Al zijn we daar eigenlijk al weer een tijdje weg. Maar we verbleven er in een hotel, of wat het was met twee kamers en een homoseksuele gastheer. Die ons koffie gaf maar geen ontbijt. Het was een echte oude villa. De kamers hadden een mooie tegelvloer en we mochten samen een keihard bed delen. Waarvan het bed groter was dan de matras. Het was een hele kamer daardoor heel licht. Lecce is zoals we allemaal weten bekend om zijn Spaanse barok. Een architect is er helemaal op los gegaan en de kerken zijn in alle uithoeken aan de gevels vol met engeltjes druiven, en wat je allemaal niet kon bedenken tijdens de Spaanse barok. De kerk zit er zeg maar onder. Ik geloof dat het gemaakt is van een zacht zandsteen dat vreselijk aan verwering onderhevig is en in een tijd van de vergeten zure regen blijf je zeg maar restaureren. Wat ze dan ook druk aan het doen waren bij de Santa Croce. Hij wordt er vast mooier van. Maar ja nu stond hij in de steigers. Verder natuurlijk gewoon flink in de rondte gelopen, bij een hut gegeten nog bekend van met A. Waar je voor 5 euro een heel bord groente kan laten opscheppen in het kader van de anti-pasti. Onderweg naar Lecce hebben we vanaf Taranto langs de kust gereden. Hoewel het erg aanvoelde als kust, was het vooral badplaatsen die nog niet helemaal tot leven zijn. Beetje saai, we waren het dorp Nardo ingereden. Ik denk dat bijna niemand weet dat Nardo is ontstaan doordat een stier er met zijn hoeven in de grond sloeg en er water omhoog spoot. Ik wist het in ieder geval niet. Verder was er niet super veel te beleven. Er was nog een bruiloft, nee niet die van Marjan of mij, maar van een bella coppia italani. Verder veel dames op enorme hakken, die strompelend de festiviteiten bij woonden. He was groot feest.
Nu is de auto weer bij meneer hertz. Die een mooie azuur kleurige bril heeft. Menig vrouw vergeet natuurlijk meteen het woord auto en wil met hem ritjes maken om samen met de bril in de zee te kijken. Wij hebben alleen de auto terug gebracht. Wachten nu op de bus naar Napels. Die ik heb geprobeerd te boeken via het internet, een stuk duurder dan een paar maanden geleden. Maar ja wat doe je er aan. Hij rijdt wel soepel van Napels naar hier, dus terug waarschijnlijk ook, al komen we dan wel in de avond spits.
Wat ik las, eh in ieder geval Stephen Fry, weer een biografisch geschrift, blush oh blush hij was aan de coke, verder een boekje van David Leavit, dat ging over het overschrijven van boeken, waar hij zelf ervaringsdeskundige van is. Nu een ingewikkeld frans wel vertaald boekje over iemand die aids heeft, ook een biografisch geschrift. Oh ook nog Tofi en een boekje how i payed for college. Nou eigenlijk veel flauwe kul maar het ruimt wel lekker op. Want tot op heden zat er geen het mag blijven boekje tussen.
Nu is de auto weer bij meneer hertz. Die een mooie azuur kleurige bril heeft. Menig vrouw vergeet natuurlijk meteen het woord auto en wil met hem ritjes maken om samen met de bril in de zee te kijken. Wij hebben alleen de auto terug gebracht. Wachten nu op de bus naar Napels. Die ik heb geprobeerd te boeken via het internet, een stuk duurder dan een paar maanden geleden. Maar ja wat doe je er aan. Hij rijdt wel soepel van Napels naar hier, dus terug waarschijnlijk ook, al komen we dan wel in de avond spits.
Wat ik las, eh in ieder geval Stephen Fry, weer een biografisch geschrift, blush oh blush hij was aan de coke, verder een boekje van David Leavit, dat ging over het overschrijven van boeken, waar hij zelf ervaringsdeskundige van is. Nu een ingewikkeld frans wel vertaald boekje over iemand die aids heeft, ook een biografisch geschrift. Oh ook nog Tofi en een boekje how i payed for college. Nou eigenlijk veel flauwe kul maar het ruimt wel lekker op. Want tot op heden zat er geen het mag blijven boekje tussen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten