woensdag 8 februari 2017

you take my selfcontrole

Ik las in een soort van gidsje dat je je hier kan verbazen over de rare muziek. Of iemand een soort greatest hits van de 80 heeft gedumpt en men nog steeds denkt dat het uber hip is. Zit je ineens de hele tijd te luisteren naar Laura Brannigan, blij dat dat in Nederland al 20 jaar af is gescheept naar het museum van vergeten dingen. Ze zal nog wel een keer worden opgesnort in het kader van de top 2000. TJa en in Peru trek ik altijd nog volle zalen. Iedereen kent daar mijn hits als Selfcontrole. Soms ga ik samen met Pat Benetar, die zingt dan we are the young. In de disco is het dan eigenlijk altijd dezelfde latina hitjes. Van zeg maar eh Macarena tot checkerdiecheckerdiecheck. Gisteren weer wat onderzoek gedaan in de disco. Met de Parijse Daniel die hier nu op vakantie is. Ik had echter geen zin om vandaag met een kater te zitten en heb me beperkt tot het drinken van een liter water. Verder waren er nog twee maatjes mee, maar die waren vooral druk met zichzelf. Ik ben tot een uur of twee gebleven. Gisteren was ik naar Parco Los Olivos afgehobbeld. voor hier en oase van rust. Het is een parkje met olijfbomen aangelegd meteen na aankomst van de Spanjaarden. Dus is het nu een jaar of 400 oud. Gelukkig gaan olijfbomen lang mee. Volgens Couperus hebben ze het silhouet van tragische reuzen. Die zich een soort tergend omhoog houden. Dat klopt wel een beetje. Het was er in ieder geval zeer genoegelijk. Vandaag is het plan om naar een archeologische site te gaan die ik nog niet ken. Ik denk dat er gewoon erg veel waren. Overal van die tempels langs de kust. Ik las ook ergens dag ze in de begin jaren van de kolonialen nog veel in oorspronkelijke staat waren, inclusief de bekleurde beschilderingen. Nou ja nu is daar bijna niets meer van over. Het is hier nog steeds flink warm. Volgens peru today blijft het ovenheet tot maart. Verder word ik belaagd door een paar duiven en is het boek over homo Harlem uit. De hoofdrol speler schiet zich zelf door het hoofd omdat hij dreigt te gaan worden afgeperst door de mooie siciliaanse buurjongen. Tja dat was dan blijkbaar toen een mooie oplossing zo in 1930.
Tja dat op tijd komen. Gisteren sprak ik met Alex er over die een uur te laat was. Die zei ja maar jullie werken niet zo hard. Tja volgens mij is het allemaal een kwestie van plannen, je kan wel of je kan niet. Hoe moeilijk kan het zijn, maar ja als het de volksaard is of nog meer eh tja dan valt er niet veel aan te doen. Anders dan je aan ergeren of bij neerleggen. Sloom als ik ben ik kan natuurlijk ook gewoon naar mijn telefoon luisteren voor een muziekje.
Mijn boeken zijn op anderhalf na uit. Dus ik hoef geen stapel boeken mee terug te slepen. Alleen de verzamelde toneel werken van Tennessee Williams maar die had ik bij TJ besteld of beter gezegd laten afleveren.
Ik zag in Chorrillos bij de brandweer een mooie auto. Het is er één regelrecht uit een slapstick. Je kan de brandweer mannen er bijna aan zien hangen als de auto door de bocht giert. Ze zijn hier wel dol op glanzende brandweer autos misschien zijn ze die de helft van de dag aan het poetsen. Ik mocht in ieder geval wel fotos maken. Bedrijfsspionage waren ze niet bang voor. Hij is van een beroemde italiaanse autofabriek.
Tja die Trump die houdt ook mijn gemoederen bezig.



Geen opmerkingen:

Een reactie posten