Ik was woensdag vol ambitie onderweg gegaan naar Capodimonte. Tegenwoordig wandel ik daar heen je kan een leuke wandeling maken door Sanita. Een beetje op het marktje kijken en een beetje struinen dan met de lift een stuk naar boven en dan weer verder. Ik vroeg mij nadat ik de lift had genomen en daarboven een koffie had gedronken of woensdag misschien niet de perfecte dag zou zijn voor het museum om dicht te zijn. Het breekt immers zo lekker de week, woensdag vrij of een beetje de kans om met schilderijen en beelden te slepen. Inderdaad ze bleken woensdag dicht. Ik was nog niet aan het zware deel van het naar boven klimmen begonnen, dus ben ik maar terug gelopen naar zeg maar het centrum. Tegenover het nationaal museum werd ik verleid om in de kerk van Maria van Constantinopel te gaan. Daar bleken ze zowaar een beeld van de heilige Sebastiaan op het altaar te hebben staan. Dat schept een beetje vrolijkheid. Daarna de Toledo afgewinkeld. Maar ik weet het niet, ik was niet heel erg geïnspireerd. Misschien omdat een deel van de kleertjes van vorig jaar nog gewoon in de kast hangen. En met dat thuis werken, je kan toch net wat makkelijker kleding aan. Dus ja natuurlijk heb ik wat gekocht, maar ik kan niet zeg maar tot februari iedere dag in iets nieuws verschijnen. Zelfs niet met één sok ofzo. Maar het was wel genoegelijk. Dat gaf mij natuurlijk gisteren, als in donderdag wel een soort van noodzaak om de klim naar Capodimonte wel te maken. Het viel allemaal reuze mee. De klim alleen het oversteken van een paar snelwegen is lastig. Het lijkt te helpen dat ze er verkeerslichten maken. Maar ja als het voetgangerslicht na best lang wachten op groen springt moeten er eerst nog een paar honderd auto's langs die vaak meer rechten hebben en je nog net niet doodrijden. Raar want in de stad kun je vrij goed op drukke plekken dwars door het verkeer, maar iets buiten het centrum is het minder.
Capodimonte is een oud jachtpaleis van een koning van Napels. Het was 100 jaar na zijn dood een beetje af. Op een bepaalt moment was er een Farnese paus en zijn nazaten moesten naar Napels. Ze hebben een enorme kunstcollectie meegesleept en dat is één van de basis onderdelen van zowel Capodimonte als het archeologische museum. In Capodimonte hangt de zeg maar voor 1600 moderne kunst. De paus is zelf een paar keer geschilderd door Titaan. Ik moet zeggen mooier dan die Maria Magdelena die we ook vaak van Titaan zien. Verder hebben ze ondermeer Raphael en Van Oostzanen in hun collectie. Van Oostzanen is de eerste Amsterdamse grootmeester. Maar ja hij is nog wel bezig met katholieke schilderijen, zo rond 1500 dus ik denk dat veel de beeldenstorm niet heeft overleefd. Gelukkig hangt er een werk van hem in Napels. Het is zoiets als de aanbidding van Jezus. Hij was ook slimme koopman die van Oostzanen, hij hield altijd plek over voor degenen die een schilderij kochten, die hoofden plakte hij er dan later in. Zo slim opdrachtgever en hele familie blij en hij ook.
Verder hangt er een Caravaggio de afranseling van Jezus. Ik vind het een mooi schilderij. Een Jezus krijgt er van een paar mannen flink van langs. Ten opzichte van tijdgenoten is het onwaarschijnlijk realistisch en het licht dat van alle kanten komt aanzetten geeft Jezus een mooi uitgelicht lichaam. Het is voor een kerk hier geschilderd en heeft er tot 1972 gewoon in die kerk gehangen nu hangt daar een kopie en hangt het werk zelf in het museum. Nou is er ook één waarschijnlijk door de mafia uit een kerk uit Palermo gestolen dus het is wel goed dat deze iets meer achter slot en grendel zit. Verder is er veel werk van Mathias Stom. Ik vind het niet allemaal meesterwerken, maar zoals ze het zeiden in het museum als de beste man naar Sicilie gaat worden zijn werken steeds grotesker. Ik vind ze dan ook zeg maar toch iets minder van de Leidse fijnschilders. Ook in het museum, nog steeds een overzichtstentoonstelling van Calatrava. De beroemde bruggenbouwer die zelfs een brug heeft gebouwd die Hoofd en Dorp voor eeuwig aan elkaar verbinden tot Hoofddorp. Het museum is voor een deel ook de koninklijke appartementen. Dat is altijd een beetje stoffig gebeuren met koninklijke stoelen, lampen en wat je allemaal verder nodig hebt als koning als je een feest geeft balzaal en zo. Nu hebben ze bedacht om daar allemaal poppen in te zetten zodat het net lijkt of de hele bende in gebruik is. Dus overal zie je poppen op de koninklijke bank hangen of een koninklijk orkest in de balzaal. Het spreekt erg tot de verbeelding. Ik moet zeggen dat de gemiddelde museum bezoeker zich liever vergaapt aan poppen op de koninklijke sofa dan aan de halfnaakte Jezus van Caravaggio. Laat staan het werk van Oostzanen of Mathias Stom die nog wel uit Amersfoort komt. Ook de brug van Hoofddorp kon (ik snap het niet) op minder belangstelling rekenen.
Ik eet natuurlijk graag bij de Grijze dakduif. Ooit lang geleden zo in 1997 ging ik et C naar Napels en zochten we een restaurant, er zat een oma op een stoel voor een restaurant die zei dat we naar binnen moesten omdat je daar goed kon eten. Omdat we verder ook niks zagen wij naar binnen. Binnen was haar dochter een dame met lang grijs haar die door C meteen Grijze dakduif werd genoemd de scepter. Sindsdien ga ik er bijna altijd wel eten. De oma is al lang overleden en haar dochter is vijf jaar jonger dan Sophia Loren dus ook niet piep jong meer. Want hebben we net niet gevierd dat Sophia 87 is geworden. Nu loopt ze heel kreupel en vraag je je af hoe lang gaat het nog goed. Ok haar man sloft nog lekker rond en samen klaren ze het net. Maar nu blijkt er ineens een kleinzoon te zijn. Ik vroeg ben jij de toekomst van het restaurant, hij zei ik hoop het. Het is in ieder geval voorzover je dat kan zien met mondkapje een charmante jongen die de bediening doet en alles wat oma niet meer kan overneemt. Waarbij gezegd moet worden dat oma nog niet denkt aan stoppen. Ik heb haar vergeleken met die andere oma die ook maar niet van ophouden weet Elizabeth, en ze vond ook dat ze al behoorlijk aan het krimpen was.
De Caravaggio van het museum
Geen opmerkingen:
Een reactie posten