zondag 26 januari 2014

Arequipa

Ik ben een beetje suf met de feiten. Arequipa ligt op een hoogte van 2335 meter hoogte. Gisteren heb ik met klooster Santa Catelina, de kathedraal en klooster Recoleta bezocht. De grote must is hier de terrassen bezoeken van Colca maar dat voorziet het liefst in een tweede daagse tour met trekking erbij. Dan schiet toch het citaat van de beroemde dichter Willem Kloos weer in mijn gedachten "Ik hou van natuur maar moet er wel iets te drinken bij hebben". Misschien als ik weer een samen met iemand op pad ben ga ik wel naar Colca. Wie wil er mee.
Maar over gisteren. Ik was eerst naar Recoleta gewandeld. Via de Plaza de Armas en over de rivier. Het bleek een leuk klooster te zijn, er was al nog een dame op bezoek. Ze hadden een beetje van alles verzameld, een beetje pre columbiaans aardewerk. Een aantal schilderijen, opgezette beesten en spullen die ze uit de jungle hadden verzameld. Ik vond het leuk omdat de collectie best divers was. Ik dacht eerst wat een donkere zalen, maar je mocht zelf het licht aan en uit doen. Ik vroeg me af waarom het hier 10 soles kostte en de dag daarvoor bij de mummy met de ingeslagen schedel 20. Trouwens die was er zelf niet eens. Ze was nog wel bij Hillary Clinton geweest, samen met de Fujimori. Er was een leuke collectie vaasjes vooral Wari maakte indruk. Ik vraag me toch af waarom ze zelfs in een zaal Huari en Wari gebruiken. Verder hadden ze de scherven en vazen gewoon op plastic flesje geplaatst, wel zo voordelig. De enige min van het museum was dat de schilderijen afdeling gesloten was, de sleutel was in het slot gebroken. Tja......... zouden ze dat ook wel eens hebben met de eregalerij. Zal me een toestand geven.
Daarna ging ik naar de Kathedraal. Dat ding lijkt enorm, natuurlijk is hij ook gigantisch, maar hij is overdwars geplaatst, waardoor je een beetje denkt dat de zijkant de voorkant is, als je tenminste vanaf de Plaza de Armas naar het ding staat te kijken. Van binnen vond ik het niet veel bijzonders. Ja er was een gigantisch orgel uit Belgie. Grootste van in ieder geval Arequipa. Er was een enorm altaar dat was gegeven door een familie die de plaatselijke bevolking flink had uitgebuit. Een preekstoel uit Frankrijk. Omdat het hier nog al aardbeeft en er ook een fik was geweest was de zaak vrij nu. Ik moest met een gids mee, die liet me ook het mooie museum zien. Dat was vooral goud wat er blonk, met ook zilver. Enorme gouden kronen om op het hoofd van Jezus of Maria te plaatsen. Verder een zilveren doornkroon, volgens de gids misschien wel de enige in gans Peru. Ik geloof hem, ik ken niemand met een zilveren doornkroon. Verder een beeld van Simon met de zaag, en Bartholomeus nog met vel en al. Ik zie het liever anders.
Daarna was ik naar het klooster van Catelina gegaan, daar leefden ooit 200 nonnen in pure eenvoud met 300 bedienden. De cellen van de nonnen, meestal een eenvoudige salon, met een bankstel en een eettafel en een slaapkamer doen je verlangen naar het leven in het klooster. Het moet zwaar geweest zijn om in die salon er voor te zorgen dat je thee op tijd krijgt. Verder moest je er in je eigen keuken ook nog voor zorgen dat je bediende je eten goed klaar maakte. Een heel zwaar leven. Het is een groot ding, twee blokken. Het is een toerist trap 35 sole aan entre eigenlijk vooral om naar een paar huisjes te kijken en door een paar straatjes te kuieren met namen als Toledo en Burgos. Ik vond het eerste klooster een stuk leuker. Ik vond wel het babyklap luik grappig. Als je een kind ten vondeling wilde leggen kon dat bij het klooster. Schijnbaar gebeurde dat nog al eens, anders zou je er geen systeem voor bedenken.Verder mochten ze met de buitenwereld alleen door een soort tralies babbelen waar dan ook nog een stuk tussen zat. Maar er was ook een weduwe die er met haar dochter woonde en de dochter bleef er tot haar trouwen. Ik heb trouwens alleen de verblijven van de nonnen gezien niet van de bediende. Ik neem aan dat die geen twee drie kamer cellen hadden.
Ik heb een taartje gegeten in het Ice palace, de jongen is er net meer. Er was een andere jongen, die ging nadat ik mijn taartje ophad met zijn neus boven de taarten hangen. Ik denk om te ruiken welke er nog aan gringo's gevoerd kunnen worden en welke niet. Ik heb nu niet veel zin om er nog een keer heen te gaan. Ik lees nu een boek uit de homo collectie van Jutterdoks van meneer Gordon Merrick. Hoewel het begin hetro is. Ik vind het eigenlijk raar het wordt op een soort epische manier beschreven. Alles wat de hoofdrolspeler doet is goed, maar eigenlijk jeuken je handen om hem een klap te geven, zo van egocentrisch lulletje. En maar bla di bla pure liefde en bij het eerste ezelsoor gaat hij al met een straat madelief. Nou eh het was 50 cent.
Een zaterdag is natuurlijk niet compleet zonder een bezoek aan de Freezone. Er waren vooral potten en iedereen komt er in groepjes. Ik voelde me er nog niet helemaal thuis.  Ze bestonden een jaar dat gaf gelegenheid voor een egyptisch aangekleed dans spektakel. Maar toen bedacht ik voordat ik aandacht en liefde zou krijgen het een stuk later zou zijn. Toen ben ik maar naar het hotel gegaan. Hiernaast is een disco de beat is in het hotel bijna net zo prominent. Ik slaap met oordoppen in. Voor alles is een eerste keer.


Geen opmerkingen:

Een reactie posten