Catania

Ah de stad van Bell Antonio van Brancati, later in 1960 nog zo mooi verfilmd met Marcello in de hoofdrol, scriptbewerking van Passolini, waarbij ik wel moet toegeven dat ik de naam van de schrijver moest opzoeken, maar wel lang geleden het boek heb gelezen. Je kan met een beetje dichtgeknepen ogen in de helft van de jongens een Bell antonio herkennen. Antonio die niets beter heeft te doen dan de Via Etnea op en neer te flaneren, af en toe een sigaret. Even een mooi ragazza bewonderen en weer door flaneren. Een mooie film en volgens mij staat hij voor de liefhebber op Youtube, ga ik in ieder geval daar onderzoek naar doen. Gisteren hier aangekomen nu resideren hier weer de M & M hier, waar we mee gegeten hebben. Verder nog weinig van de cultuur genoten. Maar dat is hier toch vooral straatleven. De olifanten zijn er nog. Het is hier met al die spaanse barok net een opera theater. Gisteren in het kader van de passegiata was ik bij het Bellini theater geraakt. Daar hielden zich allerlei jongelui op, veelal zwart. Een vroeg aan mij of ik iets nodig had. Het bleek dat de plaatselijke wiethandel daar plaats vindt en ik heb een tijdje met een jongen uit Gambia gepraat die zich bezig hield met de wiethandel. En toen was hij weer weg. Nu regent het weer gezellig hier. MMMM straks zijn wij de vissen op de vismarkt. Fraai is dat. Nu komt er omweer bij. PFfff het is echt een enorme bui, hoop dat het maar weer overgaat.

 

Marina di Ragusa

De reis naar Ragusa di Marina is toch net iets langer dan je zou verwachten vanuit Salerno. Voor de liefhebber ligt het aan de zuid kust van Sicilie. Eerst met de trein naar Catania en dan met een huurauto verder. De nacht was inmiddels wel gevallen stik donker hier. Dus of de weg hierheen mooi was dat bleef nog even een verrassing. Laura was bij de Villa om de nodige explicaties te geven over vooral de 30 verschillende lichtknoppen. Pfff overal floept iets aan en uit. Later bleek dat het systeem maar heel beperkt tegen regen te kunnen, bij een bui vielen de stoppen uit en zaten we in het donker. De zaterdag hebben we besteed aan het huisje vol met eten te proppen en drank. Vrijdag avond hebben we buiten de deur gegeten, bij een hutje waar ze pasta met zwaardvis en munt hadden. Dat als meest onderscheidende smaken. Daarna een mini casata die wel klef was met een dus te kleffe marsepein. Dat kon nog wel beter. Zaterdagavond had ik groetjes pasta gemaakt met rozijnen, sardientjes en venkel. Die beviel heel goed, daarvoor gegrilde groenten, waarvan een deel in de bbq belandde. Pas later bedachten we dat het misschien dat het een goed plan was om er nog een rooster op te leggen zodat er een ruit ontstond waar weinig meer door heen kon vallen.
De boeken die ik had gelezen, Dorresteijn en Donna Leon vond ik bagger, dat van Dorresteijn was echt bagger, al heette het Echt Sexy. Een soort poging om een puberroman te schrijven. Ik vond het niet geslaagd, bovendien was het gedateerd, omdat er met Hyves en dat soort toestanden werd gewerkt. Back to Sicili, op zondag naar Karima geweest een aanpalende site. Veel is er niet van over, maar omdat het ook niet is volgebouwd en ze er wel 800 amforen hebben krijg je toch een beeld, en ook een soort van mooie zondagsrust. Maar het vraagt meer fantasie dan Paestum.
Op maandag zijn we naar Piazza Aremia geweest wereld beroemd om de mozaieken. Ze zijn dan ook erg mooi. We zijn vooral door het dorpje wezen wandelen, wat veel berg op en af was. De kerken en museum waren dicht, maar het was dan ook maandag. Op dinsdag naar Ragusa Ibla geweest, dat is het oude Ragusa. Er is een kerk die gigantisch oogt maar feitelijk alleen facade is. Een enorme gevel en verder ja vooral niet te veel. De kerk van de heilige Roccos was vrij sober, er was 1 beeld en de rest was waarschijnlijk in de loop van de eeuwen verdwenen. We herkennen de heilige omdat hij vaak zijn rokje optilt om een pestwond te laten zien verder staat er een hond naast met een brood in zijn bek. Het verhaal wil dat het een pelgrim was die van Rome terug kuierde naar Frankrijk, waar weet ik niet meer. Anyway de beste man kreeg de pest, en kwam in de bossen door ziekte overmand gestrand. De hond rende naar het dorp en bracht iedere dag een broodje waardoor de heilige opknapte en door kon gaan met heilig zijn. Het is mij onbekend of die pelgrims een actieve bijdrage hebben geleverd aan de verspreiding van de pest. Het was een geliefde heilige, kijk bijvoorbeeld naar het beeld in het Rijksmuseum naar een beeldje.