een maaltijd geserveerd krijgt. Terwijl we daar zaten was een dame Naki bezig allerlei werk op te hangen. Ze was een soort illustrator en had allerlei tekeningen gemaakt van het Milanese homo leven. Grappige baardige mannetjes die met alles en nog wat in de weer zijn. Ze liep door de bar heen en het was wederom een top avond. Ik hoop dat de dames weer een keer naar Amsterdam komen. 

Dan begint eigenlijk vandaag de grote terugreis. Salerno was natuurlijk het verst van huis Volgens google zeg maar 1900 km. Napels is 1843 km, perugia 1524 km en Milaan 1100 km. Karlsruhe is tenslotte 550 km. Oh dan ligt het mooi in het midden. 

Aangeharkten

 Op de vraag van Martha of het hier een beetje is opgeknapt. Ik zou zelf zeggen dat bijna iedere stad in de wereld wel een soort verbetering heeft gemaakt sinds 1991. Was dat niet het jaar dat ik voor het eerst naar New York ging. Grote delen van New York heetten toen levensgevaarlijk te zijn. Het Meatpacking district was een hel op aarde. We wilde verhalen over hoe je er sex kon hebben tussen vrachtwagens, al was dat misschien eerder. Laatste keer dat ik er was met dat High Rise park, de Dolce & Gabena store en Apple store was er maar weinig meer te zien van de oude ranzigheid. Zelfde geld voor steden als Amsterdam, en volgens mij nog tig andere steden. Allemaal netjes aangeharkt de laatste dertig jaar. Ook in Perugia, al weet ik natuurlijk niet hoe dat was 30 jaar geleden omdat ik er nu voor het eerst ben. Maar ik vind het keurig bijliggen. Ik verwacht straks wel een groepje aan te treffen met een Margriet in de hand op zoek naar de beste truffel. De straten van het eiland van Lorenzo zien er allemaal keurig uit. Er staan bordjes naar de bezienswaardigheden. Het Nationaal museum van Umbrie is mooi en verzorgd. Ik geloof dat ook niet zo lang geleden opnieuw open is. Het zit in het oude stadhuis dat er schitterend uitziet. De openbare ruimte is allemaal goed ingericht. Deels is het autoloos. Op de grote straten zijn terrassen en op de andere straat is een vrij druk bezochte slowfood markt. Ook het deel waar ik zit dat naar de universiteit gaat zien straten en huizen er goed uit. Alles is uit de middeleeuwen. Dus dat het niet helemaal meer als nieuw is is wel duidelijk. Ook de kerken hier hebben minder plantjes in de gevel dan de kerken in Napels. Daar wil nog wel eens een klein bordes aan planten uit een kerk steken. Verder zijn de straten gevuld, maar dat kwam denk ik ook door het feest met mooi geklede mensen, die al keuvelend mij voor de voeten lopen. Natuurlijk staan ze liever in de winkel dan in het archeologisch museum. Maar het blijven italianen. Dat is het nu een beetje geworden. In Napels lopen weer hordes die uit een cruise schip gespuugd zijn. Maar die lopen natuurlijk alleen klein rondje centrum of met de bus ergens naar toe. Maar ja dat is ook weer overal zo, groepen toeristen die de andere toeristen weer voor de voeten lopen. 

Vandaag naar Romeins mozaïek  

Etrusken etc.

 Tja ik weet natuurlijk altijd weer bitter weinig van geschiedenis enzo. Dus ik weet ook weer weinig van de Etrusken. Ik weet dat Rosita Steenbeek er een boek over heeft geschreven. Maar dat ging vooral over mannen die graven gingen vinden en dan verliefd werden of op Rosita of wat ze vonden in het graf. Hier in Perugia is er een heel museum aan gewijd. Maar ja dat schiet natuurlijk ook weer niet erg op. Blijkt dat ze vooral grafmonumenten hebben. Daar hebben ze vervolgens wel 200 van ofzo. Maar ze hebben een paar keer een soort van mausoleum opgegraven en daar zaten er meteen een stuk of 40 in dus dan schiet het lekker op. Vervolgens als je voldoende geld hebt heb je een beeldje laten maken. Waar je zelf een soort van elegant het hiernamaals ingaat en heb je zeg maar op de kist een afbeelding van iets uit de mythologie. Om het niet heel moeilijk te maken is dat meestal grieks. Niet dat ik er dan veel mee opschiet maar daar heb ik wel weer eens andere plaatjes van gezien. Dus dat kan ik kan nog net volgen. Ik vond het wel een mooi museum. Ze hadden ook nog een clubje griekse vazen en veel dingen uit de pre-historie. Maar dat vind ik altijd nog moeilijker te volgen. Er stond zelfs een dino mij ineens aan te kijken. Ik heb niet gekeken wat voor één. Daar weet ik nou echt helemaal niets van af. 
Het museum is een oud klooster. Daarnaast is een mega grote kerk. Daar hebben ze weer een mooie middeleeuwse Sebastiaan op de muur geschilderd. Een ander hoogtepunt en net zo duur als het archeologisch museum is het fresco van Rafael. Ik moet er nog op googlen maar blijkbaar hing de stad hier ooit vol mee. Maar ja dat is op dit fresco na allemaal verdwenen. Het was mooi hoor, maar ik ging een zijkamertje in naast de verkoop van kaartjes. Bam daar was het, en bam dat was het ook. Tja eh nou ja ik dacht maar het is zoiets als de Nieuwe Kerk als die een schilderij in alle glorie ophangen. Maar ik heb toch liever wat variatie. Hier is het vandaag Allerheiligen. Dit is mijn kans alle meer dan 100.000 heiligen vandaag krijgen een beetje extra aandacht. Gelukkig zag ik een schilderij van de heilige Rosa van Lima. Deze dame die zich zelf uithongerde in het kader van het geloof. Ze zou vandaag de dag worden behandeld voor eetstoornissen. Ik postte dubbel een foto van Agatha die altijd gezellig met haar borsten pronkt. En hier is men zoals gezegd in de band van de heilige op het vuur rooster. Nou deze heiligen en de rest daar is het vandaag een speciale dag voor. Reden genoeg voor de helft van de winkels om weer dicht te zijn. Helaas ik wilde iets leuks voor Rosa kopen, ja dat ging niet. Ik lees weer een boek van Stuart, oh jee nog iets. Heeft de Bookerprijs gewonnen. Wordt zoveel in gezopen dat je er misselijk van wordt. En een andere saaie e-reader book is weer uit. Kan in de digitale prullenbak wel zo makkelijk

Dit is zo'n grafmonument. Met daaronder Medusa, of Corontes. Die god die je niet kon aankijken maar met een slimme type die hield het een spiegel voor en hakte daarna de kop er af. 

Stukje koper dat op een wagen heeft gezeten. Waarbij gezegd moet worden dat ze het niet leuk vinden dat er in Monaco ook hele grote stukken van dit spul zijn. Ze hebben het meest, maar blijft smaken naar meer..

Het kan hier 's avonds best romantisch zijn. 

Dit is die Rafael. Mooi he. Hij is niet verantwoordelijk voor het beeldje in het midden. Ik vind het zelf jammer dat de bips van het engeltje helemaal boven in door de tand des tijds is opgegeten. Dan was het misschien zijn geld wel waard geweest. 

Het museum van de oude zaken

Twee griekjes, die als het vandaag zou zijn, zou je zeggen nou die zijn duidelijk van de griekse beginselen. 

En de Sebastiaan.