Taxi

Wat nog ontbreekt aan het verhaal van gisteren was de verschrikkelijke taxirit terug. Manuel had blijkbaar te veel afgedongen van de prijs waardoor die kerel er zwaar de pe in had. Nou dat hebben we geweten. De hele Javier Prado hebben we als een soort alpinisten slalommend afgelegd, dan weer helemaal links dan weer helemaal rechts, als hij harder dan 60 reed dan maakte hij een geluid of het een opstijgend vliegtuig was en kwam er een partij dampen vrij waar mening omstander een zwarte piet van werd. Verder was ik bang dat er bij die snelheid iets van de auto zou vallen, of dat ik per ongeluk door het stuk karton onder mijn voeten zou schieten op de openbare weg. Ik vond met name een soort vluchtheuvel die we namen iets waarvan ik dacht oh dat is weer een nieuwe ervaring.
Daarna met Manuel gelunched, een soort aardappeltaart en een bordje pasta. Dat ze hier dan Tallarin noemen. Daarna vergeefs gewacht op Demex, kennis gemaakt met een jongen uit Equador, Marvin, hij kende Gaye niet eens. Met hem naar de disco geweest maar daar werd ik ineens verkouden en raakte mijn stem in een soort Barry White gebeuren, toen ben ik maar gaan slapen.
Vanmorgen voor de verloofde iets gekocht, het is niet te zwaar. En op de markt wat fruit gekocht, druiven, mango en mandarijntjes en 3 tomaten. Voor het gezonde, je loopt hier snel achter met de hoeveelheid groente die je binnenkrijgt. Vandaag was dat dan naast mijn eigen fruithapje, van mango en aardbeien (het is hier natuurlijk zomer, dan kun je er een koninkje bijnemen) een salade met advocado en vier stukjes banaan.
Ik lees nu weer een boekie van Gordon Merrick uit de homo collectie. Wat kunnen we er over zeggen, er wordt voldoende gesekst, ook met een dame. Verder is de schrijver vergeten hoofdstukken aan te brengen. Ik vind het toch wel altijd een beetje een rustpuntje.
Ik ben vandaag verkast naar appartement twee het is heeel groot. Een meters lange gang en drie slaapkamers, jullie zijn welkom. Het verkassen zelf vond ik geen succes er moest schoongemaakt worden voor de nieuwen terwijl ik wachtte op Walter, de nieuwen waren zelfs al binnen, die slome had wel een uurtje eerder mij kunnen halen. Maar ja. ..........
De rest van de dag is nu wel rustig, ik kan op de zee kijken, dus dat heeft ook wel iets, moet natuurlijk wel half uit het raam hangen maar toch.

Wat foto's

De fotos zijn Alex, een fietspad in Lima, de leuke motortaxi knaap, de Paracas onderbroek en een mooie hoofdtooi, ik weet alleen al niet meer van welke cultuur, ik zeg gewoon Moche.l

Puruchuco

Met dank aan het reisbureau Peru hop. Ik ging er binnen en het volgende gesprek ontwikkelde zich.
I want to go to Puruckujo,
Where Ayachuco,
No Puruchoco,
What Paracas,
No Puruchoco,
Cusco
NO PUROCHOCO
Hahaha we never hear of this place. Nadat ze me nog een beetje uitlachten heb ik mijn tocht voorgezet.
Toen kreeg ik Manuel in de chat, die wilde meteen mee. Dus vanmorgen afgehobbeld naar Purochuco. Het bleek een site te zijn van relatief bescheiden omvang. Het was een bergje met een paar muurtjes er op en een soort villa die volgens de beschrijving een soort van ceromonieel belasting kantoor was. Er was een klein doolhof aan kamers, wel met veel cemetrie er in. Als je er van houdt. De bus er naar toe was al weer een heel avontuur. Uurlang reden we door de krochten van Lima, eerst stapvoets, in de hoop dat de bus zich zou vullen met een gezellig drukte. Ik vond het natuurlijk vooral warm, en mijn leven is door de hoeveelheid uitlaatgassen die ik mocht inademen ook weer een paar minuten korter geworden.
Over Puruchuco weer. Het zou ook net zo goed de villa kunnen zijn van een oude rijke, geile Inca, of iemand die daarvoor kwam. Niemand die het weet. Afgezien van Caral waar ze de nadruk leggen op de oudste stad van Zuid Amerika, en de wereld doen de precolumbianen nauwelijks aan woningen, het zijn altijd alleen maar ceromoniele plaatsen, je krijgt toch de indruk dat het hele spirituele mensen waren, deze mensen uit de precolumbiaanse Lima cultuur. Die foto wil hier ook al niet lukken. Oh nu wel nou dit is het van af en heuveltje en voor de liefhebber van precolumbiaanse toestanden. Je kan het muurtje ook zien. Het was zeker leuk om er even doorheen te huppelen. Ik was nog wel grag geinformeerd over het feit of de muren ooit beschilderd waren. Al dan niet met verf uit de Gamma. Ik vond toen ik er door heen liep er weinig spiritueels aan. Maar ja ik ben ook een frio hollander. Er was nog een museum op de site. Verder gaat er over niet al te lange tijd de Javier Prado onderdoor. Omdat het een archeologische site is moet er een tunnel gegraven worden. Felipe Jose, de ex van Manuel regelt wat wij het verdrag van Malta zouden noemen. En zit daardoor bijvoorbeeld de parkeergarage in parco Kenndy te traineren, omdat daar vroeg koloniale resten worden gevonden. Dus even piano met de bouw. Gisteren Edison en Frank gezien en besloten voor een sloom dagje, dus geen disco avontuur en alleen beetje rondlopen in Miraflores.
Had ik al verhaalt over de verjaardag van Walter. Nou iedereen was voortdurend aan het spelen met zijn mobiel ik denk eigenlijk dat de hele wereld al meegenoot. dus jullie ook.

 

Foto's blijft moeizaam

Jammer want ik wilde een foto plaatsen van een eeuwen oude onderbroek, of wel een lendedoek, uit mijn berekeningen ongeveer 200 na christus. Het is namelijk zo dat in mijn favoriete museum de hanengevechten arena is omgebouwd tot een mooie geklimatiseerde ruimte waar het textiel uit Paracas is tentoongesteld. Dat zijn stoffen die om mummy's gewikkeld zaten. De lendedoek zat er ook bij, maar ja met die fotos opladen. Ik weet het niet. Misschien moet ik naar een internetcafe gaan. Ondertusen zit ik dan ook nog te wachten op Walter. Die gisteren zijn verjaardag vierde.
Eerst nog maar wat over Paracas, daar was dus een stevige precolumbiaanse cultuur die zo rond het begin van de Middeleeuwen en de val van het West Romeijnse rijk ook wel zijn beste tijd had gehad. Ze wikkelden de mummys van belangrijkte typen uitgebreid in de lappen, en op een bepaald moment zijn ze netjes uitgepakt. Een lap met soort van rozetjes er op en een paar lappen met poppetjes zijn erg mooi. En wat veel werk. Ook mooi gedaan, maar al dat gelul uit tv's met mooie video's leidt af. Waarom is dat museum nou mijn favoriet. Het is groot en ze hebben niet te veel meuk, maar wel een goede collectie. Verderer is er ook nog een beetje over de geschiedenis. Al met al vind ik het leuk. De taxi er naar toe was ook leuk. Heb ik nog nieuwe dingen geleerd, eh nou over Paracas. Ik was vorig jaar in de buurt. Als je daar bent moet je naar de Ballistische eilanden. Die zijn bekend omdat daar meters en meters vogelpoep ligt, je er pinguins en walrussen kunt zien. Ik zag laatst op de tv de stank er niet te harden is. Jullie voelen hem al komen, geef mij maar de onderbroek uit het museum. Ze zouden alleen nog even moeten zeggen van wat voor materiaal de lappen gemaakt zijn. Ik denk meestal katoen, volgens mij hadden ze nog geen acryl.
s Avonds was er een volgend hoogtepunt de verjaardag van Walter, we moesten om 8 uur verzamelen in een restaurant, en gelukkig waren we rond 10 uur ook allemaal binnen. De bediening had het zwaar, maar ik vond zelf dat die jonen niet super handig was met mijn Balsamica salade. Die zette hij volgens mij verkeerd neer, en later gaf hij mij een verkeerde, gelukkig had ik naar mijn gevoel om 10.30 mijn eten. De uitnodiging bestond eigenlijk uit een paar keer aanbieden van een paar keer een glaasje sangria  want je mocht zelf je eten betalen. Waar blijft ondertussen die Walter. Ik ga zo weg. Tja er werd veel geschreeuwd, al waren ze niet knetter dronken. Ik moest in het Nederlands hem toespreken, waar ik me volgens mij redelijk doorheen sloeg. Ik was vreselijk blij dat ik een tijdje alleen voor me uit kon kijken in de homo disco. Later kwam ik meneer Daniel nog tegen de ex van meneer P. Soms schiet de curser ineens de tekst in. Blijf ik lekker door typen. Daarna nog met een mooie opperturnista staan praten en was Daniel ineens verdwenen. De oppertunist ook, dus kon ik mooi alleen hem smeren.

 

Al is dit Alex en een beeld in het klooster, Alex is dan de poster boy voor een wetland safari

En omdat het dan zo leuk lukt met de foto's

Komt er nog één. Even melden dat het hier altijd een goed plan is om de vraag met hoe oud ben je, te beantwoorden met che pareces. Wat zoiets betekent ja nou wat zou je zelf denken. Maar dan iets beleefder, meestal komt er een zeer politiek correct antwoord als 35, en daar wil ik het wel mee doen. Pfff dat valt hier altijd mee, maar ja de volgende dag in de spiegel is het toch echt weer anders. Ondertussen was er in Iquitos een belabberde douche er kwam een straaltje uit dat geen naam mocht hebben en na het hele ochtendritueel (eh lensen indoen, gebruikmaken van het toilet, just a little loving in the morning (DS), scheren, breaks a coffee (weer DS) kwam er dan een soort van kwakje warm water. Het zijn er zelfs drie geworden, twee van de tocht naar Belen en 1 van een gebouw in Lima, dat mij in de war bracht. Maar wel mooi......De ene foto is op de kop. Ik vraag me af of het iets uitmaakt.

 

En om te bewijzen dat ik hier ben, een foto van mij met een jongenman die naar de piloten school gaat en graag met mij op de foto wil. Je ziet het ook aan de bril. Ik weet verder niet veel van de jongen. Ik vond dat ze er uit zagen als zieltjes jagende mormonen.

Lieke

Nou nou ik heb het boek van Lieke Noorman gelezen, ja mijn oud collega, haar boek "Tootje, het leven in een uitvaartcentrum". Collega ja van de illigalen club, het SOB, ze gaf daar ook een tijdje les, voor het eerst dat ik een boek las van iemand die ik een beetje ken. Het gaat over haarzelf, en haar zus Tootje, die haar polsen door had gesneden, en daarmee een einde maakte aan haar leven. Lieke moet vervolgens in alle krochten kruipen in het kader van het verwerkingsproces. Tja wat kun we er over zeggen, nou volgens de flap zie je de hele tijd die zus, ik zag de hele tijd Lieke. Ik moet zeggen dat ik haar niet meteen in een uitvaartcentrum een groep doorgeslagen rouwende mensen zou zien opvangen. Maar ja wat heb ik nu aan mensenkennis. Mooi dat het boek al zijn tweede druk beleeft, maar ik heb het via de bieb gelezen. Dus door mij zal het niet nog een keer worden herdrukt. Oh wat vond ik van Lieke, nou ja ze was afgezien van dat ze een beetje neurotisch was, en zo'n ik stort me op je persoon redelijk normaal op het SOB. Maar dat zegt misschien ook iets over de rest.
Verder tja als je ergens werkt heb je eerst vaak wat moeite maar het wordt steeds gewoner, ook in een uitvaartcentrum, en van koffiedame, doet ze ook pogingen om uitvaarten te begeleiden. AL weet ik niet of je dat super succesvol kunt vinden. Maar als het natuurlijk allemaal gladjes zou gaan dan heb je natuurlijk geen boek. Verder is ze lesbisch, ik heb wel eens een vriendin van haar gezien, maar ik denk eigenlijk dat dat een ex is. Is het een aanrader, oh zeker voor iedereen die een zus heeft die zelfmoord heeft gepleegd of alles wil weten van werken in de altijd levendige uitvaartbranche.
Na al deze avonturen stortte ik me op The green house, van Mario Vargas Llosa.tja ik vind het nog al veel namen, en het eerste hoofdstuk maakte bijna dat ik het boek in de Amazone had gegooid. Maar nu gaat he wel, ik ben op de helft, dus ik hou het waarschijnlijk vol.
Vandaag terug naar Lima gegaan. Ging allemaal soepel en ik draai nu een wasje. Ik heb maar een beperkt droogrek. Ik ga kijken of het lukt die droger vond ik niet zo'n succes. Verder een boodschap gedaan, zodat ik ook morgen weer voort kan.
Tja en Iquitos het blijft een beetje hetzelfde, ik heb nog helemaal geen chicha op, dus daar kan het niet van komen. Ik weet wel dat het bier in de disco dat kwam me toch tot aan mijn huig opzetten, tjeempie, wat was ik blij met een flesje water.
Om de komst van TJ te vieren heb ik nog wel een flesje coca cola light voor hem gekocht, kijk zo ben ik weer wel. Verder heb ik op de markt de verschrikkelijkste dingen gezien, 1000 dooie kippen met allerlei ingewanden toestanden, ander vlees etc. Ik denk dat ze het laten versterven of zo in de openlucht. Verder griezelige en mooie vissen en volgens Alex een halve alligator, die je ook in voedzame moten mee naar huis kon nemen. Het is allemaal wat, ik moet denk ik morgen hier ook maar eens naar de markt kuieren, heb ik nog niet gedaan. Wel een kilo suiker gekocht zodat ik een jugo kan maken van fruit dat ik dan nog moet gaan kopen. Want dat doen ze hier wel een flinke schep suiker boven op de ananas of papaya.

 

Foto vanaf de Boulevard in Iquitos

Asia

Laat ik dat als titel kiezen. De plaatselijke homo disco. Er paraderen veel drag queens rond. Ik blijk inmiddels al vrienden te zijn met twee al lopen die overdag natuurlijk gewoon als jongen in de rondte.
Even over TJ, hij heeft zijn bekende probleem, en had geen zin om mij van de wereld onder ogen te komen en is in de USA of a gebleven. Ik zit hier dus alleen, al is Ronald Keating nu hard aan het zingen. Nee dat heft de eenzaamheid niet op. Jammer. oh zo heet hier dan weer de wifi. Volgens mij is hij in december weer begonnen en hij wil in februari naar Amsterdam komen (het gaat weer over TJ) dus hij moet naar de rehab. Ik ben benieuwd of het allemaal gaat lukken. Gelukkig vind hij inspiratie bij het einde van Whitney waar nu een film over gemaakt is. Hoop dat het allemaal gaat lukken.
Ben benieuwd naar de soundtrack van Whitney omdat die bij elkaar gezongen wordt door Deborah Cox, die van Same script, different cast, wie zingt dan Deborah in het duet. Das een goede vraag.
Op zaterdag had ik Alex gevraagd naar de standaard behandeling van Jorge om mee te gaan naar Belen en ondertussen naar een dolfijn te turen. Dat is hoewel ik het natuurlijk ken leuk, een tocht over de amazone, vergelijk het maar met door de grachten varen, een keer per jaar is leuk. Alles was nog min of meer hetzelfde. De dolfijnen waren er ook nog maar met hun gebruikelijk arrogantie drie keer laten zien aan een toerist en dan weer je dolfijnen ding gaan doen. Maar een beetje over die Amazone dobberen het blijft bijzonder. Net als Iquitos, dat mensen misschien kennen uit de film Fitzeralldo van Herzog, of anders uit de Dario de moterbicicletta over het leven van Che. En anders uit mijn verhalen. Het stadje heeft in 1900 zijn rubber boom gehad. Net als Manaus in Brazilie, steden waar men toen van gekkigheid en geld niet wisten wat ze moesten doen. In Manaus schijnt een waanzinnige opera te zijn en hier zijn alle huizen uitgerust met bling,bling van toen die bestond uit spaanse, portugese tegels. We zijn wel 100 jaar verder en niet iedereen heeft goed voor de huizen gezorgd, dat is weer jammer.
Gisteren met Alex naar Questa Cocha geweest, dat is een watertje waar de lokalen in poedelen en een dierentuintje met beesten uit de omgeving. Een paar enorme anaconda's geven inspiratie voor het volgende boek van mevrouw Sebastiaans. Verder wat aapies, en dat soort dieren, wel leuk want ze hoeven natuurlijk niet veel moeite te doen om het een soort van jungle gevoel te geven. Zeker met al die amazone bewoners die er doorheen lopen op zondag. Alex was wederom mijn gids. Waarbij de terugweg nog vermeldingswaardig was omdat het begon te stortregen, kai, kai, het viel echt recht naar beneden, ik kreeg via de open zijkant van de motortaxi een hele natte linkerkant, en een lading uit een plas werd ik ook niet droger van. Na het dieet van cola zijn de darmen iets beter en hoef ik niet de halve dag, oh dat was zaterdag, op bed te liggen en mij af te vragen of het nog goed gaat komen. Fotos wil niet lukken ook niet op facebook. Maar dat komt dan mogelijk wel in Lima

Sommige dingen veranderen ook niet

Ik heb geloof ik zoals gebruikelijk weer last van mijn darmen. Dus doe het vandaag maar rustig aan vooralsnog geen tochten in de motortaxi. Maar twee keer een kleine wandeling, met deze bescherming is het dan vervolgens wel dragelijk. Na het gebruikelijke wachten van gisteren, Jorge, Alex en nog een jongen ben ik toch dolfijnen wezen kijken, heb door Belem gevaren en later op de boulevard een biertje gedronken. Daarna nog naar Disco Asia, om vervolgens thuis te ontdekken dat de sloomte die ik steeds meer voelde, en ook het gevoel of het bier tot aan mijn huig zat, na twee grote bieren, waarvan één samen met iemand waarschijnlijk werd veroorzaakt doordat de darmen een soort van Hans Warren achtig avontuur aan het beleven waren. Gisteren was dus een leuk dag, woensdagavond ook, maar vandaag een beetje spartaans.
Verder is er nieuws over TJ die zit nog gewoon thuis en mijn duistere vermoedens zijn de waarheid; Tssss
Jammer vooal voor hem natuurlijk. Nu wacht ik weer op meneer Alex, die was gisteren laat maar met die stortregens, was het wel verklaarbaar. Verder luister ik naar VH1 die draaien een soort van non stop party mix van heel veel nummers die ik ken maar geen idee van wie het zingt, een uitzondering daar gelaten en een boek gelezen, van een dame die opgroeit in Puerto RIco, leuk maar ook weer niet voldoende om het halve weblog over vol te schrijven.
De atmosfeer blijft hier bijzonder, de hitte en die rare rubberbaronnen sfeer. Ik blijf het leuk vinden. Jorge vraagt altijd naar je L. en van Pierre kunnen wel melden dat hoewel hij dik is, wat je hier gordo noemt van mijn radar is. Ik hoop dat er iemand gelukkig is geworden van alle bijdragen uit Nederland die ooit uit mijn vriendenkring naar Pierre gingen. Ik zie hem nog zitten met zijn powerpaper presentatie over de school die hij ging volgen, en hoe zijn oogjes vochtig werden bij de gedachten aan zijn Mamacita. Award winning.
Was ik bijna in de siesta gegaan viel er een dikke tor op mij ik schrok me een hoedje. Ik zag ook al een gekko of een hagedis, die met zijn bedroom eyes voulez vous avec moi cesoir zong. Brrr een beesten boel. Overigens heb ik drie keer een dolfijn gezien, helaas lukte me het niet om zo snel een foto te maken. Verder zijn er nog geen fotos omdat het internet hier sloom is.
Ik zit niet in Maranon maar in een ander hotel een bietje meer basic, maar ze zijn wel aardig. AL regent het harder hier dan er water uit de douche stroomt. Maar misschien komt het goed met mijn darmen. Met mijn rustige gedrag alleeen ontbeten, een cola en koffie gedronken. Cola weet ik van betrouwbare bron dat het goed is, het is toch suikerwater. Alleen was die bron, je bent homo of niet light te drinken, waar je dan weer last van je darmen van krijgt, inderdaad blond en homo. Ongelooflijk die brei aan liedjes, I am diffrerent person, Finally, Rhytm is a dancer etc etc. Nou ga ik wachten op Alex

Geen TJ maar regen

Ik weet nog steeds niets van TJ dus ik zit hier heel alleen in de jungle. Al krijg ik wel nog een beetje bezoek. Net een ochtendwandeling gemaakt kijken of alles nog is zoals twee jaar geleden. Nee er zijn de nodige veranderingen. Ik zit bijvoorbeeld in een ander hotel. Het is niet helemaal perfect, maar ik geloof dat ik er aan kan wennen. Ik heb airco en een balkon. Helaas is dat natuurlijk niet een hele goede combi, want je kan toch niet op het balkon zitten met de airco aan. Maar ik heb in ieder geval Chaka op de tv gezien. Dat was wel een goed begin. Verder gisteren met Jorge op pad geweest. Ik was allleen erg moe, doordat ik ook al de avond daarvoor met Sammy op het middernachtelijk uur mijn avonturen op het vliegveld had en daarna nog even me hem naar de disco was. Daarna was ik ntuuurlijk knetter vroeg wakker, want ik moest nog kijken naar nieuws van TJ. Walter de huisbaas zien en naar de luchthaven afhobbelen. Daar was vervolgens een dikke vertraging omdat het stortregende in Iquitos, en er alleen watervliegtuigen konden landen en na een geringe inspectie bleek ons vliegtuig er niet aan te voldoen. We moesten daardoor ook nog eens extra wachten in Tarapoto, maar uiteindelijk klaarde het op, of was het avond waardoor de regen minder opviel en we toch mochten landen.
Het hotel heeft onderanderen geen tjif-tjaf schakelaar lekker suff. Zo blijkt dat ik toch nog iets aan mijn lts kennis heb. Ik ben het overigens niet gaan verhelpen. Want hoewel ik inmiddels voldoende bekwaam ben om een lichtbolletje te verwisselen, hou ik mij verder ver van alles waar stroom op staat. Ik moet maar mijn tas klaar maken als het goed is staat Jorge zo op de stoep........

Geen TJ

Gisteren met een taxi rond middernacht naar de luchthaven gegaan. Daar zou meneer TJ moeten zijn, want zijn vlucht was 20 minuten eerder geland. Met emigratie en douane en bagage, leek me dat wel een mooi moment om op hem te wachten. Maar alles wat er kwam geen tj. Na een uur wachten en toen er ook niemand meer met UA op zijn bagage naar buiten rolde zijn we maar weggegaan. Ik had mijn telefoon in het appartement laten liggen. Vanuit daar gebeld, gewhatsapped en in facebook contact gezocht, maar tot op dit moment, weer 6 uur later geen reactie. Al zag ik wel dat hij in facebook een paar keer online is geweest. Raar allemaal. Ook omdat ik voor vandaag op het programma heb staan samen naar Iquitos vliegen. Tja of er moet een wonder gebeuren, of het programma past zich toch een beetje aan, tot alleen naar Iquitos vliegen. Ik heb zo een beeld van wat er gebeurt kan zijn.....
Anyway, weg met het luie zweet. Al moet ik zeggen dat het vandaag wel even full blow terug kwam. Ik ga naar Iquitos, come rain, come shine. Gisteren was ik met een taxi naar het centrum gehobbeld. Vanaf het plaza san Martin naar het plaza de Armas gewandeld, met tijd voor wat winkeltjes kijken. Omdat ik hier nog best lang ben kan de orientatie fase iets langer duren. Ik denk toch wat t-shirts, dat zal de belangrijkste score zijn. Waarschijnlijk een spijkerbroekje en nog wat troep. Ik kwam ineens voorbij een museum in de winkelstraat. Ze vierden hun 35 jarige jubileum dus waarschijnlijk zaten ze er al even. Het was gewijd aan folklore, iets wat ze hier ook graag in het museum stoppen, ik vind zeg maar moderne kunst leuker, maar eh nou ja dat komt nog. Het was vooral een schitterende koloniale villa. Toen kwam ik bij het paleis van de president daar stonden net koperblazers een hymme aan de natie te brengen. Ook altijd mooi. Toen bedacht ik me dat het tijd werd voor een goede doses van het rijke katholieke leven en ben ik naar het klooster van de Dominicanen gewandeld. Daar zeurde een dame aan mijn hoofd of ze mijn gids mocht zijn. Het moest maar. Ik kreeg een rondleiding en heb vooral heel veel tegels gezien uit Sevillia. Met ook nog de opmerking dat het klooster was geinspireerd op het Alhambra, tja wie ben ik om een gids tegen te spreken. Ik herkende gewoon mooi van die klooster patio`s. Er was veel informatie over de heilige San Martin de porres. De heilige met de bezem, want hij mocht als neger geen monnik worden, er waren toen geen zwarte mensen die bisschop ofzo mochten worden, beetje vegen dan had je het wel gehad. Maar met al dat vegen en goed zijn is hij wel mooi heilig geworden. Hij at altijd met zijn hond, kat en nog een vogel of iets dat ik alweer vergeten ben. Er waren mooie schilderijen van de wonderen die hij heeft verricht. Hij heeft namelijk een dame met kanker genezen en een jongetje dat iets had aan zijn kleine teen of ergens onder aan zijn lichaam. Toestanden, nou ja gelukkig om Martin van veger naar heilige te promoten. En dan hebben we het nog niet gehad over de Heilige Rosa van Lima. Die gelet op haar naam dan ook wel uit Lima zal zijn.

Tj

Ik ben tot op heden een beetje sloom. Maar dat is natuurlijk verder niet erg. Gisteren twee vrienden gezien meneer A. en Diego. Diego was netjes op tijd. Al had hij geloof ik een week niet gegeten. Ten op zichte van de andere peruanen blijft hij slank. Ik moet nog eens denken waardoor het komt. Hij woont ergens halverwege Trujilio twee uur met de bus. Pfff voor hun is dat leven, wij zouden gek worden. Je komt er ook nog eens uit als een gerookte paling met al dat verkeer. Het verkeer blijft hier verschrikkelijk. Maar het goede nieuws is wel dat men de fiets aan het ontdekken is. Het zijn vooral plezier tochtjes, op een soort van toeristen snelheid. Maar de eerste stappen zijn gezet. Ik vind het een zeer possitieve ontwikkeling. Afgezien van dat het hier heet is de zomer, is er verder weinig op tegen om te fietsen. Bergen heb je in Lima niet. Op een grote weg hebben ze in het midden een wandel fietspad aangelegd. Dat is een verademing als je er overheen.
Ik had me verheugd op de komst van Tj maar die heeft het vliegtuig gemist. Dus ben ik vandaag wederom een beetje zonder plan. Ik denk dat ik.naar het centrum ga.
Ik wilde met hem naar een museum zodat hij een snel beeld krijgt van de hele geschiedenis. Maar dat heeft natuurlijk niet zoveel zin als hij er niet bij is.
Ik denk dat ik maar het centrum ga, ook altijd leuk om doorheen te kuieren.
Ik las het laatste boekje om de moderne tijd te begrijpen van Fouad Laroui. Judith en Jamal. Over de joodse Judith die verliefd wordt op de marokaanse Jamal. Dit alles tegen de radicaliserende moderne tijd in Parijs. Het was een leuk boekje. Maar het leert ons vooral dat het leven alle kanten kan opvliegen. En je je als joodse eventueel schuil kunt houden in een kast, op het moment dat vader thuis komt.
Ik ben nog steeds tering vroeg wakker voor hier, maar dat vind ik niet zo erg dan lees ik zoet een stukje, doe nog een tukje en lees weer iets.
Ik ontbijt aan huis, wel beetje saai, met wat fruit, koffie broodjes kaas en jam.
Maar het is wel relaxed.
Fotos komen nog ik neem aan dat iedereen die het blog leest meer van Lima kent dan ik zelf.

Straks Diego

Om de een of andere redenen wil Diego al om 9 uur afspreken. Ik weet ook niet waarom. Gisteren daarom maar vroeg uit de disco ontsnapt, nou ja vroeg. Ik was gisteren siesta gaan houden, maar mijn lichaam dacht oh een goede nachtrust, dus werd ik na 8 uur slapen om zes uur nederlandse tijd wakker. Beetje sneu voor de jongens die wel en niet stonden te wachten om 10.00. Maar ik kwam wel fris als een parelhoentje aan in de disco. Al duurde het wel even voor ik gewend was.
Ja meneer Walter zit ook op airbnb. Mooi die deel economie. Ik verbaas me nu weer over de verspreiders van het vrije woord in Nederland. Ik heb ook op een sjarlie geboden. Ik hoop dat ik hem krijg, 40 euro staat het nu. Ik ben blij met die vrije jongens, die zo voor het vrije woord zijn. Ik vind het wederom een idealistische instelling, die wat mij betreft bij de hemelpoort met hebzucht mag worden beloond. Overigens kun je de hel ook goed ten gelde maken, dus daar is dan vervolgens weer niets mis mee.
Oh ik lees in navolging over de terrorist nu een boek over een all american hero. De vliegtuigbouwer filmer en nog zo wat van die dingen Howard Hughes. Deze all american hero was boos als hij geen presidenten kon kopen. Hij had bijvoorbeeld dealtjes met Roosevelt. Mooi zo'n held. Al moet ik nu niet meer boeken lezen want je wereld beeld raakt er steeds verwarder van. Gelukkig heb ik hierna een slappe homo roman in de aanbieding. Nee die ligt nog niet in de winkel.
Nu ga ik op bad voor Diego.
Dat had ik niet hoeven doen, want dat was weer een MIA jammer zullen we maar denken. Nou ja heb een wandeling gemaakt en thee gekocht, en ook nog wat fruit. Dat van gisteren heb ik in 1 keer verorberd. Maar nu zal ik er zuiniger op zijn. Stuk meloen, mango (weer engelse naam) en bio bananen. Wat het verschil is met gewone geen idee, maar hoop dat het weer van die koningsbananen zijn met een room gele bananen vruchtvlees.
Nu weer wachten op de landlord. Misschien later naar het centrum maar het is hier nu al goed heet, wat volgens mij betekent zo'n 30 graden. Tssss de getelde mussen zullen hier dood van het dak vallen. Misschien moet ik nog water kopen.
Denk met TJ in aantocht dat ik de fles wijn maar een beetje soldaat moet gaan make.

ervaringen

Tja ze stromen natuurlijk binnen. Gisteren met Eider naar een vage locatie in Lince geweest. Er was een stripper, of beter een gogo danser. Verder zat ik de eerste avond even op een bankje. Er kwamen twee studentes engels aan. Ze hadden hun 3 vragen uitgewerkt. What is your name, where u from, your favorite food in Peru. Ik vond niet dat ze luisterden, want ik vroeg bij dame twee bedoel je peruaans eten of, en ze zei alleen maar dankjewel. MMM goed dat ze studeren.
Vandaag in relatieve vroegte naar de Plaza Vea gewandeld. Een verademing de zondag. Het verkeer is op de areguipa vandaag alleen fietsers en wandelaars. Sommige lopen hard, ziet er verleidelijk uit. Ik zag iemand met de peruaanse vlag rennn. Ik vond het een beetje dwaas, maar misschien had hij hem ergens gestolen. Verder tot mijn verbazing zag en hoorde ik allemaal vogels. Die schreeuwen natuurlijk niet boven het verkeer uit normaal. Ik heb allemaal fruit gekocht, een mango (type Edward) en een halve papaja en een halve ananas, die we hier dan Pina noemen. Waarom weet ik ook niet. Verder zit ik als de peruanen aan de oploskoffie. Ik weet niet of die karaf vodka met vage sinaasappelsap een goed idee was zo achteraf. Maar ja. Zo op zoek naar meneer Daniel en dan komt mijn hospita alweer voor de huur.
Pfff je kan niet zoveel geld trekken in 1 keer. Maar moet hem nog wel vragen of hij tj kan ophalen.

Lima

Voor het eerst van mijn leven in een appartement in Lima. Dus al koffie gehad en op brood gekauwd zonder de deur uitgeweest te zijn. Ik zou alleen wel als tip geven om toch een paar kleine welkomsdingen neer te leggen. Toiletpapier en een flesje water zou misschien wel handig zijn. Maar verder is het ok, en heb ik een enorme pot aardbeien jam gekocht. Het viel natuurlijk weer tegen met het afhaal comite. Maar een afspraak maken met die gasten hier in de toekomende tijd het gaat hem niet worden.
Ben weer sjiek gevlogen. You only live... Eten was van de chef van de L europe. Het was een garnalen cocktail en kalfsvlees en later nog een lekker appeltaartje. De slagroom was geen blijvertje, maar ja met een spuitbus, tja, ik mag die niet eens meenemen.
Van Lima heb ik nog niet zoveel meegekregen.
Ik las een boek over een terroristische aanslag. Het gaat over mensen die allemaal een relatie met elkaar hebben. En natuurlijk ook over de leider van de groep, en een vrouw die de aanslag pleegt. Een belangrijke basis is een 10 lire stuk dat van hand tot hand gaat. Gelukkig is de vrouw die de aanslag pleegt niet superhandig. Ze komt zelf om bij de aanslag. Alleen was het dan wel weer een aanslag die op Mussolini was, dus eh ja de ene terrorist is de andere niet zullen we maar zeggen. En de geschiedenis tja tja. Maar ik vond het verder een beetje te dromerig geschreven en er waren wel heel veel mensen in de verhalen. Maar ja mocht ik ooit tot een autobiografie komen dan laat ik de voornamen van dames met een M weg, en ook de dames die op hun naam op nneke eindigt. Dat is voor sommige nu al een grote blur.
Het plan vandaag is om een ticket naar de jungle te kopen. Als ik dan gedaan heb ga ik er online een hotel bij zoeken dan komt W. voor de financiele zaken van het appartement en dan probeer ik later op de dag Eider nog te zien.
Overigens type ik dit op de windows tablet, en afgezien van dat de cursus soms een eigen leven heeft gaat het verder wel goed. Ik lees na Marguerite Youcenar een boek over Howard Hughes, die dan weer geen terrorist is maar gewoon gek. Verder heb ik de krant al bekeken. Maar of er nou veel nieuws is, in Nederland in ieder geval geen belgisch franse streken. Dat is mooi rustig. Het toilet van de Klm vlucht was nog wel stuk, maar een handig mannetje had hem weer gefixed. Dit appartement zit dicht bij de straat met veel luchtvaart maatchappijen dus het boeken van de vlucht wordt een fluitje van een cent.
Oh W. van het appartement stond netjes op de luchthaven. dat dan weer wel