Caravaggio in New York

Tja van de drie Caravaggios die er in Napels horen, heeft er één dat beroemde lied gevonden, take me for a night in New York, dus die hangt daar tijdelijk. Dat is het Matyrdom van de Heilige Ursula. Wat bij mij altijd een heilige is die ernstig tot de verbeelding spreekt, want juist zij is het die met 11.000 maagden van ergens in Engeland vertrekt op weg naar het heilige land, omdat ze nog een nachtje wil slapen over haar aanstaande huwelijk. Dus gezellig, maar op de heen of terug reis worden alle 11.000 maagden in Keulen verkracht, ja geschiedenis herhaalt zich. Al krijg ik wel een beetje medelijden met die overrompeling van al die maagden. Hoeveel mensen woonden er rond 1.000 in Keulen en dan 11.000 maagden. Ik geloof trouwens blind al die verhalen van heiligen. Dit is trouwens die Caravaggio die er tijdelijk is. Tja het is wel het zelfde meisje als op andere schilderijen. Maar ik moet het thuis nakijken. Wat zeggen mensen er van die er meer voor doorgeleerd hebben. Vandaag de laatste keer gegeten bij de Grijze Dakduif, een simpel maal deze keer we hielden iets meer zelf de regie. Die amerikaan die in Parijs woont en op dezelfde manier italiaans spreekt als Diana Ross was er ook weer, en tutti. Ieder woord sprak hij luid en duidelijk uit. Vandaag het koninklijk paleis bezocht, de Gerrit Honthorst kon ik niet vinden, maar het was wel leuk om door die enorme koninklijke balzalen heen te dolen. Een andere min is dat ze nog bezig zijn met de renovatie van het balkon, waardoor je ook niet daar op kunt of mag huppelen met uitzicht op de Vesuvius. Jammer, toen beetje winkeltjes gekeken op de Toledo en ommestreken, mijn voorlaatste aanschaf gedaan. En dus net gegeten bij de Grijze dakduif. Waarbij moet worden aangetekend dat ze geen grijze wolf is maar een dakduif. Ik maak me wel zorgen of ze er de komende 20 jaar ook nog zit. Ze heeft weinig fidusie in dat haar zoon het gaat overnemen. Dan komt het roemruchte familie bedrijf sinds 1932 tot een einde. Misschien ontstaat er weer iets nieuws. Waar we gisteren waren was het eten goed, al schreeuwde er een man vreselijk hard in zijn telefoon.
Dat was net ook in de lift, in het hotel zitten ook een groot aantal heren uit Afrika, en een dame. Die is marokaans of zoiets. De heren zien er erg hetzelfde uit, tengere donkere heren die van schreeuwen houden. Meestal buiten of in de telefoon. Gelukkig hebben er geen last van ik denk dat ze een verdeling hebben gemaakt, hun vooral op de eerste twee verdiepingen, en toeristen hoger in het gebouw. Ik leer straks nog vlot typen op mijn surface, al sla ik wel hard op de toetsen. Maar het gaat steeds beter, misschien moet ik nog een beetje er op oefenen.
Morgen weer naar huis.....................