En vandaag weer weg.

 De mail van KLM was dat er een uur vertraging aan zit te komen. Oh dan gaan ze natuurlijk weer hard vliegen en zo rechtstreeks mogelijk turbulentie of niet. Maar ja we gaan het zien. Gisteren weer op pad naar Migeas. Ik had hem meegenomen naar Mali, het Museum di Arte LIma. Ja die afkortingen die zijn natuurlijk in de mode. Een vrij klein museum aan de rand van  het centrum. Het geeft een overzicht van de Peruaanse geschiedenis. Van pre-Colombiaans tot heden ten dage. Leuk was dat ze naast de opstelling van allerlei Nasca, Chankay en Wari vazen ook hele mooie foto's hadden van verschillende sites die er zoal in het land zijn. Zo mooi dat je meteen denkt oh daar wil ik ook nog een keer naar toe 

Migeas blijft maar praten over hoe mooi Oxapampa is, maar ja daar vliegt KLM of Latam niet op en het is 12 uur in de bus. Ik vind het een heel eind. Maar het schijnt allemaal heel schattig te zijn. Soort Oostenrijkse huisjes in de bergen. Veel koeien etc. Mooi land voor iemand die zo'n grote fan is van bbb. Tja het kabinet, dus PVV heeft beloofd dat de huren 20 % negatief in waarde zullen zijn. Vaak is negatief niet geod. Geertje heeft het niet helemaal goed  uitgelegd. Hij bedoelde het positief, als de huren de komende 4 jaar 5% stijgen is dat positief. Dus dat is wat hij eigenlijk bedoelde. Het positieve is een stijging van 20% in 4 jaar. Ik zou bijna fan worden van Geertje, maar hij hij heeft me belazerd, hij heeft mij bedonderd met die 60 jaar en met pensioen. Ik weet ook niet precies wie die die 20% stijging als positief ziet. 
Het museum dan maar het is een voormalig paviljoen van de wereld tentoonstelling. Grappig dat er zo rond 1900 veel behoefte was aan dat soort tentoonstellingen en dat dat bijna helemaal verdampt is. Dat gedoe in Milaan de expo was volgens mij de laatste. Een mooi gebouw dus uit rond 1900. Ik ben altijd benieuwd hoe een verzameling tot stand komt, hier was het vaak met giften van diverse mensen waarbij Pardo ik denk een oprichter, maar dat weet ik niet zeker veel aan het museum heeft gegeven. Je maakt dus een snelle tocht door 3000 jaar geschiedenis. Speciale aandacht was er voor wat textiel. Veelal Wari of Nasca, ik denk dat dat vooral voorkomt voor hun liefde om mensen in de woestijn te begraven, en daar blijft een lapje heel lang intact. Daarna kwam de koloniale tijd en daarna de tijd van de republiek. Tenslotte de moderne tijd met speciale aandacht voor Elena Izcue. Een dame die er op wees dat je oorspronkelijk design zou moeten gebruiken en daarmee vervolgens Parijs aan haar voeten kreeg.  

Kijk daar is ze. Een foto van wat ze gemaakt had is helaas niet zo scherp. Dus dit is van het internet geplukt en nee ik heb geen enkel recht. Maar die afbeeldingen kunnen inderdaad wel basis zijn voor design. Er was beneden dan nog twee tijdelijke expo's over de gegoede families alhier. Er bleek hier flink wat Spaanse adel te zitten. Maar met die adellijke titels werd ook ruim gestrooid dus of het allemaal zo verwonderlijk was en daarna iets van een moderne meneer. Die had hoewel hij van zeg maar deze tijd was gewoon alle religieuze verhaaltjes van een nieuw sausje voorzien en was er dus eigenlijk niets nieuws qua beelden toegevoegd. Ik vond het persoonlijk ook niet veel maar het was wel modern. 

Daarna moest er ceviche worden gegeten.  Helaas moet ik thuis maar zoeken hoe ik filmpje hier krijg opgeladen. We zijn doorgelopen naar de boulevard met de reli trash alwaar ik een mooie Sebastiaan heb weten te scoren. Ook nog binnen het budget. Wat wil een mens nog meer. Ik wilde met de bus het was een mooi moment om de ov-chipkaart die ik van voormalig collega T heb gekregen te gebruiken. Het was onduidelijk hoeveel saldo er op stond, 2,30 een ritje kost 2,50. Tja nou stond ik daar met mond vol tanden en een bijna legen chipperkaart, fraai dan. Via de achterkant instappen en cash betalen. In Miraflores de Inka markt voor de laatste meuk bezocht en gegeten in Miraflores. 

De vraag is ook altijd nog een beetje hoe zitten we erbij. Ik zit er best aardig bij. Om de hoek van Berlin waar ik graag een biertje drink of lunch. Dan ben je daarna weer in het Kennedy park. Allemaal handig het zijn twee kamers. Met twee badkamers. Voor de privacy zeg maar wel handig. De laatste foto is de woonkamer vanuit de keuken. De andere foto is de slaapkamer. De troep is natuurlijk van en door mij. Ja sorry.......

Dit was het soort schilderij wat Ietje wilde hebben een Gaucho die op zijn paard rijdt. Wat ik me van Ietje haar werk herinner is dat het in galop geschilderd was, nou het paard natuurlijk niet de wijze van schilderen. 

Dit is een schaaltje met de beroemde witte klei uit Cajamarca, maar ja voor de kenners was dat al lang duidelijk 

Mochica aardewerk 

Dit is dan weer Nasca. 

Meer Nasca 

Mochica 

Museum dell arte Italiana of iets dergerlijks, helaas niet veel bijzonders maar toch, gebouw is wel leuk 

In memoriam Ietje

Gisteren is Ietje overleden. Lang geleden was zei de inspiratie bron om naar Peru te gaan. Ik kreeg een paar namen, telefoonnummers en rugnummers mee en veel instructies. Waaronder als je belaagd werd altijd heel hard roepen Non tocare. Wat iets anders is dan het zachte Italiaans dat je bij een beeld ziet, non tocare. Op schrift zie je het niet. Met het lijstje belandde ik in Trujillo, de stad van de eeuwige lente waar ik door haar vriendin Julia Victoria als de lang als verloren zoon werd binnengehaald. Ze bleek de dochter te zijn van een burgemeester van Trujillo. Had een paar mooie zonen, die met blikken de weg naar het hart en de beurs van moeder goed te vinden. Ze heten Victor Julio, Julio Victor, Victor en Carlos.Aan de Avida Espagna. Die als een soort rondweg of verdedigingswerk om het historische centrum heen loopt. 
Daarna Ietje ook een paar keer in Peru meegemaakt. Bijzonder was het bezoek aan een kerkhof in Trujillo. Waar een graf gezocht moest worden van twee lang geleden overleden broertjes. Bij een brand. Een grafbewaarder werd wat geld in de handen gestopt om zowel duiding te geven van waar de niet te vinden graven waren als onderhoud van een wel gevonden graf. Ik had het gevoel dat het al donker werd terwijl we daar liepen rond te springen. 

Het verhaal van Ietje zo heb ik mogen begrijpen dat haar vader niet kon aarden in Nederland na Indië. De familie verhuisde naar een rietsuikerplantage in Peru. Waar toen het koloniale leven nog bestond. Een paar mensen in mooie villa's met alle voorzieningen, de rest waarschijnlijk met machetes de velden in om suikerriet te oogsten etc. Een linkse president ergens in de loop van de tijd heeft een einde gemaakt aan deze praktijken waardoor dit leven tot een einde kwam. Geen tennisbanen meer in de tropen. Daarna is Ietje zonder papieren in Peru gebleven. Vond een werk als taxi-chauffeur in Lima en leefde hier een leven. Een stoer verhaal van haar was dat ze een keer besloten vanuit Trujillio uit te gaan in Lima. Volgens mij is het 8 uur heen en 8 uur terug met de auto minimaal. Ik zou het teveel gedoe vinden. Ik vind hier half uur naar centrum al lang op uit te gaan. Bij het bezoek aan Trujillio werd er ook een schilderij gekocht. Volgens mij heeft dat daarna allerlei tochten in een PVC buis meegemaakt voor het in Amsterdam aan de muur kwam. Met Ietje in de buurt gaf je geen cent of sol teveel uit. Ze was voortdurend bezig met het beste dealtje bij taxi's etc. 
In Lima wilde ze altijd een drankje doen bij Haïti. Dat je eigenlijk nog meer uitspreekt als hightea dan iets anders. Daar kreeg vervolgens het personeel te maken met iemand die nog wel redelijk op de hoogte was van hoe je je als koloniaal moest gedragen. De limonade was 1 keer te zuur, 1 keer te zoet, 1 keer te waterig. Die arme meneer bleef heen en weer rennen. Voor een zielig glaasje limonade. 
Ook in Amsterdam had Ietje een soort van hofhouding van Peruanen om haar heen.

Zonder een duwtje van Ietje was ik misschien wel nooit in Peru gekomen. 
Dank daarvoor. 

  

Niet veel te melden

 De dynamiek is altijd een beetje anders als ik alleen ben. Ik lees wat meer en loop wat minder in de rondte te banjeren. Ik zit in een airbnb in Miraflores. Ik ontdekte dat mijn buren ook in de airbnb willen, maar bij ons staat in het reglement dat het niet mag. Oh oh, maar ja of dat nu weer reden is om bezwaar te maken. Het lijkt mij dat het ene privaatrechtelijk is ons reglement, en het ander publiek recht. Maar ja ik ben geen jurist. Hier blijft het warm, al moet ik zeggen dat ik zelfs in Lima één keer echt in de regen heb gewandeld. Dat is altijd een rare ervaring in een streek waar het nauwelijks regent. Ik krijg gelukkig via buienradar wel berichten door dus blijf ik een beetje op de hoogte. 
Verder lees ik natuurlijk VK online zodat ik ook de hoogte ben van het nieuws. Ik vraag me een beetje af als Elon Musk AI wilde kopen, maar zijn zin niet kreeg. Hoeveel heeft hij betaald voor meneer Trump zodat die nu van hem is. Nou je kan er maar blij mee zijn. Dus Tesla wordt in USA 25% duurder door de import van alle onderdelen uit het buitenland, en wordt hier dan ook nog weer eens 25% duurder, tenzij ze voor de helft of helemaal in Europa worden gemaakt. Maar dan zou ik toch voorstellen dat alle belastingen op zulke bedrijven hier in Europa worden afgehandeld. 
Maar ja Lima, gisteren wat van de toeristenmarkt gehaald. Ik geloof dat de bestellingen wel binnen zijn. Verder een beetje door Miraflores gewandeld en naar de Largomar geweest. Ik had de zee eigenlijk nog niet of nauwelijks hier gezien. Maar ja het begint ook meteen met een soort rots waar Lima op ligt en wil je naar de zee moet je via weggetjes afdalen. Dat is volgens mij maar ik kan dat altijd slecht inschatten een meter of 50. Bij de Largomar staat dan een beeld van de beroemde peruaanse beer met zo mooi das om. Beertje Paddington dat Boris Johnson nog aan Lima heeft gegeven. 
Ik vind het trouwens top dat Femke beste lokale bestuurder van het jaar is. 
Ik mail natuurlijk veel blije berichten aan de bbb. Ze zijn er blij mee, zelfs met mijn verhaal over dat ik zie dat de export van mest zo toeneemt, echt een verdienste om poep en plas de grens over te krijgen. Dat kan niet anders dan een verdienste zijn van mevrouw van der PLAS. Veel hulde, ik heb ook gezegd dat het goed is dat ze nog even nadenken, wat dan eigenlijk uitstel en niet willen nadenken over de geiten toestanden. Overhaast beleid, ja het leidt waarschijnlijk tot gemekker. Maar de BBB lijn is volgens mij overal goed over nadenken. Zo goed dat het volgende kabinet het moet oplossen en BBB vanuit de oppositie het met de grond gelijk kan maken. Ach en geertje met zijn asiel beleid. Ja verantwoordelijkheid,. Nou Geert sinds jij aan het gedogen was geslagen lang geleden heb ik nog steeds blauwe tenen van hoe hard je 60 jarige pensioen leeftijd liet vallen. Nu weer die eigen bijdrage. Die mevrouw die je aan Timmermans koppelde waar is ze nu en wie betaald haar eigen risico. Wacht ik krijg berichten door Geertje betaal jij dat uit eigen zak. Je bent mijn held. 

Zo dat was even over Nederland. Voor zover ik het kan nagaan is het hier relatief rustig in de politiek. Al was ik even met twee jongens aan de wandel. Een werkt er voor overheid en er was meteen een discussie over corruptie. Dat dan weer wel. 

Dit is tacu tacu. het oude mannetje naast me waarschuwde dat het male was, maar ik weet niet hoe het normaal smaakt ik vond het prima. Daarnaast ligt kip, dat was een relatief klein stukje kip

Dit is de ceviche die ik als starter op zondag at. 

Dit is een taartje van gisteren, mango cheesecake 

En dit is de lunch kip met chaufa en vedure. 

Nog steeds Lima

 Ik ben weer alleen als het goed is Beatrice ergens in de USA nu. Het was nog even een gedoe. Want ja Donald T zit natuurlijk nu alle papieren te checken. Of is het zijn bloedbroeder Elon, die dat oude liedje van Tears for Fears zingt Everybody wants to rule the world. Ik werd zelfs hier in Peru gechecked op illigale appel smokkel tussen Areguipa en Ilo, daar mag je blijkbaar geen fruit tussen heen en weer slepen. Goh je zal maar buurtjes worden bij Joran van der S. omdat je met een appeltje heen en weer ging. Ik zou het snel hebben opgegeten in de berm en dan de klokhuis in het zand hebben geworden. Er was daar op die plek geen bosje te bekennen. Gisteren sloom naar Barranco geweest. Dat is hier aan de kust een soort van kunstenaarswijkje. Mario Testino had er zijn museum maar in de loop van corona is dat verdwenen. De vraag is nu ook even waar die Lady Diana Versace jurk is gebleven. Al was het een kopie, al was hij dan wel weer met liefde door Donatella afgestaan. Maar ja al dat fraais is er niet meer. TJ had eerst 30 km hardgelopen en eigenlijk was daarna iedere stap verzetten een soort van dodelijk. Ik heb daarom David Leavitt Martin Bauman uitgelezen. Aardig maar of het het beste boek ooit is daar ben ik nog niet helemaal uit. Daarna een jongeman gezien en met TJ een afscheidsdinertje gedaan. Hij moest rond middernacht  vliegen. Daarna na de disco in het centrum gegaan en toen was het middernacht. Voordeel van de disco was dat het vroeg start en ik niet het gevoel had dat ik uren moest wachten voor er iets begon. Maar ja voor begrippen hier ging ik zeg maar naar huis terwijl ik nog in de rij stond. Ik ga nu een ingewikkeld Mexicaans boek lezen. Het gaat wederom over een beginnende schrijver en zijn zoektocht naar het mooiste verhaal of gedicht. Het is allemaal maar een gedoe. 

Dit was ondertussen in Barranco 

Dit is de aanschaf op de centrale markt. Ik ben wel een beetje de bolle kok. 

En dit is nog meer Barranco 

Dit is Migeas, die we misschien kennen uit eerdere verhalen. Nou zijn haar zit heel mooi geknipt, dat moeten we in ieder geval opmerken. Hij kwam gisteren koffie drinken. Ik bleek mormonen koffie te hebben gekocht. Dat geeft ook zwart water maar er zit weer geen cafeïne  in want dat mogen die mormonen niet hebben. Maar ja zelfs een mormoon heeft behoefte aan bakkie troost. Helaas heeft hij op een haar na Beatrice gemist, jammer want hij is gek op zijn eigen honden. 

Nog meer Lima

 TJ is hier nog steeds. Of nou ja nog even. Gisteren zijn we weer naar markten gegaan. Ik had als belangrijke missie om het het heilige water florida te vinden. Dat is voor dames het is overal goed voor vogens Lia uit Bella Salerno. Voor het hoofd, voeten, de lippen, de ogen. Je kan het zo raar niet bedenken of met Florida gaan alle klachten de wereld uit. Ik denk dat zelf dat het een soort keuls water is dat vroeger natuurlijk ook bij alles hielp. Maar tegenwoordig toch wat van zijn glans heeft verloren. Maar ja ik heb het gevonden. Je moet dus maar dat zei ik al een beetje bij een old school kruiden type kijken. Die had ze dus inderdaad, verder moet ik op zoek naar wanten en sokken. Tja je kan er maar druk mee zijn. Voor mezelf wilde ik dan natuurlijk weer zeuren over sint Sebastiaan en of ze daar een schilderij van hadden. Ja dat hadden ze maar dat gaat wel 60 euri kosten in een mooie lijst. Vervolgens is het wel met de hand geschilderd maar ter grote van een ansichtkaart. Ik weet het niet terwijl ik het zo op type lijkt het mij toch wel een rip-off. Misschien moet ik het maar in de dromen lade stoppen en gewoon vergeten. Maar ja de markt in Miraflores die bleek dicht te zijn. Hij is in verbouwing ofzo. Dat was niet heel erg want alles stond op straat. Ik vond ze er aardig. Daarna naar de toeristen markt gewandeld. Daar liggen ze de hele dag verveeld in hun hut, tot er een toerist langskomt. Daar springen ze dan boven op en roepen dat ze nog allerlei andere producten hebben. Maar ja als je alleen wil kijken dan vraag je af wat je met al die andere meuk aanmoet. Dus doorlopen. Nou ja sokken en handschoenen. Is gelukt waarbij de aantekening van de sokken wel is voor in huis. Maar we gaan het zien of het in goede aarde valt bij de hermana. Dat spaans en italiaans blijft toch een beetje een warrig geheel. Maar ik krijg complimenten over mijn spaans, dus valt het waarschijnlijk te begrijpen. Gisteren een afspraakje met een meneertje R. die zei dat hij zijn engels wilde oefenen. Aardige jongen maar niet voldoende om een taartje met TJ voor te skippen. Moet nog wat meer pit in hem komen, of wat minder verlegen worden. Maar daarna dus een taartje gegeten. Ik heb in de chinees het beroemde peruaanse gerecht aeropuerto gegeten. Ik moet zeggen dat het een once in livetime was, enorm bord rijst, ik dacht dat er vanalles op kon landen maar dat bleek een beetje tegen te vallen. Welnu weer een ervaring rijker nu wacht ik een beetje op M die netjes heeft aangekondigd iets later te komen. Geeft mij ook weer netjes tijd om te ontbijten, hier te typen en op te ruimen. 

De luchthaven, al typte ik bijna lunchhaven, maar ook dat klopt. 

En het taartje 

Tja soms zie je iets op de markt en denk je, hey dat zie ik nooit in Nederland op de markt. 

Deze dame doet ook Peru aan. Met haar baas maar voor haar had het allemaal met die hitte niet gehoeven. Wintersport is ook leuk zeker als je net doet of je een baby husky bent. 

Meer Lima

 Gisteren of eigenlijk eergisteren was TJ hier aangekomen. Hij blijkt van woensdag tot zaterdag te blijven zelfs hij vindt het kort. Maar ja zijn reisgenote Beatrice vindt het hier veels te heet. Die vertikt het zo ongeveer om buiten te lopen. En moet daardoor de hele tijd in de tas verblijven. Dat is natuurlijk geen pretje. Ik had TJ over gehaald om naar de centrale markt te gaan. De altijd gezellige totale chaos die daar heerst. Het doet je wel verlangen naar rustig in het klooster zijn. Maar ja dat was weer voor een andere keer. Ik was op zoek naar een paar dingen. Het heilige vrouwenwater, maar dat heb ik nog niet kunnen vinden. Zakjes om chifa te maken en een koksbuis. De laatste twee zijn gelukt, de eerst blijft nog doorzoeken. Ik moet eigenlijk een soort kruidenvrouwtje treffen, maar dan van het oude soort. Eigenlijk nou ja meer shamannisch maar dan volks, niet iemand met een berenmuts en hoorndrager. Hier zie je wel veel new age kruidenmengers en in de Chinese wijk was er ook vanalles tegen grote en kleine kwalen te krijgen, maar niet het heilige vrouwenwater. Het is trouwens ook weer niet zo heilig dat je er meteen vrouw van wordt. Het is hier altijd vooral wonderlijk met de hoeveelheid vlees en vooral kippen die het einde van de week niet hebben gered te zien. Het is natuurlijk ook nog zieliger om kippen te zien die mogelijk het einde van de week wel redden. Anyway mijn aankopen waren gedaan. Daarna zijn we nog zo wat door Lima gewandeld. Kwamen we in de chinese buurt. Ik ben niet in de potten en pannen buurt geweest, maar ik geloof dat ik daar ook even niets van nodig heb. Daarna geluncht, met trouwens kip die het einde van de week duidelijk niet had gehaald en een siesta gehouden. Het verkeer is hier steeds erger en erger. Naar het centrum is het 10 km in de file staan alle auto's hier zijn lijkt het verplicht over de APK heen en stoten een hoeveel roet uit genoeg voor iedere keer een laag fijn stof van het gezicht poetsen. Maar ja als toerist laat je het weer achter je. Maar als je tussen het verkeer water of meloen moet verkopenom aan te geld te komen dan is dat wel zeg maar een ding.   

Met al die discussies die er nu zijn over transgender moet ik even denken aan die mooie lieve kleine trieste film Una mujer fantastica. Ja ik weet het die titel het kan meer. Maar over een trans gender die een relatie heeft met een oudere meneer. Die komt te overlijden. Ze wil naar de begrafenis, niet voor geld, maar voor respect van de relatie. Ze krijgt van de familie alleen het respect van geld wolf en wordt helemaal afgeserveerd. Triest tja dat is het leven van een Una mujer fantastica. Zou mijn film tip zijn. 

Nog maar even een oude foto, van paar dagen geleden in Iqutos. 

We kunnen niet anders zeggen dat in Las Palmas de vertaling van de gerechten maakt dat je denkt de keuze is reuze. 

Dit was de kip dan die het einde van de week niet heeft gehaald. 

Dit is een chrysler la barron. Als ik ooit in de buurt ben geweest van het hebben van een auto, anders dan van een dinky toy dan was het met een dergelijk exemplaar, deze is hier ook gewoon niet door de apk. 

Even op de foto klikken, dan zien jullie TJ in Rotterdam, un homaje al el famoso barber in Rotterdam. Ik kreeg een biertje van die jongens een cusquena en voor de liefhebbers Beatrice zit in de tas. 

Chinatown, i don't know how to leave it. 

There you can make a picture of people selling potatos. Ok het is niet in Pisac, maar toch.......

Terug in Lima

 Heel lief ik mocht tot 18.00 in het hotel van Iquitos blijven. Dus dat was super lekker ook omdat het een tijdje daar keihard ging regenen. Ik ben natuurlijk niet zo slim maar ik vraag me af waarom ze het in vredesnaam tropisch regenwoud noemen. Al die regen daar. Gelukkig zat ik niet in een motor carro anders had ik meteen weer een avontuur erbij gehad. De vlucht ging soepel. Het was alleen jammer dat ik bleek een halve stoel te hebben en ik de dame die naast mij zat en recht leek te hebben op anderhalve stoel steeds een beetje in haar oude maar wulpse armen moest duwen om te laten zien dat we over het algemeen recht hebben op 1 stoel. Maar ging verder allemaal soepel. Naast mij aan de overkant van het gangpad zat dan weer een woke clubje. Oh dat bestaat niet meer, nou drie lege stoelen met een klein ratachtig hondje. Zo'n allerkleinste variant van hondje. Die zat eigenlijk bij een transvrouw op schoot, en daarnaast zat een dikke meneer helemaal in een soort van zijden panter pyjama, met op zijn schoot een dunner exemplaar met petje en een spijkershort aan. Nee niet zo kort dat ik zijn billen kon bestuderen. Hij lag natuurlijk eigenlijk op schoot. Eerst dacht ik nog wat zal die dame er van denken. Maar ja die bleek dus onderdeel te zijn van de woke familie. Ik las maar door in mijn Gay Novel Martin Bauman van David Leavit. Hij zegt dat hij iets tegen overschrijven heeft, maar hij is ook onderdeel van een copy cat schandaal. Dus hij moet niet te veel zeuren. Het is wel aardig al heeft hij net een leuke latino in de steek gelaten om zich bij de liefde van zijn leven te voegen. Ik was tegen het verlaten van de latino. Oh wacht als ik het boek overschrijf kan ik dat tot een happy end maken. 
Gisteren met Fabian en een vriendin van hem op stap geweest naar het historische centrum van Lima. Zij was niet zo van het snel wandelen waardoor ik een deel van de route niet heb gered. We zijn eerst naar het Franciscanen klooster geweest van de monniken zonder schoenen. Dat is in Rimac, eigenlijk de eerste buitenwijk van Lima, meteen achter het oudste deel van het centrum. Je moet er alleen de rivier voor over. De rit er naar toe blijft natuurlijk een groot avontuur. De rondweg stond voor een deel vast, en voor een deel scheurde de beste man  met de dood op zijn hielen. Hij vertelde dat hij in California had gewoond. Dat hij daar 3 kinderen had, zo van rond de 30 maar dat hij sinds 2014 weer in Peru was. Hij had daar some bad things gedaan. Helaas is mijn engels niet zo heel goed. Die drie kinderen hadden sinds 2014 nog niet de kans gezien om hun lieve papa op te zoeken. Je bent dan toch weer benieuwd naar wat het allemaal het verhaal er achter is. Maar ja je kan die man natuurlijk niet helemaal uithoren. Daarna met een dame door het klooster gewandeld. Ze liet ondermeer enorme potten zien waar ze er 12 ofzo van hadden en waar ze op 3 augustus voor heel veel mensen soep in maken. Die dan allemaal één keer een redelijke maaltijd kregen. Ook in dit klooster woonde nog een enkele fransicaner, maar de zaak is aan het uitsterven. Ze doen nu natuurlijk ook niet aan voortplanting. Daarna door het centrum van Lima gekuierd, de cathedraal bezocht en de winkelstraat door gewandeld en toen weer met een Uber terug naar Miraflores. Weer een meneer die in California had gewoond maar hij had geen 3 kinderen gemaakt. En ik geloof ook niet dat hij het land uit moest. 
Om 16.00 van het hotel naar de airbnb gewandeld. Ik vind het toch het prettigst als er gewoon een host op de stoep staat inplaats van klunsen met een sleutelboxje ofzo. Nu moest ik mij melden bij de portier. Die kreeg vervolgens een code door daarmee bleek ik de deur te kunnen ontgrendelen. Nou gelukkig zag het er binnen wel aardig uit en ben ik meteen een wasje gedraaid. Toch ook altijd weer een kunstje zo in den vreemde met een spaanssprekende wasmachine. Daarna meneer B gezien was gezellig en hij had een postre voor me meegenomen. Superlief..............

San Martin de Porres in de kathedraal. Met bezem. 

Vlak voor het plaza di armas feestlijk groen. 

Zo schattig een dame met vogeltjes die ze mee naar buiten 

Zo schattig een dame met vogeltjes die ze mee naar buiten neemt en dan met een planten sproeier een beetje poedelt, ja waarom ze niet wegvliegen dat durf ik niet te vragen, maar kijk deze vogels zijn dus te dragen als ring al je moet je af en toe nat sproeien maar dan blijven de kleuren waarschijnlijk helder. 

E

Even over dit schilderij. De kunstenaar wilde het lijden van Jezus op een mooie manier uitbeelden. Maar zijn model een jongen van de kunstacademie moest steeds lachen terwijl hij daar aan het kruis hing. De schilder die echt wel issues had stak de jongen in zijn zij met een flink mes. Daarna is hij opgepakt voor moord. Hij had wel de lijdende blik gekregen en mocht het schilderij omdat het klooster het al zo mooi vond afmaken. Gelukkig stierf de kunstenaar zelf ook weer vlak daarna. Maar ja wat zal ik zeggen over die monniken uit het klooster. Wat deden die om aan een aardig schilderij te komen. MMMM nou gingen ze over lijken? 

Kijk dit is dan weer paarlemoer uit Napels 

Ach kijk nou een vrome ziel, zou hij geschikt zijn voor het klooster. Misschien moet ik eens bellen. Misschien als ik mijn geld nalaat aan de kerk kunnen ze een zonde door vingers zien. Tja extinceion rebeilion wil mijn geld niet die zijn tegen mensen zonder kinderen. Jammer. 

Weer een blog

Zondag was een vrij duffe dag en heb ik weinig over te melden. Bij kappersmaatje geweest, naar mall geweest taartje gegeten dat soort dingen. Maar niet iets om nou heel blog over vol te schrijven. Oh hemeltje lief nu is er crisis in de BBB. Net nu het beter gaat met de export van mest, is er shit in de partij. Wat erg. Ik had net als mevrouw van der Plas gehoopt dat Poep en Plas een belangrijk export product zou worden. Nu is focus op de partij en niet op het glorieuze resultaat van verhoogde export van Poep en (door mevrouw van der) Plas. Waar gaat nu die roem heen. Ach mijn arme Femke. Ik weet niet wat ze heeft gedaan om de export te bevorderen. Misschien is ze met pakketjes mest in haar mooie tas de wereld over gevlogen en Trump er van overtuigd de import beperkingen op Poep en (mevrouw van der) Plas op te heffen. Maar ja dat gaat niet over hier. 

Ik was op stap met iemand die ik in het hotel had ontmoet. Ze was hier onderweg naar een jungle resort en heb haar meegevraagd voor de wandelingen en de tocht naar de Mall. In die Mall is het vooral prettig om dat is met 40 graden buiten wel lekker. Verder zijn het eigenlijk de gewone saaie winkels. Gisteren was ik met de motor carro het blijft een avontuur naar Bella vista gegaan, daar is nu de grote brug, maar je kan nog steeds in een bootje stappen en over de Amazone varen en vooral over Nanay rivier. Dat heb ik gedaan. In mijn eentje kostte het eigenlijk wat een rondvaart in Amsterdam kost. Helaas kreeg ik dan weer niet de mogelijkheid om in 17 talen uitleg te krijgen. Slechts in 1 taal, die dan weer niet de mijne is. Maar het was wel aangenaam. Daar in dat Bellavista, daar gaan ze nu echt werken aan het Bella vista ze bouwen er een enorm ding waardoor je straks over de rivier kunt uitkijken en staren naar locals die met veel moeite het bootje drijvende houden. Ik zag een mannetje zeg maar peddel, water hozen, peddel, water hozen om zo drijvende vooruit te komen. Maar nadat wij getankt hadden en de boot wel een beetje overladen was door mijn gewicht kwamen we met de motor goed vooruit. Ik sloeg het aanbod af om naar het indianen dorp Bora bora te gaan. Hoewel het vreselijk aantrekkelijk is dat je een lokale volksdans kunt oefenen met meisjes met blote borsten. Maar ik heb in een ver verleden gezien hoe goed Liesbeth daar in is, en ik denk dat ze vaak nog als het moment daar is half bloot ronddanst. Helaas ben ik er nooit bij als het moment daar is. Maar ja je vraagt je ineens af wat er iedere vrijdag gebeurt daar in Eefde. Ik krijg beelden door. Maar wij voeren door. Nu was er nog een nieuw opgericht oord, oh ja een soort aquarium. Ook daar hoefde ik weer niet heen. Het is wel zo dat in de loop van de tijd daar op die oever er mooie voorzieningen bijkomen, die soms ook weer snel uitelkaar vallen, van die mooie jungle resorts. 

Als je hier aan de middelen wilt dan is dat een heel gedoe. Je mag tijden geen rood vlees eten en het wordt alleen maar strenger tot het moment daar is. Je moet helemaal schoon zijn van de binnenkant en mag alleen maar groente en fruit eten. Dat zou misschien minder een probleem zijn als je gewoon thuis bent maar hier is het toch net iets moeilijker. Gelukkig zijn er speciale restaurants die je voor een mooi bedrag een vega maaltijd aanbieden zonder koolhydraten. Je betaalt je vervolgens blauw voor zeg maar een appel en komkommer. Maar het is wel vegan. Ik vind het teveel toestand om aan de ayahuasca te gaan. Pfff alles waar je niet normaal bij kunt eten en drinken is te veel gezeur voor mij. Ik weet nog toen ik duizend jaar geleden een paddo moest proberen. Je mocht er niet bij eten en drinken. Zit je daar uren op een glaasje water om de muur langzaam in tante Nel te zien veranderen. Pfff, ik hang wel een foto op net zo makkelijk en net zo makkelijk weer weg. Al weet ik niet of ik een foto heb van tante Nel. Dat is dan wel weer een probleem. 

Dit is het nieuwe geluk bij Bella Vista, nou je kan er straks zeker een bella vista hebben. 

Na de boottocht dat ik ga weer naar de Mall dat is helemaal aan de andere kant van Iquitos en leek mij een leuke bustocht. Het was in ieder geval een bustocht. Ik heb hem bijna net zo heftig ervaren als de 5 uur in de bus van Ilo naar Arequipa. Pffff we reden met een gemiddelde snelheid van 8 km. Het was een hippe bus de snelheid en temperatuur werd bijgehouden. Hij was dan weer niet zo hip dat er airco was. We kwamen op een bepaalt moment bij de markt van Belem. Daar stonden 500 motorcarros elkaar gek te maken. De bestuurders natuurlijk en stond alles muurvast. De snelheidsindicator gaf een tijdlang een 0 aan. Dat is volgens mij niet heel snel. De temperatuur was eerst 33 graden valt mee, 37 graden zie je wel dat het hier heet is, 40 graden geen wonder dat ik drijf. Dus nou ja pfff en toen reden we weer maar ramden we een motor carro. Er waren er ook zoveel ze waren nauwelijks te missen. De bus chauffeur ging kijken naar de schade, maar ik geloof dat het spatbord van de motor carro een soort van memory plastic was en terug was geplastict in de oude vorm. De bestuurder kreeg nog het verwijt dat hij daar ook niet midden op de weg stil had moeten staan. Er werd wat aan de motor carro geshort, 40 mensen in de bus dachten sukkel bestuurder van de carro. Maar ja de bus knalde er wel op. We vervolgden onze weg zonder dat er schade formulieren werden uitgewisseld. 
Ik heb beetje door de mall gelopen. Wat dingen bekeken die ik wel en uiteindelijk niet nodig had. Geld gepind en met een motor carro zonder ongelukken thuis gekomen. 
Daarna gelunched. 

Dit is de lunch we kijken naar een gevulde aardappel, kip op zijn orientaals uit de oven. 

Daarna afspraak met kappersmaatje. Die had mij verweten dat ik al veel in het tempo latino deed. Dat is zeg maar wat Billy Wilder over Marilyn Monroe zei, vroeger zei ik dat ze er om 9 uur moest zijn als ze er om 11 uur moet zijn. Nu zeg ik dat ze er in april moet zijn als ze er in oktober moet zijn. Wilder zegt daarna ik had een film met mijn tante Nel kunnen maken, die komt strikt op tijd. Maar wie wil er een film zien met Tante Nel. Nou ik was er strikt op tijd, nog een keer bevestigd of 5 uur 5 uur was. Ja. 

We kijken naar de Boulevard en stiekem naar Jorge 

Jorge kijkt stiekem de andere kant op. 

We kijken vanaf de boulevard zo op de Victoria Regina waterplant. Misschien foto aanklikken om het goed te zien. 

Daarna kreeg ik als in de volgende dag een bericht ja sorry ik was ziek. Dus al wat er was op de boulevard maar geen kappersmaatje. Ik zat daar dus een beetje verveeld te kijken en keek naar een jongeman. Maakte een paar foto's en stiekem ook van die jongeman. Hij lachte naar mij en we geraakten aan de praat. Vergeet het kappersmaatje maar, en hij stelde voor om achter op de motor te klimmen. Ik had nog beelden van aangereden motor carro's klapbanden en andere gruwels. Bovendien draagt hier alleen de politie een helm dus allemaal pfff liever niet. Dus ik ben met een motor carro gegaan en hij op de motor. Bestemming was een bar van een oom. Daar heb ik toch nog een gezellige avond gehad. De muziek ging gelukkig niet knetterhard aan en ben ik naar een paar biertjes en een cocktail waar hij op stond om die te maken naar huis of het hotel gegaan om daar rustig alleen in slaap te vallen. Dromende van klapbanden.