Gisteren met Helbert en zijn vriendin Monica, die ze ook gewoon Gorda noemen, wat je dan toch in het Nederlands zou vertalen als dikke naar Mateo Salado geweest. Die peruanen zelf ondernemen geloof ik niet zoveel. Helbert komt uit een dorpje, is hier gaan wonen, gaat naar het strand en de disco en dat is het ongeveer. Moesten die arme typen mee met een toerist naar een opgraving. Tja volgens internet alleen op woensdag open, dus eh gisteren was het zover. Ik had het eerder vanuit een taxi gespot en daarna op het internet opgezocht. Overigens zijn er in Lima 300 archeologisch sites. Waarbij ik niet weet of koloniale opgravingen zoals in het centrum ook mee tellen. Maar 300 het is nog al wat, dus ook voor de Spanjaarden was het hier best een belangrijke regio. Die Mateo Salado dus, het is vernoemd naar een frans man die hier in het begin woonde. Sinds 2008 is het een erkende archeologische site en doet men er serieus opgravingen naar. Ze houden hier van een superlatief, de grootste site is het van Lima. Zeggen ze. De beschaving, die zich fonetisch laat opschrijven als Ischje beschaving roerde zo rond 1000 flink in de pot. Men maakte enorme blokken van zand klei en bouwde daar tempels van. Die vervolgens werden geschilderd al is daar bijna helemaal niets van over. De mensen van de Lima beschaving waren 1000 jaar eerder en maakten veel kleinere stenen, die boekcontructies. Er zijn iets van 5 tempels te bewonderen en 1 was er toegankelijk gemaakt. Bij een andere zag je de archeologen hun ding doen. Tja er waren een aantal lijken opgegraven. Waarbij er een stuk of 20 van die Ischje cultuur, maar ook een chinees en iemand die er 20 jaar geleden was begraven. Men vermoede dat de laatste een gevalletje opsporing verzocht was. Die chinees was ook niet helemaal te verklaren, maar wel herkenbaar aan zijn slippers. De chinezen zijn ongeveer een eeuw geleden naar Peru gehaald om een spoorlijn aan te leggen. Verder was het er vooral heet, al blijf ik het raar vinden dat die sites zo weinig bezoekers trekken. Misschien zou een tip voor hier zijn om op zo'n site ook een belangrijk museum te bouwen. Het kan natuurlijk ook prima zijn dat het ze allemaal geen flikker uitmaakt en ze al lang blij zijn met hun baantje. Ter plaatse van de opgraving woonden nog een paar mensen, er was vroeger een rozenkwekerij maar er was besloten dat het water niet goed was voor de archeologische toestanden. Daarna hebben we gegeten en zijn we in het zwembad gaan liggen, wat dan ook weer een geheel unieke ervaring was. Voor Nederlandse begrippen was het klein. Twee badjes, terwijl er ook veel aan de kant werd gehangen met bier drinken en eten. Het was een soort club. Ik vond het voor hier best duur. Maar ach de gringo betaalde, nou ja we reden met de knal oranje wagen van Monica dus ik had niet te klagen. Hun bleven de hele tijd in het water hangen, en ik ben er twee keer een kwartiertje ingeweest. Verder hadden we bij een seafood ding gegeten. Waarschijnlijk mijn laatste ceviche voorlopig.........
Geen opmerkingen:
Een reactie posten