Ontslakken in Ica

Gisteren nadat we het museum voor de mooie dingen hadden bekeken namen we een lunch, waarbij ik moet zeggen dat het lunch nummer 4 is waar ik niet voor hoefde te betalen. De vierde lunch in een restaurant. Heel lief dat Alfredo betaalde. Helaas viel de lunch niet goed en had ik later het idee dat er een kwade geest op mijn buik was gaan zitten. Ook viel de lunch al snel on de toiletpot. Jammer nou ja dat ontslakken is een van de dingen die je toch altijd overkomen. Ik wil alleen dan vandaag maar niet te veel eten. Al heb ik al een fles fanta op en heeft Alfredo een krentenkadettje voor me meegenomen uit el super. Dus ik ga niet van de aardbodem verdwijnen.
Gisteren het museum. Ze hadden een mooie collectie nasca vazen. Helaas was ook de helft van het museum dicht waardoor ik moet aannemen dat ze een hele mooie collectie Paracas textiel hebben. Ze hadden wel een Wari Poncho, maar daar waren zo zuinig op dat er alleen copie van lag. Het orgineel was al een keer gestolen geweest, en waarschijnlijk dachten ze eens maar nooit weer. Het stond bij de Interpol tegelijk met een Manet en een schreeuw van Munch op de foto. Ik weet door mijn ziekte niet of het gaat lukken om een uitgebreide foto sessie te maken van Ica. Anders moeten jullie maar even op streetvieuw gaan kijken. Kunnen jullie ingestorte gebouwen zien en dat soort zaken. Ik ben uit de kamer geslopen in de hoop dat ze het gaan schoonmaken, maar daar zie ik ze nog niet heel erg mee bezig. Alfredo heeft zijn best gedaan om de homo scene te ontdekken, maar dat loopt hier nog niet erg storm.
Verder oh ook voormezelf er was nog een enorme meter hoge nasca vaas, tussen kom en vaas vorm in. Die was beschilderd met veel kleurige strepen, ligt meanderend naar boven. Ik vond het een piece of art. Verder leuke nasca vaasjes met kolibris en mooie Vermeer met een puttertje. Ik vond de Ribier tegen vallen, maar de schilderijen uit de Cusco school heel mooi. Oh nee help ik het syndroom van Stendhal. Ik moet een dokter zoeken.