Warm hier

De Peruaanse mussen vallen dood van het dak. Het is aan LZ om er een mooi plaatje bij te vinden. Maar het is hier ook voor de burgers van Lima de laatste dagen flink heet. Ik zag in het Kennedy park gisteren een mus, en die zijn veertjes waren helemaal rood uitgeslagen bij zijn mussenhoofd. Vandaag was ik naar het museum voor archeologie, nog zo wat zaken in Pueblo Libre. Daar is ook nog een prive museum met wel 400.000 vazen. Dat is natuurlijk veel. Dit museum is bescheiden maar is wel een van de nationale musea. Vorige keer was een deel dicht. Het is in een historisch gebouw, vroeger een haicienda. Nu dus museum. Er was een deel speciaal voor hanengevechten, een soort rond theatertje. Echt iets wat we een Nederland ook vaker in nieuwbouw zouden moeten maken. Horen jullie dat collega's OGA. Ga kavels ontwikkelen met een gemeenschappelijke ruimte voor Hanengevechten. Maar dat was in verbouwing en is nu een ruimte met airco en allemaal textiel uit Paracas. Ik vond het mooi en ben blij dat ik gegaan ben. Met daarnaast natuurlijk nog de rest van archologische vondsten uit heel peru. Het blijft allemaal vaas van Moche, Wari, of weet ik veel wat maar toch. Er staat daar één verdwaalde geglazuurde vaas tussen. Die vind ik altijd maar wonderlijk. Blijkbaar hadden ze dat ook nog niet ontdekt, net als het wiel en nog zo wat van die zaken. Ook geen glas.
Het was me alleen wel een tering eind met de taxi. Ik had ook niet het gevoel dat hij de meest directe route deed. Maar ja Jacques relax de meter is off, the price is fixed. Ja dat is ook weer zo.
Het homo peru boek is ook weer uit. De ene helft is geschreven door een beetje een suffe nicht die achter de gordijnen thuis zit, eigenlijk niet hij heeft ze open. De andere helft door zijn vriend die ontvoerd is door het lichtend pad. Nou makkelijk einde, nummer 2 zijn lijk wordt in Cusco op straat gevonden. No happy endings.
Ik laat het achter, ik dacht heb ik eindelijk het ultieme boek over Peru te pakken, nou nee niet dus.
In die hotels in Peru zijn er toch altijd veel bezoekjes in het kader van de liefde. Gisteren zat ik tegenover een kamertje en daar ging een dame naar binnen op gevaarlijk hoge hakken en binnen een paar minuten hoorde ik ah, ah, ah oh, die dame zei dat allemaal. Ik neem aan dat ze ook het boek meneer Martin Foreman lazen. Het boek heet trouwens The butterflywings. Ik moest denken aan het Chaka Khan nummer Gossamerwings dat is dan meteen het beste aan het boek.
Gisteren op zoek gegaan naar een busticket voor Huancayo. Wat valt daar te beleven. Nou het is nog al een inca handelstad. Verder niet zoveel. Maar Pulcalpa het eerste alternatief is vliegen, had ik geen zin. Andere is Casma, maar ik dacht dat een bus vinden naar Casma moeilijker zou zijn en heb gekozen voor de makkelijke weg. Het ligt in ieder geval hoog in de Andes. Dus dat vind ik al leuk. Verder gisteren meneer David gezien, nee niet die ene die ik niet mag zien, een andere.
Ik zit in het traphuis, maar is wel leuk ik zie allerlei passanten terwijl ik naar beneden kijk.
Over de gezondheid, bij Hans Warren gaat het natuurlijk zeg maar een derde van de tijd over kwalen. Het schijnt belangrijk te zijn in biografische geschriften. Ai nu een joggende dame, zonder sportbeha met een soort tekkel achtige hond. Ik heb nog niet veel peruaanse honden gezien, maar ze zijn hier ook zeldzaam. De vraag is wat ik nu weer voor boekje moet lezen. Nou ja ik heb stapels bij me dus kan er zo één uitkiezen. Hoop wel dat GP de stapel meeneemt die uit is.
Verder nog vanavond de party van Walter. Een sociaal hoogtepunt.

Waar moet ik toch heen

Ik wil nog een andere stad bezoeken en zit erg in dubio waar ik heen moet. De hele tijd in Lima is ook maar duf. Ik ben er uit ik ga naar Huancayo, dat is wederom in de Andes en nou ja verder ga ik het wel zien. Ik ga zo naar de cruz de sur voor een bus ticket en dan ga ik er maandag heen en kom donderdag terug, kan ik nog beetje door Lima dollen en weer naar huis.
Gisteren naar de markt geweest en daarna over de Inca markt gekuierd. Eigenlijk niet zoveel gedaan en al mijn dates voor overdag hadden iets medisch. Alfredo zijn vader is ziek, Walter tandarts en GP wilde ook al bij de dokter lopen. Het is hier wat.
Ben ik nog tot inzichten gekomen gisteren. Ik lees nog in het boek over het type die zijn vriend is ontvoerd door het Lichtend Pad. Maar of het nou de beste roman is die ik lees. Het is wel een handige formule. Het vriendje houdt een dagboek bij, maar die heeft nog minder verstand van politiek of wat er in de wereld gebeurt dan ik. Ze hebben een cottage en die jongen schoffelt een beetje in het tuintje en in het tuintje van zijn hart.
s Avonds meneer GP en Angel gezien. Samen uit geweest. Oh mijn hoogtepunt was dat de taxi midden op een overdruk kruispunt zijn band ging vervangen. Ik zat daar een beetje in de taxi te zitten en dacht nu gaan we zeg maar de ring op en scheuren we naar Miraflores, stopt hij en mompelt hij iets over een band vervangen. Hup krik er onder en schroeven maar, ik zou er zelf uren mee bezig zijn geweest, dus ik vond het wel knap dat ik toch voor zonsopgang in mijn bedje lag. Nou ben tot 2.30 ofzo in de disco geweest. Ik vond het een raar avontuur. De dag daarvoor wandelde ik naar huis toen wou een taxichauffeur bier met me drinken. Vond ik ook al een rare ervaring. Maar bij die jongen gingen mijn nekharen overeind dus eh nou dat heb ik maar niet gedaan. Anders was ik vast een groot avontuur rijker, maar dan in de klasse van toerist beroofd.
Nou op naar de bus.

Den Haag

Jullie zullen het wel vermoeden maar het nieuws uit Den Haag is hier deze dagen ook groot nieuws. Alles wordt op de voet gevolgd. Maar uiteindelijk is bijna iedereen hier blij. Er komt een stuk uitbreiding van het Peruaanse zeedeel. Chili moet inbinden. Het is reden voor eindeloze commentaren, terwijl in Chili bijna d burgeroorlog uitbreekt. Ik weet de diepere achtergronden van het conflict niet, maar ik geloof dat Peru dat wel vaker heeft dat de lijntjes die altijd zo mooi op een kaart getrokken staan in het veld niet zo duidelijk zijn. Nou ja reden voor feest. Iedereen blij.
Ik was gisteren met Walter op stap, die we nog kennen uit de allereerste verhalen over Peru. Het is inmiddels natuurlijk een hele meneer geworden en we zijn met zijn auto naar Barranco gegaan. Beetje onzin want met de bus is het ook een peulenschil maar ja. Ik wilde kijken of ik daar nou het boek had gezien over de broertjes Vargas, maar waarschijnlijk niet. Nou ja het levert een present op voor Tineke, een redelijk veilig kado.Vind ik dan weer.
In he museum dat nu wel open was waren heel veel fotos die mij er van moesten overtuigen dat er veel gebeurt in Barranco. Of ik dat niet wist. Het formaat van de fotos was alleen 10 bij 10 cm waardoor het toch heel erg makkelijk kiekjes lijken en ze ook niet allemaal fantastisch waren. ER was ook een flatscreen met daarop de fotos ik vond dat ze daar beter tot hun recht kwamen, maar wie ben ik.

Het tweede deel van de nieuwe expositie was een meneer die met een soort van collages en toestanden nieuwe schilderijen had gemaakt. Ik vond het mooi, maar misschien was dat ook omdat hij inspiratie haalde bij Bosch, Carravacio, Hopper en nog wat typen. De Bosch tuin van de lusten was bijvoorbeeld opnieuw gedaan met puzzelstukjes. Ik vond het kunstig. Walter was jarig ik heb hem zeeuwse boter babbelaars gegeven. Daarna een tukje gedaan gelezen en daarna met Alejandro en Sergio op pad geweest, bier gedronken op de Berlin. Ook die heb ik blij gemaakt hoop ik met hopjes en babbelaars. Anders spoelen ze maar door de bagno. Net zo makkelijk. Oh ik geloof dat de jongen van housekeeping sjans heeft. Oh nee het is iemand die wel al kennen, al weet ik dan ook weer niet precies waarvan.
Ik heb besloten om nog een paar dagen naar Pulcalpa te gaan daar ben ik nog nooit geweest. Het boek van Gordon Merrick is uit. Tja wat zullen we er over zeggen, nou het is een homo boek dus dat is altijd goed. Nu lees ik een ander homo boek, maar dat gaat over iemand die ontvoerd is door de het lichtend pad, dus het speelt in Peru. Ik ben benieuwd. Het eerste deel is nog al één dimensionaal dagboek. Ik schoffelde de tuin, de brandnetels zijn weer weg. Misschien wordt het mooi later.

Terug in Lima

Ik ben gisteren met Peruvian Airlines weer terug gevlogen naar Lima. Ik moest er mij wel voor om 6 uur s morgens op het vliegveld melden en vroeg me ook even af of een bus dan zoveel slechter is, als je bijna in de bus languit ligt. Anyway het was een vlotte vlucht. Ik dacht dat Alfredo op mij zou wachten maar die kwam met zijn tempo latino aan toen ik al in een taxi zat. Ik vertikte om te veel te betalen voor een taxi waardoor ik hem moest delen. Het duurde natuurlijk een tijd voordat ik dat door had. Ik zat een 10 minuten alleen in een taxi en vroeg me af wat gaat er nu weer gebeuren.
Ik geloof dat je eigenlijk in Arequipa er nog al op uit moet gaan. Oh heb ik al over gezeverd. Verder stelde ik gisteren niet veel voor. Heb met Esteban een afspraak gemaakt, eerst 7 uur later 1/2 8 en Sammy die de afspraak van 7 uur zijn voorstel, 8 uur mijn voorstel tot 21.45 wist en te verlaten. Something never change. Er was een dame bij, we zijn op mijn kosten natuurlijk bier wezen drinken op de Berlin. Het was volgens Esteban een homo gelegenheid maar dan moest je wel heel goed kijken. Ik was een beetje gefascineerd door een in mijn ogen Wari priester. Er was een rasta jongen, maar ik had gelezen dat lokale oude vrouwtjes, maar ook Wari haar aan of onder hun muts vast maken. Deze jongen had haar tot op zijn bips en ik wilde hem vragen of hij het gekocht had. Hij was niet een soort van groot en sterk dus ik had het kunnen doen. Rare jongens die Wari priesters, straks pakt hij nog een cavia om me mee te slaan.
Afgezien van het bier dat Esteban omgooide gebeurde er weinig. Ik heb steeds over mijn schouders naar de grammy's zitten kijken. Lalah heeft er één gehad. Schitternde stem, ik ben blij voor haar. Daar hebben we toen nog maar een bier op gedronken.
Ik ben hem na de Berlin gesmeerd, de meisjes wilden dat ik nog wel meer bier voor ze ging betalen, maar ik viel bijna om, niet van het bier, maar ik was moe. 5 uur opstaan het is voor mij toch vroeg.
Vandaag wil ik maar eens over de markt gaan wandelen. Misschien kan ik ook op de Inca markt kijken. Ik moet natuurlijk daar altijd van die onmogelijke bestellingen vinden als een stola gemaakt van een Alpaca, het liefst me de voetjes er nog aan. Misschien zou het wat zijn voor sommige mensen om ook op Vicuna (?) jacht te gaan. Dat zijn de wilde varianten van de Lama. Je kan ze herkennen geloof ik aan een andere stand van hun oren, nou ja dat geld in ieder geval voor één van de drie.
Gisteren dan nog wel een lunch genomen. Het Peruaanse eten waar we zo over opgeven bestond deze keer uit kip met patat en een soort kaassoufle. Ik weet niet of je daar de kook oorlog helemaal mee gaat winnen. Het hotel heeft me een slechtere kamer bezorgd, de ventilator kan alleen in slaapstand en er is niet of nauwelijks wifi. Wat natuurlijk onhandig is omdat ik voortdurend moet checken of er niet iemand is in facebook voor een date. Ik heb nog een dozen met boterbabbelaars en hopjes die ik wil uitdelen. Dat was nog van toen ik in de Lidl was om te zoeken voor de Spaanse week. Ja ja
Zwaar die bende. Mijn boek van Gordon Merrick is bijna uit. Het is een soort meiden roman voor homo's. Met voldoende sex erin om het voor de onderontwikkelde homo ook lezenswaardig te maken. Het is wel in het engels, dus is het nog ergens goed voor.
Nou zo op naar de markt.

Arequipa

Ik ben een beetje suf met de feiten. Arequipa ligt op een hoogte van 2335 meter hoogte. Gisteren heb ik met klooster Santa Catelina, de kathedraal en klooster Recoleta bezocht. De grote must is hier de terrassen bezoeken van Colca maar dat voorziet het liefst in een tweede daagse tour met trekking erbij. Dan schiet toch het citaat van de beroemde dichter Willem Kloos weer in mijn gedachten "Ik hou van natuur maar moet er wel iets te drinken bij hebben". Misschien als ik weer een samen met iemand op pad ben ga ik wel naar Colca. Wie wil er mee.
Maar over gisteren. Ik was eerst naar Recoleta gewandeld. Via de Plaza de Armas en over de rivier. Het bleek een leuk klooster te zijn, er was al nog een dame op bezoek. Ze hadden een beetje van alles verzameld, een beetje pre columbiaans aardewerk. Een aantal schilderijen, opgezette beesten en spullen die ze uit de jungle hadden verzameld. Ik vond het leuk omdat de collectie best divers was. Ik dacht eerst wat een donkere zalen, maar je mocht zelf het licht aan en uit doen. Ik vroeg me af waarom het hier 10 soles kostte en de dag daarvoor bij de mummy met de ingeslagen schedel 20. Trouwens die was er zelf niet eens. Ze was nog wel bij Hillary Clinton geweest, samen met de Fujimori. Er was een leuke collectie vaasjes vooral Wari maakte indruk. Ik vraag me toch af waarom ze zelfs in een zaal Huari en Wari gebruiken. Verder hadden ze de scherven en vazen gewoon op plastic flesje geplaatst, wel zo voordelig. De enige min van het museum was dat de schilderijen afdeling gesloten was, de sleutel was in het slot gebroken. Tja......... zouden ze dat ook wel eens hebben met de eregalerij. Zal me een toestand geven.
Daarna ging ik naar de Kathedraal. Dat ding lijkt enorm, natuurlijk is hij ook gigantisch, maar hij is overdwars geplaatst, waardoor je een beetje denkt dat de zijkant de voorkant is, als je tenminste vanaf de Plaza de Armas naar het ding staat te kijken. Van binnen vond ik het niet veel bijzonders. Ja er was een gigantisch orgel uit Belgie. Grootste van in ieder geval Arequipa. Er was een enorm altaar dat was gegeven door een familie die de plaatselijke bevolking flink had uitgebuit. Een preekstoel uit Frankrijk. Omdat het hier nog al aardbeeft en er ook een fik was geweest was de zaak vrij nu. Ik moest met een gids mee, die liet me ook het mooie museum zien. Dat was vooral goud wat er blonk, met ook zilver. Enorme gouden kronen om op het hoofd van Jezus of Maria te plaatsen. Verder een zilveren doornkroon, volgens de gids misschien wel de enige in gans Peru. Ik geloof hem, ik ken niemand met een zilveren doornkroon. Verder een beeld van Simon met de zaag, en Bartholomeus nog met vel en al. Ik zie het liever anders.
Daarna was ik naar het klooster van Catelina gegaan, daar leefden ooit 200 nonnen in pure eenvoud met 300 bedienden. De cellen van de nonnen, meestal een eenvoudige salon, met een bankstel en een eettafel en een slaapkamer doen je verlangen naar het leven in het klooster. Het moet zwaar geweest zijn om in die salon er voor te zorgen dat je thee op tijd krijgt. Verder moest je er in je eigen keuken ook nog voor zorgen dat je bediende je eten goed klaar maakte. Een heel zwaar leven. Het is een groot ding, twee blokken. Het is een toerist trap 35 sole aan entre eigenlijk vooral om naar een paar huisjes te kijken en door een paar straatjes te kuieren met namen als Toledo en Burgos. Ik vond het eerste klooster een stuk leuker. Ik vond wel het babyklap luik grappig. Als je een kind ten vondeling wilde leggen kon dat bij het klooster. Schijnbaar gebeurde dat nog al eens, anders zou je er geen systeem voor bedenken.Verder mochten ze met de buitenwereld alleen door een soort tralies babbelen waar dan ook nog een stuk tussen zat. Maar er was ook een weduwe die er met haar dochter woonde en de dochter bleef er tot haar trouwen. Ik heb trouwens alleen de verblijven van de nonnen gezien niet van de bediende. Ik neem aan dat die geen twee drie kamer cellen hadden.
Ik heb een taartje gegeten in het Ice palace, de jongen is er net meer. Er was een andere jongen, die ging nadat ik mijn taartje ophad met zijn neus boven de taarten hangen. Ik denk om te ruiken welke er nog aan gringo's gevoerd kunnen worden en welke niet. Ik heb nu niet veel zin om er nog een keer heen te gaan. Ik lees nu een boek uit de homo collectie van Jutterdoks van meneer Gordon Merrick. Hoewel het begin hetro is. Ik vind het eigenlijk raar het wordt op een soort epische manier beschreven. Alles wat de hoofdrolspeler doet is goed, maar eigenlijk jeuken je handen om hem een klap te geven, zo van egocentrisch lulletje. En maar bla di bla pure liefde en bij het eerste ezelsoor gaat hij al met een straat madelief. Nou eh het was 50 cent.
Een zaterdag is natuurlijk niet compleet zonder een bezoek aan de Freezone. Er waren vooral potten en iedereen komt er in groepjes. Ik voelde me er nog niet helemaal thuis.  Ze bestonden een jaar dat gaf gelegenheid voor een egyptisch aangekleed dans spektakel. Maar toen bedacht ik voordat ik aandacht en liefde zou krijgen het een stuk later zou zijn. Toen ben ik maar naar het hotel gegaan. Hiernaast is een disco de beat is in het hotel bijna net zo prominent. Ik slaap met oordoppen in. Voor alles is een eerste keer.

Arequipa

Ik moet zeggen dat afgezien van het hotel, waarbij vooral de disco van de buren een min was Arequipa een stuk leuker is dan Ica. Ik heb tot nu toe met de bus gereisd. Er was op het busstation een indiaanse jongen (geen indiaan) waar ik een praatje mee heb gemaakt. Mister Smith en in de bus kwam ik tot de ontdekking dat een dommige vrouw op mijn stoel in slaap was gevallen. De bus stewardess moest er aan te pas komen om haar weg te jagen. Ik heb gelet op mijn maag maar geen gebruik gemaakt van het avondmaal. Beetje gelezen, in slaap gevallen, mij afgevraagd hoe de tablet in de stoel voor mij uit moest en dat soort zaken. Na een uur of 12 kwamen we op de plaats van bestemming. Ik vond een oudere taxi chauffeur. Hij vroeg 9 soles, ik vond het nog best een eind rijden, dus ik heb hem 10 gegeven. Hij kreeg er bijna een hartaanval door. Misschien beter niet kunnen doen. Het hotel is erg kruipdoor sluipdoor. Als er brand is meld ik mij direct bij Petrus denk ik. Het is hier een stuk hoger, 2000 meter ofzo. Ik moet dat eigenlijk na zoeken ter informatie. Ik ben hier een miljoen jaar eerder geweest, met de half of an international copple, partly living in Madrid and Amsterdam. Veel vergeten maar toch komt er ook weer van alles terug. Ik zag ineens de ijssalon waar de bediende ons op servetjes amoreuze boodschappen kwam brengen. Verder was het Plaza de Armas er nog.
Het eerste hoogte punt dat ik bezocht was een kerkje met een soort klooster of kapel er naast. In de kerk stond Sebastiaan. Waarschijnlijk blij omdat 20 januari weer voorbij was. Verder was er een mooi schilderij van de heilige Ursula. Ze stond temidden van haar maagden, ik telde er zo gauw geen 12.000 maar er waren er toch een aanzienlijke hoeveelheid. Ursula was alleen net als een paar van haar maagden getroffen door een pijl.
Daarnaast was er een kapel die was mooi beschilderd aan de binnenkant. Het was ze niet duidelijk hoe maar het zat nu al 300 jaar knap in de verf. Dus het was een good job. Ik dacht misschien hebben ze technieken van de Inca geleend, het schijnt iets van dierlijke vetten en natuurlijke kleurstoffen te zijn, volgens een bordje wat ze 12 keer hadden aangebracht. Verder was er een voor mij onduidelijke verzameling van heilige botjes.
Daarna was ik in het museum waar een ode werd gebracht aan de mummy Juanita die op 15 jarige leeftijd de hersens zijn ingeslagen om te worden geofferd aan de bergen. Eerst moesten we een film kijken en daarna was er een rondleiding langs alle zaken die Juanita mee had gekregen. Helaas was ze er zelf niet, maar een collega van haar was er wel, die was iets ouder maar was het zelfde lot ondergaan. Ik wilde vragen of de Inca priesters als ze daar toch op 5800 meter zitten met een dame haar nog misbruikt hadden, maar het leek mij geen kies onderwerp zo in het museum. Verder vond ik het sneu dat er alleen jonge dames aan de bergen werden geofferd, waarom ook niet eens een leuke jongen, een wijze man of een wijze vrouw. Ik weet het niet, bergen zullen niet allemaal van jonge dames houden, of misschien wel. Ze is een aantal jaren geleden gevonden toen het boven op de berg door een vulkaan uitbarsting warmer was geworden en dat deel ontdooide. Men vond daar hoog in de bergen dus die resten. Weet ik allemaal omdat ik verplicht was om naar het verhaal van een gids te luisteren. Daarna liep ik nog tegen een ander klein museum aan. Daar hadden ze net als in Dusseldorf een collectie van Bierpullen, met scenes uit het dagelijks leven van de Inca. Ik vond het leuker en had bijna stiekum aan een grote Inca vaas gezeten. De rest van de dag een beetje rondgehangen en geprobeerd een homo te vinden. Dat lukte uiteindelijk bijna in Freetown. Maar hij was heel klein, dus ik heb hem maar niet gevangen. Hij moet eerst maar boven de 1.60 groeien, al weet ik niet of je na je 30 nog een kans maak.
 

Stendhal

Ik. moet toegeven dat ik niet heel veel van Stendhal heb gelezen. Maar hij beschrijft hoe toeristen in Florence bij een overdaad van kunst het hoofd op hol slaat. Ik dacht even dat ik daar gisteren ook last van had. Na een dieet van fanta, een krentenkadet, cola en water ben ik geloof ik wel weer aan de beterende hand. Ik ben nog wel wat flauw en breng regelmatig een bezoek aan het toilet, maar gaat beter.
Die Ica bevolking had de neiging om de hoofden van meisjes, volgens mij net als chinezen in te snoeren waardoor een ovaal groot hoofd krijgt. Bijna als een alien. Ik heb het wel vaker in het museum gezien, maar waar dat weet ik natuurlijk niet zo gauw. Verder hadden ze in het museum ook Wari werpstenen. Gelukkig is dat niet helemaal zelf verzonnen. Vannacht moet ik met de nachtbus naar Areguipa dus dan moet ik wel en redelijke conditie hebben. Maar zoals gezegd het gaat beter. Ik vlieg vanaf daar terug naar Lima. Anders zou het wel heel veel tijd in bussen worden. Ik heb nog niet bedacht wat ik daarna wil gaan doen.
Het inca boek is uit. Was wel leuk al laat ik het natuurlijk wel achter. Ik lees nu Frank Marinus Aron zijn dubbelspel, uit de serie Nederland leest. Veel gepraat van mannentjes en ik moet zeggen dat antilianen op basis van dit boek een hoogstaande bevolking heeft. Bijna niemand gaat vreemd. Een enkele komt in het gevang omdat hij iemand met een manchete bewerkt. Verder lekker dronken naar de hoeren. Boeivol. Ik was er van overtuigd dat men daar zich vooral (zie ook Zwolle) met de hogere kunst bezig hield. Blijkt helemaal te kloppen. Ik heb gisteren eigenlijk niets meegemaakt dus kan er ook niet veel over vertellen.

Ontslakken in Ica

Gisteren nadat we het museum voor de mooie dingen hadden bekeken namen we een lunch, waarbij ik moet zeggen dat het lunch nummer 4 is waar ik niet voor hoefde te betalen. De vierde lunch in een restaurant. Heel lief dat Alfredo betaalde. Helaas viel de lunch niet goed en had ik later het idee dat er een kwade geest op mijn buik was gaan zitten. Ook viel de lunch al snel on de toiletpot. Jammer nou ja dat ontslakken is een van de dingen die je toch altijd overkomen. Ik wil alleen dan vandaag maar niet te veel eten. Al heb ik al een fles fanta op en heeft Alfredo een krentenkadettje voor me meegenomen uit el super. Dus ik ga niet van de aardbodem verdwijnen.
Gisteren het museum. Ze hadden een mooie collectie nasca vazen. Helaas was ook de helft van het museum dicht waardoor ik moet aannemen dat ze een hele mooie collectie Paracas textiel hebben. Ze hadden wel een Wari Poncho, maar daar waren zo zuinig op dat er alleen copie van lag. Het orgineel was al een keer gestolen geweest, en waarschijnlijk dachten ze eens maar nooit weer. Het stond bij de Interpol tegelijk met een Manet en een schreeuw van Munch op de foto. Ik weet door mijn ziekte niet of het gaat lukken om een uitgebreide foto sessie te maken van Ica. Anders moeten jullie maar even op streetvieuw gaan kijken. Kunnen jullie ingestorte gebouwen zien en dat soort zaken. Ik ben uit de kamer geslopen in de hoop dat ze het gaan schoonmaken, maar daar zie ik ze nog niet heel erg mee bezig. Alfredo heeft zijn best gedaan om de homo scene te ontdekken, maar dat loopt hier nog niet erg storm.
Verder oh ook voormezelf er was nog een enorme meter hoge nasca vaas, tussen kom en vaas vorm in. Die was beschilderd met veel kleurige strepen, ligt meanderend naar boven. Ik vond het een piece of art. Verder leuke nasca vaasjes met kolibris en mooie Vermeer met een puttertje. Ik vond de Ribier tegen vallen, maar de schilderijen uit de Cusco school heel mooi. Oh nee help ik het syndroom van Stendhal. Ik moet een dokter zoeken.

Natuurlijk vroeg wakker

Dat tijdsverschil blijft. Alfredo is niet vooruit te branden. Ik hoop dat hij zo actiever gaat worden. Dan kunnen we op zoek naar het museum met de peruaanse meuk. Er zijn hier in het dorp twee musea. Een van een meneer die claimt allerlei stenen uit de grond getrokken te hebben, maar dat is een oplichter. Hij vond bijvoorbeeld een steen met Icamensen die met een dinosaurus aan het vechten waren, maar ook met moderne operatie technieken. Door een open deur konden we een blik werpen dat was wel genoeg. Je ziet hier om de haverklap een kale kavel. Dat komt door de aardbeving. Best heftig in een stad. Een paar kerken staan half op instorten, daar mag je natuurlijk niet in. De andere kerken zijn gewoon dicht. Het is hier stoffig en de motorcarros in de dichte variant razen om je heen. Op het plaza de armas was het gisteravond wel van een soort gezellige drukte. Maar verder viel er niet veel te beleven. Het boek van mevrouw Muller leest lekker weg. Ze is nog op de grens van Peru en Equador, daar maken ze ook al ruzie over. Wat een gedoe.
Verder die verschrikkelijke verhalen gelezen over de hypotheken. Misschien een 555 actie starten voor mensen die daarmee in de problemen geraakten. In de krant stond een verhaal van een. man die zei dat de regering hem, net als Groningen moet helpen. Hij was, net als in Groningen door zijn bank een gunstig verhaal voorgehouden, en het is volgens de man te vergelijken. Ik volg zijn redenering helemaal, al snap ik er geen fluit van.
Ik moet vandaag een wasserij vinden. Anders ga ik helemaal vervuilen. Nou mag dat als toerist in Peru. Als je uit de sloppen komt kun je hier keurig uitzien. Als je denkt dat je rugzak toerist bent hoef je nooit te wassen en als man al helemaal nooit te scheren. Je kan er uit zien als Jesus op sterkwater.
Helaas ben ik geen rugzak toerist en wil ik met enige regelmaat een schoonkleedje. En het duurt vaak een dag voordat het weer schoon is, dus lijkt mij vandaag een mooi moment.

 

Het is gelukt

Ik heb de spellingscontrole uit gezet. Geen Ida meer alleen maar Ica en spelfouten. Heerlijk. Nou Patricia is uit, ik vond het eind niet geheel bevredigend. Maar ja ik ben natuurlijk een kritische oude zeur. Het was wel beter te doen dan de gay detective, waar ik trouwens nog 100 boeken van heb. Of in ieder geval een aantal. Nu lees ik een boek van een dame, die de hele incatrail gaat afhobbelen. Zover als het boek nu is heeft ze al veel mooie dingen meegemaakt. Een inca shaman heeft een cavia op haar doodgeslagen, om te kijken wat voor kwalen ze had. En een tweede heeft haar opgelicht en niets nieuws gebracht. Verder was ze bij een hanengevecht en zit ze midden in een staking, we zijn op bladzijde 30. Het beloofd veel goeds. Bovendien schrijft ze wel leuk.
Nou in Ica dan. Het hotel is zeer prettig, verder is het een stoffige bedoening. Er zijn hier om de haverklap aardbevingen. Je ziet plekken die er erg onder te lijden hebben gehad. 4 dagen heb ik hier gepland, het is behoorlijk wat. Maar hopelijk kun je hier goed wijn drinken. Ik vind het in ieder geval wel warm. Alfredo is meegekomen, die liep toch los bij huis rond.
We kennen hem nog van de verhalen uit Amsterdam, lima, Napels en Salerno.
De kerken waren nog dicht. Misschien gaat er nog iets open, zo later op de dag. Ik denk dat ik hier wel wat rust kan vinden, al is het verkeer hier net zo dodelijk als in LIMA. In de bus een verschrikkelijk film aangehoord, maar ik heb niet echt opgelet. ik denk een verfilmd computerspelletje, waarschijnlijk geen hartenjager.

 

Geen geheim meer

Ik heb net het adres van mijn blog op Facebook gegooid. Het zal nu snel overstroomt worden door bezoekers moois. De spellingscontrole is natuurlijk ook niet handig voor iemand die wil whatsappen in vier talen. Of hetzelfde wil doen in Facebook. Nou voor de Facebook liefhebbers was het al duidelijk ik was in de dierentuin. Die wonderlijke dierentuin waarin ook een archeologisch park zonder uitleg schuilgaat. De Peruanen komen alleen voor de dieren die zal het archeologisch gedoe aan bips roesten. Ik vind de combinatie wel leuk. Het is alleen op zondag natuurlijk ook een favoriete uitstapje voor met de kids en opoe. Dus het was er een drukte van belang. Je kan zelfs zeggen dat de dieren een drukke dag hadden met aapjes kijken. Nou zijn Peruanen niet het soort volk dat de natuur of de rust respecteerde. Dus de enkele peruaanse beer die nog in de dierentuin leeft heeft de hele dag gebonk aan zijn hoofd, en dan komt het niet omdat hij op jacht was in de berendisco naar een leuke peruaanse beren partner. Ik heb me dus wel een beetje lopen ergeren aan teveel mensen. Maar we hebben er toch een aantal uurtjes doorgebracht, en ik moet zeggen tegen de gemeente hier dat de entre zo is dat het voor Peruanen ook nog een betaalbaar uitje is, ongeveer 3 euro. Dat is volgens mij duurder dan ik met Tante Nel naar Artis ging in 1974 maar toch.
Wat kan ik verder melden. Voor peruaanse begrippen ben ik vroeg op maar vandaag gaat de reis naar Ica. Niet naar Ida lieve spellingscontrole. Ica ligt een beetje in het wijndistrict. Geloof ik, maar ik moet er nog ever lezen in de gids.
Ik zag gisteren Sammy die verzekerde me dat het er erg heet is, maar misschien is er wat minder verkeer dan in Lima. Dan zal het wel uit te houden zijn. Sammy die op Facebook had geklaagd dat hij het zo druk had, was weer beledigd dat ik hem niet gecontact had. Men oh men.
Ik lees nu Patricia HIghsmith, beter dan de homo schrijver. Those who walk away. Het is alleen wel super dom dat op de kaft wordt gesproken over een Roy die achtervolgt wordt door zijn ex schoonvader en ik die tot op de helft van het boek niet ben tegen gekomen. Er is wel een Ray met soort gelijke problemen. Ik hoop wel dat we die Roy tegenkomen in het boek. Kan hij mooi praten met Ray. Ray zijn jonge vrouw heeft zelfmoord gepleegd, en de schoonvader denkt dat Ray bloed aan zijn handen heeft. Daarom wil de schoonvader Ray omleggen. Ray blijft echter weer in Venetië rondhangen, waardoor het relatief makkelijk wordt voor de schoonvader om hem om te leggen. Welnu mijn voorstel zou zijn dat op de Plaza San Marco in de rij voor de kerk Roy en Ray elkaar tegenkomen. Er een duif op het hoofd van Roy zijn ding doet. Ze samen weggaan om de het haar van Roy te fatsoeneren. Uit deze handtastelijkheden zou ik een homosexuele liefdesscène doen volgen. Waarna Roy en Ray een modemerk beginnen en de schoonvaders aangeven bij de politie. Patricia is niet vies van een beetje gays in haar boeken. Was ze ook niet lesbisch, nou ja in haar tijd bestond dat natuurlijk niet te erg. Haar laatste boek gaat over iemand met aids. De titel ben ik vergeten maar vond het best indrukwekkend. De beschrijvingen van Venetië raak ik nog niet warm van. Maar het is in heb boek ook winter, dat scheelt misschien.
Genoeg over het boek, back to live.

Beetje normale musea

Gisteren was het een dag voor de normale musea. Ze waren een soort van redelijk open en ook nog leuk en inspirerend. Ah wat is er gebeurt. Ik was eerst naar het museum voor de moderne kunsten. Vaak vallen ze me tegen in Brazilië, Italië of Peru. Dit is een museum dat een jaar open is en zich dus richt op de zuid Amerikaanse kunst. Het was alleen in de verbouwing en er waren twee zaaltjes open, maar daar mocht ik gratis een kijkje nemen. Ik vond het een goede deal, ook omdat het tweede zaaltje wel echt leuke dingen had. Een soort peruaanse Mark Rothko die de moord op de inca had geschilderd. Ik vond het mooi en verder een schilderij, of de achterkant van een busje. Ook grappig gevonden en een enorm werk van politici achtige typen die allemaal Manama zeggen. Daarna ben ik via de Starbucks, ja ik wilde gewoon koffie zonder gezeik, en een dolce. Het valt trouwens altijd tegen die Starbucks, ik moet er nog eens overdenken waarom ze daar de beste koffie ter wereld maken. Jammer dat ik het niet proef en die cinnamon rol, nou geef mij een bolus, desnoods met een laagje boter en die cinnamon rol kun je houden. Wel goed dat je hier rode kool en stroopwafels kunt kopen.
Maar eh ik liep na Starbucks door en kwam bij Mate, dat is de Mario Testino galerij zullen we maar zeggen. Gelukkig geen Willem en Maxima met een butler maar moderne kunst die de beste Mario inspireert. Heel kleurrijk niet altijd vrolijk maar ik kwam er wel van in een goede stemming. Bij Mario was het steeds een enkel werk met een verhaaltje, vaak ook met de samenwerking. Hij had bijvoorbeeld iets gemaakt met Keith Haring, nog niet met Bas maar dat komt misschien nog. Ik vond het werk van een dame, die een soort episch droom schilderijen Rome had gemaakt bijzonder. Jullie zien er een stukje van. Het besloeg de hele achtermuur. Nou is die hal van Testino ook weer niet zo heel groot. Verder was er dan een zaaltje met zijn mooiste foto's, nee niet die van Willem en Max, ook al zijn die heel belangrijk, maar zeg maar van belangrijker mensen. De hoes foto van Frezen van Madonna en Madonna met een kroontje en Robbie Williams met een string met de Engelse vlag voor zijn hoofd. MMM moet toch raar zijn als je zo belangrijk bent als WM dat je ge-out staged wordt door een string. Ik zei al inspirerend en leven de koning, oeps Leven de streng. Oh de spellingscontrole, straks wordt iedere dichterlijke vrijheid je ontnomen. Streng mag echt niet het wordt streng door de spellingscontrole gecorrigeerd in streng. Ik probeer een onderbroek te beschrijven waarbij het deel dat de billen moet behoeden tegen nieuwsgierige blikken vervelende labels in je broek, eh en klapkens op de billen, het best te beschrijven is als veter. Maar helaas de controle maakt er streng van.

 

 

Dat kan natuurlijk niet zonder plaatje.

Zeg maar een normale dag

Gisteren was denk ik een normale dag voor mij in Peru. Het is jammer dat ze bij Chelsea iets minder creatief zijn met de fruit salade. Gisteren was er nog wat ananas in, vandaag moesten we het er zonder stellen. Alleen de tuna zit er wel in. Waarom de spellingscheck daar tuba van wil maken is even een raadsel. Nou ja wij zonden het natuurlijk ook dat]cactusvijgen noemen. Maar daar komt de spellingscontrole dan weer niet mee. Ik was gisteren met de bus naar het centrum gehobbeld. Gehobbeld is ook een juiste uitdrukking in een kleine bus zitten die om de haverklap stopt, waarna de conducteur er uit springt, en heel hard de rest van de route gaat roepen. Todo Arequipa, tacna, Wilson. Dat was ook de route die ik wilde hebben. Ik stapte iets te laat uit, ik wilde naar het nieuwe museum van de stad. Dat bleek helaas pas om 5 uur open te gaan. Daarna naar museum 2, maar die wisten weer te melden dat ze alleen twee tijdelijke foto toestanden hadden en dat de permanente tentoonstelling tijdelijk gesloten was. Fraai, ik had daarom geen zin om de volledige prijs te betalen. Maar dacht wel dat gaat niet goed met de culturele kant van de reis. Daarna naar het museum van meneer Tello of zo gewandeld. Die hield erg van mineralen verzamelen, niet dat ik daar nou echt warm of koud van word. Maar hij heeft ook een leuke collectie van Chan Kay aardewerk, of zoiets. Dat zijn de typen die in vroeger tijden al op lama's door lima scharrelen. Verleden tijd maken mag ook al niet. Anyway ze gaven elkaar vaak vaasjes mee in de vorm van een mannetje en vrouwtje. Verder hadden ze een soort van raadsleden die met een bekertje maisbier de goden proberen te slijmen. Je weet niet of het lukte. Verder een paar poncho's die ze hadden afgerukt van nasca's. Een paar tasjes waaronder Wari tasjes. Ik vond het al met al een leuk bezoek. Al was ik er wel eens eerder geweest. Jammer dat dat museum van de stad niet open was.
S avonds met GP op stap. Die was boos want ik had niet begrepen dat block 8 van de Arequipa voor 9 kwam, waarbij de telling van blokken zou zijn 7, 9,10,8, 11, ik geloof dat hij het verkeerd had. Het punt bij blok 8 waar ik moest staan was er in ieder geval niet. Ik had hem nog gebeld. Ik weet ook niet zo goed hoe goed zijn ruimtelijk inzicht is. Later nog een afspraak met een meneer die niet kwam opdagen. Toen bleek in de disco dat de cortesia een hele liter bier was. Hard werken omdat weg te krijgen. Je kan ook niet uitdelen, want iedereen loopt met deze enorme hoeveelheid bier rond. Ik kreeg kennis aan een jongeman, maar ik ben lekker alleen naar huis gegaan. Al was die jongen wel aardig. Nu meldde tenslotte net de schoonmaker dat hij graag vannacht met mij wil praten. Tja we gaan het meemaken. Boek 3 is dan wel uit Gravedigger van de beroemde homo detective schrijver Joseph Hansen. Een schitterend episch boek al is dat misschien een beetje overdreven. Maar ja het is goed voor om de concurrentie in de gaten te houden. Ik vond het boek over Lotte Lenya eigenlijk leuker omdat het schaamteloos over Weimar gaat en haar liefhebberij om homo's te trouwen. Drie een record dat alleen maar door ene M wordt overtroffen.

rust

Het is wel rustig een blog dat dan verder niemand kent. Ik krijg ook vast geen miljoenen bezoekers, gisteren vooral bezig geweest met de rest van de reis een beetje voorbereiden, en naar de kapper geweest. Verder bier gedronken met Daniel die oorspronkelijk uit Iquitos komt. Goed weer hier zodat ik al een beetje verbrande schouders heb.
Ik ben nog een beetje aan het oefenen op mijn nieuwe windowstabletje. Maar ik geloof dat het wel goed gaat bevallen. Ik heb nog nul aan foto's gemaakt. Maar ik had ook mijn camera niet bij me. Ook omdat ik gisteren toch niet van plan was iets toeristisch te doen.

Een nieuw blog

Misschien werd het wel eens tijd. Het is nog niet zo dat ik van de advertentie opbrengsten van het vorige blog een soort rustig kan leven. Misschien gaat het met deze wel lukken. Het is zo'n gedoe om in de vorige te komen dat ik het eigenlijk maar het opgegeven. Misschien thuis met een browser die iets meer van google pikt dan hier met mijn nieuwe Windows tablet. Kijkt daar maakt hij meteen een hoofdletter van. De reis gisteren van Amsterdam verliep redelijk rustig. Ik zat naast een vrij stevig uitgevallen jongen, die ik moet het zeggen veel van zijn oorspronkelijke charme had verloren, ook omdat hij geen scheerapparaat had kunnen vinden. Dat was jammer, bovendien paste hij beter in de stoel die hij had met mijn stoel erbij. Hoe moeilijk is het niet om je eigen plekje te veroveren. Hij hing de hele tijd met een arm boven mijn stoel, en er was al helemaal geen kans om zijn armleuning te gebruiken. Ik heb daarom even een kleine afwijking naar links opgelopen.
Verder las ik een boek waar ik een collega van heb verdenk om op het laatste moment, voordat het bij de afgeschreven boeken in de bieb belandde toch nog tekstcorrecties op te willen doorvoeren. Consequent waren alle het deksel vervangen door de deksel. Nou heb ik er van Dale op nageslagen en het kan beide.
Op het vliegveld stond Alfredo te wachten en met een taxi die GP had geregeld kwam ik in het hotel. Daar de heren nog van wat voedsel voorzien en daarna ben ik gaan slapen. Waarbij ik wel op gewone tijd wakker werd. Ik had toen nog prima naar de disco gekund.
Het boek dat ik las heet de eiland moorden. Maar of ik het veel mensen zou aanraden. Ik weet het niet.
Welnu tot zover dan maar even poging 1 in een nieuw blog