In Napels

 Nou in Napels gebeurde natuurlijk wat verwacht kon worden, er worden winkels leeggetrokken en bij de Grijze Dakduif gegeten. Daar was het nieuws dat Nonna er niet was op de avond. Mijn reisgenoot vond de service erg slecht, maar ik HEB een zwak hart voor de Grijze Dakduif, ik vond het prima, hier en daar misschien een beetje wachten, maar zoveel haast hadden we ook weer niet. Het is hier steeds schitterend weer, er was een paar keer Regen. Maar dat was op momenten dat we sliepen, of in een restaurant zaten, dus Dan is het jammer maar ook weer geen ramp. Ik HEB met de paraplu geloven, maar ik vond het Toch vooral voor de show. Dus prima prima weer. Ik zag een Hollander met een dikke verbrande nek, ik dacht nog even oh als ik maar niet zo'n nek HEB. We zijn in een flixbus hier naar toe gereden. Van Ancona naar Napels moet je het hele land doorsteken, en met de trein was het Langer en duurder. Dus eens de flixbus proberen. Het was er soms een beetje warm en na een paar uur werden de stoelen een beetje oncomfortabel. Maar dat was Dan ook het ongemak. De bushalte was soepel te vinden en ook in Napels zit het busstation naast het gewone station. We zitten nu in iets wat elevenrooms heet, in een soort van studio appartement. Een bed, bank en een keuken, met wat keukenspullen. Ook weer prima voor een paar nachten, en niet te ver van het station. De drukte viel gisteren in de Spaccanapoli ook nog wel een soort van mee. 

Een Sebastiaan die zich afvraagt waarom ik hem niet koop. Nou het is even soort van antiek winkel, ik denk dat een paar honderd euro van hand zou gaan wisselen. Maar hij heeft wel even mooi lijf, en je ziet dat hij het leven in de shop ook een soort van oefa..... vindt, ja kan ik me voorstellen. 

De Pasta bij de Grijze dakduif, simpel, ja sorry Van Simpele zielen en dingen die voorbij gaan. 

Oesterzwam in olijfolie, met beetje uitgeknepen Citroen er over. 

Paprika 

Delizie di limone, en jullie moeten er zonder foto maar op vertrouwen dat ik een limoncello HEB gedronken. Rare hoofdletters zijn voor de spellingscontrole maar dat weten jullie ondertussen. 

Voor het lezen had ik Murat Isik zijn debuut roman Verloren grond gelezen, ik zit nu te lezen in even dames roman. Opvallend het is een dames roman waar bijna niet in gesproken wordt. De dialogen zijn ver te zoeken. Hier en daar wordt even schaars woord gezegd. Ik weet nog niet of ik het vol ga houden, het is Toch beter als er meer geluld wordt, en zwijgzame dames, ik weet niet of ik die al gesproken HEB, waarschijnlijk niet, maar dat ligt misschien ook in de aard van de babbelaar.