Gisteren met een taxi rond middernacht naar de luchthaven gegaan. Daar zou meneer TJ moeten zijn, want zijn vlucht was 20 minuten eerder geland. Met emigratie en douane en bagage, leek me dat wel een mooi moment om op hem te wachten. Maar alles wat er kwam geen tj. Na een uur wachten en toen er ook niemand meer met UA op zijn bagage naar buiten rolde zijn we maar weggegaan. Ik had mijn telefoon in het appartement laten liggen. Vanuit daar gebeld, gewhatsapped en in facebook contact gezocht, maar tot op dit moment, weer 6 uur later geen reactie. Al zag ik wel dat hij in facebook een paar keer online is geweest. Raar allemaal. Ook omdat ik voor vandaag op het programma heb staan samen naar Iquitos vliegen. Tja of er moet een wonder gebeuren, of het programma past zich toch een beetje aan, tot alleen naar Iquitos vliegen. Ik heb zo een beeld van wat er gebeurt kan zijn.....
Anyway, weg met het luie zweet. Al moet ik zeggen dat het vandaag wel even full blow terug kwam. Ik ga naar Iquitos, come rain, come shine. Gisteren was ik met een taxi naar het centrum gehobbeld. Vanaf het plaza san Martin naar het plaza de Armas gewandeld, met tijd voor wat winkeltjes kijken. Omdat ik hier nog best lang ben kan de orientatie fase iets langer duren. Ik denk toch wat t-shirts, dat zal de belangrijkste score zijn. Waarschijnlijk een spijkerbroekje en nog wat troep. Ik kwam ineens voorbij een museum in de winkelstraat. Ze vierden hun 35 jarige jubileum dus waarschijnlijk zaten ze er al even. Het was gewijd aan folklore, iets wat ze hier ook graag in het museum stoppen, ik vind zeg maar moderne kunst leuker, maar eh nou ja dat komt nog. Het was vooral een schitterende koloniale villa. Toen kwam ik bij het paleis van de president daar stonden net koperblazers een hymme aan de natie te brengen. Ook altijd mooi. Toen bedacht ik me dat het tijd werd voor een goede doses van het rijke katholieke leven en ben ik naar het klooster van de Dominicanen gewandeld. Daar zeurde een dame aan mijn hoofd of ze mijn gids mocht zijn. Het moest maar. Ik kreeg een rondleiding en heb vooral heel veel tegels gezien uit Sevillia. Met ook nog de opmerking dat het klooster was geinspireerd op het Alhambra, tja wie ben ik om een gids tegen te spreken. Ik herkende gewoon mooi van die klooster patio`s. Er was veel informatie over de heilige San Martin de porres. De heilige met de bezem, want hij mocht als neger geen monnik worden, er waren toen geen zwarte mensen die bisschop ofzo mochten worden, beetje vegen dan had je het wel gehad. Maar met al dat vegen en goed zijn is hij wel mooi heilig geworden. Hij at altijd met zijn hond, kat en nog een vogel of iets dat ik alweer vergeten ben. Er waren mooie schilderijen van de wonderen die hij heeft verricht. Hij heeft namelijk een dame met kanker genezen en een jongetje dat iets had aan zijn kleine teen of ergens onder aan zijn lichaam. Toestanden, nou ja gelukkig om Martin van veger naar heilige te promoten. En dan hebben we het nog niet gehad over de Heilige Rosa van Lima. Die gelet op haar naam dan ook wel uit Lima zal zijn.
Anyway, weg met het luie zweet. Al moet ik zeggen dat het vandaag wel even full blow terug kwam. Ik ga naar Iquitos, come rain, come shine. Gisteren was ik met een taxi naar het centrum gehobbeld. Vanaf het plaza san Martin naar het plaza de Armas gewandeld, met tijd voor wat winkeltjes kijken. Omdat ik hier nog best lang ben kan de orientatie fase iets langer duren. Ik denk toch wat t-shirts, dat zal de belangrijkste score zijn. Waarschijnlijk een spijkerbroekje en nog wat troep. Ik kwam ineens voorbij een museum in de winkelstraat. Ze vierden hun 35 jarige jubileum dus waarschijnlijk zaten ze er al even. Het was gewijd aan folklore, iets wat ze hier ook graag in het museum stoppen, ik vind zeg maar moderne kunst leuker, maar eh nou ja dat komt nog. Het was vooral een schitterende koloniale villa. Toen kwam ik bij het paleis van de president daar stonden net koperblazers een hymme aan de natie te brengen. Ook altijd mooi. Toen bedacht ik me dat het tijd werd voor een goede doses van het rijke katholieke leven en ben ik naar het klooster van de Dominicanen gewandeld. Daar zeurde een dame aan mijn hoofd of ze mijn gids mocht zijn. Het moest maar. Ik kreeg een rondleiding en heb vooral heel veel tegels gezien uit Sevillia. Met ook nog de opmerking dat het klooster was geinspireerd op het Alhambra, tja wie ben ik om een gids tegen te spreken. Ik herkende gewoon mooi van die klooster patio`s. Er was veel informatie over de heilige San Martin de porres. De heilige met de bezem, want hij mocht als neger geen monnik worden, er waren toen geen zwarte mensen die bisschop ofzo mochten worden, beetje vegen dan had je het wel gehad. Maar met al dat vegen en goed zijn is hij wel mooi heilig geworden. Hij at altijd met zijn hond, kat en nog een vogel of iets dat ik alweer vergeten ben. Er waren mooie schilderijen van de wonderen die hij heeft verricht. Hij heeft namelijk een dame met kanker genezen en een jongetje dat iets had aan zijn kleine teen of ergens onder aan zijn lichaam. Toestanden, nou ja gelukkig om Martin van veger naar heilige te promoten. En dan hebben we het nog niet gehad over de Heilige Rosa van Lima. Die gelet op haar naam dan ook wel uit Lima zal zijn.
Wat vervelend, heb je TJ nog niet gevonden? Ga je nu in je eentje de jungle in?
BeantwoordenVerwijderenIs het lekker warm daar? Hier is het verschrikkelijk koud, gevoelstemperatuur -20. Ik zit in mijn Peruaanse alpacadekentje gewikkeld op de bank te dromen van de zomer...
Komt het door el niño, dat het nu extreem heet is daar? Ik herinner me dat die afgelopen herfst er weer zat aan te komen. Het is op het Amerikaanse continent toch een stuk makkelijker om heilig te worden. Vegen, een tijd ziek zijn (Rosa), dat is genoeg. In Europa moet je daarvoor helse pijnen doorstaan. Vind ik dit toch sympathieker.
BeantwoordenVerwijderen