Laatste dag in Napels

 Wat zal ik zeggen over vandaag. Ik denk dat het een pikante dag was. Maar daar moeten jullie mij in prive maar eens meer details over vragen. 

Gisteren heb ik rond gehobbeld met collega N en haar dochter en vriend. Met een baby in Napels het is wel een uitdaging met al die hobbelende straten. Al het verkeer dat van overal en nergens komt. Ze waren eerst al een tijd bezig geweest met uberhaubt in een parkeergarage te komen google wees hun alle kanten op. Dwars door de Spaanse wijk en weet ik veel wat allemaal. We hebben vervolgens een beetje door het centrum gewandeld. Gegeten bij Pizza 22 een spritz gedronken op het Piazza Bellini en nog ergens een pizza gegeten. Ze zaten ergens in een hut achter Benevento dus voor hun was het nog wel even een toertje terug. De kleine Lucy kon dan natuurlijk lekker ronken met het geluid van de auto als inspiratie. Ik heb ze een beetje verteld over de geschiedenis van Napels, over de oude Grieken, Romeinen en Noormannen en de Spanjaarden. Je zou bijna denken dat er geen Napolitaan aan te pas komt. Gelukkig is er de Heilige nog. Oh ik heb een Negroamoro die is erg lekker. Hij heet verder Litaimarici. Nou ik weet ook niet wat dat betekend. Ik heb gisteren maar een paar kerken met hun bezocht, ondermeer de dom. Je moet tegenwoordig betalen om naar de spullen van San Gennaro te kijken. Ik vind het maar afleggerij. Verder wezen ze mij op dat de Banca di Roma op de Toledo aan het verbouwen is. Dat was mij ook opgevallen, maar ze gaan er een museum in maken. Echt een modern museum zoals we kennen in Amsterdam. Mooi restaurant, mooie louche bar, goede kaart dat soort dingen. Gaat spectaculair worden denk ik. Oh gelukkig hebben ze ook nog de kunst die ze van het bank gebouw daarnaast en misschien nog uit andere plekken gaan halen. Zodat het museum wel meteen start met een Caravaggio en veel werk van Gaspare van Wittel. Ik denk dat het wel leuk kan gaan worden. Dus misschien moet ik nog een keer terug naar Napels. Ik ben wel benieuwd hoe lang ze er over gaan doen om de bank te verbouwen. Na Rijksmuseum kijk je natuurlijk niet op een jaar of 10 meer of minder. Gelukkig was het Stedelijk sneller klaar. En hier houden ze er ook wel van om hun tijd te nemen. 

Voor vandaag stonden er vooral boodschapjes doen op het programma. Schoenen mogelijk een winterjas en straks voor het laatst eten bij de dakduif. Het is allemaal gelukt. Ik zit nog in dubio maar eigenlijk niet over 1 of 2 paar schoenen. Het blijft bij 1 paar. Het moet ook allemaal niet gekker worden. Ik heb hier de hele tijd op de wandelschoenen van de Declaton hoe schrijf je het rondgelopen. Dat zijn wandelschoenen, ik kreeg wel een appelflauwte toen ik achter een oud iemand, dus iemand van mijn leeftijd liep met zelfde schoenen. Zijn vrouw, hij wel hetro had een variant aan met roze elementen. Ah net werd ik bijna overreden door een lid van de lhgbTi-+. Ik heb de T expres groot gemaakt. Er kon ook nog een S bij voor siliconen. Het zag er fraai uit, maar ik heb ook wel eens van dat soort mensen gezien die later klaagden dat als je te goedkope bips neemt van siliconen dat je ineens dikke knieën krijgt. Ja en mensen van de T ik hoorde dat siliconen vroeg of laat altijd gaan lekken. Nu kun je hopen op laat, na 80 jaar, maar als een T te laat komt is dat vaak weer geen 80 jaar. Dus laat kan ook korter dan 80 jaar zijn, maar welke T leest dit. 

Jammer. 

Maar de boodschapjes is gelukt. 

Klagen altijd maar klagen

 Ik was woensdag vol ambitie onderweg gegaan naar Capodimonte. Tegenwoordig wandel ik daar heen je kan een leuke wandeling maken door Sanita. Een beetje op het marktje kijken en een beetje struinen dan met de lift een stuk naar boven en dan weer verder. Ik vroeg mij nadat ik de lift had genomen en daarboven een koffie had gedronken of woensdag misschien niet de perfecte dag zou zijn voor het museum om dicht te zijn. Het breekt immers zo lekker de week, woensdag vrij of een beetje de kans om met schilderijen en beelden te slepen. Inderdaad ze bleken woensdag dicht. Ik was nog niet aan het zware deel van het naar boven klimmen begonnen, dus ben ik maar terug gelopen naar zeg maar het centrum. Tegenover het nationaal museum werd ik verleid om in de kerk van Maria van Constantinopel te gaan. Daar bleken ze zowaar een beeld van de heilige Sebastiaan op het altaar te hebben staan. Dat schept een beetje vrolijkheid. Daarna de Toledo afgewinkeld. Maar ik weet het niet, ik was niet heel erg geïnspireerd. Misschien omdat een deel van de kleertjes van vorig jaar nog gewoon in de kast hangen. En met dat thuis werken, je kan toch net wat makkelijker kleding aan. Dus ja natuurlijk heb ik wat gekocht, maar ik kan niet zeg maar tot februari iedere dag in iets nieuws verschijnen. Zelfs niet met één sok ofzo. Maar het was wel genoegelijk. Dat gaf mij natuurlijk gisteren, als in donderdag wel een soort van noodzaak om de klim naar Capodimonte wel te maken. Het viel allemaal reuze mee. De klim alleen het oversteken van een paar snelwegen is lastig. Het lijkt te helpen dat ze er verkeerslichten maken. Maar ja als het voetgangerslicht na best lang wachten op groen springt moeten er eerst nog een paar honderd auto's langs die vaak meer rechten hebben en je nog net niet doodrijden. Raar want in de stad kun je vrij goed op drukke plekken dwars door het verkeer, maar iets buiten het centrum is het minder. 
Capodimonte is een oud jachtpaleis van een koning van Napels. Het was 100 jaar na zijn dood een beetje af. Op een bepaalt moment was er een Farnese paus en zijn nazaten moesten naar Napels. Ze hebben een enorme kunstcollectie meegesleept en dat is één van de basis onderdelen van zowel Capodimonte als het archeologische museum. In Capodimonte hangt de zeg maar voor 1600 moderne kunst. De paus is zelf een paar keer geschilderd door Titaan. Ik moet zeggen mooier dan die Maria Magdelena die we ook vaak van Titaan zien. Verder hebben ze ondermeer Raphael en Van Oostzanen in hun collectie. Van Oostzanen is de eerste Amsterdamse grootmeester. Maar ja hij is nog wel bezig met katholieke schilderijen, zo rond 1500 dus ik denk dat veel de beeldenstorm niet heeft overleefd. Gelukkig hangt er een werk van hem in Napels. Het is zoiets als de aanbidding van Jezus. Hij was ook slimme koopman die van Oostzanen, hij hield altijd plek over voor degenen die een schilderij kochten, die hoofden plakte hij er dan later in. Zo slim opdrachtgever en hele familie blij en hij ook. 

Verder hangt er een Caravaggio de afranseling van Jezus. Ik vind het een mooi schilderij. Een Jezus krijgt er van een paar mannen flink van langs. Ten opzichte van tijdgenoten is het onwaarschijnlijk realistisch en het licht dat van alle kanten komt aanzetten geeft Jezus een mooi uitgelicht lichaam. Het is voor een kerk hier geschilderd en heeft er tot 1972 gewoon in die kerk gehangen nu hangt daar een kopie en hangt het werk zelf in het museum. Nou is er ook één waarschijnlijk door de mafia uit een kerk uit Palermo gestolen dus het is wel goed dat deze iets meer achter slot en grendel zit. Verder is er veel werk van Mathias Stom. Ik vind het niet allemaal meesterwerken, maar zoals ze het zeiden in het museum als de beste man naar Sicilie gaat worden zijn werken steeds grotesker. Ik vind ze dan ook zeg maar toch iets minder van de Leidse fijnschilders. Ook in het museum, nog steeds een overzichtstentoonstelling van Calatrava. De beroemde bruggenbouwer die zelfs een brug heeft gebouwd die Hoofd en Dorp voor eeuwig aan  elkaar verbinden tot Hoofddorp. Het museum is voor een deel ook de koninklijke appartementen. Dat is altijd een beetje stoffig gebeuren met koninklijke stoelen, lampen en wat je allemaal verder nodig hebt als koning als je een feest geeft balzaal en zo. Nu hebben ze bedacht om daar allemaal poppen in te zetten zodat het net lijkt of de hele bende in gebruik is. Dus overal zie je poppen op de koninklijke bank hangen of een koninklijk orkest in de balzaal. Het spreekt erg tot de verbeelding. Ik moet zeggen dat de gemiddelde museum bezoeker zich liever vergaapt aan poppen op de koninklijke sofa dan aan de halfnaakte Jezus van Caravaggio. Laat staan het werk van Oostzanen of Mathias Stom die nog wel uit Amersfoort komt. Ook de brug van Hoofddorp kon (ik snap het niet) op minder belangstelling rekenen. 

Ik eet natuurlijk graag bij de Grijze dakduif. Ooit lang geleden zo in 1997 ging ik et C naar Napels en zochten we een restaurant, er zat een oma op een stoel voor een restaurant die zei dat we naar binnen moesten omdat je daar goed kon eten. Omdat we verder ook niks zagen wij naar binnen. Binnen was haar dochter een dame met lang grijs haar die door C meteen Grijze dakduif werd genoemd de scepter. Sindsdien ga ik er bijna altijd wel eten. De oma is al lang overleden en haar dochter is vijf jaar jonger dan Sophia Loren dus ook niet piep jong meer. Want hebben we net niet gevierd dat Sophia 87 is geworden. Nu loopt ze heel kreupel en vraag je je af hoe lang gaat het nog goed. Ok haar man sloft nog lekker rond en samen klaren ze het net. Maar nu blijkt er ineens een kleinzoon te zijn. Ik vroeg ben jij de toekomst van het restaurant, hij zei ik hoop het. Het  is in ieder geval voorzover je dat kan zien met mondkapje een charmante jongen die de bediening doet en alles wat oma niet meer kan overneemt. Waarbij gezegd moet worden dat oma nog niet denkt aan stoppen. Ik heb haar vergeleken met die andere oma die ook maar niet van ophouden weet Elizabeth, en ze vond ook dat ze al behoorlijk aan het krimpen was. 

Calatrava op zoek naar inspiratie voor een brug

Inspiratie gevonden

Artemisia Gentileschi; Vrouw en Macht

De Caravaggio van het museum 

Piove siempre come piove

 Tijd om eens aan Jovanotti te denken. Aan zijn grote hit, Piove, regen...... Want vandaag komt het flink met bakken uit de hemel. Ik hoorde in het nieuws zelfs dat er sprake was van een code Rosso. Ik weet niet wat dat betekend, maar ze zeiden op het internet als je wilde gaan huppelen dat je dan beter eerst het weer kon checken. Nou had ik een beetje bedacht dat ik wel naar Benevento wilde. Dat ligt mooi aan de Via Appia, de A1 van het Romeinse Rijk. Trajanus heeft er een mooi gedenkboog voor zichzelf laten bouwen. En er was een heuse Isis cultus, zo midden in de Romeinse tijd. Het was alleen wel twee uur met de bus. Maar ik dacht als het toch met bakken naar beneden komt kan ik misschien ook wel in de bus zitten. Ik had gisteren, nog voordat ik wist dat het ging regenen al mij verdiept in bussen naar Benevento. Die gingen eerst naast het hotel. Maar dat blijkt afgeschaft. Toen kreeg ik een briljant idee ik ging naar de tourist information in het station. Die tourist information ik weet niet waarom ze het hier hebben ze weten echt nooit iets dat ik wil weten. Misschien wil ik rare dingen weten, maar een bus naar Benevento. De tourist information zat achter een soort informatie stand met fotos van mooi Campania. Zo werd je aangeraden om naar Benevento te gaat. Eh ik zou zeggen zie je wel. Maar naast het station, dat wist ze nog wel was een busstation en daar wisten ze vast meer. Inderdaad een aardige meneer printte de timetable uit en ik heb er kaartjes gekocht. Zonder vaste datum. Dat kwam dus vanmorgen mooi uit. Ik was een beetje wakker geworden van het onweer dus vroeg van de partij. Vervolgens twee uur in de bus. Tja nou ja het was wel een aardige rit. 

Ah nou hier is die boog van Trajanus. Hij staat daar midden in het dorp te staan. De eerste foto is trouwens van hun Santa Sofia kerk. Dat is het belangrijkste bouwwerk wat er nog over is van de Lombarden, die waren dan ergens in de Middeleeuwen hun ding aan het doen. Wat waarschijnlijk niet alleen bestond uit Psalmen zingen. 

Ik dacht laat ik eens wat veel voorkomende symbolen uit de katholieke kunst voorbij laten komen zodat jullie wellicht in de toekomst ook zelf eens een heilige in het wild op een schilderij kunnen herkennen.

Er is natuurlijk het beetje trieste verhaal, nou zijn eigenlijk de meeste van die verhalen triest. Er zijn maar weinig heiligen die een soort van vrolijk aan hun einde komen. 

Johannes de Doper 

Het verhaal van Johannes de Doper. Hij is er bij als Jezus geboren wordt, of heel erg in de buurt. Soms zie je ze zelfs nou ja bijna als een verliefd setje op afbeeldingen. Maar ja als hij groter wordt dan moet hij natuurlijk iets tragisch krijgen. Hij komt ik weet ook niet precies hoe maar hij zit gevangen. En Salome die mag als ze mooi genoeg heeft gedanst voor Herodes een wens doen. Salome die vraagt aan haar moeder, goh Ma wat hebben we nog nodig. Nou hadden ze daar waarschijnlijk al veel. Zo van e-bike, golfclubs, een leuke Tesla etc. Maar ja 1 ding ontbrak nog, het hoofd van de Johannes de Doper. Nou je kan begrijpen, dat was een soort Salome dans voor je leven. Dus die danst er op los, en Herodes vindt het ook nog eens leuk. Dus een man een man, een woord een woord. Ze krijgt het hoofd. Trouwens het geeft wel mooie kunst, dit moment. We zien het ook bijvoorbeeld bij Caravaggio en ook Armesitia is dol op dit moment. Nou heeft die wat tegen mannen dus. Je hebt natuurlijk ook de jonge Johannes. Eh tja en je hebt ook nog het bord, de zogenaamde Johannes schaal waarop Salome mee naar haar moeder gaat. Wat die moeder er vervolgens mee doet. Ik weet het eigenlijk niet. Oscar Wilde heeft er een toneelstuk over geschreven en de ex van Rudolf Valentino Alla Nazimova heeft er in 1923 een film van gemaakt. Die trouwens zo wil het verhaal een cast had van alleen maar leden van de LHBTI+ gemeenschap al weet ik niet of ze toen al al die letters hadden. In ieder geval was Alla van de damesliefde. Rudolf snoepte geloof ik ook van meerdere walletjes. 

Lucia 

Lucia is de heilige van Siracusa. Ik weet eigenlijk niet zo veel van haar. Maar haar ogen worden uitgestoken ofzo. Het is bij Lucia altijd zoeken waar haar ogen zijn. Soms denk je he een heilige met spiegeleieren, oeps het zijn haar ogen. Vandaag in het museum waren ze in het boek gevallen. 

Abraham en Isaac 

Nou voor mensen die wat bijbelvast zijn dat is wel een favoriet thema ook. Abraham had natuurlijk veel moeite om een kind te krijgen. Nou ja Sarah nog meer toen ze weet ik niet hoe oud al waren kwam er uiteindelijk een leuke zoon Isaac. Maar god houdt natuurlijk wel van een beproeving hier en een beproeving daar. Dus die gaat Abraham testen en zegt je moet je zoon aan mij offeren. Dus hij neemt Isaac mee naar een berg ofzo. Haalt een lekker mes tevoorschijn. En wil Isaac de keel doorsnijden. Juist op dat moment komt er een engel uit de wolken. Die grijpt die hand van Abraham en houdt hem tegen. God is ineens op het idee gekomen dat een schaap of bokje ook een leuk offer is. Arm bokje. Maar ja Abraham is wel getest op zijn geloof. Nou voor de liefhebbers Caravaggio (Florence) en Rembrandt (Hermitage) hebben het geschilderd. Hier zie je de hele toestand. Inclusief het bokje dat straks naar onze lieve heer gaat. 

Bartholomeus 

Dat is een apostel. Hij is volgens de legende helemaal naar Bombay gegaan om het woord gods te verkondigen en naar Armenie. Dat is natuurlijk dichter bij Jeruzalem. Volgens wikipedia is hij in Albanopolus gevild. Dat is ook meteen waarop we hem vaak afgebeeld zien. Zijn schedel schijnt in Frankfurt te zijn maar ook in Benevento zijn ze blij met een aantal relikwieën van de Heilige. Ik vind zelf de meest iconische afbeelding van de Heilige in de Sixtijnse kapel waarin je iemand een soort vuilniszak met een tekening van een mens er op. Dat is de heilige die zijn eigen vel vasthoudt. Er is ook een mooi schilderij van RIbera (het Spanjaardje) waarop we een heilige zien, die een beetje vuurrood is, maar dat blijkt de gevilde heilige te zijn met wederom het vel over zijn schouders. In de kerk van Benevento was er ook een informatief schilderij met de heilige die gevild werd. 

Wat een gezelligheid. Ik eindig maar hiermee De madonna van de vrede :)

  

Castellmare di Stabia

 Ik was een beetje op aanraden van meneer B&B naar Castellmare di Stabia. Dat ligt helemaal onder aan de baai van Napels, als je al bijna denkt dat je in Sorrento bent. Het is bekend vanwege zijn termen en het was in de oudheid ook al een leuke plek. Ze hebben er niet zoals in Pompeii veel moeite gedaan met opgravingen. Maar is een enorme villa van 1.100 m2 al in de tijd van de Bourbons dat was in 1750 blootgelegd. Ze hebben de mooiste fresco's uit de muurgehakt en naar Napels gebracht. Daar is inderdaad een heel mooi fresco van een soort Flora of de lente, of zoiets dat mij al jaren tot de verbeelding spreekt. Ik was er ooit een keer met Michel maar toen kwam het of met bakken naar beneden, of ik weet het niet. Maar de machinist zei tegen ons kom anders weer mee terug naar eh ergens dat hebben we toen gedaan en we zijn het station dus toen niet af geweest. Volgens mister B&B was het bij het station. Dat viel een half uurtje verder dan dichtbij. Ik moest door een soort niemandsland banen. Gelukkig was er een stoep. Er reden een paar enorme trucks voorbij. Maar uiteindelijk was het aan een landweggetje achter een fruitstal waar twee mensen verveeld de hele dag doorbrachten. Inderdaad een enorme villa. Er was een zwembad, ze hadden eigen termen. Nou alles er op en er aan. Dan te bedenken dat het 79 na christus is vernietigd, of voor een groot deel. Maar ook met de aardbeving van 1980 was er het nodige beschadigd geraakt. Dat met het zo maar weghakken van alles wat vast zat in 1750 had de villa het één en ander geleden. Maar het was nog steeds enorm en indrukwekkend. Er was nog een bus met Italiaanse toeristen. Daar kijk ik sinds Pane en Tulipane altijd een beetje anders na. Daar raakt de hoofdrolspeelster haar ring in het toilet. Toestanden, maar ze mist de bus, en mist daarmee haar eigen leven en begint een nieuw leven. Zo kan het gaan in het Italiaanse leven. Ik moest weer terug naar het station. Dat gaf nog even wat zoeken. Er waren ook allerlei dingen met de trein. Naar Castellmare reden in ieder geval geen treinen en moest men met een busje. Maar ik geloof dat dat normaal was. Verder reed de trein naar Napels ook al niet en moesten mensen verder met de bus. Dat gaf grote stress bij een meneer achter mij op de heen weg. Hij schreeuwde zo hard en veel dat ik even bang werd dat eh nou ik weet het niet. Zijn dame hield in ieder geval wijselijk haar mond en had daar al 40 jaar ervaring mee. Een zoon probeerde hem nog tot bedaren te brengen. Ik weet niet of het gelukt is. Vooral de fresco's of wat er nog van zat was indrukwekkend. Ook het feit dat het een Villa was die uitkeek over zee en waar het waarschijnlijk voor de eigenaar, beetje zwemmen beetje eten etc goed vertoeven geweest moet zijn maakte veel indruk. 

Gisteren was ik in Salerno gebleven. Velen weten van mijn tik met Heiligen. Nou is Salerno de stad van de heilige Matheus, een heuse apostel dat is zeg maar een hele goede. Wie van die apostelen kennen we zo nog meer. Jacob, nou die is nog steeds een trekpleister met zijn botten en toestanden in Santiago de Compostello, nog dagelijks vertrekken er pelgrims, al dan niet vroom naar Spanje. Of Petrus, nou ja die heeft de hele Sint Pieter op zijn buik. Marcus, die de heilige Teodorus van Venetië van zijn voetstuk heeft gestoten. Het zijn echter natuurlijk niet alleen heiligen waar je beter van kan worden. Er zijn ook zaken die een rol hebben gespeeld in de bijbel of in het leven van een heilige. Denk aan de Heilige Helena die het heilige kruis wist veilig te stellen. Of de lijkwade van Turijn. Nou is er nog een ding dat mij erg tot de verbeelding spreek en dat is het geboortehuis van Maria. Dat is namelijk door engelen zo heeft men lang gedacht uit het beloofde land naar Loreto gebracht. Later bleek dit een spraak verwarring en is het net als Sint Marco, of Sint Nicolaas in het kader van Kruistochten naar Italië gekomen. Ik vind persoonlijk het verhaal van de engelen beter. In het museum van Salerno is een mooi fresco waar je kan zien hoe de engelen in de weer zijn met het huis. 

Het schiet al weer op in Salerno. Ik weet niet waarom de Google Salerno niet kent. Tja ik heb drie keer bij Mamma Rosa gegeten. Je kan daar een menu krijgen voor de noeste arbeider voor 12 euro. Een beetje wijn er bij en het is 14 euro. Je kan kiezen uit een aantal primo's secondo groente en je krijgt ook nog fruit of een toetje. Ik vind het een heel goede deal en ze lijken ook nog blij mij er te zien. Dat zal wel meevallen maar toch. Maar vanavond ga ik maar eens voor de pizza. Ik was ook een avond bij Lia eten, maar daar ging het gesprek alleen in het Italiaans en dat is voor mij toch wel een beetje veel. Maar het ging heel veel over eten. Er was een dame die kwam heel laat en wilde vervolgens geen primo eten, een reepje vlees en geen toetje. Nou ja het is natuurlijk altijd wel goedkoop om zo iemand er bij te hebben. Ik geloof ook dat ze nauwelijks dronk. Er was een lesbisch echtpaar. De ene dame was geloof ik ook altijd bezig om pasta zonder zetmeel, vet en eiwitten te maken en die andere die liet het zich allemaal goed smaken. Ik vind het te ingewikkeld om een goede appeltaart te maken zonder boter en suiker. Of een appel en dat is ook lekker of een appeltaart met alles er op en er aan. Oh tenzij je allergisch bent dan wil ik er nog over nadenken. Verder ging het geloof ik ook veel over homo en lesbo en dat soort relaties. Nou had ik net een filmpje gezien uit 2007 over de moeizame strijd van het homohuwelijk in Italië en weet ik nog van 2015 ofzo dat er ook overal grote borden stonden van de beweging voor het gezin en zo en over hoe ze tegen het homohuwelijk waren. Ze maar de Mona Keizers van deze wereld op de bres voor het gewone gezonde huwelijk. Wat dan dan ook mogen betekend voor de Mona's van deze wereld. Die nichten die die film in 2007 maakte liepen nog al geschokt rond in de demonstraties tegen het homohuwelijk. Ze interviewen mensen in het parlement een minister en dat soort types, die gaan de zaak bestuderen. Zeggen rapporten toe en hopen dat alles in de loop van de tijd wordt vergeten. Dat blijken ze dan ook in Italië bijna 10 jaar te kunnen volhouden. De paus trekt hier nog goed aan touwtjes. 

Salerno en Debby

Ik zou me moeten verantwoorden waarom ik al zoveel jaar achter elkaar naar Salerno ga. Maar ach waarom zou ik. Aan wie ben ik die verantwoording schuldig. Nou ja misschien aan mijn kind. Ik kreeg een bericht op de werk telefoon, Mam ik heb een nieuw nummer het oude nummer kun je weggooien. Ik ben blij met dat soort berichten, je zal maar altijd het oude nummer bewaren. Dus ik heb terug bericht, dank voor de boodschap, en wanneer ben je jarig. Heb ik eindelijk een kind mag ik toch op zijn minst weten wanneer het jarig is. Ik zag dat de boodschappen gelezen waren, en heb nog een bericht gestuurd, dat heb ik weer een kind zonder humor Ik denk dat er ergens iemand in de war is. Maar een sorry verkeerd nummer had ik wel netjes gevonden. Vroeger had ik dat vaker met de werk telefoon. Kreeg ik berichten als Gall & Gall we komen nu bezorgen. Hoi Johan en de kinderen pikken je zo op. Toestanden allemaal zeker als je van niets weet. Nou dit blog is dus een beetje voor mijn kind. Waarbij ik het jammer vind dat je moeder niet eens een lolletje gunt maar waarvan akte. Omdat ik je geblokkeerd heb maak je verder ook geen aanspraak op eventuele nalatenschap, tenzij je met humor kunt aantonen dat ik je moeder ben. Succes 

Maar Salerno dus. Men is bezig met een parkeergarage aan het graven midden in de Boulevard, men beloofd dat het allemaal beter en mooier gaat worden. Tja ik weet het nog niet. Verder aan het eind van de Boulevard waar eerst het Jolly Hotel was en gay cruising is een enorme uitbreiding van de boulevard gemaakt. Ik weet niet precies hoe je het zou moeten noemen maar een het is enorm. Je kan er zo kijken naar het haven gebouw van Zadi Hadi, ofzo moderne architectuur van hier tot in ieder geval Iran. Ik ging er naar kijken maar toen lag er net een cruiseschip achter tja alles is dan toch minder. En de dag daarop een kleintje met moderne vormen. Ook dan komt moderne architectuur niet helemaal tot zijn recht. Maar het is wel goed voor de stappenteller om de boulevard helemaal af te lopen. Gisteren heb ik niet zoveel bijzonders gedaan. Geluncht bij Mama Rosa. Ze kennen me nog. Vandaag maar weer, maar ik wilde ook naar Pompeij dus moest ik maar een beetje een strak schema aanhouden en zat ik om 8,30 ofzo al in de trein en was ik op tijd weer terug voor de lunch. Pompeij ja het schijnt dat er een nieuwe directeur is, een dame en dat die gaat voor verbetering van de site. Op de een of andere manier heb ik het idee dat het werk en vind ik het leuker dan tig jaar geleden. Het lijkt nu of er mensen voor de site werken die er ook echt van houden. Maar ja het kan ook verbeelding zijn. In ieder geval was ik in een paar huizen die ik volgens mij nog nooit eerder had gezien. Schitterende fresco/s en alles mooi mooi. Door corona moesten we ééń richtingverkeer aanhouden. Dat is nog wel moeilijk, maar het ging toch uiteindelijk redelijk. Al moet ik dan wel voor mezelf spreken. Ik blijf het mooi vinden, het lijkt toch wel of ik steeds andere dingen zie. Maar ja het is immens dus valt er ook genoeg te zien. In de Palestra is een expositie gemaakt eerst van eten, linzen met olie en dat soort dingen dan fresco's en dingen die met name de dame mooi maken. Spiegels (check), olietjes, kraaltjes kettingen sieraden. Ik vond het mooi en met liefde gedaan. Ik moest natuurlijk mijn Green Carttt laten zien. Er was zelfs een hele Teststraat ingericht. Maar daar hoefde ik gelukkig niet door heen. Ik vond het wel druk. Maar dat was vooral op bepaalde plekken. Met name het forum daar wilde iedereen net als in de oude tijd naar toe. Ik heb het een beetje overgeslagen. Blij met die villas die ik nog niet eerder gezien had. En belangrijkste ik was op tijd voor de lunch bij Mama Rosa. Daar eet je geloof ik voor 12 euro een menu. Maar ik neem er ook nog een mezzo litro vino bianco bij waardoor het iets duurder wordt, nou ja 14 euro. Ik kan er over naar huis schrijven. Eh geloof ik.........

Oh ja de titel is Debby nou dat komt natuurlijk door dat RTL programma over die dame die een man wil en al een B&B heeft. Daardoor komen er ineens hele volkstammen Nederlanders deze kant op. Die willen natuurlijk allemaal naar aanleiding van RTL ook wel eens dit stuk van de wereld ontdekken. Tja eh en ik maar denken dat Margriet de leuke plekjes voor de gewone man aan het ontdekken was. Maar RTL draagt daar dus nu ook een steentje aan bij. Ik heb die hitsige Debby op zoek naar een man nog niet gezien. Ze woont of zit in een Palazzo met allerlei toeters en bellen, waardoor je natuurlijk moet oppassen de monumentale status van een pand niet te veranderen door bijvoorbeeld een sling op te hangen. Nou ja dat soort dingen. Arme Debby en ik geloof uit een stukje dat die jongens het beter met elkaar konden vinden dan met Debby. Tja dat krijg je als je geen sling mag op hangen. 

Laatste keer Rome

 Ik heb natuurlijk veel geschreven over Caravaggio maar de beste man heeft uiteindelijk hier maar een paar jaar gewoond. Dus de stad moet meer hebben. Ik heb een vrij ruime kamer in een bed and breakfast. Daarvoor moet ik wel naar Don Nino een bar op de hoek van de straat. Het valt te overzien. Ik krijg daar net iets meer dan koffie en een croissant. Namelijk ook nog een broodje en een jus. Dus daarmee kan ik de paden wel op, de lanen in. Ik dacht dat ik het wel zonder airco kon. Maar het blijft hier 's nachts wel warm. Hoewel ik een balkon heb en deuren daar naar toe is er weinig wind die naar binnen waait. Waarbij weinig eigenlijk niets is. Dus na een paar nachten badend in het zweet wakker geworden te zijn knalde ik de laatste twee dagen toch maar de airco aan. Ik heb relatief weinig meegekregen van de oudheid. Ik heb naar wat beelden staan kijken en een paar oude muurtjes bekeken maar structureel heb ik er niets van meegekregen. Al zit ik dus net buiten de oude stadsmuur, waar ik wel voortdurend tegen aan kijk. Verder is het lokale marktje uitgerust met een beeldhouw werk van de Wolf. Dus ook dat krijg ik gratis mee. Ik heb alleen drie paar sokken gekocht. Ik had van die sokken aan die alleen mijn voet een beetje bedekten, die waren na het wandelen naar de ontbijt hut al helemaal door mijn schoen geschoven. Ik dacht die mogen nu weg en vervangen worden. Dus dat maar gedaan. Ik heb alles wandelend gedaan. Ik moest daarvoor vaak over de XX September wandelen. Dan kon ik kiezen dicht langs het forum of het Quirinaal. Ik koos meestal voor de laatste. Dan nog even door kuieren en je staat op de Via del Corso nou ja vanaf daar heb je uitzicht op de typemachine en nog veel meer schoons wat Rome heeft te bieden. Zoals die keer dat ik naar Doria wilde. Ik ben niet naar het Pantheon geweest, daar stond me een rij voor. Oh ik ben er wel langsgelopen maar niet ingegaan. Ik kwam er langs onderweg naar Piazza Navona. Dat is van die voetbal supporters die ze volgens mij niet meer Europa in zouden moeten sturen. Overigens sirenes en alarm toestanden... Blijk ik tegen de spelers bus van het Nationale elftal aan te kijken. Ik ben natuurlijk een beetje sloom met foto's maken, maar het zit in mijn cuore. Dat is toch ook alweer heel wat. Ik ga zo mijn bezittingen bij elkaar rapen want ik ga naar Salerno. Daar hoef ik een stuk minder de toerist uit te hangen. Daar kan ik mij overgeven aan het dolce fare niente. Ja dat heb ik hier ook wel gedaan maar ik denk dat ik toch ook iedere dag 15 km heb gelopen. En dat alleen maar om af gesnobt te worden in een tassenwinkel. T. wil een tas hebben en Google leerde mij dat ze het ergens in een winkeltje zouden moeten hebben. Het was bovendien een alternatieve winkel met planten en Vega tassen. Ofzo, ik wist ook weer niet dat het bestond. Nou ja volgens Google maps was het te belopen Dus ik zet koers, loop 15 keer verkeerd zie mooie dingen. In winkel 1 waar ik het vroeg had ik meteen een handige strategie bedacht. Ik zei tegen een dame ik zoek een tas voor mijn zus. Tja u weet vast hoe zussen zijn, want u bent er zelf ook een. In het Italiaans dame lachen. Waarschijnlijk om mijn Italiaans maar toch. Die strategie ook toegepast. Maar ik bleek bij een valse nicht te moeten zijn. Die blies natuurlijk meteen een andere toon aan, nee ja ze hadden het merk wel gehad maar het waren siliconen, en dat werd maar vies. Hij begon gelukkig niet over lekkende siliconen dat had ik niet getrokken. Het was wel stom dat hij niet zei dat ze ook andere schitterende tassen hadden. Maar ja hij dacht natuurlijk als ik die ga aanprijzen en die sukkel komt met de verkeerde tas thuis dan vallen er ook klapjes. Dus al met al heb ik nog geen tas kunnen scoren. Ze zijn hier wel druk in de weer met leren tassen in de aanbieding te hebben, misschien moet ik daar verder op de reis nog eens over gaan nadenken. 

Het eten, ik had twee keer een slechte pizza gegeten. Ik vond het een beetje lijken op zo'n reuze cracker van de IKEA met wat versiering er op. De versieren was wel leuk, radechio en de tweede keer courgette bloem ansjovis en mozzarella maar met die bodem was het hem niet. Bij pizzeria

Napoli kreeg ik maar 3 kwartier om te eten. Dat met de tijd die de ober er over overdeed om een drankje op te nemen had ik zeg maar net voldoende tijd om af te reken. Hier om de hoek zit een vrij sobere hut waar het eten zichtbaar in de vitrine klaar ligt. Ik dacht ik ga daar kijken. Dat bleek vervolgens prima te zijn dus toen ben ik daar maar klant geworden. Eerst van een stuk lasagne maar later ook van andere dingen. Ze deden er bovendien goed aan taart. Dat kan ik ook altijd wel waarderen. 

In Rome....(nieuwe versie)

 Ik weet eigenlijk niet hoe dat zou moeten, in Rome doe als de Romeinen, ik vraag me altijd af of je ze wel tegen komt. 
A. kwam met de suggestie om aan te geven waar de verschillende Caravaggio' s hangen. Nou dat doe ik in het blog. 

Het begint met deze. De aflegging ofzo van Jezus. Hij heeft het kruis niet overleefd en men neemt hem mee om hem te begraven. Die juffrouw boven in die waarschijnlijk zoiets als Maria Magdalena die heft haar armen in vertwijfeling naar onze lieve heer. Maar ja het is onderdeel van het grootste verhaal ooit, dus. Grappig is dat een van die gasten die hem draagt met zijn handen in de wonden. zit. Getsie, en ja het is natuurlijk wel een mooi beeld. Vooral die dame en het lijk van Jezus trekken de aandacht. Dit schilderij was in Utrecht bij die Caravaggisten expo

Deze waarbij Judith bezig is met het hoofd van Holofernus, eh waarbij het voor hem niet goed afloopt. Maar dat is op dit moment al wel te zien. Ik denk dat een dokter bellen rijkelijk laat is, dit hangt samen met Narcissus in het Palazzo Barberini (bijen). Dat is min of meer de collectie van de stad Rome. Meneer Barberinini heeft echt bestaan en is zelfs geschilderd door Caravaggio. Dat schilderij is in privé collectie maar was weer in Amsterdam. Het is trouwens een schitterend paleis zo midden in de stad. De trap is gemaakt door Berrini, of die heeft er iets mee van doen gehad. 

En ik geloof dat ze er uit zijn, maar deze is ook echt. Hier zien we Franciscus, de heilige niet de Paus. Ik weet niet wat hij in zijn hand heeft, ik zou er geen soep van maken. 

En hier hebben we dan nog Johanes de Doper. Die was ook al in Amsterdam. Caravaggio hield wel van het rood dat de beste jongen hier een beetje onhandig om zich geslagen heeft. 

Hier zijn in Cerasi kapel. Die zit in de Santa Maria del Popolo op dat mooie plein in Rome. Er zijn zelfs twee Caravaggio's te bewonderen. Een is de Conversatie van Paul, ik weet niet met wie. Maar vooral het paard maakt indruk. De andere is de kruisiging van Petrus. Op zijn verzoek was het op de kop. Tja ook gezellig. Ze hangen er in ieder geval in de kerk fraai bij. Best wel meesterwerken. Ik vraag me ook af hoe hij dat in best korte tijd allemaal deed. Op naar de volgende kerk. Een mooie wandeling door Rome. Naar de kerk van Augustin. Daar hangt de Maria van de pelgrims. Eigenlijk vind ik dat wel de mooiste die ik tot zondag op mijn kerkenpad ben tegengekomen. 

Toen naar het Capitoline museum. Dat ligt heel mooi op het pleintje ontworpen door Michelangelo. Het is daar een goede plek om te trouwen. Er liepen gevaarlijk veel dames op mega hakken die bij de bruid hoorden. Verder waren ook veel dames die zongen vandaag ben ik de bruid. Al moet ik zeggen dat ik een setje zag met een zoon van acht. Nou ja hier het land van de onbevlekte ontvangenis doen duiven mindere dingen. Het museum zit vol met de schatten van Rome, er zijn ook mega grote stukken van beelden van Constantijn en beeldjes van wolven en dus de meester. Wat hier trouwens leuk is, maar dat was bij de Bijen ook al dat er schilderijen hangen van Gaspar van Wittel de beroemde schilder uit Amersfoort. Maar dus deze twee. Het schilderij van de waarzegger en Johannes de doper. Van de Waarzegger hangt ook een exemplaar in het Louvre, en je moet heel goed kijken om de verschillen te zien maar die zijn er. Van Johannes de Doper is weer een schilderij in Doria maar dat was volgens hier een kopie. Tussen in hing nog een Velaquez maar die kon mij niet heel erg boeien. 

Galleria Doria-Pamphilj hangen er ineens drie. Vroeger waren het er twee, maar de Johannes de doper die met een ram speelt is toegevoegd als origineel. Nu had ik van de neef van A een boekje over de sprekende beelden van Rome. Hoe leg je dat uit, nou voor Twitter en Telegraaf hadden mensen ook soms zin om hun mening kenbaar te maken. In Rome deed men dat door briefjes op te hangen aan een paar standbeelden. Die beelden spraken zo, eigenlijk een soort Twitter trol maar dan weer anders. Die briefjes waren vaak in rijm. Ingewikkelde rijmen uit Latijnse taal traditie. Maar vooral pauzen kregen er van langs. Logisch want ze waren soms niet even heilig. Een paus met 8 kinderen en die veel van zijn familie voor trok. Men zei die wordt terecht vader genoemd. Een andere Paus kwam uit de Doria blabla familie. Zijn moeder ofzo die was een soort mede paus en zag er op toe dat er geld en kunst haar kant op rolde. Laat dat nou net de dame zijn die in 1630 ook die schilderijen op de kop tikt. Tja eh nou toen was ze een schurk met bloed aan haar handen. Omdat de schilderijen nog steeds in handen zijn van de familie moet je afvragen hoe zuiver de koffie allemaal is. Maar ja feit is wel dat die schilderijen nog nog steeds in Rome hangen en voor een ieder te bewonderen zijn. Oh we zien trouwens Jozef, Maria en Jezus die hem gesmeerd zijn en onderweg naar Egypte even rusten. Dit in verband met de moord op de onschuldige kinderen die op dat moment uitgevoerd werd. Verder zien we Maria Magdalena die gaat omdat ze geen doekje heeft met haar haren de voeten van Jezus balsemen. Vandaar dat ze altijd zit te kijken met een potje vet. Ik zag met Marjan in Napels een schilderij waarvan men zei dat het Caravaggio was van deze dame omgekeerd en als we het goed bestuderen allemaal is het dezelfde Maria en houding als die in het Louvre staat op het tweede van drie schilderijen die ze daar hebben met de dood van de Maagd als eh onderwerp. En dan nog Johannes die met een ram aan het stoeien is. 

Nou hier begint de update. Ik weet nog niet zo heel goed met foto's invoegen hoe ik ze op de perfecte plek krijg

Herbij een update. Er hangen nog een paar Caravaggio's meer in Rome. Er is nog de kerk van  San Luigi dei Francesi. De kerk van Louis en den Franzen daar hangen er maar liefst drie over het leven van de Heilige Matheus. Toen hij het eerste schilderij af had was in heel Rome in rep en roer. Een heilige die er moe en verslagen uitziet. Dat had men nog nooit gezien. Het schilderij moest overnieuw gedaan worden en de tweede versie kom de broeders wel bekoren en dus mocht hij nog twee schilderijen maken. Als je het vergelijkt met wat er daarvoor gemaakt werd kun je je wel voorstellen dat men een beetje schrok. We zijn zo in het jaar 1600 en Rome is net een beetje terug in zijn eigen wereld geschiedenis. Verschillende van de Pausen hebben flink thuis gehouden. Er is bijvoorbeeld meneer Borgia, die met zijn dochter Lucretia paus was. Verder hebben we een medici Paus gehad. Rome is weer het centrum van zijn eigen wereld. Wel jammer dat Luther natuurlijk in 1528 ofzo de strijd heeft aangebonden met al dat gedoe met aflaten en geldklopperij van de kerk. Het was natuurlijk ook niet echt inspirerend voor de gelovige dat des te hoger in de kerk men des te minder van god en gebod iets aantrok. Zelfs onze Nederlandse Paus Adrianus, die ergens ook in die tijd Paus was is waarschijnlijk vergiftigd. Dat was toen best een natuurlijke dood voor een Paus. Nou ja daar rond 1600 verschijnt Caravaggio. Die schildert dus net als Rembrandt later met gebruik maken van licht en schaduw. Verder gebruikt hij vrij echte mensen. De Maria in het Louvre, op haar sterfbed is volgens sommige een gedregd lijk uit de Tiber. Voor een Kardinaal schildert hij jongens als Bachus en verleidelijke muzikanten. Voor kerken levert hij werken met religieuze thema's. Alleen komt de beste man in problemen omdat hij tijdens een tennisspel en een daarop volgend duel iemand dood en kiest hij het hazenpad. Hij gaat naar Napels. Dat was toen een heel andere wereld en daar kon hij bij vrienden van die Kardinaal werken aan een paar schilderijen die nog in Napels zijn, maar ook over de rest van de wereld zijn verspreid. Vanuit Napels gaat hij naar Malta en vanuit Malta naar Sicilië en weer terug naar Napels. In Napels schildert hij zijn laatste werk. Een werk met de heilige Ursula. Die dame die naar het heilige land ging met een club van 11.000 maagden. 11.000 dat is toch eh zeg maar ziggo dome vol op Ladies night. Op de terugweg werden ze jammerlijk verkracht en vermoord in Keulen. Een stad met een lange traditie zo blijkt van handtastelijkheden. Schriftgeleerden denken ook wel dat er begripsverwarring was omdat men iets vond met 11 en daar de rest bij heeft bedacht. Ik denk natuurlijk dat er daadwerkelijk 11.000 maagden (geteld en wel) daar in Keulen verkracht en vermoord zijn. Het is me trouwens wel een gedoe geweest. Want zo groot waren steden nou ook weer niet in de Middeleeuwen. En om dan die maagden. Anyway dat schilderij moest snel naar de opdrachtgever daarom hadden ze het op straat gezet om te drogen. Caravaggio had geen tijd voor dat alles want die was blij dat hij weer in de gratie was en vertrok naar Rome alleen raakt de beste man ziek onderweg en sterft. Over de schilderijen die hij wel of niet bij zich had zijn geleerden het nog steeds niet eens. 

Roma

 Vandaag in Rome aangekomen. De eeuwige stad, ik zit net buiten de muren. Maar het ziet hier best echt uit vind ik. Morgen naar het Vaticaan en vandaag een beetje de zaak verkend. Net gegeten. Wil ik de tv aanzetten denk ik dat er nieuwe batterijen in de afstandbediening moeten. Ah het leven is ook altijd klein ongemak. Ik heb aan de overkant een pizza gegeten. Met radicchio en mozzarella  maar geef mij de pizza's in Napels maar. Deze was volgens mij op een uit een bodem uit de Makro. De bodem was niet in de lucht gegooid door een Romein. Jammer, maar de dame was dan wel weer erg aardig. Verder was ik dus een beetje in de rondte gewandeld. Niet spectaculair. Ik was maar het Borghese park gewandeld. Daar is ook de galerie daar hangen en staan hele zalen vol met meesterwerken. Maar ik was er al met Anneke en het is vrij klein met allerlei tijdslots dus het is wel mooi geweest. Morgen naar het Vaticaan. Spannend ik moet er ook nog relatief op tijd zijn. Oh nee half twaalf dat moet wel lukken denk ik. De goden zijn een beetje met mij want ik wilde weg gaan en toen stond er in het boekenkastje een capitool gids over Rome op mij te wachten nou kan ik zo alles gaan bestuderen. Mooi mooi, nou over het Vaticaan museum. Ik wil niet weer zo als in andere jaren uren boven de kaarten hangen en op zoek zijn naar Steenwijk in kaarten uit vervlogen tijden. Ik wil hup naar de Caravaggio en daarna naar de Apollo, ik heb hem niet niet voor niets op mijn been. Ik hoop dat ze elkaar kennen maar ik durf niet in korte broek te gaan. Ik weet niet of men daar al toe is aan dat soort opwinding. Nou morgen meer denk ik. 

Inderdaad en als ik het niet promoot op facebook dan ziet natuurlijk helemaal niemand het. Vandaag naar het Vaticaan museum geweest. Het was om er te komen een wandeling van een uur. Goed voor de stappen teller. De rij was niet eindeloos lang. Ik weet dat hij echt blokken, en blokken lang was. Nu was het een kort rijtje. Ik had een reservering Die moest ik weer inwisselen voor een kaartje. Ik moet ook af en toe de Corona check doen. Af en toe richt er iemand een pistool op me om de temperatuur te meten. Ik hou dan mijn hart vast want het zweet gaat onder meer langs mijn pink naar beneden. Zeker als ik er nog een mondkapje bij op moet. In de Volkskrant

stond dat men in Italië braaf het mondkapje draagt. Nou niet alle burgers die ik zie. Ik wilde in ieder geval de schilderijen zien en wat van de beeldhouwwerken die ze uit de oudheid hebben. Die schilderijen lukt makkelijk. Er waren relatief weinig liefhebbers voor het werk van Giotto en nog zo wat mensen. Dus daar kon ik mooi van genieten. Die beeldhouwwerken waren er onnoemelijk veel vaak onder het stof en net een blaadje op de plek waar het beeldhouwwerk nou echt kunstig zou kunnen zijn. Ik wilde ook graag de moderne werken zien. De van Gogh en Dalis en dat soort werk. Dat bleek een hele toestand te zijn. Ik moest eerst door de afdeling Egyptisch heen, toen door de MS kaarten afdeling. Pffff en dat bleek ook de route te zijn naar de Sixtijnse kapel. Ik had ondertussen mij al morrend aangesloten bij diverse groepen. Eerst een Duitse maar dat luistert toch wat minder prettig. Daarna een franse maar daar verstond ik geen klap van. Waarschijnlijk omdat het in het Frans was. Ik wilde me nog aansluiten bij een paar van die veels te dikke mensen die een beetje lijken op een gondel in de golven, nee niet het vooraanzicht. Maar eh ja ik liep daar dus maar tussen al die mensen in. Ik vond het er ook veel. Uiteindelijk waren we zomaar in de moderne galerij, en keek ik ineens mijn ogen uit. Er was Francis Bacon, dat moet 100 miljoen waard zijn. Kadootje van Agnelli (eh ja die van Juventus) een paar Dali 's en nou ja helemaal voldoende voor de moderne kunstgeschiedenis ook nog in te koppen. Oh en de Van Gogh hing er ook. Ik werd er helemaal blij van. Bovendien was het steeds een soort parkeerplek naast de snelweg. Je kon de Chagall kijken terwijl het verkeer naar de Sixtijnse kapel voort raast. Ik was weer terug op de snelweg gegaan. Inderdaad die Sixtijnse kapel is mooi. Maar er stonden ook veel bewonderaars. Toen ik weer door liep kwam ik nog wat gouden Inca kettingen en zo tegen. Waardoor je het beeld wel krijgt dat ze alles hebben. Wie heeft er nou een priester mantel van Matisse, nou dat soort dingen. Ik moet wel zeggen dat ik de Da Vinci niet heb gezien, maar dat kwam misschien omdat ze een in een zaaltje waarvan je zou verwachten dat hij daar zou kunnen hangen net de audio aan het testen waren. Je moet de paus maar vragen wat dat te maken heeft met het museum. Ik weet het niet. Ik heb terug min of meer dezelfde wandeling gemaakt. Met de stappenteller zit het voor vandaag wel goed. 

In Boedapest 2

 Ik kreeg de tip van C. om naar het huis van Ceaușescu te gaan. Niet te verwarren met zijn Paleis. Ik daarna toe gewandeld, was bijna 5 km. Bleek dat ik op het internet een kaartje had moeten scoren. Suf ik had het al een beetje verwacht maar het was wel een leuke wandeling. Door een soort van villa wijk. Daarna een pizza gegeten en een glas wijn gedronken. Was min of meer het eerste normale eten. Over een normaal restaurant ben ik niet erg gestruikeld. Maar die pizza was prettig. Het is hier nog zo'n 3o graden waardoor je het middag programma vaak siësta noemt. Na een siësta schrok ik een beetje van mijn eigen slome gedrag. Ik heb niet eens in een winkel gestaan. Ook daar was maar weinig verleiding in te bekennen. Ik was dus nog maar snel naar het historisch museum gegaan. Daar bleek men zeg maar wat Romeinse opgravings- dingen te hebben. Veel gouden kettingen en andere sieraden, of van die dingen waar je als gelovige mee in de rondte loopt. Wat een beetje een wonderlijk ding was dat ze die triomf paal van Trajanus uit Rome hadden nagemaakt en uitgestald. Een heel werk om dat na te maken zou ik zeggen. Maar ze waren er zo in de jaren dertig van de vorige eeuw leuk mee bezig geweest. Voordeel was natuurlijk wel dat je aangenaam langs de taferelen kon lopen. Ze hadden gelukkig niet helemaal de moeite genomen om hem na te bouwen in de hoogte. Sommige van de gouden kettingen waren wel mooi. De stenen van de opgravingen waren nog al verweerd, er was één knapper beeldje maar daarvan dachten ze dat het uit Italië kwam. Had waarschijnlijk ooit iemand meegenomen naar huis. Die stenen waren allemaal grafmonumenten en zonder veel overgang hadden ze er ook een paar uit de 15e eeuw tussen gestopt en nog recenter. Verder was er uitgebreide informatie over de tweede wereld oorlog maar daar ben ik snel langs gegaan. Daarna ben ik nog langs het paleis van Ceausescu gewandeld. Een gebouw in goede smaak van grootheidswaanzin gebouwd. Enorm het parlement zit er nu in, nou ja dan wordt het tenminste nog een beetje leuk gebruikt. 

Ik zit wel lekker dicht bij een groot park. Helaas stikt het er van de kraaien of zo maar verder is het er goed toeven met een boekje en beetje loeren naar de Roemenen. Gisteren was ik nog in de homo bar, daar kende iedereen elkaar, maar niemand kende mij. Er was een kinderfeestje, of van een meisje van een jaar of 10 de verjaardag, tenminste zo schatte ik het in. Rare lui die Roemenen om een kinderfeestje daar te geven. Overigens was er alleen dat meisje van 10 de rest was volwassen. Misschien was het familie van de eigenaar. Ik weet niet en heb ook navraag naar gedaan. Ik was redelijk snel weer thuis.