Het was gisteren wel een dagje. Vroeg op om naar Lima te vliegen, daar uren wachten en doorvliegen naar Iquitos. Ik weet het het is slecht voor de planeet. Wat moet er komen van de toekomstige generatie. ik heb er over nagedacht, ook omdat ik geen pensioen heb opgebouwd. In ieder geval niet noemenswaardig, slechts 36 jaar dus ik heb echt de toekomstige generatie nodig voor mijn pensioen. Ik wil eigenlijk vandaag met mijn handen in het haar gaan zitten, maar wil ook mijn haar laten knippen. Misschien kan ik het meenemen in een zakje kan ik er toch met mijn handen inzitten. Ondertussen zijn ze klaar met een stukje openbare werken in Iquitos. Het ziet er mooi uit. De straten zijn een beetje afgesloten voor verkeer. Nu koopt iedereen bier en gaat er mee op straat zitten. Al dan niet in de motorcaro. De Boulevard is er wel wat rustiger onder maar daar hebben ze weer nieuwe stoelen waardoor je niet helemaal gebroken thuis komt. Met al die pillen weet ik niet of alcohol een goed plan is. Ik heb een slokje pisco genomen en verder bronwater gedronken. Dat leek me wel verstandig. Verder stond er netjes een taxi met mijn naam te wachten en is de ontvangst in Fitzzcarrald aller hartelijks. Het is natuurlijk vernoemd naar die gek die een boot door de jungle wilde slepen. Om voorbij een eerste waterval in de Amazone dan weer een stuk verder te kunnen tuffen. Het plan mislukte jammerlijk. Er vielen doden, de werknemers deden niet wat ze moesten doen. Deze Elon Musk uit de oude tijd had geniale gekke plannen en is later verfilmd. Dus we kunnen het allemaal vast op netflix bekijken. Ik dan weer niet want ik moet nog steeds de eerste keer betalen. De eerste foto is de pisco, De tweede foto is mij met water en de jongen die de pisco soldaat gaat maken. Maar het was toen al bijna of helemaal middernacht en ik stortte langzaam maar zeer zeker in. Vervolgens hier nog de gebruikelijke onzin van lichtknopje etc niet kunnen vinden maar dat is uiteindelijk allemaal weer gelukt en de fruitsalade was bij het ontbijt. Nu lees ik weer de vreselijk dikke Paul Theraux die dwars door aftrika gaat. Toestanden en tot nu toe weinig vrolijkheid. Al ben ik dan wel weer over de helft. Het is in in gewicht in ieder geval een goed boek om achter te laten. Wel boeivol, maar of het nou goed gaat zo rond 2000 in Afrika. Ik krijg er geen goed beeld van. De mannen drinken bier en de vrouwen werken. Ik weet dat het voor veel Nederlanders als muziek in de oren klinkt. Ondertussen las ik ook nog een artikel in de Volkskrant over geweld tegen transgenders in Amerkaanse gevangenissen. Ik las op facebook dat het een goede oplossing is voor het probleem van verkrachtingen van vrouwen door transgenders. Dat is dan weer mooi. In Nederland ben ik het nieuws een beetje kwijt. Ik weet niet of Faber al een nieuwe coupe heeft. Als ze zo maar niet voordringt bij mijn kapper god oh god.
Nu op naar een nieuwe dag.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten