Prado

 Gisteren dan een bezoek aan het Prado afgelegd. Ook daar weer blij verrast te zien dat de Caravaggio elders is. Wat is dat toch met Madrid. De Jeroen Boschen hingen er dan wel weer, maar ja daar zijn ze zo trots op dat ze ze niet makkelijk verschepen. Wat ik wel een grappig schilderij vond was een uittocht van een koning met al zijn dingetjes uit Napels. Ik denk altijd vanaf dat moment hadden de koningen en Spanje een goed gevuld paleis met leuke dingen uit Italië. Zo zou het mij niet verbazen als die Caravaggio toen al aan boord is getild. Helaas mocht je er geen foto's  maken dus dat soort beelden blijft jullie bespaard. Wel hing er een Gaspare van Wittel. Die schilderde Venetië er stond bij dat dit veel navolging kreeg. Dat kun je volgens mij wel zeggen want Canaletto is er wereld beroemd mee geworden. Ik vond een beeld van Antinious heel erg mooi. Er waren wat Zubaron schilderijen die ik wat losser geschilderd vond dan die starre portretten van Heiligen die hij normaal schilderde. Er was een schilderij van Bronzino een verwend joch met een bloemetje in zijn hand. Degene die over de bordjes ging was minder gecharmeerd van Bronzino dan ik. Die zei dat Bronzino weinig aandacht had voor het karakter van de types die hij schilderde. Tja, nou hij werd gevraagd door mevrouw Toledo om haar jurk te schilderen zodat het een goede reclame was voor de Florentijnse zijde industrie. Dan kun je toch ook niet zomaar wat schilderen. Het is wel veel kunst zo bijelkaar. Ik heb een deel van de Spaanse meesters een beetje overgeslagen. Ik dacht daar heb ik een vorige keer al voor gestaan. Nu is alle aandacht voor Caravaggio. Maar ja dat kon ik dus bij me houden. Wel grappig dan weer dat er naast Rembrandt meteen een Mathias Stom hangt. In Nederland heb ik nog nooit een werk van de beste man gezien. In Italië hangt het regelmatig ergens in het museum of in de kerk. Al vind ik veel van zijn schilderijen nou ik heb ook wel eens mooiere dingen gezien. 

De laatste foto is een muurschildering grappig he

Verder het weer is hier perfect, 's morgens is het een beetje fris, maar in de loop van de dag klautert de temperatuur op naar rond de 25 graden. Ik denk wel als dat frisse ochtend windje er straks niet meer is dat de mussen dood van het dak vallen. Nou zegt men dat Amsterdam een rare plek is voor een stad, maar Madrid is ook niet een stad die zich laat beschrijven met dingen als door het milde klimaat is het er het hele jaar aangenaam vertoeven. Wat heb ik gegeten nou ja eigenlijk niet zo veel bijzonders. Een stuk kip, stoofvlees, en gisteren een omelet met ui. Een lunch menu steeds dus er zat nog wat vooraf bij ook. Ik zat eerste keer in een restaurant om de hoek. Zaten veel oude mannetjes alleen. Ik dacht word goed. Maar na een tweede keer vond ik het wel erg basic. Maar ja daarom zaten die oude mannetjes er waarschijnlijk ook. Die zaten waarschijnlijk niet te wachten op een pokerbowl of iets anders geks.  

Vandaag weer naar huis. Als ik weer naar Madrid zou willen is dit wel de perfecte periode. Helaas waren de Peruanen best druk met werk en hebben ze daardoor hun kans gemist om mij te zien. Maar ja ze zijn hier vaak zonder al te veel papieren. Dromen over de gouden bergen. Helaas zijn die al uit Peru gestolen door de Spanjaarden en valt het hier vaak tegen denk ik. Meneer Angelo is uit Venezuela dan kun je blijkbaar makkelijker een verblijfsvergunning krijgen. Ik zou dat meteen regelen, maar ja manana manana is soon enough for me. Ik hoop voor hem dat hij het snel regelt. Kan hij ook in Europa op pad mocht hij hij dat willen. 

Thyssen-Bornemisza

 Gisteren toen het nog maandag was bleek het Thyssen museum gratis. Dat betekende natuurlijk wel weer een rij. Maar die rij ging best snel, een stuk sneller dan de rij van zondag. Ik was wederom onder de indruk van Thyssen. Ze hebben er kwa schilderkunst heel veel. Je kan er zo de kunst geschiedenis doorwandelen. Van oude met goud bekleden italiaanse meesters tot Lucien Freud. Ik vind het heel aangenaam. Ze hebben een schitterende Caravaggio. Van de Heilige Catharina van Alexandrië. Ik geloof dat hij rond 1600 is geschilderd en deze dame is denk ik wel een muze van de schilder want je ziet haar wel vaker voorbij komen. Of niet, zoals op de verdwenen Maria uit Berlijn, die sinds de tweede wereld oorlog dan niet meer voorbij komt. Het is duidelijk een andere juffrouw dan de Salome die ook al niet meer voorbij kwam aan mij in Madrid. Maar ik denk dat ze ergens ten gelde wordt gemaakt in een ver en onduidelijk buitenland. 

Naast de Caravaggio ook een Bronzino. Ik ben gek op Bronzino, ooit toen ik in 1986 zijn schilderijen voor het eerst zag in mooi Florence ben ik onder de indruk van zijn portretten. Die zijn altijd haar scherp en vreselijk mooi, misschien is het kitsch ach wat maakt het uit. Hij deed in ieder geval zijn best. De jongen afgebeeld als Sebastiaan vind ik een absolute topper. Hoe de heilige schalks opzij kijkt. Terwijl er toch een pijl in zijn zij zit. Maar ja je bent heilig of je bent het niet. 

Een heilige van een heel ander chapiter, is natuurlijk Raffaella Carra. De onlangs overleden superster van de Spaanse en Italiaanse deel van de globe. In Madrid reden genoeg om meteen een eigen plein te krijgen. Ik ben benieuwd of ze in Amsterdam binnenkort ook gehuldigd gaat worden op deze wijze. Er is al een Chet Bakerstraat, ik denk straten commissie dat het tijd is om ook Europese sterren op deze wijze te huldigen. Een Jacques Brelstraat, uitlopen op het Raffaella Carra plein mij geeft het wel een soort van extra energie. 

En om jullie er van te overtuigen dat ik zelf ook in Spanje ben en niet allerlei zaken als een plein verzin. Ik voor de Rodko 

Ik zei tegen die meneer blijf maar zitten. Misschien zou het anders te veel werk voor hem worden. Met zo'n ingewikkelde camera. 

In het Thyssen was verder veel aandacht voor kunst uit de Oekraïne. Wat dan vooral een overzicht gaf in in mijn ogen expressionistische werken zo van tussen de twee wereld oorlogen in. Er zaten wel aardige werken tussen. Ik vond over het algemeen dat er wel weinig vreugde uit naar voren kwam. Maar misschien waren het toen ook al zware tijden. Je kan het museum helemaal in chronologische volgorde van de kunsten doorlopen. Ik vond het jammer dat ze de nep vermeer verstopt hadden, en ook de schilderijen van Gaspare van Wittel waren aan mijn ogen onttrokken, of ik ben er natuurlijk als een blinde kip voorbij gelopen. Daarna met Sammy op pad geweest. Die wil steeds een baco drinken op mijn kosten. Al noemen ze dat hier iets dat lijkt op Barcacorum. Ik dacht eerst dat het iets Barcelona  was maar de nadruk ligt toch wel meer op het rum gedeelte. 

Madrid

Nog niet helemaal blij met het internet hier. Oh problemen met de moderne tijd. En problemen met de oude tijd. Ik had mij verheugd op het zien van de Caravaggio van Salome met het hoofd van Johannes de Doper. Die schijnen ze hier te verstoppen in het Koninklijk paleis. Nou dat deel van het verstoppen klopt. Voor de naïeve toerist zeker. Nadat ik een fikse tijd in de rij had gestaan mocht ik eindelijk het paleis binnen. Stom dat ik niet online een kaartje had gekocht. Het was natuurlijk met de gebruikelijke subtiele smaak van de Bourbons en andere voorzaten. Hier en daar een schaars ornament en de rest van de hut helemaal verguld vol met tierelantijnen klatergoud en marmer. Helaas hadden ze de Caravaggio uitgeleend of verkocht, of naar de lommer gebracht. Die heb ik niet gezien, wel een trap waar je volgens Marlene Dietrich zo met een paard op naar binnen kunnen stormen en zoiets roepen als ik heb de moren verslagen of we moeten Armada bouwen. Het is duidelijk dat ook Spanje mooi heeft verdiend aan de koloniën. Er hingen een paar Velaques en ook Giordano. Ik vind het wel grappig, omdat deze italiaan hofschilder was voor de Bourbons krijgt hij de titel van Spaanse meester. Maar ik was niet voldoende aan mijn trekken gekomen met de musea dus ik heb daarna half Madrid nog doorgewandeld op zoek naar het museum van Lazaro Galdiano. Een of andere dude die teveel geld had en allerlei schilderijen heeft aangeschaft. Waarbij er een stuk of drie zijn uit het atlelier van Jeroen Bosch. Ze leken vrij echt, maar ja er stond al bij bodega. Dus zelf vonden ze ook niet echt. Een Ribiera, die hier natuurlijk ook doorgaat als Spaanse meester maar feitelijk in Spanje nooit iets geschilderd te hebben, maar comfortabel aan  het hof van de Bourbons in Napels zijn talent ontdekte. Verder een Hendrik van Someren, een Caravaggist. Kwam ik toch nog een beetje aan mijn trekken en een schilderij van een leerling van Da Vinci. Het museum geloofde geloof ik goed in zich zelf. Ze zeiden het mooiste wat je van de leerlingen van Da Vinci kunt vinden in Spanje. Ik ben nog niet op zoek geweest maar het leek mij wel waar. Ze zeiden ook dat je als je kennis wilde maken met de Spaanse schilderkunst je niet verder hoefde te gaan dan daar. Ok dat zullen we dan maar aannemen. Daarna in een typische spaanse hut gelunched. Pasta met baby paling en garnalen, die heb ik aan de kant geschoven. Stoofvlees en citroentaart. Ik had een beetje in het glaasje gekeken en vergat met mijn suffe hoofd mijn Dopper. Maar omdat het om de hoek zit ben ik daar weer gelukkige eigenaar van. 

Ondertussen gisteren Sammy gezien en vandaag Angelo. Sammy wordt een stevige mannetje. Hij deed natuurlijk zijn tempo latino eer aan door te zeggen ik ben er om 20.00 uur, en vervolgens om 22.00 te verschijnen. Tja, hij zei dat hij om 20.00 zou laten weten of hij zou komen, maar toen zei hij weer een uur. Slome toestanden. Angelo was perfect op tijd. Dat kunnen we dan weer over hem zeggen. Waarbij ik 10 minuten te laat was omdat ik onder zeil was gegaan. Samen een taartje gegeten......