A Milano

 Ah soms gaat het maar weer snel, Al weer bijna weg uit Milaan. Hier op 1 mei aangekomen. Men doet hier meer aan 1 mei viering Dan bij ons in de polder. Winkels etc waren grotendeels dicht. Een rondwandeling gemaakt en daarna siesta gehouden, waarna ik Diego HEB opgezocht. Al die extra hoofdletters, nou ja ik ga er niet te veel aan verbeteren. Naar het kasteel gewandeld. Van de Sforza's Leonardo da Vinci is daar jaren lang in dienst geweest. Hij heeft dat beroemde fresco van het Laatste avondmaal gemaakt. Is heel lang bezig geweest een standbeeld the ontwerpen van een paard. Maar dat is nooit afgekomen, en later toen er weer eens oorlog was heeft men het koper gebruikt om kanonnen te smelten ook belangrijk. 
Diego Dan die werkt ergens in de keuken. Ik was er soepel met de Metro maar toegegaan. Maar op de terugweg bleek dat het metro personeel ook 1 mei mocht vieren en 's avonds er geen metros meer reden. Het werd een lange wandeling maar het hotel, ik tikte 29.600 stappen af aan het eind van de avond. Ik vond het wel een nieuw record. Voor mijzelf, ja ik weet iedereen die dit leest kuiert veel meer maar voor mij was het een persoonlijk record 

De lasagne van Diego. Het is met bonen en pesto. 

de tiramisu van Diego. 

Een aardappelkroket ook alweer van Diego 

De camparisoda bij Diego, ik denk dat hij daar weinig aan gedaan heeft. Ik was meer van de camparisoda Dan de Aperol, maar misschien komt het weer terug. 

Dat appartementen complex met Al die bomen en struiken. Het ziet er allemaal heel mooi grown hier. Ook veel andere plekken lijken hier inspiratie van the hebben. Dus tja nou ik vind het wel wat. De vraag is even of Al het andere leven uit het bos, vogels, insecten, muizen etc ook leuk zijn als je dat allemaal op je balkon hebt, maar daar weet ik het fijne niet van. 

Gisteren waren de musea wel open, maar bij Brera was het laatste weekend van Armani, dus ik denk dat menig fashionista daar voor in de rij Wilde dus dat uitverkocht. Ik was maar Ambrosian, ofzo gegaan, daar was Allen een hinderlijke groep amerikanen, maar ten opzichte van Florence was het er doodstil en die hadden Dan weer een enorme tekening van Rafael, mochten jullie dat willen zien, Dan moet je ergens dat maar vragen Dan stuur ik even Fotos met alle liefde op. In de avond waren we Dan nog op stap met de dames. Die weten waar je prima een aperitief kunst drinken en daarbij een boel kunt eten. Was wederom heel leuk om ze te zien, sinds 1997 ze zijn 33 jaar een stel. Zo dat is nog eens een heel leven. Het ene hondje is inmiddels niet meer ook dat leven gaat door.  

Geen kamers met uitzicht

 Ah hoe lang geleden is dat ik woonde in Groningen en de film Room with a view ging kijken. Nou best lang geleden. Maar ja als je door Florence wandelt moet je toch aan die film denken. Er lopen veel mensen rond, waarschijnlijk denken ze allemaal aan die film. We zijn naar de twee Grote Musea geweest Uffuzi en de Pitti Palace. Voor een Stevie dosis kunst en veel mensen die voor je voeten lopen, en mensen die vinden dat je voor hun voeten loopt. Onderwijl was er tijd voor een lunch in een Chinese restaurant. Die mevrouw Wilde vooral hotpot slijten. Maar ik HEB bordje tofu genomen. 

Dit was de lunch. Vervolgens raakte mijn Grote camera vol, iets dat nog niet eerder was voorgekomen. Misschien moet ik Dan Toch even op ziek ergens naar een nieuwe geheugenkaart. Maar ja waar ga je die Dan weer zo makkelijk vinden. Misschien moet ik gewoon minder foto's maken. Dat scheelt misschien. Maar ja ik sleep die camera ook weer niet voor den kat zijn staart mee. De Uffizi dus er hangen wereld beroemde schilderijen van Botticelli, Michelangelo en Leonardo da Vinci. Volgens mij het enige echt duidelijke olieschilderij van Michelangelo hangt in de Uffizi, Verder de geboorte van Venus en de Primavera van Botticelli. Allemaal vreselijk beroemd. Er stonden Dan ook veel mensen voor. Verder vond ik de Bacchus van Caravaggio ook altijd heel bijzonder

Hier is hij in vol ornaat zullen we maar zeggen, tja die Kardinaal Monte ofzo ik weet niet helemaal waar zijn voorkeuren lagen, maar hij liet volgens mij Caravaggio veel van dit soort typetjes schilderen, kijk ook naar de Caravaggio in de Hermitage, of die in de New York, of in Rome en vorm een eigen oordeel 

Er hangt ook de Caravaggio van Abram die van plan is Isaac te offeren, duidelijk dat dit schilderij is geinspireerd op de Rembrandt, Al schildert hij pas 60 jaar later een dergelijke voorstelling. 

Dat brengt ons Dan bij Bronzino, Elonara de Toledo was erg gek op hem, en liet zich in haar favorite jurk schilderen, waarbij ze ook de aandacht vestigde op de zijde industrie van Florence, ze was getrouwd met een Medici en bulkte van het geld. Zoveel dat ze het Pitti paleis er bij kocht zodat dit een mooie overgang vormt maar de volgende Caravaggio. 

De slapende  cupido. Of hij heel lekker ligt te slapende ik weet het niet. Soms laat ik die spellingcontrole maar. 
Ondertussen zijn we Al weer in Milaan aangekomen. Gisteren was het 1 mei, tja dat is natuurlijk wel bekende het wordt hier meer gevierd Dan in de polder. Tja Henny P. waar is die vrije dag gebleven. Ik hoor je er niet over. Maar ja de metro hield er om 20.00 mee op waardoor ik een flinke wandeling HEB gemaakt en bijna 30.000 (ook 29.600) op de stappenteller had. 

A Firenze

 En nu Dan weer Florence, de stad aan de Arno. Ik moet zeggen dat die Fecciarossa wel echt een goede vinding is. Je spoed met 300 km door het italiaanse landschap. Perfect op tijd. Ik zat achter een paar gezellige amerikanen. Zo gezellig dat de hele coupe mee mocht genieten van hun conversatie. Die inspireerde, omdat ze bij Chilenen zaten wisten ze al snel meer van Chili Dan ik. Het gesprek ging bijvoorbeeld over of ze Alleen maar Engels spraken in Chili. Een kwestie die ik nooit maar voren had gebracht. Het bleek tot een ieders verbazing ook niet te kloppen, men spreekt er Spaans, zo leer je nog eens wat. Ze waren met een cruise schip naar Europa gekomen dat wisselt in het voorjaar van standplaats Miami naar Europa. Het duurde Alleen veel te lang de overtocht. Verder hadden ze drie auto's, twee e bikes, en 2 vliegtuigen. Ze gingen vaak met de camper op stap. 
Maar ja FLorence dus, na een wandeling door de stad kwamen we bij het Picollo hotel aan. Inderdaad Klein maar we blijven Toch geen zes weken. 

Adieu Salerno. Altijd mooie zonsondergangen van de zon die achter de Amalfi just is gezonken. 

Florence Dan met de ponte Vecchio. Vandaag musea, gisteren rondgelopen en een paar kerken van binnen gezien. 

Zoals deze, volgens mij de San Lorenzo, met een koepel van Brunelleschi, maar dat lijken Allen kerken te hebben. Hij werd in zijn tijd Pippo genoemd, dat vind ik wel overzichtelijk. 

Hier zien we het lijdensverhaal van de Heilige Lorenzo, Het is die man die tenmidden van Allen schoonheid op het rooster wordt gelegd. Want iedereen die daar zo feestelijk aanwezig is weet dat het smullen wordt, de Heilige gaat op de BBQ. Meestal wordt hij afgebeelde met het rooster onder de arm. Maar hier ligt hij dus klaar in een sexy outfit voor wat gaat Komen. De schilder van dit fresco was waarschijnlijk niet heel goed in het schilderen van kleding. Met al die rokken die ze vallen is dit ook een goede oplossing. Schilder ze maar naakt. 

Dit is een schilderij van Bronzino, ik vind ze vaak heel mooi, we gaan een hele zwik zien in het museum. Het werd hier ondertussen 25 graden, wat zo voor eind April Al best heet is, in de zomer moet je er Toch maar niet helemaal aan denken. Ik zie ondertussen in de krant Dan half Nederland in de fik staat ook weer niet heel gezellig. 

Hier is nog even meesterwerk van Bronzino. 

Maar hier in bella Italia is het zonnig maar zo te zien geen Branden. De kerken ze waren Groot en je moest er voor betalen. De kunst was voor een deel opgeknapt met de hulp van Amerikanen. Daar zijn ze hier ook gek op, in Venetie, USA saves Venice, tja nou ja het is natuurlijk voor die mensen uit Washington een plan om dat ook te doen maar ze hielden weer niet van steden. Dat maakt het moeilijk, oh ze kunnen natuurlijk ook iets in even lullig dorpje laten restaureren en de rest van de tijd er voor gaan zitten. Lekker rustig. Tja ze waren uit LA vertrokken vanwege politics and all the homeless people. How do you solve the problem of the homeless, we just moved. Een geniale manier om de problemen op te lossen, gewoon vertrokken. Maar ja die Nederlanders die naar Paraguay gingen waren natuurlijk hetzelfde. Hoe los je problemen op in Nederland door te vertrekken. 

Dan was er nog tijd voor even pizza. 

Hier heet de zuidelijke pizza maar Napoli, Parthenope, Niet Napolitano, maar Parthenope. Met een glas wijn, vrij bescheiden. 

Vaarwel Salerno

 Nou ja ik kom hier zo vaak, en kom ook weer zo vaak terug dat dat deze keer ook wel weer zal gebeuren. Gisteren maar de markten geweest, niet dat ik iets nodig had maar het is altijd leuk om er te kijken en vooral bij de zee gehangen om te genieten van de zon en de zee. Ik hem mijn camera Al die weggestopt en de computer heeft weinig zin in om ze op the laden. Jammer maar ja jullie kunnen je een voorstelling maken van Salerno, de stad met de mooie boulevard Lang's de zee. Raar dat die foto optie het niet doet. Nee ik dacht misschien met opslaan en opnieuw openen. Ook dat mag niet baten. Nou Dan Alleen maar het verhaal. Misschien is dat geblog hier wel verleden tijd, en vindt Google en het bestuur aldaar dat het anders zou moeten. En dus dat ze wat kleinere en grotere tegenwerkingen verzinnen waardoor de mens gaat afhaken. Oh gelukkig het mag ineens weer wel. De wondere wereld zullen we maar denken. Het boek van Johan Fretz blijft in Salerno uitgelezen en Al, ik geef het een ruime voldoende. Hieronder zien jullie wat producten van de market. Er was natuurlijke verse via die ze zo uit de zee hadden getrokken. Er werd toen we voorbij liepen net een tonijn ontdaan van zijn hoofd. Ik vond het geen mega exemplaar, hij was ongeveer een meter. Voor de mensen die Stromboli met Ingrid Bergman hebben gezien, nee het was niet een dergelijke vis. Hij was een stuk kleiner. Maar de eerste foto zijn ook merluza, die ik zo graag koop op de markt maar daar heten ze ook wel heek. 

Dit is Dan weer een foto van de Dom van Salerno. Die blijft ook altijd mooie met zijn galerij, of hoe moet noemen, binnenplaats ofzo. Hier liggen Dan delen van de apostel Matheus, waardoor hij weer extra speciaal is. Een apostle is tenslotte niet zomaar een heilige, kijk maar de Sint Pieter, San Marco, of dat hele gedoe met Santiago de Compostela, Allen om dat Jacobus daar is. Ik bedoel maar dus komt Allen te samen in Salerno, ergens in September is zijn Naamdag. Dan wordt het beeld maar buiten gesleept. Iedereen die iets is in Salerno rukt uit en gaat kijken maar de processie. Een wonder mooi geheel  

Vandaag met de hoge snelheidstrein naar Florence. 

Op de boulevard was een gedenkteken voor Sandor Marai, ik dacht een latino, maar de beroemde hongaarse schrijver, die jarenlang in Salerno heeft gewoond, maar uiteindelijk in San Diego zelfmoord heeft gepleegd, nou of dit nou een gezellige mededeling is om het blog mee af te ronden. Het moet maar. 

In Salerno

 Nu Dan weer in Salerno. Na de slome treinreis die langs de zee gaat. Wel mooi, maar er was ook nog een vertraging van 20 minuten. Al maakt het eigenlijk allemaal weinig uit als je Toch green haast hebt. In Salerno dus. Er valt eigenlijk niet veel te melden. Rondgelopen, bij de zee gezeten, boek gelezen deze keer Johan Fretz; Onder de Paramariboom. Ik ga er vlot doorheen. Over een meneer uit Dordrecht die met zijn Surinaamse moeder naar Su gaat om zijn roots te ontdekken. Het is de uitgave in het kader van heel Nederland leest, ik vind dat een leuk initiatief om op die manier lezen onder de aandacht te brengen. Het andere boek was een beetje zwaarder. Maar dat is achtergebleven in Napels. Wie weet wordt de volgende lezer er wel heel blij van. Er blijft veel spellingscontrole, Dan wordt altijd een eigen Naam. De hoofdletters moet de controle duidelijk aan wennen. Ik Ben dan wel naar de kapper geweest. Dus ik zit er weer relatief fris bij. 

Laatste dag Napoli

 Oh dat klinkt dramatisch maar doel was ook om hier maar even te blijven. Dus vandaag zit het er op. Gisteren naar het Archeologisch museum geweest, er was even kleine rij, men liet maar mondjesmaat mensen toe, dus duurde het even voor we binnen waren. Ik weet natuurlijk niet of het komt door mevrouw Meloni of door andere ingevingen, maar ook in dit museum is men druk bezig met een verbouwing. De ruimte waar de Grote beelden Satan, zoals die van Hercules is in verbouwing en ook het deel waar de Griekse kunst is was dicht. Dus niet naar de billen van Hercules gestaard. Het Alexander mozaïek is Dan weer in restauratie, dus daar viel ook niet van te genieten. Men beloofd terug te Komen met air-co en dat soort zaken, ik zou ze ook een snellere afhandeling van kaartjes kunnen voorstellen. Of nog meer promotie van de kaartjes online, het ging nog een beetje aarzelend. 

Oh ik HEB geen zin om mijn camera uit de half ingepakte koffer te Halen, dus jullie moeten het maar even doen met foto's van de telefoon, of ergens anders kijken naar foto's van het museum. Als altijd valt er genoeg te zien. Nu ik ook de Metamorfoses in het Rijks HEB bewonderd wil of moet ik Toch maar eens meer gaan weten van de oudheid en alle mythes. Nu was de opera Medea natuurlijk Al een goede introductie, die ik bij het vorige bezoek aan Napels zag. Hier is er een graftombe aan haar avonturen gewijd. Ze steelt een soort heilige Graal voor Jason, die wordt daardoor koning. Ze krijgen kinderen, maar Jason wil Toch trouwen met een of andere dame. Zij raakt een soort van ontstemd en besluit die concurrente met een vergiftigde diadeem naar een andere wereld te helpen, stuurt daar Jason en haar eigen kinderen achteraan. Waarna ze in een door draken getrokken wagen in de wolken verdwijnt. Helaas liep ze in de opera van Napoli gewoon de zaal uit, niks geen draken niks geen wolken maar het was wel mooi om te zien en we zaten gelukkig in de zaal en niet in een loge. Dan waren we vast ten hospitale geraakt want zoiets uitzitten op een barkruk is wel de goden en Medea verzoeken. Dat dus allemaal op een graftombe. Die volgens de bijschriften vaak zijn hergebruikt om er bijvoorbeeld Noormannen koningen in te begraven. Ik vroeg me wel af waar die Noormannen Dan gebleven zijn als ze er uitgekieperd zijn, maar dat soort dingen kun je weer niet vragen aan iemand in het museum. Het blijkt een wonder hoe Al die dingen na 2000 jaar nog zo fris en fruitig kunnen zijn zoals bijvoorbeeld het geschilderde fruit. In het museum van Ancona was een vitrine met vervalste zaken. Er gaat nog Al wat vervalste kunst rond, stiekem vraag je ook een beetje af wel deel is hier vervalst, of zou het allemaal echt zijn. Verder zijn er natuurlijk ook wel eens dingen met een Groot enthousiasme gerestaureerd, ook daarvan vraag je soms af zou men met dit fresco ook gedacht hebben een kloddertje roze hier, een kloddertje roze daar, en natuurlijk Al die room blanke marmeren beelden waren in de oudheid in een soort Playmobil tinten geschilderd, dat wat wij nu oh zo mooie en puur vinden hadden ze in de oudheid waarschijnlijk van gedacht mooi, maar maak het eens af want zo lijkt het nog nergens op. 

's Avond was er nog tijd voor even pizza. 

Mijn reisgenoot vroeg zich af of er geen Griekse restaurants zijn, met Al die Griekse invloeden, maar ja of even restaurant 2500 jaar open blijft, nou misschien gaat Febo het zo lang trekken. 

Sanita en Capodimonte

 Gisteren was het wederom heerlijk weer. Goed weer voor eindeloze wandelingen, aan het eind van de dag stonden 22.000 stappen op de teller, of 15 km, gelukkig maar want die dolce moet eigenlijk natuurlijk ook ergens in de straten achterblijven. Het was gisteren hier bevrijdingsdag en ik had begrepen dat musea op zondag gratis zouden zijn maar dat was Al gisteren. Dus toen ik na een wandeling door Sanita bij het museum Capodimonte aankwam bleek het gratis te zijn. Een leuke meevaller. Er blijkt een enorme verbouwing gaande te zijn. Waardoor er veel kunst is verstopt, alleen de tweede verdieping is open, met de belofte dat het allemaal nieuwer en beter gaat worden. Een airco wordt aangelegd en er komt veel meer ruimte. Maar ja zo tijdens de verbouwing was daar natuurlijk nog niet veel van te merken. De wandeling door Sanita is altijd gezellig. We hadden eerst samen de Dom bewonderd. Daarna de Via del Duomo helemaal afgewandeld en via Sanita de berg beklommen. Omdat het van dat stralende weer was was het wel even een beproeving, maar ik HEB het overleefd, en even wat zweet van het voorhoofd gewist. Zeg maar bij de eerste foto zat ik op het bankje even te puffen. 

En dit is Dan een stukje Sanita. Het was in het Museum doordat het gratis was drukker Dan normaal. Men had vooral de schilderijen uit de Barok opgehangen. Dus gelukkig was er wel de Caravaggio. 

De afranseling van Jezus, ik vind het altijd een heel mooi schilderijen. Ook wel natuurlijk omdat Jezus zeg maar hier heel goed uit de verf komt. 

Nog wat meer Sanita, deze trappen moest ik bestijgen om boven te Komen. Maar ja het hoort er allemaal bij. Er was in het museum zelfs een zaal ingericht voor Mathias Stom, 

Ik vond het veel eer voor deze bekende kunstenaar uit Amersfoort, maar ja hier denken ze er blijkbaar anders over. Hier een meesterwerk van hem. Hij is duidelijk een Caravaggist hij kwam hier en zag dat je met licht inval van alles kon doen. Ze namen de wijsheid mee naar Nederland en Rembrandt keek er naar en geraakte zie de nachtwacht ook geïnspireerd. Er was ook nog wat moderne kunst 

De Warhol nu eens geen zeefdruk mocht niet ontbreken. Nou ondanks de verbouwing was het bezoek de moeite waard. Ik vind ook de Titaans die er zijn mooi. Daar HEB ik Dan geen foto van gemaakt. Maar je ziet altijd een hele fragiele paus in een van de schilderijen is hij met twee neven die hij natuurlijk de pauselijke hand boven het hoofd houdt. 

Nu weer een bijna aanslag op Trump, gelukkig vergeten we door dit nieuws even de oorlog in Iran, die ons Dan weer doet vergeten over de Epstein stukken. Netanyaho is zo blij die kan eindelijk de rest van Libanon plat bombarderen. Ondertussen in de Volkskrant een verhaal over de wederopbouw van Gaza, oh nee kinderen raken daar ziek omdat het even Grote chemische vuilnisbelt is. Ik Ben de God van liefde. Je hoort het Bibi zeggen. Die aanslagen Komen Donald altijd maar wat goed uit. Maar ik las ook nog dat mevrouw Streep hem van wat commentaar had voorzien. Is die Boeing nou Al omgebouwd tot Trump style, kijk daar hoor je helemaal niets meer over. 

Gelukkig Ben ik in het land van de Grijze dakduif. 

Waarbij het deze keer pasta vongole was, en daar Ben ik gelukkig niet ziek van geworden.