In Lima
Ik had voor de eerste dag de doelen nog niet zo hoog gezet. Ik wilde een sim kaart kopen. Dat is hier op straat voor uber en om niet vreselijk te verdwalen wel een soort must. Maar die had ik voor 40 soles eigenlijk meteen al te pakken. Misschien een beetje duur, maar ik dacht ach betaal ik in Nederland voor zoiets ook niet 10 euro of een paar schoenen voor een goedkopere aanbieding. Vervolgens begon ik aan één van mijn favoriete hobby's hier; lezen. Ik las al Carolijn Visser; Onder indianen en goudzoekers uit. Waarin ze zo rond 1990 aan het scharrelen is in Midden Amerika. Welnu de mannen zuipen iedere cent op zo gauw ze de kans krijgen en leven is veel meer een voorbij gaande zaak dan bij ons. Als je dronken bent met vrienden krijg je soms ruzie over de laatste slok, en dan overleef je dat niet altijd. Of nou ja er worden mensen vrij makkelijk overhoop geschoten en mensen bezwijken ook aan allerlei kwalen omdat medische hulp op dagreizen afstand is. De hulpverleners aan links Nicaragua zijn erg overtuigt van hun eigen heil aan de bijdrage van de mensheid. Daarna begon mijn tweede favoriete hobby wachten op een jongen. Die liet me 20 minuten wachten zei dat hij over 20 minuten kwam en toen ben ik maar weggegaan. Zelfs ik heb betere dingen in het leven te doen dan wachten op Marco. Ik ben koffie gaan drinken met een taartje. Daarna was ik uitgenodigd bij Herbert voor lunch, dat werd nog wel helemaal gekookt terwijl ik naar Netflix keek, maar straks heb ik de hele young royals gezien. Daarna weer naar de hut, met uber van de telefoon en hier een siesta gehouden. Ook weer een prettige hobby, ik heb ondertussen een koudje in mijn keel opgelopen. Maar daar heb ik weken voor om het over te laten gaan. Daarna heb ik een bier gedronken met die jongen van de middag. Hij praatte dat zijn favoriete hobby weer sex was. Ik ben maar niet begonnen over lezen etc, maar heb wel gezegd dat ik er weinig zin in had. Bovendien zeiden mijn nekharen, misschien ben je na een romatische nacht wel ontspuld. Dat is in deze westerse wereld misschien goed, maar hier zonder geld en paspoort ook weer minder leuk. En hij was niet leuk genoeg om het risico te nemen. Al dat geleuter over sex. Gelukkig werd ik gered door F. die uit het verre Chicago komt. En met mij een watertje heeft gedronken. Bij hem meldde zich ook alweer een jongen voor een romantisch avontuur en ben ik alleen naar huis gegaan. Carolijn wachtte nog wel op mij. Ik had de BBB die ik graag mail nog een mail gestuurd. Ik zeg maar tegen ze dat ik het zo knap vind dat ze meteen een alternatief voor de stikstofcrisis op tafel hadden. Ik zeg je kan zien dat jullie in alle stille hebben nagedacht over het beleid en dat is te zien ook. Tenslotte zitten ze al 4 jaar te broeden op plannen. Logisch dat ze met iets goeds voor de dag komen. Ik heb gezegd dat hun voorstel om landbouw in harmonie te brengen met de hoeveelheid land, en water en bodem sturend te laten zijn voor landbouw veel meer gericht op natuur even pijn gaat doen maar daarna perfect is. En dat ik het een goed voorstel vond. Geniaal zelfs. Nu hebben ze gevraagd of ik al lid ben. Misschien kan ik 5 euro lid worden. Ik heb ook gezegd dat ik mijn vrijwilligers werk heb opgezegd, ik moet wel klaar zijn voor de nabuurschap gedoe van BBB als het moment van hun waarheid daar is. Jammer voor mijn N. en de mensen van de Nederlandse les, maar dat Nabuurschap heeft veel meer kansen. Dus BBB jullie zijn goed bezig. Nou zo steek ik (sorry mensen even mind schellen voor de ogen) mevrouw van der Plas veren in haar reet. Zo die kan ze opsteken. Of er uittrekken met haar groene nagels.
En vandaag ga ik Fabian weer zien.
I
Geen opmerkingen:
Een reactie posten