zondag 6 oktober 2024

Zowaar een museum

 Om dan toch een beetje zoals ik het begrijp bezig te zijn was ik gisteren naar een museum. Het was museum voor moderne kunst. Wat dan neer komt op veel schilderijen van steden en dorpen in een licht impressionistische touch en er waren foto's van hoe het vroeger was. Ik had daarvoor via het internet gesproken met een kunstenaar die een soort van tekeningen maakt die je ook voor een tientje of zo als portret kan laten schilderen. Hij zei dat hij artiest was ik denk er het mijne van maar vervolgens had hij een heel verhaal met geld en dat hij me alleen nu kon zien waardoor ik dan weer dacht nou laat maar. Ik wilde wel koffie drinken, hij wilde er zeg maar meteen een appelpunt met slagroom bij. Dat vond ik weer allemaal veel te snel gaan. Dan is het maar beter om een paar dagen dolce fare niente te doen. 

Dit was de tahin van gisteren, met ei en stukjes vlees. Meer smaak dan tot op heden. Dat dan weer wel. 
Lijkt net of ik de stad uit was maar dit was een rondje om naar ergens en toen waande ik me meteen in de woestijn. Nou ja feitelijk was het ook wel woestijn, met een soort middeleeuws fort er op. Waarschijnlijk een starbucks maar voor mij zag het er uit als een fort. Daar gaat het tenslotte om. 

Ik zit bij een bakker om de hoek. Ze zijn hier bezig, al is bezig misschien een groot woord met de straat. Het is eerder dat fase 1 de straat open trekken die is klaar nu misschien zijn ze er ook nog niet uit of het stadwarmte moet worden of iets anders, anyway de straat ligt open. Ik vond deze oplossing wel mooi om toch zeg maar makkelijk bij je fiets te komen. Je blokkeert de rest, maar je fiets staat wel handig voor de ingang. Dat lijkt natuurlijk wel een beetje op de mensen die ik dan weer tegen kom bij de Dirk met een fiets. Wat slecht is van de Dirk is dat je door de ene deur naar binnen gaat en door een andere deur een paar stappen verderop weer naar buiten. Oh de stress, want ga je in het begin een meter extra lopen om naar binnen te gaan. Of ga je als je bepakt en bezakt ben die paar stappen zetten. Mening met de fiets naar binnen willer, meestal moofjes of familie leden worden gek van de stress. Kijk daar zou die minister van Verkeer wat aan moeten doen. Aan dit soort fiets stress. Ik geloof dat het met het invoeren van 30 km sneller gaat dan 130. Op hoeveel cm snelweg was het ook alweer meneer de minister. Nou het is duidelijk dat ik trots ben op het kabinet. En al zit mevrouw Faber in Florida, ik ben proud op haar. En op de minister van verkeer voor 130 cm 130 km ook. Tranen in mijn ogen. 




 



Geen opmerkingen:

Een reactie posten