Vaarwel Salerno

 Nou ja ik kom hier zo vaak, en kom ook weer zo vaak terug dat dat deze keer ook wel weer zal gebeuren. Gisteren maar de markten geweest, niet dat ik iets nodig had maar het is altijd leuk om er te kijken en vooral bij de zee gehangen om te genieten van de zon en de zee. Ik hem mijn camera Al die weggestopt en de computer heeft weinig zin in om ze op the laden. Jammer maar ja jullie kunnen je een voorstelling maken van Salerno, de stad met de mooie boulevard Lang's de zee. Raar dat die foto optie het niet doet. Nee ik dacht misschien met opslaan en opnieuw openen. Ook dat mag niet baten. Nou Dan Alleen maar het verhaal. Misschien is dat geblog hier wel verleden tijd, en vindt Google en het bestuur aldaar dat het anders zou moeten. En dus dat ze wat kleinere en grotere tegenwerkingen verzinnen waardoor de mens gaat afhaken. Oh gelukkig het mag ineens weer wel. De wondere wereld zullen we maar denken. Het boek van Johan Fretz blijft in Salerno uitgelezen en Al, ik geef het een ruime voldoende. Hieronder zien jullie wat producten van de market. Er was natuurlijke verse via die ze zo uit de zee hadden getrokken. Er werd toen we voorbij liepen net een tonijn ontdaan van zijn hoofd. Ik vond het geen mega exemplaar, hij was ongeveer een meter. Voor de mensen die Stromboli met Ingrid Bergman hebben gezien, nee het was niet een dergelijke vis. Hij was een stuk kleiner. Maar de eerste foto zijn ook merluza, die ik zo graag koop op de markt maar daar heten ze ook wel heek. 

Dit is Dan weer een foto van de Dom van Salerno. Die blijft ook altijd mooie met zijn galerij, of hoe moet noemen, binnenplaats ofzo. Hier liggen Dan delen van de apostel Matheus, waardoor hij weer extra speciaal is. Een apostle is tenslotte niet zomaar een heilige, kijk maar de Sint Pieter, San Marco, of dat hele gedoe met Santiago de Compostela, Allen om dat Jacobus daar is. Ik bedoel maar dus komt Allen te samen in Salerno, ergens in September is zijn Naamdag. Dan wordt het beeld maar buiten gesleept. Iedereen die iets is in Salerno rukt uit en gaat kijken maar de processie. Een wonder mooi geheel  

Vandaag met de hoge snelheidstrein naar Florence. 

Op de boulevard was een gedenkteken voor Sandor Marai, ik dacht een latino, maar de beroemde hongaarse schrijver, die jarenlang in Salerno heeft gewoond, maar uiteindelijk in San Diego zelfmoord heeft gepleegd, nou of dit nou een gezellige mededeling is om het blog mee af te ronden. Het moet maar.