Gisteren

 Vandaag dan een wonder. Ik sta op voor Y doe mijn Duolingo. Maak hier een aantekening ga koffie maken en laat weten door luid geklop dat er koffie is. 

Maar vandaag is Y zelf spontaan wakker geworden. Een

wonder, een wonder van herrijzing zoals we al lang niet in de geschiedenis hebben gezien. Ik moest even denken aan dat momentje van 2000 jaar geleden. Ik denk dat deze dag 2 december 2023 de beschiedenis in zal gaan en dat mensen later nog precies claimen te weten wat ze op dat moment deden. Waar ze waren en met wie ze het deden. Dus de vraag meteen wat deden jullie op 2 december 2023 om 8.45. 

Nou gisteren moest er dan nagedacht worden. Ik heb uiteindelijk een bod gedaan op de paaldans hut, maar het bod is te laag. Nou ja dan maar niet. Het is een heerlijk gevoel om mogelijk een huis te hebben in Italie, maar het is natuurlijk ook een groot gevoel van vrijheid als je het niet hebt. Dus als het niet doorgaat dan was ik toch al gelukkig. Ik weet nu wel weer een paar wijze dingen wel. Een heel groot huis gaat het niet worden, daar ga ik me sneu in voelen. Een huis in de bergen hoe mooi ook niet. En het huis van het bod is mooi maar het is ook wel aan het budget. Dat is eigenlijk ook wel een goede reden. Dan betaal ik me in Nederland scheel aan het gevoel dat ik zo naar Italie kan gaan, maar ja dat gevoel heb ik nu ook. Dus dat is een dure koop. Een huizen jacht is dan vervolgens altijd wel weer leuk. Dus dat was wel de moeite waard, bij oude oma's en hippe dames binnen kijken. Misschien moet ik er een vervolg aan geven. Daar ga ik in Nederland maar over nadenken. Ik ga Erik zeggen dat ik bij mijn bod blijf. 

Gisteren was de spoorwegen in staking. Beetje jammer van de tickets die ik had gekocht om naar Pompeii te gaan. Dus dan toch maar weer met de auto. Wel gratis geparkeerd daar en voor Pompeii was het rustig. Wat natuurlijk niet betekende dat het zo stil was als in Paestum, maar toch wel stil in vergelijk met september. Er was nog weinig nieuw bijgebouwd. Oh dat is natuurlijk ook niet de bedoeling. Veel oude stenen, hier en daar een huis open en rond slenteren en je in de oude tijd wanen. Ondertussen je afvragen of het voor een slaaf net zo leuk was als voor een senator. Waarschijnlijk was je als zeg maar de Wilders van Pompeii ook niet altijd zeker van je leven. Maar ja als je natuurlijk gewoon goed je best deed had je een prima leven. De huizen jacht staat op een laag pitje. Hahaha. Daarna beetje door Salerno gewandeld en het plan om naar Napels te gaan vandaag laten varen. Misschien moet ik wel als troost in het voorjaar als de tulpen bloeien hier weer eens snel heen hahaha. 

Dat soort dingen zo naar de markt.  

De laatste huizen

 Gisteren dan weer twee bezichtigingen gehad. De eerste was in de Mercanti recht tegenover de winkel van Lia. Hoewel het een leuke plek is, is het ook 4 hoog zonder lift. En er moet waarschijnlijk heel veel gebeuren. Er zitten piepkleine keuken en badkamer in en dan zijn er twee grote kamers die een soort naast elkaar liggen. Wat dan niet in alle situaties handig is. Of helemaal opknappen en een beetje kijken wat de mogelijkheden zijn met aanpassen van plattegrond, of nou ja er een beetje als een oma bij zitten met dingen die allemaal in elkaar zouden kunnen storten. Maar ja de plek is mooi, er is een dakterras waar je van de zee kunt kijken. Maar ja toch een beetje de kans van mijn leven om de eeuwige onhandige doehetzelver te worden. Beter dat ik dan niet doe. Om nou een hele nieuwe keuken te laten bouwen. Het plafond er uit, leidingen laten vernieuwen badkamer anders, het is allemaal troppo lavoro.

Daarna in de stromende regen naar Cava Di Tirreni gescheurd. Dat was een schattige appartement, maar wel een beetje in de middle of nowhere. Een leuke dame die nog in Amsterdam had gestudeerd had het laten verbouwen het was een keuken. Veel, heel veel kasten en dan een woonkamer met een soort uitkijkpunt op 1.90 meter hoog, en dan een hoogslaper. Maar ja dan heb je dus eigenlijk alleen de keuken, en die woonslaapkamer. Daar kun je niet of nauwelijks een gast, laat staan gasten ontvangen. Bovendien was het een locatie waar je eigenlijk wel een auto bij nodig hebt. De badkamer was erg mooi, met lokale blauwwit gestreepte tegels. De dame had smaak en een enorme kast alleen voor haar schoenen. Oh daar begint men weer te doedelzakken. 

Wat een regen daar gisteren. Pfff we hebben een half uur in Cava naar de stromende regen zitten kijken. Wat een ellende. Maar daarna leek het in het zuiden droger. Ik dacht misschien is Paestum dan een optie, dus toen zijn we daar heen gereden. Daar was het gelet op het tijdstip in het jaar bijzonder rustig. Er liepen een paar toeristen rond, echt een paar als in twee of drie. Verder was er een uitgelaten italiaanse klas, maar die gingen het museum in terwijl wij naar de archeologische site gingen. Dus daar hadden we alle rust van de wereld en bovendien was het droog. Dus het was een mooi bezoek. En als je dan toch die auto hebt, doe er dan ook maar iets mee. 

De conclusie nu over het huizen project is dat alleen de hut die geheel is ingericht en een half uur lopen van het centrum van Salerno ligt een goede optie is. MMMM nou ik moet er nog even over nadenken. Misschien is mijn eind oordeel dat ik een laag bod moet gaan uitbrengen en eens kijken wat daarmee gaat gebeuren. Voordeel is dat ik er met een koffer naar toe kan en dan eigenlijk niks meer hoef te doen. Het eerste bezoek dat ik ontvang in de tweede slaapkamer mag de paaldans paal schilderen en helpen met een tocht naar Ikea en zorgen dat mijn San Sebastiaan uit Peru ingelijst wordt, zodat het gaat aanvoelen als casa mia. Het is dan niet groot, met dat bezoek, maar nog wel 100 m2 dus ook weer niet heel klein. Ik ga me er niet verloren voelen en kan zo naar de markt wandelen of koffie op het terras drinken. Ik denk dat het een best leuke optie is. 

De paaldans hut die als nummer 1 uit de lijst is gekomen. 

De keuken in Via Mercanti 

Het dakterras Mercanti 

De slaapkamer Mercanti

De look and feel van schilderwerk 

Iets aan het plafond. 

Tweede derde en .... huis

 Zo dan was er gisteren weer bezichtiging van huizen. Eerst was er het huis op de begane grond. Een appartement 80 m2 ofzo op begane grond. Op de foto's zag het er nog al donker uit. De verwachtingen waren relatief laag. Maar het bleek heel erg mee te vallen. Bij het appartement hoorde alleen een kleine patio en het was onderdeel van een groter complex. Als je op de patio ging zitten kon je kijken naar natuurlijk de niet superfraaie buren, maar je kon ook naar een groentje kijken met bomen etc, en de patio lag eigenlijk een beetje in een tuin van de villa van andere buren. Het was een paar jaar geleden van binnen helemaal opgeknapt waardoor je er in eerste en tweede instantie helemaal niets aan hoeft te doen. Het zag er best spik en span uit. De keuken was mooi. Er was wel een hoge eettafel gemaakt en in het midden van de kamer staat een enorme paaldans paal. De slaapkamers liggen deels onder de grond omdat Salerno daar snel omhoog gaat. Dit appartement staat nu op nummer 1. Twee slaapkamers, en 1 badkamer. Ja ik weet het maar ik ga er toch alleen wonen. Nee er heeft zich nog geen tweede sponsor gemeld. 
Dit huis was in Salerno.

Het hutje in Pagani waar nog veel aan te doen is. Zucht. 

Het plaatsje bij de paaldans hut

Paaldansen voor de rest van het leven. Het lijkt donker maar gordijnen weg, en deur naar plaatsje open en je hebt licht en ruimte of je in Slotervaart zit. Met een koffie naar het groen te staren. Het voelt meer aan als Jacques 

Het tweede appartement was weer in Pagani. Dat appartement weer een enorme hut heeft op zijn minst een likje ver nodig. Voordeel van het huis is een mooi dakterras maar op het zuiden waardoor je vermoed dat het in de zomer loei, en loei warm gaat worden. Het was weer op de negende verdieping. Waarbij moet aangetekend worden dat je van 8 naar 9 met een mooie trap moet. Omdat het echt een soort van zolderverdieping is zijn er veel scheve muren vanwege het dak. Maar op 200 m2 blijft er wel een stuk over waar je kop niet aan stoot. Uitgerust met twee badkamers een oma, en 3 of 4 immense slaapkamers. Een grote woonkamer met daarin oma en keuken etc. Het was aardig, maar je krijgt toch met al die balzalen wat moet je er mee. Zit je straks zelf in de hal. Daar stond nu een kerstboom, en meer ruimte heb je eigenlijk niet nodig. Dit huis had een likje ver nodig, dat was wel duidelijk. Er was een tegelvloer maar het was aan te bevelen om die opnieuw aan te leggen, want afgezien van de woonkamer zaten er hier en daar kapotte tegels tussen en ook had oma nog wat tapijt en andere verhullingen er over gedaan. Waarschijnlijk omdat ze zelf ook niet tegen de vlakte wilde gaan. Maar toch. Deze was iets verder van het station, maar het viel niet heel erg op. Misschien toch net iets anders zoeken, maar ja het waren wel veel van die grote hutten. De makelaar dezelfde als dag daarvoor was aardig. Ze had nog iets in de aanbieding. Een vrijstaand huis op een plaatsje. Dat kostte niet veel maar er moest van alles aan gebeuren. We konden er alleen om heen lopen. Ik vond zelf dat het op een soort Dickensachtig achterbuurtje stond. Waarschijnlijk een hoop werk om er een parel van te maken. Dat laat ik ook maar aan mij voorbij gaan. Al met al schiet het project nog niet heel erg op. 

De paaldans hut is vooralsnog favoriet.  

Verder een pizza gegeten en een delizie di limone, zodat er tussen het werken door ook nog tijd is voor vertier. Omdat ik weet dat een deel van jullie meer bezig is met eten dan met mijn plannen van wel of niet of misschien toch of weer geen hut ook foto van het eten. Ondertussen had ik me aan de dom ook nog verlustigd aan de billen van een jongeman. 

Ondertussen rijdt Y ons  over herenswegen, waarbij ze vooral een hekel heeft gekregen aan het feit dat ik denk dat alle wegen naar Angri leiden. Gisteren zijn we over de snelweg naar Pagani gereden en binnendoor terug dat was een plezant ritje. Maar het verkeer blijft hier een bijzondere eigen dynamiek hebben waarbij iedereen er een eigen plan op nahoudt en je bijvoorbeeld na de afrit op de snelweg nog kan besluiten er toch af te willen. Gezelligheid alom.......

Eerste huis

 Gisteren hop meteen het eerste huis gezien. Op de negende verdieping in Pagani. Op twee passen van het station. Een enorm huis 200 m2. Hoge kamers, alles netjes onderhouden door een oma voor wie het te groot was geworden. Maar ze verzekerde dat ze er met veel plezier had gewoond. De kamers waren allemaal voorzien van perfecte tegels. Oma had het natuurlijk op een bepaalde manier ingericht en het was vooral groot. Mooie hoge kamers maar het voelt niet helemaal als Jacques aan, ik zou er wel lang het gevoel hebben op bezoek te zijn. Met een balkon op 9 hoog duurt het ook een tijdje voor ik daar senang mee zou zijn. Er was één enorme badkamer en naast de keuken was nog een toilet maar eigenlijk was dat meer voor de dienstbode om daar op te gaan in geval van nood dan dat het voor normaal gebruik was. Oma vond het een gezegend huis want ze had er 5 kinderen ofzo groot gebracht. Enorme gang met daaraan de verschillende ruime kamers. Badkamer fraai met een soort degelijk jaren zeventig goed onderhouden badkamer gebeuren. Keuken een beetje nou ja die was ook uit de jaren 70 al kon Oma en haar dochter daar prima koffie in maken, denk ik. Ze boden het aan maar geen gebruik van gemaakt verder Giovanna van Remax gezien. Die wilde meteen een video maken om te laten zien dat Remax klaar is voor de rest van de wereld. Ook nog een vaag document getekend, maar dat zag er uit als een soort verslag van de bezichtiging. Volgens haar was dat de normaalste zaak van de wereld. Het pand heeft een schitterend uitzicht over heel Pagani. Nou is dat niet zo veel bijzonders maar je zag ook de Vesuvius en volgens Oma zelfs Sorrento. Maar volgens haar dochter viel dat wel tegen, of zag oma dat alleen zelf.  Tussen de 50 meter naar het station, een duidelijke pre was er nog een soort van huis tuin en keuken gasfabriek achtige toestand. Dat valt dan te ontdekken en werk aan de winkel.Naast 3 grote slaapkamers was er dus die keuken, een eetkamer en een salon. De salon strompelde je meteen naar binnen. Daar kun je dan je je gasten ontvangen zonder dat ze verder ze door het huis hoeft te laten zwalken. De keuken was net te klein om die te betitelen tot woonkeuken. Maar dan zat er een eetkamer achter. Het zag er allemaal keurig, maar met oma smaak uit. Likje ver zou wonderen doen. Zonnig en licht maar geen air-co. De deuren naar balkons etc waren uitgerust met dubbele deuren, en ik weet eigenlijk niet rolluiken. Oma zat denk ik de hele tijd het liefst met een rocking chair naar Sorrento te kijken. Het meubilair dat er stond was van hele goede kwaliteit. Een paar enorme kasten die oma waarschijnlijk niet zou meenemen. Die tegels in de verschillende kamers, perfect gelegd, maar wel een beetje verschilende motiefjes dat weer wel. Allemaal mooi, twee nadelen. Het voelt niet helemaal aan als mij en Pagani. Maar voor een eerste hut krijgt het wel een ruime voldoende. Je kan het laten inpakken voor €162.000 kan ik er ook nog kindertjes gaan maken om de kamers te vullen. 

Verder dan een wandeling gemaakt door Pagani. Daar was vooral heel veel verkeer. Het waren wel aardige kleine straatjes met veel kleine middenstand, bakker slager, kapper en bar. De vage bombombini bar bleek een gewone koffie bar te zijn. Met al dat verkeer zou ik aan gemeente, commune de Pagani voorstellen om een deel autovrij te maken. Maar omdat het ook stroomde van de regen is het de vraag of veel mensen gebruik gemaakt zouden hebben van de mogelijkheid om te flaneren. Ik denk ook dat op een normale dag mensen liever lekker in de auto zitten. Dus misschien valt mijn plan niet in goede aarde, maar meer iets als een pot met planten die je van 9 hoog per ongeluk laat vallen. Zeg maar in duigen. Maar er zijn wel leuke oude kerkjes. Vandaag weer een bezichtiging in Pagani. Maar ook dichterbij in Salerno IJburg. 

Terug in Amsterdam

Paar dagen in Cairo gedaan. Nadat we in Luxor aankwamen hebben we daar nog een beetje rondgescharreld. Mijn darmen waren, het was zaterdag een beetje in de war geraakt. Maar ja ik kreeg een pil van Mariolein en toen ging het weer beter. We hebben er vooral koffie gedronken en naar het museum gekeken. Daarna naar Cairo gevlogen. Onze maten van Egypte.nl kwamen ons steeds netjes halen. De vlucht naar Cairo ging soepel en ook daar stond weer een mannetje op ons te wachten. Deze keer was het eigenlijk een jongen. Hij had ook Chinees gestudeerd. Hij bracht ons naar het Steigerberger Pyramide hotel. We zaten dan ook erg dicht bij de Pyramides. De volgende dag moesten we weer vroeg aan de bak. Op naar het Egyptisch museum. Ze zijn al jaren aan een nieuw museum aan het bouwen. Dat is nog steeds niet af. Het wordt geweten aan de Arabische revolutie. Maar het zou geloof ik vijf jaar geleden al af zijn. Ik weet niet of dat een excuus is. Het oude museum is een stoffig museum maar in een gezellige rond 1900 sfeer. Met vitrines vol meuk verder niet uitgelegd waarom het bijzonder is. Vooral de opgraving van Toetachamon is bijzonder. Het eerste graf dat men in tact heeft aangetroffen. Bijzonder want je ziet hoeveel spulletjes een farao meekrijgt. Dan is hij nog geen bijzondere gast geweest. Dus als je nog groter en belangrijker Farao was dan moet het helemaal immens geweest zijn. Wat ze niet aan de zielige jongen met een klompvoet meegaven. Verder was het verhaal dat men de Farao eerst in pyramides begroef. Maar op een bepaalt moment kwam er iemand op het idee om kelders te maken in de Koningsvallei. Veel minder opvallend maar ja de zaak was uiteindelijk toch leefgeroofd. Ik vind de schilderijen die men laat in de Egyptische geschiedenis heeft gemaakt. Die zijn nu geloof ik te bewonderen in het Allard Pierson. Verder hadden ze in het museum natuurlijk van alles neergezet tot het vol bleek te zijn. Ik vind glaswerk altijd mooi. En verder waren er veel mooie beelden te zien. Ook een hele opgegraven wagen is toch ook bijzonder. Maar ja ze zijn dus druk met het nieuwe museum. Dat gaat dit jaar open zegt men.

Na een rondgang door het museum gingen we weer in het busje, er was een lunch geregeld, en het regende zomaar in Cairo. Na de lunch gingen we naar Piramides. Er was een keus om er in te gaan. Ik heb er over gelezen dat het donker en smalle gangen zijn. Ik dacht ik pas. Volgens mij is het vooral de buitenkant indrukwekkend. M en Opa gingen wel naar binnen. Opa was er bijna ingebleven. Zowel fysiek als psychisch. Hij was ook onder de indruk van dames met grotere heupen. Ik heb het naar binnen gaan overgeslagen. Volgens M heb ik niet veel gemist. In Luxor zijn we in een paar koningsgraven geweest. Daar komen drommen toeristen, die zweten en puffen. Ik denk dat de lucht slecht is voor mensen maar ook voor alle wandschilderingen. Een dilemma van toerisme. Maar het was wel leuk om er rond te lopen. En daarna nog de Sfinx. Er was een noodzaak om voor een soort foto shoot moment met een koetsje of kameel te gaan. Wij kozen maar voor een koetsje. Zielig paardje en jongen met mooie ogen en slechte tanden die hem af en toe een tikje met de zweep gaf. Gelukkig niet zo dat je meteen Partij voor de dieren stemt. Maar ja er werd wel gemompeld op een bepaalt moment zal hier hier ook niet meer mogen.
De laatste dag zijn we met een Uber naar de Mall of Egypt geweest. Mooie lokale winkels, Armani, Chanel, Adidas, Nike, Levi's en Carefour. Na een grote wandeling en een kopje koffie gingen we naar El Ataba een soort van Souk maar dan vooral winkelstraat, na winkelstraat. Nadat we allemaal kleding voor dames bewonderden, veel hoofddoek pakken, maar ook leuke Mariah Carey pakjes waar je All i want for Christmas. Maar zouden die 15% grieks orthodox die pakjes afnemen of zouden ze jaren in de winkel hangen. Je weet het niet. De Uber terug was drama. We kregen een mannetje en dat duurde en duurde, wel 50 minuten 15 minuten en toen had mannetje er geen zin meer in, daarna ging het nog twee keer mis, en de derde reed ons richting het Pyramide hotel. Ging helemaal goed tot hij stopte aan de overkant van de snelweg. M. vertikte het over de weg te rennen. We hebben mannetje er van overtuigd dat hij ons tot de voordeur moest brengen. Heeft hij gedaan, ik heb hem een fooi gegeven was hij later zo bleek blij mee. De tocht terug naar Amsterdam ging soepel. Alleen was onze pickup in de tweede lobby gaan zitten. Lekker suf van Egypte.nl. Maar dat was de enige smet op de organisatie. Op naar de volgende trip.

Laatste dag in Luxor

 We zijn langzaam terug gevaren van Aswan naar Luxor. Eigenlijk is het stroomafwaarts, maar dat weten we allemaal maar matig. We dachten we gaan op Nile cruise en zien het verder wel. Blijkt dat we tal van excursies moesten doen, dan weer hier kijken dan weer daar kijken. Gisteren moesten we de Luxor tempel te bekijken. Meteen naar aankomst. Deze had een uitbreiding gekregen van Ramses II. Zei Mo maar ja je gelooft het allemaal. Verder zagen we dat Alexander de Grote gekroond werd. Die had zoveel op met de Egyptenaren dat hij tot Farao gekroond mocht worden. Over Darius en de Perzen hoor je geen woord, al hebben die hier volgens mij ook gezeten. Die tempels zijn een beetje hetzelfde. Je hebt een heiligdom. Dat was in deze tempel met een Romeinse extra slag gedaan, en dan bouwen ze daarvoor een nieuwe ingang als de nieuwe Farao genoeg tijd en geld heeft. Die Ramses II was heel lang aan de macht en rijk. Die had bedacht om een straat van Sfinxen te maken van 4 kilometer. In een zichtlijn met de volgende tempel. De gemeente heeft nu bedacht dat die straat herbouwd moet worden. Dus ze hebben het hele stuk langs de kade onteigend en alles met de grond gelijk gemaakt. 

Zo het is hier steeds nog 38 graden. In Caïro waar we vandaag heen vliegen zal het een paar graden koeler zijn en ook 's avonds meer afkoelen. Daar moeten we ook weer op pad, naar het oude of nieuwe Egypte museum en de piramides . Gelukkig worden we steeds opgewacht door een mannetje van Egypte.nl zodat we verder niet zo veel hoeven na te denken. 

Onze collega reizigers gingen om 5 uur aantreden om in een ballon te zitten en over de Koningsvallei te ballonvaren. Met mijn hoogte vrees en 5 uur 's morgens waren we niet goed in staat om dat allemaal te ondernemen. Dus zijn we nu nog een beetje aan het wakker worden om straks door Luxor op eigen gezag een kleine wandeling te maken. Maar ook voor ons is het nog vroeg, 8.15. Dus er is nog weinig open. Ik was mijn leesbril kwijt geraakt, M. heeft goed helpen zoeken, zelfs met mijn bril op haar neus om pas een dag later te melden dat ze hem gevonden heeft. Nou zo blijf ik lekker bezig met naar de bar lopen en vragen of ik hem daar heb laten slingeren.  Helaas ging de ballon tocht niet door. Want er stond te veel wind. Ondertussen kregen mijn darmen ook last van winderigheid en heb ik de lunch later overgeslagen. We zagen wel kans om naar het museum te lopen en daarna naar het Wintergarden hotel te gaan. Dat zijn hier allemaal chique hotels met veel, of alleen maar vergane glorie maar wel mooi. In het museum zagen we een mummy die mogelijk van Ramses 1 was, maar ja niemand weet het zeker. Hij was op zolder gevonden bij een museum in Niagara Falls en gekocht voor het museum van Atlanta. Daar had iemand het wetenschappelijk uit elkaar laten trekken en tenslotte aan het museum in Luxor geschonken. Dat is natuurlijk wel lief. Verder natuurlijk veel beelden van de Farao. Ik geloof dat Achnaton ook geliefd was in Luxor, maar ik moet me er echt nog een keer beter in verdiepen. De tweede helft van de middag bestond uit het naar Cairo vliegen. Ja en daar zijn we dus eigenlijk sinds gisteren in de namiddag. 

Vandaag moesten we dan weer naar het Egypte museum. Ze zijn al een tijdje bezig met een nieuw museum bouwen. Mooi is dat we het van hier kunnen zien. Jammer dat het nog niet klaar is. Het wordt wel immens. Ze hebben ondertussen al uit heel Egypte bijzondere dingen verzameld. We kregen door het oude museum een rondleiding. We zagen natuurlijk Nefrite. Of hoe je het schrijft en vooral Toetachamon. Dat was nog niet verscheept naar het nieuwe museum. Ik geloof dat ze een deel van de zaken uit het oude museum er laten staan. Waarschijnlijk beten want ze hebben ook veel zuilen en enorme dingen daar staan. Met een verhuizing zou je jaren bezig zijn. 

 

Laatste dag in Aswan

Gisteren met een faluga een trip gemaakt op de Nijl. Dat is een lokale zeilboot zo'n exemplaar met een stok en een zeil. We hadden heen de wind mee, maar ja als je Nederlander bent dan weet je wat het betekend als je heen de wind mee hebt, dan heb je terug de wind tegen. Dus moesten heen en weer laveren om weer in de haven te komen. We zagen een vlucht flamingo's zomaar heen en weer vliegen en konden genieten van de relatieve stilte die af en toe aanwezig was. Omdat we hier bijna in het oude Nubia zitten worden we ook aangespoord om helemaal in de Nubische cultuur te duiken. Op sommige boten was dan ook een Nubisch dansfeest aan de gang. Beuken op trommels een beetje roepen en een rondje springen. Nou ja eigenlijk alles wat je al als toerist hebt willen doen. We gaan dan ook vanavond vol voor het Nubische feest. Als M. tenminste op tijd mijn pakje klaar legt. Het is de bedoeling dat je hier een tocht in een koetsje maakt voortgetrokken door een zielig paardje. De aanbieding is dan om naar de Souk te gaan. En nog wat andere mooie dingen te zien. Ook als je relatief weinig zin hebt om gebruik te maken van die service dan blijft men gezellig naast je rijden met koetsje en al. Je voelt je bijna als in die mooiste maandverband reclame ooit waar een dame de fietstaxi overneemt. Precies dat gevoel je loopt een soort briesend no my friend te roepen naar het paardje dat eigenlijk ook een beetje wil briezen. Maar we gingen gewoon dapper doorlopen. Een andere leuke en goed werkende tip is net doen of je de kok bent. We liepen door een soort plantsoen. Komt er een dikke meneer achter ons aan, een beetje van het model ik ben de chef. Hij zegt ik ben de kok van jullie boot, zal ik jullie naar de markt brengen. We lopen een paar meter met de beste man op. Maar ineens zegt er een stemmentje in mijn hoofd is dit ook weer niet een manier om een arme toerist geld uit de zak te kloppen, eigenlijk rijke toerist, ok. Dus hij dringt wat aan loopt in gezwinde pas vooruit. Als ik zeg dat we toch een andere kant op gaan. houdt hij op met zijn stevige pas. Even later zie ik dat hij terugloopt richting boot. Die arme man hij was natuurlijk echt onze kok en en helemaal niet uit op geld, hij was gewoon zijn boodschappenlijst vergeten. Die andere hollanders hadden ook ervaring met de chef, en vandaag kwamen we ze tegen. Waren ze zelfs twee chefkoks tegengekomen van de boot. Het is wat met al die koks. Je krijgt toch beelden door van de Arabische chef, besmilla, besmilla. 
We zijn ook weer via de markt gewandeld. Eerst is er een gedeelte met de mooist spullen die een toerist kan kopen en daarna veranderd het in een mooie dagmarkt met blikken keukenspullen die ik echt nodig heb. Halve schapen waar je een stukje uit kan kiezen en hele grote bloemkolen. Maar ja het is hier ook vruchtbare grond, waardoor bloemkolen heel groot kunnen worden. Terwijl er vrouwen toch veel in burka, of nikaaf staan te bakkeleien over het mooiste stuk je kip. Verder op zie je dan weer kippen hun best doen in een krat om nog iets bijzonders te maken van de laatste dag van hun leven. Maar weer verderop zagen we gewoon een haan parmantig rondstappen zonder zich bewust te zijn dat je ook als haan net zo makkelijk in de soep kan belanden. We hadden als doel om het Nubisch Museum te zien. Omdat het Nassar meer half het gebied van de Nubiers onder water heeft gezet is hun cultuur geëerd met een museum. Dat de hele geschiedenis van hun beschrijft. Van de grotwoningen tot de moderne tijd van de Moslims. Het begon dus met grottekeningen in een nagebouwde grot. Daarna kwamen de eerste vaasjes etc te voorschijn. Daarna natuurlijk de Egyptisch/ Nubische geschiedenis. Daarna de relatie met de oude grieken, Romeinen, de Byzantijse periode en tenslotte de Moslims. Nou volgens mij is de conclusie dat Nubiers een integraal onderdeel zijn van de beschaving van Egypte. Ze zullen voor gelopen hebben, achtergelopen, maar altijd in de min of meer hetzelfde pad als geheel Egypte. Ik begrijp  uit de gids dat ze er relatief lang over  gedaan hebben om Moslim te worden. Verder zitten ze maar een paar weken caravanen van de  Arabische golf waardoor en veel uitwisselingen waren met India en China. Een boeivol volkje. 

Aan de overkant van de Nijl was er steeds een stukje met zo te zien wat graven verlicht dat blijkt de site van Qubbot El-Hawa te zijn. Bij veel blog lezers gaat er natuurlijk een aha op. Inderdaad Qubbod El Hawa. Samen met de universiteit van Jaen is er de laatste jaren veel onderzoek gedaan en zijn er tal van graven mummies en andere mooie zaken blootgelegd. Een kleine expositie in het museum was dan ook niet meer dan terecht. Een paar best mooie mummies konden we bekijken. Ik ben natuurlijk geen mummie kenner en dit waren de eerste in Egypte dus ik vond ze meteen mooi. 

Er is nog een beetje paniek over of wel allemaal aan boord zijn want we varen zo weg. 

Een tijdje later en we zijn lekker onderweg. Er was net wat we aan aan boord high tea noemen. Maar omdat ik een siesta had gedaan had ik een kopje koffie genomen om weer een beetje wakker te worden. Nu is de avond net gevallen, het is kwart over vijf in de lokale tijd. 

Ik lees een dik boek over de Nijl, nu over de waterpolitiek en Soedan. Ik heb net gelezen hoe de president in de jaren 80 van de vorige eeuw alle alcohol liet vernietigen in zijn land. Goed bezig meneer Numeri. Ofzo al die namen in de geschiedenis. We zijn alweer ingechecked voor de vlucht terug naar Cairo maar dat kan 48 van te voren. Ook weer geregeld. 

Sunset op de Nile

Sailing 

Een pas opgegraven Mummy

En nog één

En nog meer zaken uit de opgraving. Ja sorry ik heb niet alle bordjes goed gelezen. 

Kijk zo zou het er recent aan toegaan in een Nubisch klasje 

En dit is dan weer byzantijns de aards engel Michael in gevecht met de draak. Michel wint. 

Eh dit is de godin van de rechtvaardigheid. Ze giet een kruikje water van de Nijl leeg, de rest van het bordje ben ik vergeten. 

Dit ben ik, wel duidelijk dat er een contrast is met mij en Nubier. 

Ach een ezel met pauze 

En dan voor het laatst aan land in Aswan. Dit is niet onze boot we moesten er doorheen om in onze boot te komen die weer tussen een derde boot in lag, dus weinig overzicht van de boot.