En dan toch maar

 Een soort van diepte investering gedaan in een nieuwe tas waar ik de komende jaren mee naar kantoor kan. Ik maak me een beetje zorgen om het Nederlandse weer op de tas, maar ik zal leer vet aanschaffen en plechtig aan mijzelf beloven om de tas goed te onderhouden. De tas die ik nu dagelijks heen en weer sleep is versleten op een hoek en een rits heeft er minder zin in dus die houdt het niet nog een paar jaar vol. Gisteren stond dan vooral in het teken van de verjaardag van zus. Dus twee keer gegeten, een keer bij de oude hoef smit, dat zich ook wel laat optekenen als daar beneden en bij eh nou al die namen. Het was geloof ik Nonna nog wat en haar familie. Oh ja die dus, daar had ik trouwens een pasta met paddestoelen die niet te versmaden was en een tiramisu dan weer zonder drank. Verder een beetje rondgehangen in winkeltjes. Maar afgezien van de tas is er door mij weinig gewinkeld. Oh ik geloof ook dat het een saaie blog wordt. Maar ja sommige dingen die vroeger leuk waren om te scoren die zijn er niet meer, een CD van Mina heb ik niet in mijn handen gehad, en zijn zijn er ongetwijfeld, maar om nou een lp mee te nemen. Bovendien zou ik eens gaan moeten checken of mijn platenspeler er naar 28 jaar nog zin in heeft. Was er niet een verhaal met snaren en zo dat die naar verloop van tijd moei worden. Misschien moet ik hem eens gaan testen. Maar ik vind het ook meteen weer veel werk. En ik ben nog van de generatie die alles van lp op cd wilde. Om nu weer terug te gaan naar vinyl klinkt toch een beetje als het heen en weer, wie weet wat ik dan over 15 jaar weer ga doen, weer terug naar CD. Oh oh nou een stapeltje boeken achter gelaten. Niet allemaal van bijzondere kwaliteit. Twee reisgidsjes over Sicilie. Ondermeer een trotter die ik op straat had gevonden. Die vind ik nog al vervelend en die zou ik dus nooit kopen. Het is veel in de je en de jij en populair. De eerste keer dat ik er één kocht over Zuid Italie was eigenlijk alles bezuiden Rome niks. Hier tref je geen goede restaurants aan als in Rome, ja je moet toch wat eten. Ga dan snel met de trein naar Rome. Een beetje van dat soort informatie. Je denkt als je een reisgids voor ergens schrijft zullen die mensen waarschijnlijk daar heen gaan en dan is het een beetje sloom

 

om ze voortdurend te overtuigen weg te gaan. Ze zullen waarschijnlijk proberen daar waar ze het gidsje voor gekocht hebben het beste er van te maken. Dus ik heb er een beetje ingekeken en blij dat ik het niet mee terug ga slepen. Verder een Dominicus reisgids, maar die is 50 jaar oud, iets beschrijvender maar misschien over sommige bussen een beetje achterhaalt. Al denk ik zelf zo'n kathedraal die loopt ook niet weg. Het is wel weer zo dat ze er de laatste 20 jaar van houden om beneden een oud gebouw opgravingen te doen. Dat zullen ze dan 50 jaar geleden weer niet beschreven hebben. Maar ja ook die blijft hier achter. Ik had nog een slokje koffie, nou ja nu niet meer. 

Een bordje Norma 

Daggie Palermo

Eerste foto is de Noormannen brug, zoiets als Admiralli something. Hij is ondermeer belangrijk in de tocht van Garibaldi, maar het is ook onderdeel van Unesco Normandisch erfgoed. Nou hij is ook wel speciaal. Dicht bij mijn hut dus ik was er zondag naar toe gewandeld. 

 Gisteren een sloom dagje in Palermo. Ik wilde de markt wel zien, maar dat bleek eigenlijk een beetje tegen te vallen. Dat is toeristen herrie en groente en fruit. Niks geen overige spullen. Ik ben gek op de huishoudelijke artikelen afdeling, maar die bleek dus te ontbreken. Daarna de gewone winkels verkend, maar ook dat leidde niet tot echt mega uitgaven. Ik heb tenslotte nog wel de schoenen gekocht waar ik zin in had, maar ja dat was ook weer niet een mega uitgave. Ik zit te denken over een nieuwe tas voor naar kantoor. Maar ik weet het nog niet helemaal zeker. Het is wel een uitgave. ik zit er over te denken. Het besluit is nog niet genomen. Verder een enkele kerk ingewandeld, maar bijna altijd zijn ze er druk met een huwelijk, een communie, of een gewone dienst. Daar houden ze hier meer van dan in andere streken. Daaarnaast moet je in veel kerken betalen of gelovig zijn. Nou van betalen hou ik weer minder, en gelovig ben ik ook al niet. Ondertussen vandaag naar het museum van de Moderne kunst geweest. Ik zag ergens dat moderne kunst in Italië al meteen naar de barok begint, maar daar hadden ze in dit museum geen last van. Misschien dat het meest bijzondere werk op de tweede verdieping was waar een stuk of 10 kasten tegen het plafond waren aangebracht, dat was een meester werk in het kader van de arte povera. Indrukwekkend iets wat je thuis ook zou willen hebben. Verder een paar foto's die volgens mij nog aardig waren. Maar nou ik zou het zelf niet in de top 10 zetten van beste musea die ik ooit heb gezocht, welke dan wel eh.... 

Prado

Thyssen

Met

Alte galerie Dresden

RIjks museum

Louvre

Capodimonte

Archeologisch museum Napels

Barberini 

Museum D' orsay

Zo dat zijn er 10 en uit het hoofd. Maar ja RISO komt er dus helaas niet bij. Daar tegenover was een vervallen palazzo waar je ook in kon. Dat was misschien leuker geweest. Maar nadat ik 8 euri had betaald voor een paar kasten aan het plafond had ik geen zin in nog een museum. Dus helaas, maar dat leek mij helemaal Il Gatopardo over de vervallen Siciliaanse Adel. De buitenkant viel in ieder geval bijna uit elkaar. Maar ze hadden wel weer wel van Mathias Stom, inderdaad die beroemde kunstenaar uit Amersfoort. Maar ik weet dus niet welk werk. In Napels hebben ze volgens mij ook best veel van hem. Maar waar het hangt mag je ook niet meer naar binnen omdat het stucwerk toeristen belaagd. Ondertussen weer een kopje, en deze keer ook een schotel gescoord. Ik weet het Yet, maar zeg nou zelf hoeveel siciliaanse kopjes heb jij in huis, ik straks als ze heel overkomen twee. Haha. En net Cous Cous gegeten dat sinds de arabische overheersing deel uitmaakt van de Siciliaanse keuken. 

Kijk arte povera. Kasten aan het plafond. 

Een zoveelste noormannen kerk, al heb ik niet het bouwjaar nagekeken. 

Ik in het Riso museum, ja dat buikje ik weet het en zat de cous cous er nog niet eens in. Wel meer dan 20.000 stappen gezet, en dat alleen vandaag. Maar ja dat buikje. 

En dit is aan de zijkant van het Riso museum. Eh je weet hier maar nooit wat je aantreft als je sloop ergens inzet, een noormannen paleis, een romeinse opgraving, een grieks alfabet. Een schoen van prinses Dido je weet het niet met al die geschiedenis. En dan heb je nog kans dat je een tip van Sherfly over het hoofd zie, ook nier vraag je je af waarom hebben ze er dan geen parkeerplaats van gemaakt. 

Piazza Amerina

 Jullie hebben natuurlijk genoeg van mijn gezeur. Dus kijken we eens wat Sherfly er van vond:

Ik vind het een nietszeggend en vervallen stadje. De straten in het oude gedeelte zijn zo smal dat het rijden met de auto niet te doen was. Veel restaurants gesloten.

Sherfly heeft ernstig gelijk. Nou ging ik met de bus dus ik had minder te maken met het feit dat auto rijden niet te doen was. Ik ging bijvoorbeeld een straatje in met trappen. Ik kan me die arme Sherfly helemaal voorstellen. Gelukkig was ze met haar man, die wist haar vast te redden in situaties. Nu moet ik wel zeggen dat ik een keer hier zelf met de auto gereden heb en ik het ook spaans benauwd kreeg maar meer omdat ik in een file moest rijden en steeds helling proeven moest doen. Daar werd ik dan weer gek van. Maar ach die arme Sherfly, zij op die trappen. 

Ik was dus gisteren naar Piazza Amerina. Ik was er twee keer geweest om door de Romeinse villa te huppelen, die is uit de vierde eeuw na christus, dus nog relatief jong. Maar met een enorme hoeveelheid mozaïek vloeren. Bijna nog meer dan onder de WIllem Schoutenpoort. Maar ok ik ben er deze keer niet heen geweest. Want ik dacht dat het een beetje een Noormannen stadje zou zijn en wilde dat eigenlijk ook wel eens verkennen. Dus ben ik in de bus geklommen, twee uur zitten lezen, google maps bekeken, andere passagiers en het landschap en toen was ik er ineens. Ik moest natuurlijk denken aan de wijze woorden van Sherfly. Maar vervallen kan ook betekenen niet aangeharkt tot een libelle dagje uit netheid met overal leuke winkeltjes. Ik vond het meer niet aangeharkt, maar eigenlijk ook nog best keurig. ik heb wel vervallener steden gezien, nou ja Sherfly komt uit Rotterdam. Dus eh ik bedoel maar. Het was een soort van rennen naar de Kathedraal. Ik ging daarvoor een flut museum in Palazzo trigona. Dat kan ik dan mensen niet aanraden. Dat was een bijna lege Palazzo met een paar beschilderde plafonds. Toen ik vertwijfeld vroeg of dit het was ben ik er maar uitgegaan. Zag ik iemand de zijkant van de kathedraal binnen glippen, kon ik daar nog net een rondje lopen. Maar die ging daarna meteen dicht. Het gemeente museum was dan wel weer de hele dag open, dus daar ben ik daarna ingeweest. Dat was wel grappig, en de jongen achter de receptie was een soort van charmant. Dus dat pikte ik dan ook weer mee.  Daarna nog een beetje gewandeld, er was nog een kerk open. De kerken waren geloof ik niet van het grootste formaat. Ik kwam voorbij een bibliotheek. Ook daar ging ik in. Nou dat is wel een beetje een andere belevenis dan bij ons. Er was misschien internet, maar toch vooral boeken in kasten, en een hele staf. Een dame stortte zich meteen boven op me. Ik dacht even misschien is het Sherfly, maar ik durfde het niet te vragen. Ze had een hippe bril op en veel krullend haar. Duidelijk de bibliothecaresse, ze wees me op wat bijzonderheden. Ik zei dat ze zeker naar de bibliotheek van Amsterdam moest. Het was ondergebracht in een oud klooster en er was een soort leeszaal met oude boeken en een bijzondere sfeer. Maar geen koffiedrinkende jongelui. 

Kijk nou dit ben ik bij het Arogonese kasteel. Ik kijk vrij blij want Sherfly is net voorbij gescheurd met haar auto en het is even veilig. Met al die een richtingsverkeren zal ik haar niet meteen weer zien. 

De kerk van de Heilige Anna, wie weet het niet de moeder van Maria. Ik weet niet of er veel actie is. Maar mocht je oud zijn en toch een kind willen dan is Anna het geheime adresje, als je zoekt op het internet zijn er zelfs bustochten te vinden. Ik weet niet of er kind garantie bij zit. 

Dit is dan weer de kathedraal van Piazza Amerina van binnen. Het licht blauw geschilderde was weer eens iets anders 

Dit is in de bibliotheek. Ja dat is net iets anders dan de Hallen bibliotheek, of ook weer niet. 

Kijk een brommer in de poort van de bibliotheek. Ik denk dat hij van Sherfly is, want aan de andere kant stond de brommer van haar muze. Ik ben blij dat hij daar geparkeerd stond, want stel dat Sherfly die trappen was opgeraced, mij haar zou er van in de war raken. Een stoere meid.......

 De casata, ik had me iets anders voorgesteld. Misschien had ik dit wel ricotta taart genoemd, maar ja het was wel lekker. Maar thuis in de Schoutenstraat is dit geen casata. Maar ja daar is het ook geen Sicilië. En was ik weer in Palermo 

Willem Borremans

 Wie kent hem niet de Barokke Belgische schilder Borremans. Hij is wereld beroemd op Sicilie. Het is nog net geen Mathias Stom, maar het komt in de buurt. Gisteren gingen we naar het voormalige koninklijke paleis. Daar is nu de Diocesano museum gevestigd. Een mooie kans om beide in één keer te bekijken. Het was even wachten op T+T maar dat was naast de kathedraal en daar was voldoende spektakel om te bekijken. Er kwam ondermeer een fietsexcursie voorbij. Ik zag in de gauwigheid niet of het van bodem was, misschien ondergrond die dingen worden toch een blur naar verloop van tijd. Gelukkig kwamen er ook bruidjes voorbij. Die zwalken met hun aanhang gevaarlijk op hoge hakken in de rondte. Ik denk dat ik er een paar voorbij zag zwalken. Het hoogtepunt bleek later een bruid te zijn met een enorme sleep die we vanuit het museum konden bewonderen. Ik heb steeds meer ruzie met de foto's dat is dan weer jammer. Foto's van de telefoon ging zo makkelijk maar daar heeft de laptop geen zin meer in. Jammer. Welnu dan maar meer verhaal. Onder het paleis was nog een opgraving. Het werd mij niet helemaal duidelijk uit welke tijd, het waren eigenlijk niet meer dan wat muurtjes. Veel uitleg in het Italiaans, ook vooral gericht op de vele Duolingo leerlingen die het paleis bezoeken. Tja daarboven was het dus een flinke hoeveelheid religieuze kunst. Flinke hoeveelheid Sebastiaan, een stuk of vier. Maar ja dat is een pest heilige en de pest waarde nog wel eens rond in het oude Europa. Verder een mooi schilderij van de broertjes heiligen Cosimo en Damanio. Ik geloof uit Syrie, maar dat zou ik moeten nakijken. Ze waren beide arts en ver gevorderd met hun geneeskunde. Want zo wisten ze een been af te zetten en te vervangen door een ander been. Zowaar een huzaren stukje. Het been was echter van een donkere meneer en dus moest iemand verder door het leven wandelen met een wit en bruin been. Tja nou als je naar het strand gaat is het op zijn minst opvallend. Nu weet ik niet hoe de badmode er toen voor heren uitzag. Ik ga straks naar Piazza Armeria, dat is vooral bekend van de meisjes in bikini. Maar daar heb ik al twee keer naar gekeken. Ik wilde nu gaan rondwandelen in het middeleeuwse stadje. Misschien is er nog een museum of een kerkje open daar. 
Gisteren weer geluncht, bij het hetzelfde ding als daarvoor, was prima en binnen het budget. Dus waarom niet. Ik had deze keer pasta alla norma. Het was een soort van rigatoni. Daar zijn ze hier blijkbaar dol op. Nou met de truc voor de foto's gebeurt een weinig.

Hier zijn de twee broertjes. Onderweg naar weer een medisch wonder. 

Ja hoor een fresco van Willem. Nou je ziet het meteen. Mooi, mooi zeker voor de liefhebber. Het is een fresco en het is geloof ik wel bijzonder dat nog niemand er iets oveheen heeft geschilderd. Maar ja het is dan ook een koninklijk paleis. 

Bijzondere aandacht voor de heilige boven in het midden niemand minder dan de Heilige Verena. Ik moet nog bestuderen waardoor ze plotsklap heilig is geworden. Maar eh. 

Ik zeg maar als een koning in het paleis. De Aragons woonden hier vroeger. 

De sleep van de bruid. Ik heb het principe van een sleep nooit helemaal begrepen. Maar ze was er vast heel blij mee. Hierna knalde de deur dicht en gingen heren meteen de plastic bloemen weghalen. Die waren verderop weer hard nodi. 

Naar Trapani, geen regering meer en andere hoofdzaken.

 Ach tjeempie nu heeft Geertje het kabinet laten vallen, of een nou lelijk op zijn bek laten gaan. Even ik ben een groot bewonderaar van Geert zijn plannen, ik ben nog steeds groot voorstander van zijn pensioenplan met 60. Maar ja dat heeft hij wel een beetje hard uit zijn handen laten vallen. Verder bewonder ik het afschaffen van het eigen risico. Het is jammer dat we daardoor allemaal een hogere zorgpremie betalen. Maar geniale plannen kosten iets. Nu weer de asielzoekers. Ik zou graag van Geertje horen om hoeveel mensen het nu precies gaat. De echte asielzoekers, maar ja dat vertelt die schat niet. Nou ja ik heb het met hem te doen. Zijn huid gaat er steeds beroerder uitzien. Hij ziet er ook uit of hij al 28 jaren niet om zijn eigen grappen kan lachen. Terwijl ze toch zo leuk zijn. Tenminste dat denkt hij zelf. Wat moet er nu van Fleur komen en van Marjolein F. Tja misschien kan ze met mij Nederlandse les geven. het lijkt mij best een leuke taak voor haar. 

Maar ja gisteren was ik naar Trapani, en daarvoor ja eh dat weet ik eigenlijk al niet meer. Tijd vliegt maar en vandaag was ik naar het archeologisch museum. Maar Trapani dus... Ik ging er met de bus heen, afgezien van een file, was het verder prima te doen. Het werd wel steeds warmer en ik zat naast een lange charmante italiaanse jongen. Dus ach ik vermaakte me wel. Er was daar een museum. Daar wilde ik natuurlijk graag heen. Het was alleen in een klooster, in een buitenwijk dat was weer iets minder vooral toen ik 45 minuten de stappenteller moest laten werken en het misschien wel 30 graden werd. Maar ja thuisblijven en naar de kabinetscrisis kijken is ook een optie. Het museum, voor de liefhebbers Museo regionale di Trapani, Agostino Pepoli, ja dus dat museum. Het geeft mooi de geschiedenis van Trapani en wat omliggende stadjes weer. Het is door de Phoeniciers gesticht, het ligt ook niet zo heel ver van Carthago. Daarna kwamen natuurlijk de Grieken, Romeinen, Byzantijnen, Arabieren, Noormannen Spanjaarden en toen ze dat allemaal gehad hadden kwam ik ook nog naar het museum. Ik was niet de eerste hollander die indruk maakte in het museum want ze hadden zo waar een schilderij van Mathias Stom, wie een beroemde Amersfoortse schilder er hangen nu twee werken van hem in Alkmaar of die hingen er toen ik er was. 

Mathias Stom, maar ja dat was voor de liefhebber al wel duidelijk

Een Caravaggist 

Het museum 

Nu staat Trapani, maar dat wisten jullie al in de 18e eeuw bekend om zijn koraal industrie, het mooiste bloedkoraal van toen. Omdat ze zo vaak met hun hoofd in de golven hingen zijn hun kerststallen opgesierd met veel schelpen. Verder was er het nodige aan religieuze werken. Ik vond ook een stormram van een Grieks schip ook wel indrukwekkend. Tja wij maar denken dat ze een beetje zaten te filosoferen, misschien af en toe een marathon renden, maar je ze vochten zich ook het leplazerus. Het was in een mooi klooster, helaas mocht ik geen blik in de kerk werpen die bij het klooster hoorde. Daarna vervolgde ik al wandelend mijn tocht naar het centrum. Onderweg kreeg ik het plan om koffie kopjes te kopen. Dat lukte niet, maar ik kreeg er één gratis. Dat koester ik dan maar als trofee. Daarna weer met de bus terug, nadat ik eerst nog een vegetarische pizza heb gegeten. Daar mag ik geen foto van laten zien. Nou ja pizza. 's Avonds met Tineke en Thom kebab gegeten. Het ging een beetje mis met een italiaanse hut, want we wilden een ander tafeltje, de eigenaresse zei dat het goed was. Vervolgens liet ze een jong meiske zeggen dat het toch niet doorging. Sloom en ze waren ook niet vreselijk snel, een kwartier en ze waren nog bezig met de kaart op tafel leggen. Laat staan een drankje opnemen. Sloom want misschien waren we niet weggerend als we een drankje hadden. Nou toen maar naar een kebab pizza ding. Daar ging de service een stuk sneller. Vandaag naar het archeologisch museum geweest. Daar is vooral veel aandacht voor de tempels van Segesta. In Segesta zelf valt relatief minder te zien dan in Agriento. Maar ze hadden dus veel dingen en verhalen, maar ja die kan ik toch niet allemaal navertellen over Segesta. Ze hadden een paar vazen van de MET. Dat vond ik wel leuk, ik ben toch al dol op de MET. Ik keek nog even naar Anna Wintour, die uitlegde waarom Trump niet welkom was op het MET mode gala. Dat terwijl hij natuurlijk altijd er zo modieus bijloopt. Jammer, jammer. Daarna gelucht met Tineke en Thom. Nu een broodje verorberd omdat ik anders uitelkaar klap. 

Dit ben ik met een bord kebab, voor me is een tas, ja niet een vermomd stukje pens, dat zit er weer achter. 

Deel van de lunch van gisteren, een soort gevulde aubergine

In jaar kruik was ik met Karrien in hotel Sicilia, het bord hangt er nog ik heb verzuimd om te kijken of je er ook nog kunt aanbellen. 

Helaas een slechte foto, maar eh San Cataldo volgens mij een oude moskee die veranderd is in een kerk, wat hier wel vaker is gedaan. Ja geertje daar kun je van leren. 

Dit is een fries uit het museum voor archeologie uit Segesta, logisch dat Griekenland die van het Pantheon terug wil 

Jean di Scorel

 De grote vraag is natuurlijk of Jean ook Jan is. Nou ik vond in ieder geval dat dit schilderij best veel leek op het meesterwerk dat het Rijksmuseum nog niet zo lang geleden heeft aangeschaft. 

Dit is Maria Magdalena die in Palermo woont 

Dit is Maria uit Amsterdam.......

Tja wat zal ik er over zeggen. Nou in Amsterdam je ziet het een bleekneusje weinig zon. Ik dacht dat de kwaliteit van die in Amsterdam beter was maar op de foto valt het allemaal wel mee. Wie weet zijn er nog wel veel meer Maria Magdalena's van hem over de hele wereld. Maria Magdalena kun je vaak herkennen omdat ze een pot met zalf vasthoudt. Ik zou zeggen ook dat is hier aardig gelukt het is geen klein potje zalf een beetje niveau ofzo. Nee hier mee kan ze niet alleen de voeten van jezus doen maar ook alle apostelen. Ze was natuurlijk ook volgens sommige een meisje van lichte zeden, en volgens andere Mevrouw Jezus. Maar ja we kunnen het haar niet vragen. Als er nog een schilderij van Jan is kunnen we wie van de drie doen. Dit was allemaal in het lokale museum. Galleria regionale delle Sicilia, in Palazzo Abatellis. Zo een hele mond vol. Om de een of andere redenen was de toegang gratis dus dat was een soort mooi meegenomen. Hoogte punt is hun Antonello Di Messina Madonna maar daar stonden drommen mensen voor. De combi van gratis en de Mona Lisa van Antonello. Die Antonello is wel bijzonder die schijnt naar Antwerpen gegaan te zijn en daar de kunst van het schilderen op linnen te hebben afgekeken of geleerd van de Vlaamse meesters. Het is maar goed dat er toen nog geen Trump was, al was bedrijfsspionage natuurlijk toen ook een ding kijk maar zijde en andere handelsproducten. Het was een aangename vulling van de zondagochtend. Ik wandelde uit het museum een stuk langs de zee en kwam onderweg ook nog een opgraving tegen waar de familie van Falcone had gewoond, en hij ook een tijdje. 

Hier nog een afranseling van Jezus, waarbij ik die van Caravaggio in Napels, tijdelijk in Rome echt veel mooier vind, maar ja deze is van een paar jaar eerder. 

Dit zie je dan als je zomaar door Palermo wandelt, zo te zien was hier vroeger wel geld. Het is net weer anders dan de Willem Schoutenpoort. In ieder geval denk ik dat ze hier geen stress hebben omdat ze niet hoeven na te denken over hoe het water uit het midden naar beneden gaat. 

Een beker met het doek van de heilige Veronique. Ook altijd leuk maar waar is Veronique. Heeft ze gewoon de vuile was buiten gehangen en zelf een ommetje gaan maken. 

Bronzino. Ik ben dol op Bronzino al moet je er vooral naar voor Florence, waar hij de hele Medici familie heeft geschilderd. Ook omdat Elonara van Toledo vreselijk gek op hem was. En ze gebruikte ook nog zijn schilderijen, dat zei ze tenminsten om de de fijne weefsels van Florence onder de aandacht te brengen. Een soort voorloper van Mahmood voor Zalando. 

De laatste foto speciaal voor Yet, dit is een boom met lila bloesem. Als je er onder gaat staan zou je kunnen wanen in de Purple rain. Dat zo in de buurt van de verjaardag van Prince. 

Ze hebben me gevraagd om suikerspinnen te maken in een asielzoekerscentrum

 Ja soms overhoor je een conversatie en denk je nou dit is goud. Dit is iets dat ik zelf niet heb kunnen denken. Ik ben bijvoorbeeld dol op verkeerd geformuleerde uitdrukkingen met name in het journaal en dan ook nog het liefst door mensen die slim willen lijken. Bijvoorbeeld als de koe verdronken is dempt men de put. Dat soort dingen maar deze was of is dus ook goud. En dat allemaal in de B&B in Palermo. Alwaar ik sinds gisteren ben. Hoewel de vlucht heel soepel ging. Ik moest wel om7.30 vertrekken. Wat dan betekende dat ik daarvoor natuurlijk al gewassen en gestreken op Schiphol moest staan. Ik was bang voor puberende Italianen, maar ze bleken meest Nederlands te zijn, en een stuk jonger. Dus eigenlijk waren er best veel gillende kinderen en ouders die deden of het allemaal normaal was aan boord. Naast mij zat een oude dame die gezien haar leeftijd weer recht had om de hele armleuning, inclusief een stukje van mijn zij omdat haar elleboog nog wat uitstak. Die armleuning heb ik haar gegund, maar dat stukje van mijn zij mocht ze weer niet hebben. En toen landen we iedereen moest natuurlijk de kleine koffer van boven mijn hoofd vissen, terwijl ik schaapachtig met mijn rugzakje stond. Even gewacht op de bagage. Gekeken hoe de overige Nederlanders op zoek moesten naar hun huurauto. Zou hij het doen, zou het niet een gedeukt exemplaar uit 1982 zijn, passen we er in, is het gevraagde zitje er bij, moet oma niet op het dak. Nou ik was blij dat ik niet al deze stress moest delen. Ik moest de trein vinden. Gelukkig wist ik met een zeldzame tegenwoordigheid van geest het Italiaanse woord voor trein nog Treni en ging ik op zoek. Oh nee meteen gevonden, je loopt zo op het perron en na een kaartje gekocht te hebben ging de trein na een kwartiertje richting Palermo. Langs allerlei romantische plaatsen waar je niet doodgevonden wilt worden. Wel weer door een fraai landschap. Ook het vinden van de B&B ging makkelijk, het zit min of meer naast het station in een wijkje, het is 10 minuten lopen naar het centrum. Ik vind het best. Ik ga nu eerst de paden op de lanen in.........