Mateo Salado

Gisteren met Helbert en zijn vriendin Monica, die ze ook gewoon Gorda noemen, wat je dan toch in het Nederlands zou vertalen als dikke naar Mateo Salado geweest. Die peruanen zelf ondernemen geloof ik niet zoveel. Helbert komt uit een dorpje, is hier gaan wonen, gaat naar het strand en de disco en dat is het ongeveer. Moesten die arme typen mee met een toerist naar een opgraving. Tja volgens internet alleen op woensdag open, dus eh gisteren was het zover. Ik had het eerder vanuit een taxi gespot en daarna op het internet opgezocht. Overigens zijn er in Lima 300 archeologisch sites. Waarbij ik niet weet of koloniale opgravingen zoals in het centrum ook mee tellen. Maar 300 het is nog al wat, dus ook voor de Spanjaarden was het hier best een belangrijke regio. Die Mateo Salado dus, het is vernoemd naar een frans man die hier in het begin woonde. Sinds 2008 is het een erkende archeologische site en doet men er serieus opgravingen naar. Ze houden hier van een superlatief, de grootste site is het van Lima. Zeggen ze. De beschaving, die zich fonetisch laat opschrijven als Ischje beschaving roerde zo rond 1000 flink in de pot. Men maakte enorme blokken van zand klei en bouwde daar tempels van. Die vervolgens werden geschilderd al is daar bijna helemaal niets van over. De mensen van de Lima beschaving waren 1000 jaar eerder en maakten veel kleinere stenen, die boekcontructies. Er zijn iets van 5 tempels te bewonderen en 1 was er toegankelijk gemaakt. Bij een andere zag je de archeologen hun ding doen. Tja er waren een aantal lijken opgegraven. Waarbij er een stuk of 20 van die Ischje cultuur, maar ook een chinees en iemand die er 20 jaar geleden was begraven. Men vermoede dat de laatste een gevalletje opsporing verzocht was. Die chinees was ook niet helemaal te verklaren, maar wel herkenbaar aan zijn slippers. De chinezen zijn ongeveer een eeuw geleden naar Peru gehaald om een spoorlijn aan te leggen. Verder was het er vooral heet, al blijf ik het raar vinden dat die sites zo weinig bezoekers trekken. Misschien zou een tip voor hier zijn om op zo'n site ook een belangrijk museum te bouwen. Het kan natuurlijk ook prima zijn dat het ze allemaal geen flikker uitmaakt en ze al lang blij zijn met hun baantje. Ter plaatse van de opgraving woonden nog een paar mensen, er was vroeger een rozenkwekerij maar er was besloten dat het water niet goed was voor de archeologische toestanden. Daarna hebben we gegeten en zijn we in het zwembad gaan liggen, wat dan ook weer een geheel unieke ervaring was. Voor Nederlandse begrippen was het klein. Twee badjes, terwijl er ook veel aan de kant werd gehangen met bier drinken en eten. Het was een soort club. Ik vond het voor hier best duur. Maar ach de gringo betaalde, nou ja we reden met de knal oranje wagen van Monica dus ik had niet te klagen. Hun bleven de hele tijd in het water hangen, en ik ben er twee keer een kwartiertje ingeweest. Verder hadden we bij een seafood ding gegeten. Waarschijnlijk mijn laatste ceviche voorlopig.........

you take my selfcontrole

Ik las in een soort van gidsje dat je je hier kan verbazen over de rare muziek. Of iemand een soort greatest hits van de 80 heeft gedumpt en men nog steeds denkt dat het uber hip is. Zit je ineens de hele tijd te luisteren naar Laura Brannigan, blij dat dat in Nederland al 20 jaar af is gescheept naar het museum van vergeten dingen. Ze zal nog wel een keer worden opgesnort in het kader van de top 2000. TJa en in Peru trek ik altijd nog volle zalen. Iedereen kent daar mijn hits als Selfcontrole. Soms ga ik samen met Pat Benetar, die zingt dan we are the young. In de disco is het dan eigenlijk altijd dezelfde latina hitjes. Van zeg maar eh Macarena tot checkerdiecheckerdiecheck. Gisteren weer wat onderzoek gedaan in de disco. Met de Parijse Daniel die hier nu op vakantie is. Ik had echter geen zin om vandaag met een kater te zitten en heb me beperkt tot het drinken van een liter water. Verder waren er nog twee maatjes mee, maar die waren vooral druk met zichzelf. Ik ben tot een uur of twee gebleven. Gisteren was ik naar Parco Los Olivos afgehobbeld. voor hier en oase van rust. Het is een parkje met olijfbomen aangelegd meteen na aankomst van de Spanjaarden. Dus is het nu een jaar of 400 oud. Gelukkig gaan olijfbomen lang mee. Volgens Couperus hebben ze het silhouet van tragische reuzen. Die zich een soort tergend omhoog houden. Dat klopt wel een beetje. Het was er in ieder geval zeer genoegelijk. Vandaag is het plan om naar een archeologische site te gaan die ik nog niet ken. Ik denk dat er gewoon erg veel waren. Overal van die tempels langs de kust. Ik las ook ergens dag ze in de begin jaren van de kolonialen nog veel in oorspronkelijke staat waren, inclusief de bekleurde beschilderingen. Nou ja nu is daar bijna niets meer van over. Het is hier nog steeds flink warm. Volgens peru today blijft het ovenheet tot maart. Verder word ik belaagd door een paar duiven en is het boek over homo Harlem uit. De hoofdrol speler schiet zich zelf door het hoofd omdat hij dreigt te gaan worden afgeperst door de mooie siciliaanse buurjongen. Tja dat was dan blijkbaar toen een mooie oplossing zo in 1930.
Tja dat op tijd komen. Gisteren sprak ik met Alex er over die een uur te laat was. Die zei ja maar jullie werken niet zo hard. Tja volgens mij is het allemaal een kwestie van plannen, je kan wel of je kan niet. Hoe moeilijk kan het zijn, maar ja als het de volksaard is of nog meer eh tja dan valt er niet veel aan te doen. Anders dan je aan ergeren of bij neerleggen. Sloom als ik ben ik kan natuurlijk ook gewoon naar mijn telefoon luisteren voor een muziekje.
Mijn boeken zijn op anderhalf na uit. Dus ik hoef geen stapel boeken mee terug te slepen. Alleen de verzamelde toneel werken van Tennessee Williams maar die had ik bij TJ besteld of beter gezegd laten afleveren.
Ik zag in Chorrillos bij de brandweer een mooie auto. Het is er één regelrecht uit een slapstick. Je kan de brandweer mannen er bijna aan zien hangen als de auto door de bocht giert. Ze zijn hier wel dol op glanzende brandweer autos misschien zijn ze die de helft van de dag aan het poetsen. Ik mocht in ieder geval wel fotos maken. Bedrijfsspionage waren ze niet bang voor. Hij is van een beroemde italiaanse autofabriek.
Tja die Trump die houdt ook mijn gemoederen bezig.

Meer Lima

Ik doe nu een paar dagen rustig in Lima. Als dat al mogelijk is, met name het verkeer is een ramp. De dame van het appartement waarschuwde net dat je er uren over doet om naar het vliegveld te komen. Een soort van beter om maar voor de spits te gaan. Pfff maar ik heb al uren op het vliegveld gezeten, dat terwijl ze net geld heeft gehad voor een late check out. Ondertussen lees ik gewoon de volkskrant. Nou weet ik dat Adele dood is, maar ja dat is eigenlijk al weer oud nieuws. We kunnen wel zeggen dat Trump de pers bezig houdt. Nou ja zolang hij niet de pers verbied. Mmmm hier is grote vraag waar is Toledo. Dan is het antwoord niet Spanje maar hun oud president heeft de kuierlatten genomen. Hij was nog in Parijs gezien, en daarvoor tijdens mijn aller eerste bezoek aan Lima nog in Lima door mij zelf maar nu weten we niet waar hij zit.
L. ik bezit natuurlijk een kleine bibliotheek aan peruaanse kookboeken. Waarbij die van Gaston het meest toegankelijke is. Ik bezit er ook één van een hollandse tut hola die in peru heeft gewoond. Maar afgezien van het recept van arretjescake, dat mijn moeder ook al maakte is het niet veel. Voor mij ging het mis met de lomo saltado, dat was een variant zonder patat. Dat kan natuurlijk niet. Foei, foei, eigenlijk boek op de bbq. Ik heb ook het boek van meneer Virgillio, maar dat zijn nog al recepten met een hoog frutsel gehalte, maar ja je bent sterren kok of niet. Al moet ik altijd denken aan een verhaal van Elizabeth Bowen, die een plek in Frankrijk wist waar je een perfecte omeletje kon krijgen. Bleek na veel aandringen het recept niet veel meer dan goede eieren, goede boter en goede pan. Tja het kan ook simpel zijn. Maar vandaag heb ik tallarin verde gegeten, die tegenwoordig gewoon pesto heet. Nog even en het is Spaghetti met pesto. Verder een tallarin. Ik mis geloof ik vooral een muziekje, op de tv heb ik dat nog niet ontdekt. Verder is hier een gezellig bankstel, twee tweezit en een stoel. Alleen er zit wel heel veel plastic op. Ik plak meteen helemaal vast. Jammer, maar het bed is heerlijk. Verder is er nog een stapelbedje altijd handig. En ik moet zeggen dat we niet zuinig waren met de ronde hoeken. Ik lees een boekje over Harlem in1928 een vroeg homo boekje. Daar krijgt iemand een half jaar omdat hij bijna iemand oppikte. Gelukkig zijn de tijden veranderd, in ieder geval in Peru, ik zou toch voor het bijna iemand oppikken en dan een half jaar, pfff nou dan was ik al 78 jaar vast gezet zijn. Goh wat zijn ze hier toch goed in afspraken niet na komen. Ik kijk gezellig even naar de Stevie Wonder grammy toestanden.

Lima

Al is het een beetje saai aan het worden. Voor jullie in ieder geval. Ik was vrijdag uit met meneer Luis. Ik was wel blij dat Marjan niet hier was. Ik kwam rond 5 uur binnen zwalken maar gelukkig wachtte er niemand op me. Ik was wel om 8 uur wakker, al was ik niet helemaal fris en fruitig. Al had ik dan wel weer spullen voor een fruitsalade in huis. Ik ben naar de markt gewandeld en daar vooral rondgekeken. Het werd al weer flink heet. Daarna kreeg ik berichten van Demex, die wilde om 17.00, toen 21.00 en weer later afspreken. Ondertussen zat zijn mattie Cesar met wie hij was vrolijk fotos te posten van een beter leven. Huh, ook goed. Al was ik dan wel weer langs geweest bij Helbert. Die woont in Barranco, hij heeft daar samen met een vriend een kamer, en het is natuurlijk altijd leuk om bij de mensen thuis te komen. Ik had in Cajamarca bij iemand geluncht. Ik ben heus niet de enige die de vaat doet in de badkamer. Dat huis appartement had blijkbaar alleen water in de badkamer. Alles werd daar naar afgevoerd. De lunch bestond trouwens uit een stuk kip dat in een soort curry was gemaakt, eerder een stukje kip wat plakjes aardappel en een schep rijst. Als toetje kreeg ik zoete wijn. Nou ja het was vreselijk lief dat ik mocht mee eten. De kamer van Helbert er is nog een badkamer bij. En een dakterras, maar misschien wordt dat wel een keer volgebouwd. Dat lijkt hier toch wel gebruikelijk te zijn, het zijn een beetje van die groei woningen zoals ik die ooit in Almere mocht bewonderen. Verder most je gewoon door de huiskamer van heel iemand anders heen lopen en was men druk in de weer met de voorbereidingen van ayachucho, iets wat wij misschien zouden omschrijven als saté van runderhart. Helaas dacht ik dat ik op Demex moest wachten. Dus het feest ging aan voorbij. Als ik zo nog een kopje oplos koffie op heb ga ik de paden op de lanen in. Het is hier ook zondag dus echt rustig. Ik zag gisteren een leuk bloesje, wie weet wil de Ripley het tegen betaling aan mij afstaan. Oh misschien moet ik naar Jockey plaza gaan, dat is hier een enorme mall met alles en nog wat aan winkeltjes.

Trujillo

En warm dat mogen we wel zeggen. Het zweet guts aan alle kanten naar beneden. Met de bus hier naar toe, dat is altijd een belevenis. Het kostte bijna niets, laten we zeggen 5 euro daar was ik de hele dag voor onder de pannen. De dag daarvoor een beetje door Cajamarca gewandeld, het is niet echt een wereld stad maar we leuk. Het bleek zowel de dag van Sint Sebastiaan te zijn als carnaval. De heilige werd naar buiten gesleept in een processie. Kai ik vind het te warm later meer......Ik vond het zelfs zo warm dat het in Trujillo niet meer is gekomen van bloggen. Fraai ik weet het. Maar ja ik had een tour genomen naar Brujo, en dan zie je ook mevrouw Cao, zeg maar de beroemste vrouwelijke mummie van Zuid Amerika. Ik weet dat jullie denken dat is toch Elza Soares, maar hoewel ze al geprepareerd is leeft ze nog, en dan ben je geen mummie. Welnu di Brujo we moesten een heel stuk naar het Noorden langs de kust. Al snel reden we door de enorme suikerriet plantages van Casa Grande, en van dat riet wordt ondermeer de lokale rum Cortavo gestookt, gelukkig is er ook een dorp dat zo heet. Verder kunnen we over Casa Grande nog melden dat het de plek is waar Ietje is opgegroeid als plantage dochter. Bij één of andere socialistische revolutie is de hele zaak onteigend en aan het volk gegeven. Waarmee het koloniale leven hier dan afgelopen was. Maar ja die Brujos het is een complex van een paar tempels en één mag je bezoeken. Wat wel grappig is dat het eerste wat ze je laten zien een oude kerk is. Er staan nog een paar stukje van. Niet veel meer maar wel grappg dat de Spanjaarden dachten we moeten er wel meteen een kerk naast zetten. De tempel waar je in mag lijkt op een andere tempel dichter bij Trujillo. Het bijzondere aan het ding is dat ze dus die mummie hebben gevonden. Dat is in 2005 gebeurd. En was wel een soort van opwindend, het is een dame van 1.48 die waarschijnlijk overleden is tijdens de bevalling. Waar is het kind? Dat weten we weer niet. Ze lag in een paar gouden tenuetjes begraven en had ook een deel van haar sieraden meegenomen. Het verhaal dat ze houden is dat het een belangrijke dame was, een soort eh stamhoofd. Niet iemand die geofferd werd. Nou ja zeker weten doen we het allemaal niet. En het voelt toch beter als ze gewoon overleden is dan eh op een andere manier. Er was een mooi betonnen museum omheen gebouwd, maar een kleine tip zou ik geven airco. De feitelijke Brujo tempel mag je niet bezoeken. Her en der in het landschap staan er nog meer.
Mijn lieve hemeltje wat was het daar warm. Ik denk dan, ja maar je bent gringo, maar ook alle peruanen liepen te puffen en zweten al otters. Verder heb ik niet veel gedaan daar in Trujillo ik vond het een beetje te warm om de volgende woestijn te trotseren. Maar er schijnt ook een hitte golf gaande te zijn, normaal is het er 25 graden en nu was het 31 of meer, dus dat is ook best heet. Nu ben ik weer in Lima waarbij ik ook nog kan melden dat ik met de bus ben gegaan. Een chique bus, maar wel een bus. Vooral een uur door Lima met zo'n enorme bus duurt lang. Nu ben ik weer op de Alcanflores, waarbij de bank wel heel veel plastic is maar ik heb internet.