Ben ik weer voor de zoveelste keer in Iquitos en ik vind het weer leuk. Eigenlijk het leukste tot nu toe. Maar ja ik ben dan ook nog niet door een hond gebeten. Al houdt hier niemand een hond aan een lijntje. In Lima nog wel en men heeft veel honden op het dak om het huis te beveiligen. Ik zit weer in het zelfde hotel en word altijd vreselijk aardig begroet door de eigenaresse. Ik was al naar Jonathan, die heeft flink de schaar gezet in mijn eh blonde, of moet ik zeggen grijze lokken. Had er daarna nog gel in gesmeerd. Dat hoeft voor mij niet zo ik ben bang dat fruitvliegjes, malaria muggen en andere insecten, reuze libelles er in blijven steken.. Maar niets van dat alles gebeurde. Jammer. Ik ging daarna met Gabriel en zijn motorcarro naar de brug naar Padre Cocha. Die motorcarro is misschien niet helemaal nieuw en begon halverwege de brug hele rare geluiden te maken. Ik dacht oh god oh god straks knalt het hele ding uit elkaar maar hij bleek benzine nodig te hebben. Daarna startte hij weer niet op, was dat dat motor verzopen was. Dat weet ik nog uit een tijd, voor de eerste wereld oorlog dag je een brommer kon verzuipen, of de motor er van. Verder weet ik er natuurlijk helemaal niets van af. Maar ja hij reed uit eindelijk de brug op. De overkant bleek een beetje tegen te vallen. De brug eindigde meteen in een zandpad. Je kan zien dat er veel verkeer is op de brug. Ik denk dat het veel mensen zijn die een ayahuasca sessie gaan doen bij Clarisa, la gringa di ayahuasca. Die trouwens groot voorstander blijkt te zijn van het vrijlaten van die rare shaman uit het Trump leger. Want hij is oh zo spiritueel. Ik zag trouwens dat je kettingen kan kopen hier met ayahuasca stukken hout er aan. Misschien is het een leuke souvenir. Kan ik er thuis thee van maken. Maar ja die brug dus, we zijn dus maar weer terug gereden en hier in Iquitos wat gegeten.
Die spellingscontrole die wilde een n. Ja logisch want dat zijn de regels. Beetje de krant gelezen net. Nou of de wereld al een betere plek is geworden, ik weet het niet. Ik lees door in het dikke boek van Paul, maar ik denk dat ik het uit ga krijgen. Hij gaat van Egypte naar Zuid Afrika. Daar is hij nu, nog een klein stukje te gaan. Nu is de kapper weer boos op mij, omdat ik geen zin had in gister avond eten. Het is zo dat ik altijd de rekening mag pakken en ik heb er niet altijd zin in. Ik dacht nog een biertje en dat is het wel. Maar er moest gegeten worden, toen ben ik weggegaan. Tja dat is volgens mij ook altijd een keuze. Nu wil ik eigenlijk wel naar de markt hier om de hoek.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten