In San Paulo

Nu weer in San Paulo, zo kom je nog eens ergens. Ik zit in de buurt Bella Vista, ik weet niet waarom het zo heet, misschien was het ooit een mooi uitzicht. Het is nu natuurlijk vergeven van die gezellige Braziliaanse mix van heel hoog en dan af en toe een vergeten te slopen gebouw er tussen in. Verder gaan de wegen flink op en neer. Ik was naar de Paulista gelopen, dat is dan weer het kloppend hart van Sao Paulo, zoals ze het hier noemen. Vooral omdat daar het MASP is gevestigd, het Museo Arte Sao Paulo, weer iets anders dan MAS museum aan de Schelde. Dat weer heel ergens anders is. Hun collectie gaat van Bosch tot Appel, en van Rembrandt tot van Gogh. Maar ook een Rafael een Picasso en nog meer van al dat fraais. Die Jeroen Bosch die fascineert mij. Hij komt niet in de Nederlandse catalogie voor, maar wordt in Wikipedia wel weer als ontdekking bij het verzamelde werk toegeschreven. Nou voor zover ik verstand van heb denk ik dat hij best voor een echte kan doorgaan. Het gaat over de verzoekingen die de heilige antonius allemaal moet doorstaan, en dat zijn er vele.
Verder een uitgebreid overzicht van Afro latino kunst. Ik moet zeggen dat ik woorden als koloniaal, zwart, slaaf, negro hier op straat en ook in het museum veel zie. Ik weet niet of die nieuwe correcte regels hier er al door zijn. Ik denk het niet, al vond ik nog niemand om er mee over te praten. Er hing ondermeer natuurlijk werk van Frans Post. Die schilderde een clubje slaven, maar ook een gesloopte katholieke kerk, want zo deden we dat vroeger. Er was ook nog een schilderij van een meneer die een vrijgemaakte slaaf was, en die zich op een soort Frans Hals achtige manier had laten schilderen, ik moet wel zeggen zonder de drankkop die je vaker, ook hier in het museum bij Frans Hals ziet. De kunst hadden ze in een zaal hangen, met aan de achterkant de beschrijving. Zodat je nog een beetje de kunst kennis kon testen. Ik was wel een beetje in mis gegaan met een Ribeira, maar mijn enige troost was dat het schilderij wel uit Napels kwam, en het museum het ook had aan
gekocht als een Ribeira, dus ach dan valt mij vergissing wel weer mee.
Gisteren hier Japans gegeten, ze zijn nog niet op het idee gekomen om hier het eten van het land te mixen met internationale dingen, dus geen Nikkei, maar sushi achtige dingen. Lekker hoor en een drankje erbij.
Oh nu moet ik weer naar Ewerton

Help niemand leest het blog nog

Nou ja dan weet ik ook weer voor wie ik het bij hou. Gisteren wilde ik een fiets gebruiken, volgens Paulo kon ik gewoon wat met mijn creditkaart zwaaien en zou alles vanzelf gaan. Helaas viel het tegen en ben ik met de metro naar het centrum gegaan. Waar ik vervolgens wat slippers heb ingeslagen. Als er bij de lezers van het blog nog wensen zijn voor slippers dan hoor ik die graag. Ondertussen vraag ik me ook af of ik TJ of B moet vragen om de economische boycot te omzeilen en een levis voor me mee te smokkelen, wellicht een fles Jack Daniels. Nee die vraag ik wel aan Donald als hij komt, die kan alles fixen.
Gisteren wederom door het centrum gelopen, ondanks dat het hier winter is en voor Cariocas extreem kout die je toch de meeste de barre omstandigheden trotseren in shorts. De economie is hier reden voor beklag. Ze hebben nu de president in wie 6 % van de bevolking een vertrouwen heeft. Ondanks de vele rechtzaken die tegen hem lopen voor corruptie volgens mij meer dan 6 eerder 100 ofzo. De prijzen voor de bus waren vlak voor het voetbal omhoog gegaan. Iedereen moet dan ergens anders zijn dus een mooi moment voor een dergelijke actie. Paulo verliest dan ook nog zijn baantje omdat het hotel santa clara wordt gesloten. Ondanks belangrijke gasten als Douwe Bob, het mocht allemaal niet baten. Ondertussen krijg ik het wel weer warm.
Ik lees nu een boek van Murat Isik; Wees onzichtbaar. Al vraag ik me wel af hoe zijn tweede boek gaat zijn. Want het is een coming of age boek, en dan ben ik altijd een beetje bang dat je heel veel heb verteld van je leven, en wat is er daarna nog. Maar we gaan het meemaken. Een heel dik boek over Brazilië  kom ik waarschijnlijk niet door heen. Ik lees dit via de bieb app ik vind het een mooie uitvinding. Ik ben verder naar binnen gegaan. Blijkt dat de airco hier wel invloed heeft. Een stuk dragelijker.
Oh het voetbal, ja we moesten naar de Ipenema. Eerst was er wat stress, want degene die Paulo zou opvolgen kwa dienst kwam te laat aankakken. Dus was de wedstrijd al begonnen en vielen we halverwege in. Vervolgens was er een doelpunt, hier moet je dan met een toeter uit het raam hangen, anders krijgt je huisje een kruisje en weet je het maar nooit. Toen kreeg ik een stoel aangeboden en de vrij stevige gastheer ging zomaar ik het beeld van de tv zitten, dus zag ik eigenlijk maar bitter weinig. Het werd pauze de tweede helft volgde en er was nog een doelpunt. Nou dacht ik wel Servie, en wie van jullie kan het aanwijzen op de kaart, ik had wel de wifi gekregen waardoor ik wat berichten kon rondsturen en het geheel niet te lang duurde, daarna ging bijna iedereen snel weer wat anders en misschien wel leuker doen. Er was 1 dame, de rest was mietjes. Een jongen die de spanning wellicht te veel was ging een dutje doen. De rest was ook veel met elkaar bezig, ik weet niet of alle commentaren over het spel gingen of dat er ook andere zaken werden besproken

voetbal

Tja de gekte hier neemt toe. Zelfs ik moet vanavond mee om voetbal te kijken, oh het is eigenlijk middag, maar toch. Van mij had het niet direct gehoeven, maar het openbare leven maakt hier dan wel andere tijden door.
Pieter Post, nee het is Frans Post. Gisteren en vandaag naar het museum geweest. Eerst naar het museum voor de arte de rio geloof ik. Daar was een hele expositie over samba. Er was zelfs een hoofddeksel van Carmen Miranda. Maar ja in Europa wind ik me op over dat er nooit tweetalig in het museum iets vermeldt staat hier natuurlijk ook niet maar eh dat is toch minder erg. Verder waren er fotos ik vond ze voor een deel wel mooi. Er was bijvoorbeeld iemand die tig fotos had gemaakt van armoedige vrijstaande huisjes. Vandaag naar het museum voor de belle arte. Dat is geloof ik een afleiding van de kunstacademie. Er was vooral veel aandacht voor iemand die Rodolfo nog wat heette en die rond 1900 leuke illustraties had gemaakt. Die Breitner meisjes zijn misschien niet van alle tijden maar rond 1880 was het schier onmogelijk om een meisje te schilderen zonder iets van Japans als decoratie, hier lag een meisje met een waaier in katzwijm op de bank. Typisch braziliaans, oh nee rond 1880. Helaas was de zaal met de moderne kunst even dicht.
Er lopen hier eindeloze parades aan mooie mensen voorbij. Omdat ik nu op een terras zit, in verband met crisis heft Paulo geen wifi a cassa. Voor het weblog is het maar onhandig. Daarom zit ik nu bij de plaatselijke coffee company, maar die heet hier Cafeina. Verder loopt een groot deel van de mensen in een Brazilië achtig iets, T-shirt of meer, minder rare hoofddeksels dan in Nederland en hele pakken, alla Roy Donders die zijn hier ook niet hip en happening. Nee gewoon een shirtje dan hoor je er al redelijk bij. Helaas is het voor mij te laat, ik heb het wel overwogen, maar voor Nederland ben ik er toch wat te bejaard voor.
Oh nu moet ik zo voor de meet and greet naar Paulo om dan weer verder te gaan naar de Ipenema. Dat is eigenlijk gewoon de volgende wijk.
Twee boekjes over Rio gelezen, het is een snel gegroeide stad met niet veel historisch besef. Ze zijn dol op oude gebouwen naar beneden halen en daar zeg maar wibauthuizen voor terug te zetten, maar dan 3 keer zo hoog. De architect heeft zich dan beperkt tot vierkantjes teken, netzoveel tot zijn inkt op was. Ze blazen soms een heuvel op, zodat het een beetje doorwaait, maar dan zetten ze er zo'n gebouw voor in de plaats. Dame met T-shirts en Heineken. En ze hebben ook wat van die Hausman stedenbouwers gehad, die enorme rechte straten tekenden. Waar Paulo eerst woonde Praca Onze, ofzo was een schatje buurtje, maar dat was de grond gelijk gemaakt, moest wijken voor kantoren, die er vervolgens nooit gekomen zijn. Het was het samba buurtje bij uitstek, nu is er een enorme flat, die laten we zeggen geen snoepje is voor het oog. De beloofde bedrijvigheid is er nooit gekomen

22 lezers

Oh het gaat niet goed met het blog, waren het in Peru soms honderd kijkers, nu maar 22, maar wel twee keer. Dus waarschijnlijk dezelfde fans. Zaterdag een deel van de dag met John doorgebracht. Alle musea blijken maar dicht omdat de viering van Johannes de doper, en het voetbal, tja hoeveel stress kan een mens hebben. Het gaat je niet in de koude kleren zitten. Enige verbazing omdat Hollanda niet meedoet. Tja wat moet ik daar over zeggen. Ik denk zelf dat voor een deel die over het paard getilde egootjes van die jongens hun de das om doet. Verder is het natuurlijk ook mooi dat door praktijken van typen als Geert een half elftal op de Wk kan lopen van jongens die van Neerlandsbodem zijn en die dan wel niet van duitse of voor geert van hongaarse bloede zijn maar marokaanse bloede. Voor het volkslied maakte het al niet zoveel uit waar je vandaan kwam.
Maar dan Johannes de doper, gelukkig in de straten, maar overal afgebeeld als jongen met een lammetje, en niet zoals we ook wel zien met een kunstig afgesneden hoofd na zijn kennismaking met Salome.
Het feest is voldoende om musea, die er toch vooral voor toeristen zijn dicht te laten. John had met veel moeite een expositie gevonden van hedendaagse kunstenaars in een bankkantoor. Tja er zaten wel leuke dingen bij, maar ik geloof dat het thema nog al opriep om met veel bloed en harten in de weer te gaan. Zo was er een dame die haar tepel gebruikte om een cirkel zaag rondjes op te draaien. Videokunst, heel mooi, maar. Er waren wel een paar leuke foto. Een van iemand die een soort roze poeder voor zijn gezicht opblies, en dan nog een foto van donkere gespierde schouders. Nog maar wat foto's van Barra. Het is hier wel mooi. Daarna met hem in het centrum wat gedronken. Dat centrum schijnt een wonderlijke renaissance doorgemaakt te hebben. Het was een helemaal vervallen bende maar onder meer doordat drumbands er gingen oefenen kwam er weer leven in, werd het opgeknapt en nu is het de buurt naast Barra waar de Salvadoriaan heen gaat om een pintje te nemen. Met alle kleine kleurige huisjes, koloniale sfeer ziet het er ook leuk uit. Je mag hopen dat het voor het hele centrum gaat gelden. Ik vind trouwens het aanbod van spullen een hoog troep gehalte hebben. Dat kan ook zijn omdat er heel veel moet worden verkocht in het kader van het voetbal. Daar is de middenstand maar druk mee, net als de rest van het volk. Ik heb net Kannibalen in Rio uitgelezen. Ook daar is er een belangrijke rol voor voetbal. Mevrouw Ineke Holthuis gaat ook naar Salvador. Die volgens mensen die ze hier spreekt een soort gidsstad zou kunnen zijn voor alles wat afrikaans is. Hier worden afrikaanse geloven nog beleden, terwijl in afrika deze verdrongen worden door Moslims. Tja ik ben al weer vergeten hoe die winti cultuur hier genoemd wordt. Ze gaat naar een dienst. Ook maakt ze melding van een soapster die nog al bruut an haar einde komt, ook misschien met winti dan maar op de achtergrond.
Maar met John dus eerst nog biertje in het centrum, het plein was al helemaal vol met feestvierders. Daarna gegeten met hem in één van de betere restaurants hier. Ik vond dat ze net iets meer met smaak hadden mogen doen. Ik had linguine met kreeft. Het was lekker, maar ik had er nog iets meer smaak bij gedaan, misschien was peterselie al een stapje geweest. Oh ik ben een zeur, het was een leuke avond. \
Zondag ben ik op zijn aanraken naar een kerk gegaan. Maar daar was de dienst heftig bezig. Het lag wederom op een schattig pleintje, maar dat hadden ze helaas overhoop getrokken. In een paar winkels die open waren kon je vooral beelden etc als souvenir meenemen. Helaas reis ik met een super klein handbagage koffer, Paulo was vergeten ruimbagage te boeken. Dus dat was wel even een oefening. Dat maakt natuurlijk ook dat ik hier niet alle winkels kan leegtrekken. Dat moet dan maar in Rio, al heb ik daar ook nog niet veel gezien.    

Salvador 2

Nog steeds in Salvador, het is ook de derde stad van brazilie, dus het kan ook wel even. Ik snap alleen niet wat het is met de musea hier. Tot nu toe, ook al is het maar twee keer voor een dichte deur gestaan. Gisteren, ik geloof dat het feest was in het kader van Johannes de doper. Was het museum volgens google, en die weten alles open, maar in de praktijk was het toch dicht. Lekker sloom. Maar ik was op het idee gekomen om er heen te wandelen. De bus naar het centrum rijdt langs een soort grote straat met enorme flats die vanaf de rotsen over zee kijken. Een buurt die wel chique aanvoelt, en misschien door de hoge bomen etc ook wel prettig zou zijn voor een wandeling. Het eerste stuk bleek ik nog een beetje omhoog te moeten lopen, kwam ik over het marine terrein. Daarna een heel stuk door de laan en tenslotte moest ik door oude vage straatjes lopen. Ik vond het iets minder prettig, maar beroofd of verkracht ben ik niet. Verder was er al vroeg veel opwinding. Hier in Barra was van alles afgezet, want we moesten voetbal meemaken. Ontkomen was niet mogelijk iedereen loopt in de lokale versie van Oranje te paraderen. Jong en oud, en voorbij de afzetting waar je geloof ik voor moest betalen kon je met een enorme hoeveelheid brazilianen het allemaal meekrijgen op een grootscherm. Bij voetbal hoort bier, en dus was ik een watje omdat ik niet voor 9 uur al een biertje wegtikte maar pas om 15.00, wat zwaar na de wedstrijd was.
Ik doe er ook een foto bij van John, dat was voor het voetbal. Dus hij was nog in zijn werk outfit. Die auto is duidelijk na de wedstrijd, en de kerk ja die is mooi opgeknapt.
Maar eens iets over de stad. Er is een soort boven en onder stad. De onderstad ben ik nog niet geweest maar daar kun je met een enorme lift naar toe. Ik voeg plaatje toe. Ik weet niet precies wat daar aan de hand is maar er staan daar veel panden waar echt alleen de buitenkant nog van staat. Paar muren en verder niets. Het ziet er wel mooi historisch uit, dus ik zou er voor pleiten om er in te investeren. Kan Apple, of google met zijn Android dat niet doen, of hebben die ineens geen geld meer. Verder is het met die heuvels wel een beetje up en down, maar als je geen kilometers gaat lopen dan heeft het wel wat. Lees weer een boek over kannibalen in Rio, oh dat is ook meteen de titel.
Straks ga ik met John op stap.
Leuk gisteren was het dus vooral wandelen, eerst naar het museum, toen naar het oude centrum. Daar flikkerde mijn camera nog op de openbare weg. Net op het stukje van extra opletten sukkel. Hij doet het nog, misschien ben ik een nieuwe toch niet nut. En deze kan tijdens een stootje. Ooit zei ik al tegen een grote blonde stoere, lekkere jongen van de marechaussee, die zei dat ik met alle bonnetjes van dingen die ik bij me had op reis moest gaan om aan te tonen dat ik het dan niet als smokkelwaar mee ons beminde kikkerland mee zou in nemen, dan gooi ik liever mijn camera op de grond zodat hij er gebruikt uitziet. Ik zei tegen die man trouwens dat ik hem gekocht had bij de Dixon in de kinkerstraat. Die smoes, het was waar kan ik nu niet gebruiken. Of zou zo iemand niet meekrijgen dat Dixon niet meer is. Nou hij doet het nog, geen redenen om hier naar de weet ik wat te gaan voor een nieuwe. Ik type nu op mijn bedje en het nachtkastje. Ik denk niet dat het voor mijn rug optimaal is, maar voor even kan het..........

Salvador

Ja sorry dat er nog niet eerder een bericht was. Maar nu regent het in Salvador en de mannen kijken naar het voetbal. Oh er is nu een die zich laat omschrijven, als met tuinkabouter baardje. Mooi hoor zeker als je zoals ik een tuinkaboutfetischt bent. Drie keer woordwaarde. Nou zoals verwacht stond Paulo super lief op mij te wachten op het vliegveld en kon ik hem zijn dingen geven, hij moest ondermeer chanel hebben voor zijn huisbazin. Nou ik vind het altijd lekker om meteen een kilo ofzo te lozen en dat lukte dus makkelijk. Daarna met hem nog iets gegeten. Ondertussen was mijn ipad vastgelopen, hij wilde zich opnieuw opladen, maar daar moest ik het apple id voor weten. Dat wist ik natuurlijk niet in het vliegtuig, en toen moest ook nog mijn hotmail waar het dan weer instond opnieuw worden uitgevonden. Nou eigenlijk voldoende stress om alle caprinhias uit de copacabana in 1 keer op te drinken. Op zondag ging ik naar het museum voor de mooie dingen maar dat was gesloten, ik denk dat er en lichte paniek was omdat brazilie moest voetballen en al het openbare leven daarvoor moest wijken. Tja, dus maar beetje rondgelopen en genoten van al die toeters, hoe heten ze avulela ofzo. Nou ik moet zeggen ga met zijn vieren om mij heen staan en toeter en beschrijf de medische effecten. Ik kan ze niet geheel voorspellen, maar ik denk dat ik knettergek word. Nu schrok ik al iedere keer.
Ik doe er meteen maar een lading fotos bij. Door de crisis had Paulo geen internet in huis. Ik heb daarom nog niet eerder aan het blog kunnen froebelen. Bij deze. Ik ben op dinsdagavond door gevlogen, ik weet het co2 maar Salvador. Daar heeft Maurits, die van het huis zo rond 1630 nog even een bezetting gehouden. Pieter Post moest het allemaal schilderen, niet die Pieter uit lang geleden de buze. Maar alleen de mooie kanten van het leven, niet de oorlogen.
Veel nadruk hier op de kannibalen die hier vroeger woonden, bijvoorbeeld het boek Kannibalen in Rio, maar ook in het boekje dat ik net gelezen heb van Raul Castro. De indianen van langgeleden als ze en type van de naburige stam hadden krijgsgemaakt behandelden hem als een prins, lieten hem trouwen en zorgden voor wat vet op de botten, waarna hij werd opgegeten. Later door een franse wijsgeer, zoiets als Montesique werd uitgelegd dat het geen slechte gewoonte was, in vergelijk met men in europa met verliezers plachtte om te gaan. In een ander boek worden jonge blonde vlamingen niet versmaad, en gaan zelfs als een lokale delicatesse door het leven. MMM heerlijk, zeg maar het hele elftal in de pan.
Maar ik ben dus in Salvador, gisteren met J een beetje door de historische stad gewandeld, op zoek naar een mooi terras en daar een caprinia, de eerste gelukkig voor gisteren ook de laatste, het is toch moeilijk functioneren op zeg maar een stuk of drie. Nu dus regen, al merk ik er nu niet veel meer van dus moet ik misschien maar zo een beetje de paden op en de lanen in gaan. Het is tenslotte vakantie.
Oh die verhalen over Denk, een mooie aanwinst voor de 2e kamer, al denk ik dat ze met hun collega's eerder buiten het parlement hun ballen laten zien, dan dat ze in de 2e kamer hun ballen laten zien. Maar ja een beetje ballen, of een harig vuistje (er stond eerst iets anders) op straat is ook leuk, heeft Boudet ook iets om naar te kijken.
Wat ga ik doen maar een stukje rondlopen, camera en boekje mee. Ondertussen is het bijna half elf dus een mooi moment om naar buiten te gaan.

napule e

Ik was eigenlijk niet van plan om te gaan bloggen. Maar omdat ik nu even zit te wachten is het toch een mooi moment. Al heb ik dan vervolgens weer niet super veel te melden. Het is hier natuurlijk zon overgoten. De grijze dakduif fladdert nog wat in de rondte. We gingen daar eten met een jongen die het roer om had gegooid en was begonnen met een leven hier. Vooralsnog begint hij als fietsgids. Hij had gisteren met 6 Volendammers in de rondte gefietst. Gisteren hier aangekomen na een best vroege vlucht, om 6 uur in de ochtend. Alles ging verder helemaal soepel en na de gebruikelijke stress van dan nog in een shuttle bus hangen en het hotel vinden om 10.00 helemaal proper om de wereld weer aan te kunnen. Tot op heden is er slechts 1 bloesje in mijn koffer gegaan. Maar ik zag ook al schoenen die iets naar mij riepen. Koop mij, koop mij, dus dat gaat waarschijnlijk wel goed komen. Met T die niet vreselijk mobiel is naar een ondergrondse beleving geweest. De opgraving onder het san lorenzo klooster. Ik vind het altijd een leuke site. En dus met die jongen gegeten. De grijze dakduif had haar pasta met vongole gemaakt. Het is een beetje of je bij iemand thuis eet je krijgt verder niet een soort van inspraak ofzo over wat je eet, ze fluisterde wat in mijn oor en ik denk dat ze alles gaf waar ze nog van afwilde voor die dag. Maar als het goed klaar wordt gemaakt is er verder geen bezwaar....Er is hier belangrijk voetbal nieuws want Hamzi gaat weg, hij gaat naar Monaco. Ik weet verder niet wat het allemaal betekend maar het is belangrijk voetbalnieuws. Het is maar dat jullie het weten.
Het is dus hier een paar dagen en dan mijn collega's een weekje plagen en dan naar Rio.  Veel gereis. Ik blijf hier rustig voor zover dat mogelijk is in Napels. Morgen vertrekken t+t naar Catania en zondag in de tweede helft van de middag terug naar Amsterdam. Tja laat ik dit maar plaatsen