Facebook..........

Er is natuurlijk niets mis met een mooie jongen van de vismarkt. En de het schilderij is van Ribera, het Spanjaardje. Ik weet niet wat het is met facebook. Maar mijn fotos krijgen jullie niet te zien, misschien is het iets met die nieuwe veiligheidsinstellingen. Ik ben hier op uitnodiging van Tineke en Thom, die ook nog een aantal andere vrienden hebben uitgenodigd omdat ze 30 jaar bijelkaar zijn. Best een hele tijd. Gisteren was iedereen er en hebben we bij Lancelot tegenover het kasteel gegeten. Na een antipasti had ik farfalle met pistachio pesto. Ik vond het niet een hele smakelijk hap. Maar het was te doen. Daarna wilde ik een soort baba met Strega (heksen likeur) maar de heks was gevlogen. Jammer weet ik nog steeds niet goed hoe het smaakt. Er was wel gewone baba, maar die kon je beter niet nemen als je nog wilde rijden. Gisteren wederom de markt verkent en wederom een tas gekocht en met mezelf afgesproken dat ik thuis vaarwel ga zeggen tegen een paar tassen. Vandaag naar het kasteel geweest. Daar hangen wel drie van Someren. En nog van een andere hollandse kwaster. Die van Someren maakten niet veel indruk. Ik moet zeggen dat ik in een van de koppen een Charley Toorop herkende, ik ben zo blij dat ik niet door haar geschilderd ben.
Ik was gisteren uit, het was een cruising bar. Je kon op verschillende wijzen decoratief aan het plafond hangen. Ik heb dat maar niet gedaan, het was er niet vreselijk druk, en je weet dan niet of je zelf weer naar beneden kan komen. Ik heb gebabbeld met de twee relatief leukste heren, maar die waren vooral bezig elkaar uitmaken voor vriendin. Dus schoot verder ook niet op. In het kasteel was er ook nog een expositie over Picasso en zijn passies, die vooral stierenvechten en vrouwen waren. De gouaches of wat het waren van het stierengevechten waren wel mooi. Verder was er veel grafiek ofzo, dat is naar verloop van tijd een beetje to much gepriegel. Er was ook nog de gebruikelijk mik mak van griekse en romeinse opgravingen en dus wat schilderijen en een paar pistolen, waarschijnlijk uit de tijd van de romantische duels. Het aardewerk van Picasso stond leuk tussen de griekse vasen. Al dacht je wel even, hij was op zoek naar nieuwe inspiratie, en schildert dan een grieksige vaas ok......
Vandaag is het sociale hoogte punt we gaan met de groep eten in een volksige buurt. Er zijn besprekingen gevoerd over het menu. Ik denk dat ze relatief hun best gaan doen. Het menu is vastgesteld en dan hoeft Dick niet weer een dame te treffen door de kaart over zijn schouder te gooien.
Het weer is hier aan het veranderen, ik werd uit het park gestuurd, niet wegens onzedelijk gedrag maar omdat het weer aan het veranderen is.
Dus maar terug naar hotel en tijd voor dit. Had ook nog het theater bezocht. Dat hier helemaal tussen de huizen gepropt is, maar wel grappig om te zien en ik geloof ook dat ze relatief serieus er iets van te maken, moet ook wel want je moet al die toeristen toch een beetje bezig houden.

Aad

Heb ik dat, achtervolgt door mijn eigen demonen. Nou Aad je moet je valse mondje maar schrobben met zand, zeep en soda. Het houdt je in ieder geval van de straat.
Ondertussen ben ik in Catania aangekomen. De treinreis ging soepel, al had ik een stoel bij het gangpad maar tot Paolo was er toch niemand in de coupe, en op Sicilie ligt het water weer aan de andere kant. Ondertussen las ik Boccacio. De ontdeugende verhalen uit de middeleeuwen, maar ja met porno van het internet kan het natuurlijk niet snel meer ontdeugend zijn. Bovendien had ik al dat boek van Ton Kors gelezen. Waar zeg maar een relatief hoogtepunt was het voorstel om iemand samen te fisten en dan ringen te wisselen. Gelukkig werd deze mooie gedachte niet uitgevoerd. Maar het Bilderdijkpark was wel een belangrijke plek in het boek. Ook voor ervaringen en niet alleen kabeljauwfilet waar het zich heden ten dage goed voor is.
Catania, het is nog steeds een mooi stadje, en ik moet de hele tijd denken aan Marcello M. die hier de Bell antonio uithangt, een beetje de Via Etnea op en neer af en toe een ijsje, een koffie, en weer verder huppelen. Een beetje de dagelijkse niksigheden over politiek en voetballen uitwisselen, een paar meisjes plagen en weer op naar een volgende koffie of een dolce.
Ik was gisteren naar Arcireale, een stad bekend om zijn verering van San Sebastiaan. Op 20 januari stormen drommen pubers de kerk binnen. Velen met de tranen in de ogen. Daarna stroomt de hele kerk vol met het hele stadje. Iedereen heeft de telefoon in de aanslag, en menig oog stroomt vol. Dan komt er een priester te voorschijn, die gaat met de nodige bombarie een deur open maken, en daar komt het beeld van de Heilige te voorschijn, bijna niemand houdt het nu nog droog. Er was een video die dit spektakel vertoonde en ik heb de eerste 5 minuten gekeken. Daarna stiekum een paar fotos gemaakt. En omdat het niet het grootste museum was, en 1 euro entre kostte naar een minuut of 10 weer verder gelopen. Ook Arci is getroffen door de aardbeving van 1690 something. Die hele steden lagen in puin en zijn volgens de toen heersende mode van de Spaanse barok weer opgetrokken. Soms is het een beetje veel die Spaanse barok, want er wordt nog al kwistig met ornamenten omgegaan. Ik geloof dat er in Arci ook Scavi waren, maar die heb ik niet gezien. Ach ik kan altijd een keer terug gaan. Ik heb al bedacht dat ik een keer een paar dagen naar Messina wil om daar nog een keer de Carravacios te aanschouwen en Couperus te lezen. Want die was er weer net na de aardbeving zo van rond 1900 toen heel Messina in puin lag en het geeft een aandoenlijke beschrijving van toen. Tenminste dat weet ik nog van 20 jaar geleden. Ik heb hier ondertussen nog niet zo heel goed ontdekt waar het homo leven is, vandaag moet ik daar maar eens een serieus plan van maken. Ik ben wel in het dilemma of ik een tweede tas voor naar het werk moet kopen, wederom zwart. Ik twijfel, de anderen gaan dan grotendeels de deur uit. Dat is dan weer een belofte aan mezelf, want met die nieuwe tassen ga ik die toch meer gebruiken.

Zo en dan nog even een foto van parco bellini, om aan te tonen dat ik werkelijk hier ben.

In Italie

Na een vrolijk en goed begin met het internet in Napels hield het de volgende dag er mee op. Niet alleen verstoten van de Volkskrant maar zelfs facebook. Maar wat blijkt het leven gaat door, en gelukkig kwam er na het weekend een monteur, die het euvel ook niet verhielp, maar in ieder geval de illusie gaf dat het na het weekend allemaal beter zou worden.
Wat heb ik gedaan in Napels, nou omdat ik dan rond 16.00 in het hotel stond heb ik die middag verder niet zoveel gedaan. Beetje rondgelopen en dat was het wel. De volgende dag, toen het alweer zaterdag was constateerde ik dat er op de markt niet veel was dat ik nodig had, nieuwe schoenen, nee, en nep of orginelere cds, ook al niet. Dus daar kwam ik met een koopje vanaf. Ik had gezien dat alle bezienswaardigheden aan de Via Duomo meer waren uitgelicht, dus ik dacht die ga ik allemaal maar eens bewonderen er is in ieder geval een museumpje daar wat ik niet kende. Het begon met een kerk waar ik zeer dikwijls omheen paradeer en die voor de verandering open was. Binnen bleek de entre een soort romeins badhuis te zijn. Een enorme koepel, van duidelijk Romeins metselwerk.. Een heuse wow ervaring. Verder was de kerk niet veel bijzonders, gelukkig was er een net gespannen anders had ik wellicht allerlei barokke elementen uit mijn haar moeten vissen, maar die Romeinse entre best bijzonder. Verder was er netjes omheen gepleisterd. Daarna ging ik tegenover de Duomo een museum\ klooster in. Dat was een mooie ruimte en er hing een heuse Hendrik Van Soomeren, inderdaad de Utrechtse Carravacist, wie kent hem niet. Bovendien nog van Sebastiaan. Wat wil ik nog meer, verder een partijtje Luca Guardinao, en was ook nog nadat ik twee kloostertuinen was doorgehuppeld een kleine museum opstelling, hier was er onder anderen een Ribera te bekennen.
Die Ribera is toch maar een raar verschijnsel, hij is gebeuren in een dorpie bij Valencia, maar op jeugdige leeftijd naar Napels afgehobbeld, daar de kwast ter hand genomen, nadat hij goed naar Carravagio had gekeken, en vervolgens de rest van zijn leven in Napels te blijven. Hij staat te boek als een van de grotere spaanse meesters, nou ja omdat ik van Soomeren ook nederlands vindt klopt heet misschien ook wel. Daarna was er nog een vage kerk open, en weer een kerk met een klooster er aan vastgeplakt. Weer de nodige schilderijen, maar ik was iets minder onder de indruk. De rest van de dag gesteed aan het kijken naar al het moois op straat en in de winkels. De dag afgesloten, net als vrijdag bij de Grijze Dakduif.
Op zondag dacht ik ik ga maar naar een echte Carravacio kijken, er zijn er in Napels tenslotte drie. De eerste is de Zeven werken van Barmhartigheid, in het kerkje met dezelfde naam, de tweede, de afranseling hangt in het museum, en de derde is van zeg maar de plaatselijke Rabobank. Die bleken het ooit gekocht te hebben in 1970 omdat ze dachten dat het om een Matia Pretti ging, maar ze bleken relatief belazerd want het ging om Carravacio zelf, Het huwelijk van de heilige Ursula. Relatief jammer dat haar 10.000 maagde niet van de partij waren. Maar toch wel bijzonder dat ik in een kamertje alleen was met zo,n meesterwerk. Verder hing er een tweetal doeken van Gaspare van Wittel, waar ik ook heel blij was om die te zien. Een aanzienlijk (18) hoeveelheid van Pittloo, de beroemde schilder uit Arnhem en nog een mevrouw Genteschile, helaas een niet te bloederige bedoening. Het was in het huis dat lange tijd in bezit was geweest van een vlaamse koopman, de beste man had ooit drie Carravacios, maar we spreken dan wel over 1700 of ergens in die tijd. Verder was er een mooie expositie over de 1e wereldoorlog maar die ontging mij grotendeels. Ik was vooral blij om nog een paar schilderijen van Gaspar te zien. Toch jammer dat het Rijks alleen maar tekeningen van hem heeft.
Op maandag naar Benevento geweest. Omdat het maandag was, was het museum voor de mooie dingen dicht. De triomboog van Trajanus uit 99 staat een lelijk in de steigers, dus daar moest je een beetje doorheen kijken. De uit de 8e eeuw van Santa Sofia was gelukkig wel open, maar dat is vooral een kleine koepel structuur. Natuurlijk wel bijzonder dat het menig aardbeving heeft overleefd, of dat ze de stenen weer op een zelfde wijze op elkaar gestapeld hebben. De plaatselijk dom is een mooi hergebruik project, overal zie je marmeren platen met romeinse teksten goed hergebruikt aan de buitenkant. Nadat Benevento in de Romeinse tijd al belangrijk was als pleisterplaats aan de Via Appia (de romeinse Route 66) bleef het ook een groot gedeelte van de Middeleeuwen belangrijk. Zo belangrijk dat ze zelfs in staat waren om de overblijfselen van een Apostel te bemachtigen, de Heilige Bartholomeus, ja ja, dus ook daar is een kerk aan gewijd. Ik las ergens dat men het verhaal hield dat zijn sarofaag op een mooie pinksterdag zomaar de kerk kwam ingeschoven. Ja inderdaad een wonder, maar niet een zulks groot wonder als het geboorte huis van Maria, dat zomaar vanuit Palestina naar ergens anders italie vloog. Al hebben die van Benevento het feitelijk gepikt van andere italianen, dus weinig sensatie. De heilige B werd gevild, wat slecht was voor zijn gezondheid. In de kerk hing een mooi schilderij waarin het proces duidelijk onderweegs was. Verder is het wapen van de heilige SB met een mooi mes in het midden. Ja wat een gezelligheid, maar ja dit feest is natuurlijk zeg maar ook in 99 uitgevoerd.
Tenslotte wandelde ik over de Ponte Vanvitteli, dus ik dacht ik moet even kijken of het gaat om een ontwerp van Luigi, en inderdaad wat mij betreft niet te missen. Een brug van de zoon van Gaspar.