Willem Borremans

 Wie kent hem niet de Barokke Belgische schilder Borremans. Hij is wereld beroemd op Sicilie. Het is nog net geen Mathias Stom, maar het komt in de buurt. Gisteren gingen we naar het voormalige koninklijke paleis. Daar is nu de Diocesano museum gevestigd. Een mooie kans om beide in één keer te bekijken. Het was even wachten op T+T maar dat was naast de kathedraal en daar was voldoende spektakel om te bekijken. Er kwam ondermeer een fietsexcursie voorbij. Ik zag in de gauwigheid niet of het van bodem was, misschien ondergrond die dingen worden toch een blur naar verloop van tijd. Gelukkig kwamen er ook bruidjes voorbij. Die zwalken met hun aanhang gevaarlijk op hoge hakken in de rondte. Ik denk dat ik er een paar voorbij zag zwalken. Het hoogtepunt bleek later een bruid te zijn met een enorme sleep die we vanuit het museum konden bewonderen. Ik heb steeds meer ruzie met de foto's dat is dan weer jammer. Foto's van de telefoon ging zo makkelijk maar daar heeft de laptop geen zin meer in. Jammer. Welnu dan maar meer verhaal. Onder het paleis was nog een opgraving. Het werd mij niet helemaal duidelijk uit welke tijd, het waren eigenlijk niet meer dan wat muurtjes. Veel uitleg in het Italiaans, ook vooral gericht op de vele Duolingo leerlingen die het paleis bezoeken. Tja daarboven was het dus een flinke hoeveelheid religieuze kunst. Flinke hoeveelheid Sebastiaan, een stuk of vier. Maar ja dat is een pest heilige en de pest waarde nog wel eens rond in het oude Europa. Verder een mooi schilderij van de broertjes heiligen Cosimo en Damanio. Ik geloof uit Syrie, maar dat zou ik moeten nakijken. Ze waren beide arts en ver gevorderd met hun geneeskunde. Want zo wisten ze een been af te zetten en te vervangen door een ander been. Zowaar een huzaren stukje. Het been was echter van een donkere meneer en dus moest iemand verder door het leven wandelen met een wit en bruin been. Tja nou als je naar het strand gaat is het op zijn minst opvallend. Nu weet ik niet hoe de badmode er toen voor heren uitzag. Ik ga straks naar Piazza Armeria, dat is vooral bekend van de meisjes in bikini. Maar daar heb ik al twee keer naar gekeken. Ik wilde nu gaan rondwandelen in het middeleeuwse stadje. Misschien is er nog een museum of een kerkje open daar. 
Gisteren weer geluncht, bij het hetzelfde ding als daarvoor, was prima en binnen het budget. Dus waarom niet. Ik had deze keer pasta alla norma. Het was een soort van rigatoni. Daar zijn ze hier blijkbaar dol op. Nou met de truc voor de foto's gebeurt een weinig.

Hier zijn de twee broertjes. Onderweg naar weer een medisch wonder. 

Ja hoor een fresco van Willem. Nou je ziet het meteen. Mooi, mooi zeker voor de liefhebber. Het is een fresco en het is geloof ik wel bijzonder dat nog niemand er iets oveheen heeft geschilderd. Maar ja het is dan ook een koninklijk paleis. 

Bijzondere aandacht voor de heilige boven in het midden niemand minder dan de Heilige Verena. Ik moet nog bestuderen waardoor ze plotsklap heilig is geworden. Maar eh. 

Ik zeg maar als een koning in het paleis. De Aragons woonden hier vroeger. 

De sleep van de bruid. Ik heb het principe van een sleep nooit helemaal begrepen. Maar ze was er vast heel blij mee. Hierna knalde de deur dicht en gingen heren meteen de plastic bloemen weghalen. Die waren verderop weer hard nodi.