I see dead people voting

Tja je bent een groot visionair of niet.
Ik had mijn trip helaas niet helemaal goed uitgezocht. Ik dacht dat Cultur Wasi Kuelap was. Maar Kuelap is heel wat anders. Het is hier zo lastig dat al die zaken diep verstopt achter heuvels bergen en diepe rivieren zitten. In de Rough Guide staan vaak dingen als het is vanaf daar 4 dagen lopen of je moet een lokale bus nemen die 3 keer per dag komt, dan is het nog 9 uur. Dan kun je daar logeren in een varkenstal voor 75 cent. Dat is natuurlijk wel goedkoop. Voor Kuelap moet je minstens een paar dagen uittrekken, maar dan krijg je wel wat volgens de gidsen. Meer stenen bij elkaar dan de grote piramide van Gizes. Maar ja helaas ging mijn trip daar dus niet heen maar naar Cultur Wasi, ook iets wat je gezien moet hebben al is het maar eens in je leven, net zoiets als pony park slagharen, maar daar was ik als kind al. Cultur Wasi dus, nou ja je krijgt nog een stevige tempel. Die uit verschillende lagen bestaat, en in verschillende periodes is aangelegd. Volgens de gids was het allemaal 3000 jaar oud. Volgens de beschrijving lag dat iets genuanceerder, maar toch zeg maar veel oude stenen bijelkaar. Het lag me een partij hoog, iets van 3700 meter, ik had bijna de zuurstof tank van Michael Jackson nodig. Het gidsje een mannetje van 62 huppelde in eerste instantie vlot omhoog. Ik kon natuurlijk niet achterblijven, nou ja om een foto te maken en vreselijk diep in te ademen en alle zuurstof op te nemen, al was het bitter weinig. Maar bijna boven moest het mannetje ook zitten en puffen, dus eh nou valt nog mee. Het is de plek waar ze de oudste goud resten gevonden hebben, in een vijftal ofzo graven. Van heel las Americas Noord Zuid Midden en de rest van de Las America's dus niet alleen oude stenen, maar ook oud goud. Verder een paar potten en vazen, veel kralen. Bijzonder is dat de opgravingen worden geleid door professor Usschi van de Universiteit van Tokio, een gelukkige bijkomstigheid is dan ook dat alles in het japans staat aangegeven. Handig voor eh Japanners de drommen japanse touristen bleven vandaag nog uit. Maar wie weet. Het was maar goed dat ik er was, want verder was er niemand te bekennen. Het is een stenen complex, een beetje zoals je ook in Maya land zou verwachten. Het ligt tering hoog op een berg, en het was vooral voor ceremonies opgericht. Volgens de gids kwamen ze uit Cajamarca aangewandeld in een paar dagen voor de festiviteiten. Deden ze een drankje, peuzelden ze een cavia en wellicht offerden ze iemand.
Het is grappig dat ze hier in Cajamarca claimen dat ze twee keer verslagen zijn, eerst door de Inca, die hebben hier ook maar een paar jaar gezeten, zeggen ze. Daarna door de Spanjaarden. Dus hoge pet hebben ze hier niet op van de inca. Logisch ook want de manier waarop hij zich hier heeft laten overwinnen is geen bron van inspiratie voor de Cajamarcaan. Hij heeft zijn leger van 5000 mensen ofzo door een 70 tal spanjaarden laten afslachten. Ook al hadden ze slechtere wapens ze hadden die avond wel spanjaard kunnen serveren in plaats van cavia. Het was daar boven op die piramide vooral mistig. Moeilijk om een goed overzicht te krijgen. Resten nog twee vragen, de zaak is bedekt met een dikke laag grond, wie heeft die geleverd? Verder vraag ik me af of het nog van pleister werk voorzien was.
Een liefde is uit, het was schandalig omdat de man ondanks dat hij getrouwd is toch achter de meisje aangaat en dat zij op een bepaalt moment haar lichaam gaat beschrijven was ook te veel voor die breitner achtige tijdgenoten.

 

Cajamarca

Eerst zeuren over de reis. Ik geloof dat delen van Peru getroffen worden dor verschrikkelijke stortbuien. Omdat ze hier achterlopen met rainproof komt het voor dat duurzame objecten zoals vliegvelden onbruikbaar zijn. Normaal is dat niet zo heel erg, maar ik wilde met een vliegtuig dat daardoor niet kon landen. Ik zat al lekker op mijn plekje 12 c bij het gangpad toen bleek dat de motoren niet gingen starten en we weer terug met de bus mochten naar de vertrekhal. Nu kunnen ze de standaard vliegtuig teksten leuk doen, maar als er iets nieuws verteld moet worden, dan komt er en soort ja hoe zal ik het noemen in je oren waar je maar weinig van begrijpt. Kwam er op neer dat de volgende dag nieuwe ronde nieuwe kansen er weer een mogelijkheid was. Ik ben dus maar terug gegaan naar de stad, taxi en hotel genomen. De vlucht ging om 5 uur in de morgen, de nieuwe vlucht, natuurlijk een heel kristelijk moment om te vliegen. Dus weer taxi, en weer was het weer slecht, maar naar een uur mochten we naar het vliegtuig, en na een paar schijnbewegingen ging het de lucht in. Uurtje later en dus om iets voor 8 in Cajamarca. Dus hoewel het gisteren veel gekreun en gesteun was viel het mee. De nacht die ik had geboekt in het hotel hoefde ik niet te betalen, dus was het eigenlijk wat heen en weer gerij met een taxi. Maar ja hier is natuurlijk niet die europese regeling. Je moet het maar uitzoeken.
Ik wil hier graag naar een site. Maar ik weet niet of het gaat lukken. Het is 90 kilometer, en ik moet een tour vinden die me gaat meenemen, ik heb het al op zes plekken gevraagd maar moeilijk moeilijk. Dus zat ik ineens in een tour voor de Cumbe Mayo. Wat dan geen cursus mayo maken is, maar eh een bos van stenen, tenminste zo noemen ze het. Boeivol. De gids wist het gezellig te maken. Ik was nog nooit in een spaanse singalong geweest zullen we maar zeggen. Dat Cumbe Mayo, hiena Mayo, het is erg hoog in de Andes, boven de 3000 meter en ik moest nog een heel eind lopen ook. Nou ja het was wel zo'n moment dat ik blij was geen kinderen te hebben. Er moesten mensen met een kind van een jaar of 5 sjouwen daar boven op die Andes berg. Wat viel er te zien, nou het is vooral imposant zo boven op de berg te kuieren. Die rotsformaties zijn daadwerkelijk spectaculair. En dan hebben ook nog de Chavin types er dingen in rotsen uitgehakt. Verder hadden ze een enorm aquaduct aangelegd, want ze vonden het een kwalijke zaak dat het water naar de Atlantische kust stroomde dus dachten ze we leggen de Amazone gewoon om. Goed plan, ik zeg natuurlijk uitstroomopening Nou het is een beekje, maar dus wel 2000 jaar of ouder aangelegd, een stukje gerestaureerd, wel jammer want aan het eind klaterde het water gewoon in een andere stroom, maar het was leuk bedacht.
Ik las een Suzanne Vermeer tja goed studie materiaal. Ging over Kroatië en vrouwenhandel. Toestanden maar liep goed af. Nu Lodewijk van Deyssel "een Liefde" Ook toestanden maar dan bladzijden lang over de liefde. Ik dacht dat het zwaar pornografisch voor 1888 zou zijn. Maar alleen het woord geil is tot bladzijde 200 een in het oog springend woord. Verder dacht ik dat het ging over de liefde van een hollandse juffer en een Aziaat maar ook die heeft zijn entre nog niet gemaakt op bladzijde 200 misschien had ik een ander boek voor ogen. Wat erg van de burgervader.
 

Hotel Bolivar

kai het is mooi maar de airco doet het niet. Met de fan die we gekregen hebben van housekeeping is het een soort van dragelijk. Maar de kamer is best groot, een enorme badkamer, een soort halletje en een hok voor de bagage. TJ zijn laatste uurtjes zijn aan het slaan Vandaag met Fabian naar Barranco geweest, helaas was het museum voor de moderne kunst gesloten. Ze waren aan het verbouwen ofzo, bij Testino was iets van een Mexicaan, die een soort totem beeldjes maakte. Het was wel aardig, en zijn peruaanse fotos waren ook prominent aanwezig op een soort tweede verdieping. Verder was er een film over hoe hij te werk ging. In het museum voor religeuze meuk was eigenlijk niets nieuws te melden. Daarna zijn we seafood gaan eten, de jongens hadden enorme borden besteld, die voor 3/4 weer leeg terug gingen.
Oh over Bolivar, het ligt aan het Plaza San Martin, dat een soort reputatie kent omdat het nog al een belangrijke homo ontmoetingsplaats is, en er ook heren zijn die tegen wat ;van de lokale munt eenheid kunstjes kunnen vertonen, waaronder beroving. Maar het biedt wel een schouwspel verder is het ook een soort politieke huiskamer. Dat hotel is ooit opgericht omdat er een soort Zuid Amerika congres was, en het is zeg maar het Amstel van Peru. Nou zouden ze eigenlijk hier ook een keer een goede opknapbeurt moeten doorvoeren. Onder de mensen die hier zijn geweest noemen ze Clark Cable en Mick Jagger Keith Richards, maar dat was in 1969 en Clark zelfs in 1940 ofzo. Oh toen was hij nog met Carole Lombard, ik vond dat altijd een mooie naam. Het hotel is dus statig en heeft een 1910 uitstraling, klassieke meubelen, er staat zelfs een ford uit 1920 in de lobby, hoe ze die daar geparkeerd hebben gekregen, maar het is een beetje in verval. Het kost 60 euro per nacht, dus dat zegt ook wel iets, nou is het wel zo dat het centrum van Lima ook weer niet zo is dat iedereen er graag wil logeren.
Fabian die komt uit Chicago, hij vroeg so this Debby she is like your best friend. Dat was wel grappig. Hij is hier beetje aan het rondtrekken. Ooit mocht ik zijn appartement samen met Zouheir lenen. So u still see this kid, eh eh, no he has become straight. Tja moet je anders zeggen. Verder las ik een boek over Cairo, de lente werd er niet in behandeld.

Chico

Nu blijkt dat Diego naar een tante in Palermo gaat, zo sommige van die jongens die ik hier maar blijf ontmoeten hebben toch wel een soort levenspad. Al was het bij Diego niet alleen maar opwaartse wegen. Oh dat leidt dan bijna meteen tot het boek dat ik lees, want dat is namelijk een boek over Cairo, ik dacht ach zoveel scheelt het ook weer niet met Lima en het ruimt lekker op in de boekenkast, al stond het daar eigenlijk niet. Maar die Diego dus, uit Iquitos, die gaat naar Palermo. Hij heeft daar een tante wonen, en daar gaat hij een beetje voor zorgen. Een goede daad en voor hem natuurlijk een mooi avontuur.
Gisteren zijn we over de pre-columbiaanse Huaca Pucllana geweest. Ik vind het altijd wel een leuke site om te bezoeken. De gids dacht dat hij grappig moest zijn. Hij vertelde ondermeer dat ze nog wel 30 jaar bezig zijn met het opgraven en onderzoeken, zodat je vooral terug moet komen over 30 jaar. Tja nou het is aangelegd door de Lima cultuur, die hier 1500 jaar geleden woonden, volgens de gids een nomadisch gebeuren die zomers bij de zee zaten en winters een beetje meer land inwaarts dan ook tijd hadden om bij de tempel te zitten. Volgens hem woonde men niet in steden. Maar ja als ze een enorme pyramide konden bouwen dan moeten het echt wel meer mensen geweest zijn dan de paar verspreide groepjes mensen die volgens de artist impression er rondliepen. Het moet toch wel een soort van goed georganiseerd geweest zijn. Er zijn 29 vrouwen lijken gevonden, waarvan ze denken dat die geofferd waren, en een man in vrouwenkleding. Je kon dus hier als travestie een gewoon leven als vrouw leiden. Jammer dat het dan ook weer bloederig eindigt, maar ja. Overigens zag ik een filmpje ergens anders waarin ze lieten zien dat het best te doen was om te sterven als martelaar voor je volk. Je werd een beetje gebrainwashed, kreeg wat drugs en natuurlijk een goede plek in de hemel. Reden genoeg om je lichaam beschikbaar te stellen voor dat soort acties. Tja het klinkt natuurlijk voor ons als hedendaagse mensch vreemd als je leven op die manier zou opofferen, de mensch in 2017 doet zoiets niet meer.

 

Oh de artist impression

De layout gaat een beetje aan de wandel. MMM op mijn surface is het ook een beetje behelpen. Ik vind eigenlijk dat ik hem goed zou moeten kunnen bedienen, maar het gaat nog niet helemaal goed. TJ is rennen, al moet ik zeggen dat het best lang duurt. Straks moet ik me nog zorgen maken. We gaan vandaag verkassen naar het centrum naar hotel Bolivar, dat is een 19e eeuws hotel, zeg maar het Amstel van Lima en het lijkt me leuk om er even te logeren. Daarna gaat hij terug naar huis en ik naar Cajamarca.

Nog even op L. reageren, ja het is waar met Trump never a dull moment. Die cavia, het was vooral geroosterd vlees, misschien iets sterker van smaak dan kip, tj dacht eend. Maar omdat het een heel klein stukje was was het niet echt voldoende om helemaal vanuit je plaat te gaan positief of negatief. Dat andere restaurant Central heeft het verhaal mooier ingepakt. Bij Gaston hadden we het zomer menu. Ook leuk natuurlijk



Cavia

Nou ik zit in een one drive trap alles wat ik wil gaat automatisch via de one drive, maar ik moet verplicht daar meer kopen. Misschien moet ik eerst meer opslagruimte kopen voor dat ik iets mag weggooien. Het voelt een beetje als een trap.
En daar wilde ik het niet eens over hebben. Gisteren bij het wereld beroemde restaurant Astrid & Gaston gegeten. Dat is net zoiets als Central, maar deze hut staat slechts op nummer 30 van de wereld toplijst. Een beetje armoede dus, al was het dan wel weer een gepeperde rekening. Wat valt er over te melden. Nou het zit in San Isidro, vlak bij de Javier Prado. Dus lopen zat er deze keer niet in. Het is een enorme hut, maar het zat verre van vol. We zaten in een kamer internationaal. We kregen een jongen met hazenlip als ober. Kan het kind ook niets aan doen, maar het engels waar hij zijn excuus over maakte werd er niet duidelijker op. De Sommelier  was wel een slokje lekkere wijn zeg maar. Ik had TJ natuurlijk meegesleept. We kregen vooral heel veel dingen uit zee opgevist. Maar wat ook wel bijzonder was dat ik mijn eerste cavia heb mogen opeten. Nou ja ik geloof niet dat het een hele was, het was een reepje van zeg 1 bij 4 centimeter. Veel bijzonders, ja vlees, ja krokant, ja cavia smaak was er niet aan. Het was allemaal wederom een soort van onbeschrijfelijk lekker, veel maar allemaal kleine hapjes. Door die lispelende ober verklaart, meestal scallops, leche de tigre, kreeft, zeekomkommer, cavia en speenvarken. Ik had trouwens eerst een appelpisco cocktail. Die dronk ik nog door tot zeg maar 3 gangen in het menu. Ik kreeg een vreselijke trek in wijn en dus om met de Sommelier te praten die wist mij iets aan te smeren uit Chili, wit en droog, dat zeker niet verkeerd was. Omdat TJ een blauw knoopje draagt bleef die pelligrino drinken of het gratis uit de kraan kwam. We hebben er iets van 2,5 uur gezeten, maar toen was ik het een beetje zat, het heen en weer gescharrel van het personeel ik weet het niet nou ik had het wel gezien. Het was me trouwens een schitterende hacienda. Daar midden in San Isidoro. We keken uit op een groepje dat met Alan Ladd en een soort twee bejaarde Diane Keaton zo uit een Woody Allen film zou kunnen lopen. Er zou dan alleen een onthulling moeten zijn. Ik denk omdat ze met zijn 5 waren, een soort twee zussen en drie mannen, waarvan één met veel ringen, waar mijn gaydar op begon te rinkelen. Dit is de onthulling, het blijkt dat die homo al 38 jaar een verhouding heeft met die Alan Ladd type en dat zijn vrouw die er toch iets meer uit ziet als Carole King het niet wist. Maar het allemaal niets meer kan schelen, op de voorwaarde dat zij de kunst collectie kon houden. De rest van de tafel was echter in grote shock. Nou ja dat soort dingen, en toen was er een coke bonbon, ja inderdaad van de snuif. TJ zei dat het mijn eh ik weet niet wat aantaste. Verder hoogte punt was dan nog dat we er in de stromende regen naar toe moesten rennen. Dan is wel volgens de lokale inzichten, er vielen 7 druppels regen. Overdag waren we wezen eten in het totale andere kant van het spectrum, in iets wat volgens Lewis de 5 continenten heette, maar daar bleken er twee van gesneuveld, slechts 3. Waar je dinge van 3 continenten kon eten, zeg maar bami, spaghetti en spruitjes. Waarbij hier spruitjes dan Arroz con pollo heten, en eigenlijk bami en spaghetti tallerin genoemd worden, maar toch. Dat was ook een enorme hut, boordevol peruanen, waarbij het tafeltje naast ons ook weer een verhaal had. Maar dit was een jong stel waarbij de condoom een keer was losgeschoten en een kleine Imaculata het gevolg was. Waarbij de jonge vader al wel klaar voor liefde zonder condoom was. Maar toen zijn dochter steeds de sandalen uitschopte zijn geduld toch een beetje op was. Meneer Lewis had ons hier mee naar toe genomen. Stomme fotos

Lima

Daar ben ik weer deze keer met TJ in Lima die net terug is met koffie. Maar ik heb al een kopje oplos koffie. Hij blijft maar een week. Dus de mogelijkheid om het hele land door te reizen zijn een beetje beperkt. Gisteren naar het historisch centrum geweest. Daar de kathedraal bekeken. Voor mij had het weinig nieuws. Verder naar de kust gewandeld. Van de heren kwamen Sammy, Eider en Lewis naar het vliegveld. Ik ben met de Green taxi naar Miraflores gegaan. Misschien wat duurder maar het scheelt een hoop gezeur. Ik las al het boek van Mia Farrow. Ik weet niet of ik nu nog naar een Woody Allen film kan kijken en iets van Hans Dorrestijn. Nu lees ik Logas het onbereikbare meisje. Wat dan tot op heden het beste boek is. En dan vanavond eten bij Gaston n Astrid. Ik ben benieuwd. Spannend. Het is hier natuurlijk zomer en met TJ gaat het goed. Ik ga zo fruit salade maken. Oh ik zag Diego ook nog.
De broer van Lewis woont al jaren illigaal in de VS. Tjeempie, maar TJ kent ook veel jongens die daar zonder papieren wonen, ook Tjechie. Tja het is normaal.
Over naar Trump. To make america great again. Tja de dame zag er uit als een stewardess, en ik vond die jas maar onhandig met die korte mouwen. Maar het was Raphl Lauren, toch de meest toonaangevende ontwerper van USA en daarmee de wereld. Ik denk dat hij met lets make America great again misschien wel de hele las Americas bedoelt. Ik hoop het voor Peru.
Ik vind het maar een mannetje.