Diep uit Puglia komt natuurlijk één van de belangrijkste acteurs ooit. Rodolfo Valentino, ook wel bekend als Rudolf Valentino. Naast de heiligen als San Nicola en Padre Pio natuurlijk ook leuk om een heilige te hebben in een moderne medium. Hij komt uit Castellanata. Helaas was zijn museum dicht, maar om te denken dat je de zelfde lucht inademt als Rudolf ooit, dat is toch wel bijzonder. Oh nou en trouwens hetzelfde geld voor Bari met San Nicola, de goede heilige ligt daar al 1000 jaar heilig te zijn en zijn heilige eh eh stralen uit te stralen, als je die kan meepikken, dan kun je zo weer met een gestrekt been de problemen in van deze wereld, zoals de zwarte pieten discussie. Het misschien leuk zijn als boetedoening dat die Sylvana bashers de keus krijgen of naar Rodolfo op bedevaart, of naar San Nicola. In de laatste geloven ze, dus de keus is makkelijk.
We gingen eerst naar Napels, daar met de bus, wat een vijf euri aan investering kostte met de bus naar Bari. Helaas regende het pijpenstelen, zodat de pizza in de middagzon in het water viel. Maar de bus reed soepel en in één streep naar Bari. Daar moesten we nog 400 meter over viaducten en onder sporen door klunen om bij de Airbnb te komen. Dat bleek een groot maar basic ikea ingericht appartement te zijn. Maar we hadden ieder ons eigen kamer. Er was op het wereld wijde web geklaagd over dat de stoptrein zo ongeveer door het appartement reed. Wij stonden slechts om zus uur naast ons bedje omdat dat in Bari een goede tijd is om de glasbak te legen. De tweede paasdag dat we er door brachten was een beetje sloom. Gelukkig konden we wel onderdak vinden bij de kerken. Er is ook nog een oude kathedraal ofzo, daar ligt een andere heilige opgeslagen, maar die is minder geliefd bij Sylvana haters. Je kon er wel onder wat dan trouwens tot de eerste ruzie leidde, met een blauw oog als een vertraagd effect, Marjan vond het te duur, 3 euro om onder een kerk te kijken. Maar je kon er naar romeinse stenen kijken en vroeg kristelijke mozaïeken, dus ik vond het zijn geld wel waard. Verder was het gezellig druk bij San Nicola.
De volgende dag hebben we de pinacoteca bezocht, die was in verbouwing, waardoor de entre 0,50 euri kostte, volgens Marjan was dat precies goed voor een museum. Ik vind het hoogte punt een schilderij van Vincenzo Bellini, van de heilige petrus, de martelaar, uit zoiets als Padova, met een bijl in zijn hoofd. Helaas liepen er voor die 50 cent steeds een meneer mee waar je geen fotos van mocht maken. Er was ook nog een Mathias Stom, maar ondanks dat ik geen kenner ben van zijn werk vond ik hem matig. 3 keer een Luca Giodano, waarvan één bijzonder. Ze zeiden hier dat het een Napolitaanse meester was, maar iedereen weet sinds de Hermitage dat het een spaanse meester is, omdat hij 3 weken of jaar in Madrid heeft gewoond.
Nou ja toestanden, daarna heb ik een broodje met Bresola gegeten en was het alweer de laatste dag in Bari.
De volgende dag met een omweg via het Castel del Monte (zie de Italiaanse cent) naar Matera gereden, al moest Marjan al het sturen doen, en mijn vriendin Navigatia de wegbewijzering. Het Castel is een wonder van bouwkunst, zomaar in the middle of nowwhere zoiets. Alles 8 kantig en geen frutsen of fratsels. Eigenlijk viel Marjan daar op haar plaat, omdat ik niet met 70 studenten in een busje voor 30 personen wilde en we daardoor een stukje moesten lopen. Daarna naar Matera, daar was het vinden van het hotel even een uitdaging, maar dat kwam eigenlijk vooral omdat het in een grot verstopt was. Dat wist vrouwe Navigatia natuurlijk niet, ze bracht ons perfect naar de plek, maar ja een grot dat had ze ook niet bedacht. Ten opzichte van 10 jaar geleden zijn de Stassi weer helemaal tot leven gebracht. We zijn in twee grot kerken geweest. Jaren, jaren geleden klaagde de Volkskrant dat het allemaal wegschimmelde, maar inmiddels zijn er kaartjes te koop en zijn de kerken open. In de Stassi zitten gezellige hutjes waar je Spritz kan drinken, of een wijntje kan drinken als zij kamertje van het hotel. We hebben daar een lekkere orchiette gegeten, ik weet alleen niet meer precies met wat voor saus.
De volgende dag naar Taranto gereden, helaas is het mooie hotel op de kade geschiedenis geworden, maar we zitten er best leuk bij in hotel de sole. Het uitzicht is op de haven. Vandaag nadat we Museum Marta hebben bezocht waar ze een paar dingen uit de rijke geschiedenis van Taranto hebben zijn we naar meer grotten gaan kijken, helaas waren die niet te vinden, maar stonden we ineens voor het dichte museum van Rodolfo............
We gingen eerst naar Napels, daar met de bus, wat een vijf euri aan investering kostte met de bus naar Bari. Helaas regende het pijpenstelen, zodat de pizza in de middagzon in het water viel. Maar de bus reed soepel en in één streep naar Bari. Daar moesten we nog 400 meter over viaducten en onder sporen door klunen om bij de Airbnb te komen. Dat bleek een groot maar basic ikea ingericht appartement te zijn. Maar we hadden ieder ons eigen kamer. Er was op het wereld wijde web geklaagd over dat de stoptrein zo ongeveer door het appartement reed. Wij stonden slechts om zus uur naast ons bedje omdat dat in Bari een goede tijd is om de glasbak te legen. De tweede paasdag dat we er door brachten was een beetje sloom. Gelukkig konden we wel onderdak vinden bij de kerken. Er is ook nog een oude kathedraal ofzo, daar ligt een andere heilige opgeslagen, maar die is minder geliefd bij Sylvana haters. Je kon er wel onder wat dan trouwens tot de eerste ruzie leidde, met een blauw oog als een vertraagd effect, Marjan vond het te duur, 3 euro om onder een kerk te kijken. Maar je kon er naar romeinse stenen kijken en vroeg kristelijke mozaïeken, dus ik vond het zijn geld wel waard. Verder was het gezellig druk bij San Nicola.
De volgende dag hebben we de pinacoteca bezocht, die was in verbouwing, waardoor de entre 0,50 euri kostte, volgens Marjan was dat precies goed voor een museum. Ik vind het hoogte punt een schilderij van Vincenzo Bellini, van de heilige petrus, de martelaar, uit zoiets als Padova, met een bijl in zijn hoofd. Helaas liepen er voor die 50 cent steeds een meneer mee waar je geen fotos van mocht maken. Er was ook nog een Mathias Stom, maar ondanks dat ik geen kenner ben van zijn werk vond ik hem matig. 3 keer een Luca Giodano, waarvan één bijzonder. Ze zeiden hier dat het een Napolitaanse meester was, maar iedereen weet sinds de Hermitage dat het een spaanse meester is, omdat hij 3 weken of jaar in Madrid heeft gewoond.
Nou ja toestanden, daarna heb ik een broodje met Bresola gegeten en was het alweer de laatste dag in Bari.
De volgende dag met een omweg via het Castel del Monte (zie de Italiaanse cent) naar Matera gereden, al moest Marjan al het sturen doen, en mijn vriendin Navigatia de wegbewijzering. Het Castel is een wonder van bouwkunst, zomaar in the middle of nowwhere zoiets. Alles 8 kantig en geen frutsen of fratsels. Eigenlijk viel Marjan daar op haar plaat, omdat ik niet met 70 studenten in een busje voor 30 personen wilde en we daardoor een stukje moesten lopen. Daarna naar Matera, daar was het vinden van het hotel even een uitdaging, maar dat kwam eigenlijk vooral omdat het in een grot verstopt was. Dat wist vrouwe Navigatia natuurlijk niet, ze bracht ons perfect naar de plek, maar ja een grot dat had ze ook niet bedacht. Ten opzichte van 10 jaar geleden zijn de Stassi weer helemaal tot leven gebracht. We zijn in twee grot kerken geweest. Jaren, jaren geleden klaagde de Volkskrant dat het allemaal wegschimmelde, maar inmiddels zijn er kaartjes te koop en zijn de kerken open. In de Stassi zitten gezellige hutjes waar je Spritz kan drinken, of een wijntje kan drinken als zij kamertje van het hotel. We hebben daar een lekkere orchiette gegeten, ik weet alleen niet meer precies met wat voor saus.
De volgende dag naar Taranto gereden, helaas is het mooie hotel op de kade geschiedenis geworden, maar we zitten er best leuk bij in hotel de sole. Het uitzicht is op de haven. Vandaag nadat we Museum Marta hebben bezocht waar ze een paar dingen uit de rijke geschiedenis van Taranto hebben zijn we naar meer grotten gaan kijken, helaas waren die niet te vinden, maar stonden we ineens voor het dichte museum van Rodolfo............
Geen opmerkingen:
Een reactie posten