Ah de stad van Bell Antonio van Brancati, later in 1960 nog zo mooi verfilmd met Marcello in de hoofdrol, scriptbewerking van Passolini, waarbij ik wel moet toegeven dat ik de naam van de schrijver moest opzoeken, maar wel lang geleden het boek heb gelezen. Je kan met een beetje dichtgeknepen ogen in de helft van de jongens een Bell antonio herkennen. Antonio die niets beter heeft te doen dan de Via Etnea op en neer te flaneren, af en toe een sigaret. Even een mooi ragazza bewonderen en weer door flaneren. Een mooie film en volgens mij staat hij voor de liefhebber op Youtube, ga ik in ieder geval daar onderzoek naar doen. Gisteren hier aangekomen nu resideren hier weer de M & M hier, waar we mee gegeten hebben. Verder nog weinig van de cultuur genoten. Maar dat is hier toch vooral straatleven. De olifanten zijn er nog. Het is hier met al die spaanse barok net een opera theater. Gisteren in het kader van de passegiata was ik bij het Bellini theater geraakt. Daar hielden zich allerlei jongelui op, veelal zwart. Een vroeg aan mij of ik iets nodig had. Het bleek dat de plaatselijke wiethandel daar plaats vindt en ik heb een tijdje met een jongen uit Gambia gepraat die zich bezig hield met de wiethandel. En toen was hij weer weg. Nu regent het weer gezellig hier. MMMM straks zijn wij de vissen op de vismarkt. Fraai is dat. Nu komt er omweer bij. PFfff het is echt een enorme bui, hoop dat het maar weer overgaat.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten