A Firenze

 En nu Dan weer Florence, de stad aan de Arno. Ik moet zeggen dat die Fecciarossa wel echt een goede vinding is. Je spoed met 300 km door het italiaanse landschap. Perfect op tijd. Ik zat achter een paar gezellige amerikanen. Zo gezellig dat de hele coupe mee mocht genieten van hun conversatie. Die inspireerde, omdat ze bij Chilenen zaten wisten ze al snel meer van Chili Dan ik. Het gesprek ging bijvoorbeeld over of ze Alleen maar Engels spraken in Chili. Een kwestie die ik nooit maar voren had gebracht. Het bleek tot een ieders verbazing ook niet te kloppen, men spreekt er Spaans, zo leer je nog eens wat. Ze waren met een cruise schip naar Europa gekomen dat wisselt in het voorjaar van standplaats Miami naar Europa. Het duurde Alleen veel te lang de overtocht. Verder hadden ze drie auto's, twee e bikes, en 2 vliegtuigen. Ze gingen vaak met de camper op stap. 
Maar ja FLorence dus, na een wandeling door de stad kwamen we bij het Picollo hotel aan. Inderdaad Klein maar we blijven Toch geen zes weken. 

Adieu Salerno. Altijd mooie zonsondergangen van de zon die achter de Amalfi just is gezonken. 

Florence Dan met de ponte Vecchio. Vandaag musea, gisteren rondgelopen en een paar kerken van binnen gezien. 

Zoals deze, volgens mij de San Lorenzo, met een koepel van Brunelleschi, maar dat lijken Allen kerken te hebben. Hij werd in zijn tijd Pippo genoemd, dat vind ik wel overzichtelijk. 

Hier zien we het lijdensverhaal van de Heilige Lorenzo, Het is die man die tenmidden van Allen schoonheid op het rooster wordt gelegd. Want iedereen die daar zo feestelijk aanwezig is weet dat het smullen wordt, de Heilige gaat op de BBQ. Meestal wordt hij afgebeelde met het rooster onder de arm. Maar hier ligt hij dus klaar in een sexy outfit voor wat gaat Komen. De schilder van dit fresco was waarschijnlijk niet heel goed in het schilderen van kleding. Met al die rokken die ze vallen is dit ook een goede oplossing. Schilder ze maar naakt. 

Dit is een schilderij van Bronzino, ik vind ze vaak heel mooi, we gaan een hele zwik zien in het museum. Het werd hier ondertussen 25 graden, wat zo voor eind April Al best heet is, in de zomer moet je er Toch maar niet helemaal aan denken. Ik zie ondertussen in de krant Dan half Nederland in de fik staat ook weer niet heel gezellig. 

Hier is nog even meesterwerk van Bronzino. 

Maar hier in bella Italia is het zonnig maar zo te zien geen Branden. De kerken ze waren Groot en je moest er voor betalen. De kunst was voor een deel opgeknapt met de hulp van Amerikanen. Daar zijn ze hier ook gek op, in Venetie, USA saves Venice, tja nou ja het is natuurlijk voor die mensen uit Washington een plan om dat ook te doen maar ze hielden weer niet van steden. Dat maakt het moeilijk, oh ze kunnen natuurlijk ook iets in even lullig dorpje laten restaureren en de rest van de tijd er voor gaan zitten. Lekker rustig. Tja ze waren uit LA vertrokken vanwege politics and all the homeless people. How do you solve the problem of the homeless, we just moved. Een geniale manier om de problemen op te lossen, gewoon vertrokken. Maar ja die Nederlanders die naar Paraguay gingen waren natuurlijk hetzelfde. Hoe los je problemen op in Nederland door te vertrekken. 

Dan was er nog tijd voor even pizza. 

Hier heet de zuidelijke pizza maar Napoli, Parthenope, Niet Napolitano, maar Parthenope. Met een glas wijn, vrij bescheiden. 

Vaarwel Salerno

 Nou ja ik kom hier zo vaak, en kom ook weer zo vaak terug dat dat deze keer ook wel weer zal gebeuren. Gisteren maar de markten geweest, niet dat ik iets nodig had maar het is altijd leuk om er te kijken en vooral bij de zee gehangen om te genieten van de zon en de zee. Ik hem mijn camera Al die weggestopt en de computer heeft weinig zin in om ze op the laden. Jammer maar ja jullie kunnen je een voorstelling maken van Salerno, de stad met de mooie boulevard Lang's de zee. Raar dat die foto optie het niet doet. Nee ik dacht misschien met opslaan en opnieuw openen. Ook dat mag niet baten. Nou Dan Alleen maar het verhaal. Misschien is dat geblog hier wel verleden tijd, en vindt Google en het bestuur aldaar dat het anders zou moeten. En dus dat ze wat kleinere en grotere tegenwerkingen verzinnen waardoor de mens gaat afhaken. Oh gelukkig het mag ineens weer wel. De wondere wereld zullen we maar denken. Het boek van Johan Fretz blijft in Salerno uitgelezen en Al, ik geef het een ruime voldoende. Hieronder zien jullie wat producten van de market. Er was natuurlijke verse via die ze zo uit de zee hadden getrokken. Er werd toen we voorbij liepen net een tonijn ontdaan van zijn hoofd. Ik vond het geen mega exemplaar, hij was ongeveer een meter. Voor de mensen die Stromboli met Ingrid Bergman hebben gezien, nee het was niet een dergelijke vis. Hij was een stuk kleiner. Maar de eerste foto zijn ook merluza, die ik zo graag koop op de markt maar daar heten ze ook wel heek. 

Dit is Dan weer een foto van de Dom van Salerno. Die blijft ook altijd mooie met zijn galerij, of hoe moet noemen, binnenplaats ofzo. Hier liggen Dan delen van de apostel Matheus, waardoor hij weer extra speciaal is. Een apostle is tenslotte niet zomaar een heilige, kijk maar de Sint Pieter, San Marco, of dat hele gedoe met Santiago de Compostela, Allen om dat Jacobus daar is. Ik bedoel maar dus komt Allen te samen in Salerno, ergens in September is zijn Naamdag. Dan wordt het beeld maar buiten gesleept. Iedereen die iets is in Salerno rukt uit en gaat kijken maar de processie. Een wonder mooi geheel  

Vandaag met de hoge snelheidstrein naar Florence. 

Op de boulevard was een gedenkteken voor Sandor Marai, ik dacht een latino, maar de beroemde hongaarse schrijver, die jarenlang in Salerno heeft gewoond, maar uiteindelijk in San Diego zelfmoord heeft gepleegd, nou of dit nou een gezellige mededeling is om het blog mee af te ronden. Het moet maar. 

In Salerno

 Nu Dan weer in Salerno. Na de slome treinreis die langs de zee gaat. Wel mooi, maar er was ook nog een vertraging van 20 minuten. Al maakt het eigenlijk allemaal weinig uit als je Toch green haast hebt. In Salerno dus. Er valt eigenlijk niet veel te melden. Rondgelopen, bij de zee gezeten, boek gelezen deze keer Johan Fretz; Onder de Paramariboom. Ik ga er vlot doorheen. Over een meneer uit Dordrecht die met zijn Surinaamse moeder naar Su gaat om zijn roots te ontdekken. Het is de uitgave in het kader van heel Nederland leest, ik vind dat een leuk initiatief om op die manier lezen onder de aandacht te brengen. Het andere boek was een beetje zwaarder. Maar dat is achtergebleven in Napels. Wie weet wordt de volgende lezer er wel heel blij van. Er blijft veel spellingscontrole, Dan wordt altijd een eigen Naam. De hoofdletters moet de controle duidelijk aan wennen. Ik Ben dan wel naar de kapper geweest. Dus ik zit er weer relatief fris bij. 

Laatste dag Napoli

 Oh dat klinkt dramatisch maar doel was ook om hier maar even te blijven. Dus vandaag zit het er op. Gisteren naar het Archeologisch museum geweest, er was even kleine rij, men liet maar mondjesmaat mensen toe, dus duurde het even voor we binnen waren. Ik weet natuurlijk niet of het komt door mevrouw Meloni of door andere ingevingen, maar ook in dit museum is men druk bezig met een verbouwing. De ruimte waar de Grote beelden Satan, zoals die van Hercules is in verbouwing en ook het deel waar de Griekse kunst is was dicht. Dus niet naar de billen van Hercules gestaard. Het Alexander mozaïek is Dan weer in restauratie, dus daar viel ook niet van te genieten. Men beloofd terug te Komen met air-co en dat soort zaken, ik zou ze ook een snellere afhandeling van kaartjes kunnen voorstellen. Of nog meer promotie van de kaartjes online, het ging nog een beetje aarzelend. 

Oh ik HEB geen zin om mijn camera uit de half ingepakte koffer te Halen, dus jullie moeten het maar even doen met foto's van de telefoon, of ergens anders kijken naar foto's van het museum. Als altijd valt er genoeg te zien. Nu ik ook de Metamorfoses in het Rijks HEB bewonderd wil of moet ik Toch maar eens meer gaan weten van de oudheid en alle mythes. Nu was de opera Medea natuurlijk Al een goede introductie, die ik bij het vorige bezoek aan Napels zag. Hier is er een graftombe aan haar avonturen gewijd. Ze steelt een soort heilige Graal voor Jason, die wordt daardoor koning. Ze krijgen kinderen, maar Jason wil Toch trouwen met een of andere dame. Zij raakt een soort van ontstemd en besluit die concurrente met een vergiftigde diadeem naar een andere wereld te helpen, stuurt daar Jason en haar eigen kinderen achteraan. Waarna ze in een door draken getrokken wagen in de wolken verdwijnt. Helaas liep ze in de opera van Napoli gewoon de zaal uit, niks geen draken niks geen wolken maar het was wel mooi om te zien en we zaten gelukkig in de zaal en niet in een loge. Dan waren we vast ten hospitale geraakt want zoiets uitzitten op een barkruk is wel de goden en Medea verzoeken. Dat dus allemaal op een graftombe. Die volgens de bijschriften vaak zijn hergebruikt om er bijvoorbeeld Noormannen koningen in te begraven. Ik vroeg me wel af waar die Noormannen Dan gebleven zijn als ze er uitgekieperd zijn, maar dat soort dingen kun je weer niet vragen aan iemand in het museum. Het blijkt een wonder hoe Al die dingen na 2000 jaar nog zo fris en fruitig kunnen zijn zoals bijvoorbeeld het geschilderde fruit. In het museum van Ancona was een vitrine met vervalste zaken. Er gaat nog Al wat vervalste kunst rond, stiekem vraag je ook een beetje af wel deel is hier vervalst, of zou het allemaal echt zijn. Verder zijn er natuurlijk ook wel eens dingen met een Groot enthousiasme gerestaureerd, ook daarvan vraag je soms af zou men met dit fresco ook gedacht hebben een kloddertje roze hier, een kloddertje roze daar, en natuurlijk Al die room blanke marmeren beelden waren in de oudheid in een soort Playmobil tinten geschilderd, dat wat wij nu oh zo mooie en puur vinden hadden ze in de oudheid waarschijnlijk van gedacht mooi, maar maak het eens af want zo lijkt het nog nergens op. 

's Avond was er nog tijd voor even pizza. 

Mijn reisgenoot vroeg zich af of er geen Griekse restaurants zijn, met Al die Griekse invloeden, maar ja of even restaurant 2500 jaar open blijft, nou misschien gaat Febo het zo lang trekken. 

Sanita en Capodimonte

 Gisteren was het wederom heerlijk weer. Goed weer voor eindeloze wandelingen, aan het eind van de dag stonden 22.000 stappen op de teller, of 15 km, gelukkig maar want die dolce moet eigenlijk natuurlijk ook ergens in de straten achterblijven. Het was gisteren hier bevrijdingsdag en ik had begrepen dat musea op zondag gratis zouden zijn maar dat was Al gisteren. Dus toen ik na een wandeling door Sanita bij het museum Capodimonte aankwam bleek het gratis te zijn. Een leuke meevaller. Er blijkt een enorme verbouwing gaande te zijn. Waardoor er veel kunst is verstopt, alleen de tweede verdieping is open, met de belofte dat het allemaal nieuwer en beter gaat worden. Een airco wordt aangelegd en er komt veel meer ruimte. Maar ja zo tijdens de verbouwing was daar natuurlijk nog niet veel van te merken. De wandeling door Sanita is altijd gezellig. We hadden eerst samen de Dom bewonderd. Daarna de Via del Duomo helemaal afgewandeld en via Sanita de berg beklommen. Omdat het van dat stralende weer was was het wel even een beproeving, maar ik HEB het overleefd, en even wat zweet van het voorhoofd gewist. Zeg maar bij de eerste foto zat ik op het bankje even te puffen. 

En dit is Dan een stukje Sanita. Het was in het Museum doordat het gratis was drukker Dan normaal. Men had vooral de schilderijen uit de Barok opgehangen. Dus gelukkig was er wel de Caravaggio. 

De afranseling van Jezus, ik vind het altijd een heel mooi schilderijen. Ook wel natuurlijk omdat Jezus zeg maar hier heel goed uit de verf komt. 

Nog wat meer Sanita, deze trappen moest ik bestijgen om boven te Komen. Maar ja het hoort er allemaal bij. Er was in het museum zelfs een zaal ingericht voor Mathias Stom, 

Ik vond het veel eer voor deze bekende kunstenaar uit Amersfoort, maar ja hier denken ze er blijkbaar anders over. Hier een meesterwerk van hem. Hij is duidelijk een Caravaggist hij kwam hier en zag dat je met licht inval van alles kon doen. Ze namen de wijsheid mee naar Nederland en Rembrandt keek er naar en geraakte zie de nachtwacht ook geïnspireerd. Er was ook nog wat moderne kunst 

De Warhol nu eens geen zeefdruk mocht niet ontbreken. Nou ondanks de verbouwing was het bezoek de moeite waard. Ik vind ook de Titaans die er zijn mooi. Daar HEB ik Dan geen foto van gemaakt. Maar je ziet altijd een hele fragiele paus in een van de schilderijen is hij met twee neven die hij natuurlijk de pauselijke hand boven het hoofd houdt. 

Nu weer een bijna aanslag op Trump, gelukkig vergeten we door dit nieuws even de oorlog in Iran, die ons Dan weer doet vergeten over de Epstein stukken. Netanyaho is zo blij die kan eindelijk de rest van Libanon plat bombarderen. Ondertussen in de Volkskrant een verhaal over de wederopbouw van Gaza, oh nee kinderen raken daar ziek omdat het even Grote chemische vuilnisbelt is. Ik Ben de God van liefde. Je hoort het Bibi zeggen. Die aanslagen Komen Donald altijd maar wat goed uit. Maar ik las ook nog dat mevrouw Streep hem van wat commentaar had voorzien. Is die Boeing nou Al omgebouwd tot Trump style, kijk daar hoor je helemaal niets meer over. 

Gelukkig Ben ik in het land van de Grijze dakduif. 

Waarbij het deze keer pasta vongole was, en daar Ben ik gelukkig niet ziek van geworden. 

In Napels

 Nou in Napels gebeurde natuurlijk wat verwacht kon worden, er worden winkels leeggetrokken en bij de Grijze Dakduif gegeten. Daar was het nieuws dat Nonna er niet was op de avond. Mijn reisgenoot vond de service erg slecht, maar ik HEB een zwak hart voor de Grijze Dakduif, ik vond het prima, hier en daar misschien een beetje wachten, maar zoveel haast hadden we ook weer niet. Het is hier steeds schitterend weer, er was een paar keer Regen. Maar dat was op momenten dat we sliepen, of in een restaurant zaten, dus Dan is het jammer maar ook weer geen ramp. Ik HEB met de paraplu geloven, maar ik vond het Toch vooral voor de show. Dus prima prima weer. Ik zag een Hollander met een dikke verbrande nek, ik dacht nog even oh als ik maar niet zo'n nek HEB. We zijn in een flixbus hier naar toe gereden. Van Ancona naar Napels moet je het hele land doorsteken, en met de trein was het Langer en duurder. Dus eens de flixbus proberen. Het was er soms een beetje warm en na een paar uur werden de stoelen een beetje oncomfortabel. Maar dat was Dan ook het ongemak. De bushalte was soepel te vinden en ook in Napels zit het busstation naast het gewone station. We zitten nu in iets wat elevenrooms heet, in een soort van studio appartement. Een bed, bank en een keuken, met wat keukenspullen. Ook weer prima voor een paar nachten, en niet te ver van het station. De drukte viel gisteren in de Spaccanapoli ook nog wel een soort van mee. 

Een Sebastiaan die zich afvraagt waarom ik hem niet koop. Nou het is even soort van antiek winkel, ik denk dat een paar honderd euro van hand zou gaan wisselen. Maar hij heeft wel even mooi lijf, en je ziet dat hij het leven in de shop ook een soort van oefa..... vindt, ja kan ik me voorstellen. 

De Pasta bij de Grijze dakduif, simpel, ja sorry Van Simpele zielen en dingen die voorbij gaan. 

Oesterzwam in olijfolie, met beetje uitgeknepen Citroen er over. 

Paprika 

Delizie di limone, en jullie moeten er zonder foto maar op vertrouwen dat ik een limoncello HEB gedronken. Rare hoofdletters zijn voor de spellingscontrole maar dat weten jullie ondertussen. 

Voor het lezen had ik Murat Isik zijn debuut roman Verloren grond gelezen, ik zit nu te lezen in even dames roman. Opvallend het is een dames roman waar bijna niet in gesproken wordt. De dialogen zijn ver te zoeken. Hier en daar wordt even schaars woord gezegd. Ik weet nog niet of ik het vol ga houden, het is Toch beter als er meer geluld wordt, en zwijgzame dames, ik weet niet of ik die al gesproken HEB, waarschijnlijk niet, maar dat ligt misschien ook in de aard van de babbelaar. 

In Ancona

 Daar zijn we Dan nu weer. Deze voormalige Griekse havenstad, met als voor Hollanders een gebouw van Vanvitteli, Luigi in dit geval. Gisteren vooral doorheen gelopen onderweg naar de Dom. De reis vanuit Verona verliep voorspoedig, er zaten deze keer wat oude nederlandse dames in de trein. Ik zat gelukkig ver weg genoeg om hun eventuele commentaren the missen. We gingen met de stoptrein naar Bologna om daar vervolgens 3 kwartier the wachten op de Feccia Rossa naar Ancona, Al reed die nog helemaal door naar Lecce, maar dat hebben we dus niet helemaal meegekregen. De trein was Verder wel  lekker rusting. We zitten tegenover het station, misschien niet super gezellig, maar wel super handig en morgen moeten we Dan weer een flixbus vinden naar Napels. Dat leek mij handiger Dan trein want je moet een soort Italie oversteken en dat gaat makkelijker met de bus denk ik, trein moet je omweg maken, eerst weer naar Bologna en Dan naar het zuiden. Alle Dan's zijn van de spellingscontrole. Gisteren een beetje rondgelopen. De Dom bewonderd die boven op een Heuvel ligt en daar dus met trappen, ook nog verkeerd trappen gelopen naar toe gegaan. 

De Dom aan de buitenkant, het is op een Romeinse tempel doorgebouwd, daarna vroeg christelijk, en de huidige vorm is uit de 13 eeuw. Wat opvallend is dat het een Groot griekskruis is van binnen. Geen soort schip met zij kapellen, nee een griekskruis. 

Nou op de Fotos komt het niet helemaal tot zijn recht, dus jullie moeten me maar op mijn woord geloven. Er was sinds 1300 niet heel veel aan geprutst, het zag er nog mooi en sober uit. 

Het had een mooie leeuw aan de buitenkant, twee ene wordt hier een beetje door een toerist bedreigd, maar hij gaat er tenminste niet opzitten. De bel toren is op veilige fast and van de kerk gezet. 

Zo ziet het er uit, even havenstad met allerlei herrie. Er lagen een paar Grote veer boten en een cruise schip en de haven lag vol met containers. 

De hemel wint het eigenlijk met blauw. 

Dit was de tiramisu van gisteren. Ik weet niet of het de beste ooit was, maar hij was goed te hebben. Ok er zat geen drank in. 

Dit was de verdure alla padela, ik was benieuwd, het werd spinazie, voor de vitamine een prima gebeuren. 

Dit was de pasta, met rape, en worstje was ook lekker. 

De wijn, uit de marken. 

Even op de foto klikken, maar inderdaad het station van Bologna. 

Laatste dag Verona

 Het leven gaat maar snel in Verona. Gisteren naar het Castello Vecchio geweest. Daar hebben ze naast dat je met velen door het kasteel mag lopen ook een uitgebreide collectie aan schilderijen en beelden. Beelden en schilderijen die ons vaak doen denken aan het rijke katholieke leven. Dat hier Dan in Verona ook rijk aanwezig is 

Toch altijd jammer dat je Dan misschien net weer niet die foto hebt die het kasteel goed weergeeft. Nou ja het kasteel is zo ongeveer in 1300 gebouwd. Napoleon heeft nog geprobeerd het kort en klein te slaan. Maar blijkbaar is het niet gelukt. Er zijn wat aardbevingen geweest waardoor eerdere versies van het kasteel wel van de aardbodem waren verdwenen. Het ligt daar machtig te zijn aan de rivier en is Dan ook een geliefde toeristische attractie. 

Dit schilderij vinden ze het mooiste schilderij van hun collectie, of tenminste dat hangt door de hele stad. Of ik het er mee eens Ben, ik vind het een sullig lelijk meisje. Misschien omdat je tegenwoordig overal vrouwen kunst moet bewonderen is dit er een onderdeel van. Heeft deze dame die de schilder inspireerde immers er niet voor gezorgd dat zij ook ging tekenen en reeds een mooie tekening heeft gemaakt. Het is wel duidelijk dat in deze dame ook een Leonarda Da Vinci schuil gaat. Nog een beetje oefenen. Maar ja of ik het Dan ook meteen een hoogte punt vind. Ik hou mijn mening maar voor me over dit sullige lelijk geschilderde kind. Er was ook nog een schilderij wat een Hollands hart Dan weer sneller doet kloppen. Jesus met het puttertje 

Nu zag ik een documentaire over het Maurits huis, daar vond een dame dat het Hollandse puttertje dat aan de ketting ligt een symbool voor slavernij. Nou hier houdt Jezus ook zonder goede redenen het puttertje gevangen. Ik zie belangrijke parallellen. Welke weet ik nog niet. Ik vond het wel een relatief leuke Jesus. 

Een heilige die sterk tot mijn verbeelding spreekt, er zijn er velen, maar de Heilige Petrus van Verona is wel even geval apart. Hij krijgt namelijk een bijl in zijn hoofd. Omdat je natuurlijk niet heilige wordt van theedrinken (met Marokkanen Job Cohen, zo zegt de heilige Geert Wilders, die zo heilig in zich zelf geloofd dat het een ander alleen maar ja en amen kan zeggen). De beste heilige Petrus krijgt zo ergens in de middeleeuwen een bijl in zijn gelovige hoofd. Hij was eerst karthaar, maar later katholiek en kreeg van zijn oud geloofsgenoten de bijl of sikkel, de meningen zijn verdeeld, het rapport van de dokter is niet te vinden. Toestanden. Zijn graftombe is in Milaan en wordt beschouwd als een zeer belangrijk middeleeuwse beeldhouw werk. De familie Visconti, later van de regisseur hebben nog geld geleverd. Voor de liefhebbers is dat te vinden in Milaan. De heilige kun je aanroepen als je hoofdpijn hebt. Ik denk dat de heilige ook wel een beetje met je kan meevoelen op het moment dat je hoofdpijn hebt. Al denk ik zelf aan het schilderij te zien dat de heilige zelf meer weet over barstende koppijn. 

  Er was ook ruimte voor een paar Caravaggisten, waaronder Mattia Preti. Ik weet het nooit met hem, maar Julie kunnen ook zelf je oordeel vormen. Dit is dus een schilderij van hem. 

Een uitzicht vanuit het kasteel over de kasteelbrug. En mooi weer. 

Dit was een schilderij met allerlei verhalen uit de bijbel. Dit is ' In den beginne schiep God hemel en Aarde' . Links zie je iemand die we vroeger God zouden noemen, maar in het huidige verhaal is het natuurlijk even beetje, aan het eind vernietigde Trump hemel en aarde. 

Er was ook nog tijd voor even foto van mijn in het Castello. Deze dus. Daarna zijn we een beetje gaan hangen in een park en Ben ik gaan lezen in een boek over Beatrix, ook weer een boek dat ik straks graag achterlaat, ik denk in de volgende stop Ancona. Er was tijd voor een klein bordje pasta.  

Oh en een glaasje wijn, ik val weer door de mand. 

Daarna zijn we naar de Dom gewandeld, ook daar mochten we een financiële bijdrage leveren voordat we naar binnen mochten. Een enorme kerk met veel fresco's die nog niet naar beneden waren gekomen. Als goed gelovige had je in de vroegere tijden voldoende te bekijken als er hel en verdoemenis over je heen werd gestort. 

Dit soort dingen. De heilige Sebastiaan was op wel drie plekken te bewonderen, Maar het is een pestheilige en in de middeleeuwen en zo hadden ze daar natuurlijk veel last van en je kon ook niet zomaar iemand anders schilderen naakt, dus het was een mooie combinatie. Je ziet hem vaak met Rocco, Roche, die elegant zijn panty of iets dergelijks naar beneden schuift om een mooie pestwond te laten zien. 
 

Dit was het avondeten, een bordje dikke pasta ze noemden het carbonara, met pesce di spada en een tiramisu.