Donna regina

 Gisteren naar het museum Donna regina geweest. Dat is zeg maar twee kerken en een half klooster met kunst vol geladen. Het is meestal kunst uit kerkjes hier en daar en de religie is ook niet ver te zoeken. Het is meer een soort van in your face. Maar ik geloof dat ze deze keer van een meneer Vito, niet ik een andere een hoop schilderijen in in bruikleen hadden. Ja schilderijen heb je ook in bruikleen en die waren net iets minder religieus dan de reguliere collectie. Ik werd er op het vliegveld al op gewezen dat het leuk was om naar toe te gaan. Ik dacht misschien is het net iets meer dan de normale collectie. Dat bleek dus ook te kloppen. Ze gingen prat op 600 jaar aan kunst. Dat is hier natuurlijk met al die opgravingen eigenlijk niet zo heel oud, maar toch. De basis wordt gevormd door Maria van Oostenrijk geloof ik die zo rond 1200 met de koning getrouwd was. Ze was zo dankbaar voor het één of ander dat ze een kerk liet bouwen. Maar omdat het nieuwe bouwen of Courbusier nog geboren moest worden was het een gotische kerk geworden. Haar grafmonument is er ook te bewonderen. Verder hebben ze uit die oudste tijd nog wat fresco's. Voor het nieuwere deel aan kunst was er een stukje over de invloed van Caravaggio op de Napolitanen, dan kan natuurlijk Ribera (het spanjaardje) niet ontbreken. Meestal zijn dat groezelige oude heren. Ook deze keer en nog wat andere types uit die tijd, die dan ook meteen weer onderwerpen schilderen waar Caravaggio ook dol op was, Judith met Holfernes zijn hoofd. Johannes de doper, en Salome met dan weer het hoofd van Johannes op een bordje. Het waren gezellige tijden. De vorige keer was er op een tussenstukje tussen de kerken een nest jongen katten. Die waren er nu niet meer, zouden ze thuis zitten bij een oude non. Ik hoop het voor de beestjes. Misschien waren ze een bedreiging voor alle mooie kust die er zo in het Donna Regina museum te bewonderen is. Daarna natuurlijk weer rondgelopen. Een broodje gescoord met een halve kilo mortadella er op. Dat was veel en het mannetje wilde er eigenlijk ook nog een laag kaas op doen, maar ik vond het too much. Ik wilde in de supermarkt ook een tas scoren en dacht ik neem dan ook nog een fles wijn en water mee. Moest ik toch weer 7 euro afrekenen. Nu zit ik vroeg in het start blok, waarom weet ik niet precies maar ik wil later met de trein naar Caserta. Daar valt natuurlijk in al zijn eenvoud en pracht een bouwwerk van de zoon van meneer Van Wittel uit het mooie Amersfoort te bewonderen. De grijze dakduif was gelukkig open. Dus kon ik genieten van de lach van Antonio en de omhelsingen van Nonna. Wat jullie zien is een semifreddo van citroen. Paprika uit de pan en pasta bolognese. Die ik trouwens net iets minder vond dan andere keren. Maar het was wel een stevige hap. Verder een schilderij uit met museum waar ze in een hoek nog net Sebastiaan hebben weten te verstoppen. 

Oh ik weet niet precies wat ze hier aan het koken zijn. Die baard lijkt me straks niet handig eten, zit er een haar in de oude mannen soep. Maar ik zal een kijken of ik het recept kan vinden. Misschien iets voor een kookclub. Je moet natuurlijk nog wel een oude man vinden. Misschien zijn ze hem ook alleen aan het wassen of dopen. Bij het andere fresco werd hem ook het vuur aan de schenen gelegd. Misschien wordt hij hier eerst netjes gewassen. Ik had de beschrijving moeten lezen. Ik denk dat hij gedoopt wordt. Maar ja je weet het niet. 

Hij staat daar een soort van schijnheilig te zijn met zijn pijltjes. Dat is wel een beetje raar, gaat hij die zo in zijn beul geven. Tja je moet er ook moeite voor doen om heilig te geraken. 

Dit is natuurlijk de belangrijkste heilige uit de moderne tijd. Hij vliegt hier door de lucht door met een van zijn attributen; de landsbeker, de heilige wordt ook vaak afgebeeld met een bal, weer minder met drugs. 

De kerk waar het museum in zit van de buitenkant. Hij ligt ook nog eens zoet aan een pleintje. Met zie ik nu ook parkeerplaats. 

Dit is een afbeelding uit het leven van de Heilige Ursula. Die zoals we weten vanuit Schotland voor haar huwelijk eerst nog een vrijgezellen feest wilde met al haar 11.000 vriendinnen. Lijkt mij dat Schotland toen wel even zonder maagden zat. Op de terugweg werden ze alle 11.000 en Ursula zelf jammerlijk vermoord in Keulen. Hier is de scene uit Keulen zo goed mogelijk nageschilderd. We zien niet alle 11.000 maar toch. Het lijkt natuurlijk een beetje op de moord op de onnozele kinderen. Daar was ook een schilderij van, maar krijgen jullie geen foto van. Al die horror in deze dagen straks kunnen jullie niet slapen of gaan jullie nooit meer naar Keulen. Voor wie dan nog maagd is, dan....

Dit is dan weer Maria, die naar een soort strip show is geweest. Met links Sebastiaan, en rechts Rocco die ongekend hoog zijn tenuetje optilt om zijn pestwond te laten zien. Als iemand voor mij zo hoog zijn broekje optilt. Ok ik hou het verder netjes. Maar we zien als je op de foto klikt ook nog de hond liggen die hem braaf in het bos iedere dag brood bracht, waardoor de heilige het er levend vanaf bracht. Overigens wordt Sebas vastgebonden aan een boom, met pijlen doorboort en voor dood achtergelaten. Komt er echter de heilige Irene die verzorgt zijn wonden, waardoor hij weer opknapt. Maar ja dan wordt hij alsnog onthoofd en in de Tiber of het riool gekwakt en zo kwam er alweer een einde aan weer het leven van een heilige. Ik weet zo vroeg niet hoe Rocco aan zijn einde kwam.  

Hier dan nog Johannes de Doper, ook wel eens zoet afgebeeld als het vriendje van Jezus, sommigen beweren ook wel eens minder zoet. Maar ja hier zien we hem duidelijk als een soort Caravaggio lookalike schilderij. Vooral het rode kledingstuk is iets waar hij bij Caravaggio ook altijd mee afgebeeld wordt. Later komt hij dan weer aan zijn einde omdat Salome als ze mooi danst een beloning kan kiezen van wat ze maar wil. Nou die weet wel wat haar moeder blij zou maken, het hoofd van Johannes op een bordje. En zo kwam er weer het einde aan het leven van een heilige.......

Weer in Napels........

 Zo ik ben weer in Napels neergestreken.  De vlucht met Transavia ging soepel. Ik was lang niet met een bus naar een vliegtuig gereden op Schiphol. Ik bleek bij de nooduitgang te zitten en een aardige steward legde mij uit hoe ik de deur daarvan moest openen. Alles ging best soepel. Er waren volgens mij eerder veel spanjaarden aanwezig, dan andere types, maar ik kan ook verkeerd afgeluisterd hebben. Ik ben met de shuttle bus naar het station gegaan en daar een kleine wandeling gemaakt naar het hotel. Ondanks dat ik vrij vroeg aanschoof mocht ik meteen op de kamer en heb daar meteen vanalles om heen gegooid, zodat het een beetje op de Willem Schoutenstraat lijkt. Volgende week maandag komt Ingrid mij Napels laten zien en gaan we op dinsdag naar Salerno en zaterdag weer terug naar hier. Dan gaan we nog naar een concert, waar ik nog een passend jasje voor ga scoren. Oh oh, ik moet nog even bedenken of Mahler punk is of meer een soort Harry Styles, is het woke, punk of juist smoking. Als je niets van dat soort dingen weet, keuze stress. Nou meer algemene stress

Veel is er hetzelfde, en er veranderd wat. Meest opvallende was dat Grijze dakduif gisteren dicht was. MMM na 25 jaar, maar volgens Google zijn ze morgen weer open. Laten we daar dan maar vanuit gaan. Verder was er veel hetzelfde. Dus heb ik gisteren maar een beetje geluncht, bordje pasta en scallopine van kip met citroen. Dat laatste was een beetje een flauwe hap, en de pasta was een mooi klein bordje. Ik dacht dan heb ik ś avonds nog plek voor een mooie maaltijd bij de dakduif. Maar ja dat feest ging niet door en A de kleinzoon snapte mijn bericht niet helemaal die zei dat hij nu in de keuken werkt. Dus was ik maar een pizza gaan eten. Wat natuurlijk ook geen straf is in Napoli

Dit is dan weer de pizza

Dat was een soort quatro stagione maar eh het heette zoiets als bella Napoli. Nou er was veel en vanalles op en ik kreeg er voor 5 euro een bierpul aan wijn bij, zodat het hoewel ik alleen was toch een vrolijke avond werd. 

Ondertussen lees ik Rosita Steenbeek, Thuis in Rome. Die in allerlei opgravingen duikt omdat ze zich zo thuis voelt in Rome, misschien niet helemaal het juiste boek om te lezen in Napoli, maar het leest lekker weg, en het speelt in ieder geval in Italië. 

Dan is nog even de vraag hoe zitten we erbij ik zit in Bonapace, dat zit net een stap verder van het station. Dicht bij de dakduif en ik heb uitzicht op de Vesuvius, al is het een beetje heiig, dat zou dan eigenlijk helder moeten zijn. Maar voor de liefhebbers valt het te zien. 

Nou je moet wel een liefhebber zijn. Er volgt in de loop van een betere foto. Dingen die ik wil doen vandaag; Rosita uitlezen, naar het museum en een beetje winkelen. Ik denk dat het allemaal gaat lukken en in ieder geval krijgen jullie er verslag van. 

En dan de laatste dag

 Ik moest geloof ik een beetje in een ander ritme komen. Het is hier niet rondrennen en van alles zien maar meer een beetje je gangetje gaan. Ik ben niet naar andere steden geweest en hier al eerder geweest waardoor ik een beetje moest wennen aan beetje sloom alles kunnen doen. Veel lezen en alles rustig aan in de warmte doen. Zo af en toe kwam ik iemand tegen en dat was ook weer net leuk genoeg om niet het idee te hebben weken, maanden alleen te zitten. Maar ja vandaag dus bijna naar huis. 

Ondertussen snap ik er in Nederland weer weinig van. Begrijp ik nu dat Femke Halsema aangeboden gekregen heeft dat ze er een tijdje tussen uit kan naar het huis van mevrouw Faber. Dat is wel superlief van de PVV, Geertje je bent toch een goeierd en een schat. Moet ze zelf het ticket betalen of ritsel je iets met de PVV kas, je bent toch penningmeester, voorzitter en secretaris. Femke ik zal het alleen niet doen. Het waait daar nu verschrikkelijk. In Florida wie kennen we er Faber en Trump, ok en Gloria Estafan. Maar met de eerste twee kun je denk ik geen conga doen. Dus ik zou het aanbod afslaan. Bovendien wordt je vast aan het werk gezet. Maar goed hoor Geertje dat je het aangeboden. 

Het is natuurlijk bekend dat ik groot bewonderaar ben van (de tassen van) de andere Femke. Ik heb steeds meer door hoe GENIAAL haar beleid is. Nadat BBB met tractoren over het beleid van het vorige kabinet is gereden haalt Femke het uit haar tas en zegt ze dat ze naar twee jaar piekeren, tas open en dicht doen dit heeft bedacht. Is ze slim of niet. Ik ga de partij er weer een mail over sturen. 

Maar ja hier blijft het warm, ik geloof dat het vandaag 28 graden wordt. Dat is natuurlijk een stuk frisser dan 38 graden. Ik zag al jongens met een jas met bontkraag. Maar ik vond het wat overdreven. Bij mijn tocht naar de bakker net vond een korte broek frisjes maar het was nog relatief vroeg. 

Na het museum van Yves heb ik niet meer echt iets cultureels gedaan ik ben nog een paar keer een beetje door de Medina gewandeld. Daar kun je allerlei leuke Arabische zaken kopen en nep kleding. Maar ja ik geloof dat ik dat allemaal niet nodig had, dus ben ik er alleen maar doorheen gelopen en niet in de verleiding geraakt om iets te kopen. Ik was gisteren wel op het spoor gezet van een restaurant midden in de Medina en was daar gaan eten. Ik kon al bijna geen tajine meer zien, en dit was gelukkig een aangename afwisseling. Ze zeggen Marokkaans eten met een moderne twist, of dingen uit de wereld keuken dan weer met een Marokkaanse twist  en dat klopt wel. Ik had eerst een soort mezze humus maar dan van andere peulvruchten, waaronder doperwten en daarna bloemkool en quinoa. Het was na alle brokken vlees die ik tot nu toe had gegeten een aangename afwisseling. Bovendien was de wandeling door de Medina ook wel even leuk maar daar lopen toch wel heel veel toeristen rond. Ach het is ook bekend en dan hoor je ineens ook weer Nederlands. Maar in dat restaurant zaten ook veel Amerikanen. Ik vind dat die dan toch ook wel ver van huis zijn. 

Nou en dan zo maar mijn spullen weer wat arrangeren. Maar ja als je niets koopt is het inpakken eigenlijk wel een makkie, ik zal in ieder geval geen overgewicht hebben. 

Dit is de mezze... Waarbij de rode met vijg was. 

Dit is de geroosterde brocoli en die pitjes erboven juist ja uit het verre Peru. 

Dit is het dadel toetje op caramel en met stukje ijs. 

En dit is Marrakesh at night. 

Weer een museum Yves Saint Laurent museum

 Gisteren naar het Yves Saint Laurent museum geweest. Zoals bekend was hij een beroemde inwoner van Marrakesh en zijn vriend en levens gezel ook. Samen hadden ze hier een huis en een enorme tuin. Daarnaast is er dus, en misschien is dat wel in de mode ook een museum aan Yves gewijd. Het museum is speciaal gebouwd. Ik keek een filmpje over de bouw. Het zijn allemaal lokale producten en om de foot print klein te houden hebben ze bijvoorbeeld de stenen gebakken met overblijfselen van de olijven, zeg maar de olijven pulp. Ik vond het een beetje gezocht, maar misschien doen ze dat wel altijd. Het is alleen niet heel erg groot geworden. Je had er een zaaltje waar de tijdelijke expositie was en een zaal met de permanente zaken. De permanente zaken waren natuurlijk veel avondjurken. Soms een bolero of een jasje, maar ook vaak weer onderdeel van een avond outfit. Helaas mocht je er geen foto's maken. Jullie moeten mijn beschrijving maar aannemen. Ik vond het veel jaren 70 dingen. Maar dat klopte ook wel veel was lang uit de jaren 70. Hier en daar beetje ouder of jonger, maar de kern was in de jaren 70. Ik miste helaas het Mondriaan jurkje. Maar dat zou ook een beetje uit de toon vallen bij al die avondjurken. De jurken waren vaak wel met mooi borduursel waar ik dan weer vaak een bloem in zag afgewerkt. Er waren denk ik een stuk of 40 jurken en kledingstukken. De beschrijving was in het frans, arabisch en engels. Vooral de laatste was nuttig. Ik kreeg het nog aan de stok met de beveiliging omdat ik buiten een foto wilde maken van de bijzondere architectuur, maar daar stonden een paar heren in uniform op en die sommeerden mij de foto te verwijderen. Nog goed dat ik geen rolletje had anders had dat nu op de openbare weg gelegen. Nou het was wel zo dat de foto echt helemaal niet voor de heren was. Het waren van de stevige heren snor en een buik die daar een beetje met zijn vieren stonden te voorkomen dat er foto' s gemaakt werden. Denk ik. Maar ja wel weer een belevenis. 
De tijdelijke expo was gewijd aan de tuin. Hoe die ontworpen was en wat droog bloemen en een hoop schetsen van Yves van zijn bougainville collectie uit 1978. Ja die hebben we natuurlijk allemaal nog goed op het netvlies staan. Gelukkig wordt het hier iets koeler vandaag 28 graden. 

Het logo maar dat kent iedereen denk ik 

Daar is het dan het bougainville design 

De buitenkant van het museum 

Hier naast staan die bromsnorren. Zien jullie de steentjes gebakken met olijven pulp. 

Zowaar een museum

 Om dan toch een beetje zoals ik het begrijp bezig te zijn was ik gisteren naar een museum. Het was museum voor moderne kunst. Wat dan neer komt op veel schilderijen van steden en dorpen in een licht impressionistische touch en er waren foto's van hoe het vroeger was. Ik had daarvoor via het internet gesproken met een kunstenaar die een soort van tekeningen maakt die je ook voor een tientje of zo als portret kan laten schilderen. Hij zei dat hij artiest was ik denk er het mijne van maar vervolgens had hij een heel verhaal met geld en dat hij me alleen nu kon zien waardoor ik dan weer dacht nou laat maar. Ik wilde wel koffie drinken, hij wilde er zeg maar meteen een appelpunt met slagroom bij. Dat vond ik weer allemaal veel te snel gaan. Dan is het maar beter om een paar dagen dolce fare niente te doen. 

Dit was de tahin van gisteren, met ei en stukjes vlees. Meer smaak dan tot op heden. Dat dan weer wel. 

Lijkt net of ik de stad uit was maar dit was een rondje om naar ergens en toen waande ik me meteen in de woestijn. Nou ja feitelijk was het ook wel woestijn, met een soort middeleeuws fort er op. Waarschijnlijk een starbucks maar voor mij zag het er uit als een fort. Daar gaat het tenslotte om. 

Ik zit bij een bakker om de hoek. Ze zijn hier bezig, al is bezig misschien een groot woord met de straat. Het is eerder dat fase 1 de straat open trekken die is klaar nu misschien zijn ze er ook nog niet uit of het stadwarmte moet worden of iets anders, anyway de straat ligt open. Ik vond deze oplossing wel mooi om toch zeg maar makkelijk bij je fiets te komen. Je blokkeert de rest, maar je fiets staat wel handig voor de ingang. Dat lijkt natuurlijk wel een beetje op de mensen die ik dan weer tegen kom bij de Dirk met een fiets. Wat slecht is van de Dirk is dat je door de ene deur naar binnen gaat en door een andere deur een paar stappen verderop weer naar buiten. Oh de stress, want ga je in het begin een meter extra lopen om naar binnen te gaan. Of ga je als je bepakt en bezakt ben die paar stappen zetten. Mening met de fiets naar binnen willer, meestal moofjes of familie leden worden gek van de stress. Kijk daar zou die minister van Verkeer wat aan moeten doen. Aan dit soort fiets stress. Ik geloof dat het met het invoeren van 30 km sneller gaat dan 130. Op hoeveel cm snelweg was het ook alweer meneer de minister. Nou het is duidelijk dat ik trots ben op het kabinet. En al zit mevrouw Faber in Florida, ik ben proud op haar. En op de minister van verkeer voor 130 cm 130 km ook. Tranen in mijn ogen. 

 

Marrakesh II en een muur voor Faber

 Inderdaad blog lezers, ik ben een beetje overvallen door de warmte. Maar ik maak mijn wandelingen, eergisteren dan om een sim-kaart te kopen. Gisteren om Argan olie voor de beroemde ex meneer A. te halen. Ik ging daarvoor achter op de scooter. Nu is het natuurlijk bekend dat ik een ernstig mietje ben en eigenlijk liever met de Indrive wilde. Voor wie het niet kent dat is een handige taxi-severs. Die het op veel plekken in de wereld doet. Ik werd er over getipt in Egypte,  maar er blijken ook in Peru en Mexico mensen te zijn die het gebruiken. Maar ook dus hier, maar ik mocht bij meneer M. dus achter op de scooter. Het duurde even voor ik weer helemaal op een normale manier in en uit ademde. Ik vond het zeg maar een heel avontuur, al is het van af hier naar de medina eigenlijk één lange rechte weg af. Maar ja die lange rechte weg die wordt dan wel weer bevolkt door Marokkanen die natuurlijk weer een ander beeld hebben bij verkeersregels dan kaaskop verkeersgebruikers. Ik moet wel zeggen dat door het ontbreken van fatbikes het verkeer hier dan weer een stuk relaxter is dan in Nederland. Ok er zijn veel scooters maar de fatbike heeft hier nog niet vaste grond onder wielen gekregen. 

Nou ja al beleef ik dan weinig in Nederland en de wereld is er gelukkig genoeg te doen. Ach onze mooie kabinet. Ik wilde eigenlijk maar eens aan mijn Femke van de BBB voorstellen om zelf op haar te demonstreren dat die stroomstoten op beesten helemaal geen kwaad kunnen. Kijk mijn minister Femke kan wel tegen een (stroom)stootje. Ik heb haar al overladen met complimenten hoe de BBB voorstellen voor het mest probleem heeft ontwikkeld. Kijk ik zeg altijd over de BBB ze hebben toch maar mooi in alle rust 2 (twee) jaar lang goed kunnen nadenken over het mest probleem. Ik vind het bijvoorbeeld een op punten geniale conclusie dat varkens en kippenstallen geen mest probleem veroorzaken. Kijk daar moet je BBB voor zijn, omdat te ontdekken. 

Nu lees ik weer in de VK over de asiel crisis. Ja en dat mevrouw Faber een huis heeft in Florida. Dat zet de asiel crisis natuurlijk wel in een heel ander daglicht. Want dan gaat het niet over de tsunami aan moslims (weet ik toevallig van PVV spotje) die ons land dagelijks overstroomt. Nee dan gaan het over de miljoenen latino's die jaarlijks de grens van de USA overtrekken. Die daar volk vaderland en tweede huizen bedreigen. Dat is de strijd, de strijd tegen de latino's. Laten we die steunen. Noodwetten, noodverordeningen. Ik stel in ieder geval een kleine fund-raising voor de tuin van mevrouw Faber in Florida zodat we daar een muur omheen kunnen bouwen. Ik las in het boek van Paul T over Mexico dat het ook veel chinezen en Indiase mensen zijn die de grens over gaan met de VS. Ik weet natuurlijk niet of die het vervolgens specifiek voorzien hebben op de tuin van mevrouw Faber, maar als de actie werkt heeft ze in ieder geval een muur om haar tuin. Ik stel mij dan eigenlijk een beetje iets voor in de trend van haar uiterlijk, haar of rok moet ik nog over nadenken. Steun een muur voor Faber 

Maar ja hier is het gelukkig vooral heet, je ziet af en toe een vertwijfelde mus een vlucht naar beneden maken. Ik zat even in een parkje tijdens mijn tocht naar de Medina maar daar vond ik het eigenlijk ook te heet. Ik heb wel het boek over het Apollo theater uit. Ik weet eigenlijk niet hoe het daar nu mee voorstaat. Oh daar hebben we natuurlijk google voor. Het is er nog steeds. Je kan nog steeds naar de amateur avond. Ik denk niet dat Gladys meer zal optreden of Ella, maar ja het is natuurlijk wel legendarisch. Het management was trouwens een joodse familie. In de jaren 60 zijn ze niet in de hens gegaan. Al heeft James Brown er natuurlijk toen wel zijn ook al legendarische Live at the Apollo opgenomen. Maar ja dat was zelfs voor ik geboren was in 1962.

Ik ken hier een jongen van eerdere bezoeken. Zoals meneer S met de scooter vandaag. Ik was hem eerder tegen gekomen en we houden contact. Nu heeft hij een mooie scooter en bood mij zelfs een ritje achterop aan. Gelukkig had hij nog een helm. Die ging net over mijn dikke hoofd. Het deed mij denken aan mijn eerste bezoek aan Marokko toen ik ook terwijl ik nog in de war was van het vliegen achter op een scooter door Casablanca werd mee gevoerd. Meneer rijdt gelukkig keurig en netjes met de scooter mijn wapperende haren zaten onder een helmpje verstopt en alle rampspoed bleef uit omdat hij goed en netjes reed. 

Verder heb ik gisteren afgezien van wat rondwandelen dus weer niet zoveel gedaan. Oh waar zijn die actieve vakanties gebleven. Ik lig hier een beetje onder de airco te lezen. Ga naar een terras en lees verder. Maar ja het is mijn vakantie en ik kan natuurlijk ook weer doen wat ik wil.........

Weten jullie ook nog wat ik gisteren heb gegeten, en gedronken. 

Yet, ja ik vind Peru leuker, ik hou er van om over een pre- colombiaanse tempel te dwalen. Een markt te bezoeken een beetje door het stadje lopen, een alpaca dekentje te kopen, een crystal biertje te drinken. Hier kan ik maar een paar van die dingen doen en is het hier ook nog eens een stuk warmer dan in Peru. Al doe ik daar natuurlijk ook een siesta onder de airco of ventilator...........

Marrakesh

 Oh ik maak hier nog niet zoveel mee. Ik zit in Gueliz, het nieuwe deel, of een nieuw deel van Marrakesh, het is iets minder romantisch dan in een Riad liggen, maar wel praktisch een appartement met alles er op en er aan. Het is hier alleen heel heet waardoor ik de eerste dag een soort half op apengapen lag, het was 38 graden en ik vond het overdag echt te heet om nog de paden op de lanen in te gaan. Gisteren was het een paar graden koeler en heb ik een fikse wandeling gemaakt. De reis hier naar toe ging relatief vlekkeloos al had Transavia bedacht dat ze een reserve onderdeel wilden meenemen voor een vliegtuig dat in Casablanca stond, waardoor we een tussenlanding in Casablanca gingen maken. Lekker suf maar ja het was schijnbaar de makkelijkste en goedkoopste manier om een schroefje af te geven. Het was een uurtje om dus viel het uiteindelijk wel mee. Ik zat bovendien naast een lege kruk. Oh stoel. Maar dat komt omdat het laatste wat ik zo ongeveer in Nederland heb gedaan Nederlandse les geven. Nee ik heb ook nog een spreekbeurt voorbereid. Tja Nou hier las ik het boek over Mexico nog uit daarna een soort van detective van Annejet van Zijl. En nu boek dat ik lang geleden van M. heb gehad, het staat er in 1992, over het Apollo theater. Het leest vlotter weg dan ik had verwacht. Ik heb hiervoor wat heren gezien die ik al van eerdere tripjes ken. Dus daar vermaak ik me dan maar mee. Er zijn hier weinig musea. Je kan naar de tuin van Yves Saint Lauren kijken, maar in de totaal andere cultuur zijn is eigenlijk het belangrijkste. Ik heb ook nog weinig foto's gemaakt. het is allemaal een beetje armoede. Deze dan maar waarbij eten altijd belangrijk is. 

Dit is het uitzicht van een terras waar ik gisteren een tijdje heb zitten wachten op een meneer met groene ogen maar die niet kwam opdagen. Hij was iets vaags aan het doen met een kat. Details weet ik niet maar ik had het apollo boek bij me dus vermaakte ik me wel. En er zaten oudere heren naast me die hun excuus aanboden voor het feit dat ze me in de rook zetten, dus dat was wel aardig. 

Dit is tahine, maar het ligt een beetje bedolven onder friet. Je ziet als je goed kijkt nog net een olijf, de andere dingen zoals kip en citroen moet er bij bedacht worden.