Laatste dag in Lima

 Hier om de hoek zitten schattige antiek winkeltjes, het is Miraflores, dus het is geen rommelmarkt bric-brac. Maar zeg maar dingen waarvan je ook niet altijd weet of het kunst of kitsch is. Ik stond in een zaak te kijken naar die beeldjes die voorop de limo staan, 400 dollar. Maar ja dan had je wel een heel stuk ijzer, of wat het was. Verder de KLM huisjes die doen hier ook 60 dollar. Ik denk dat als ik ze beide had gekocht ik het wel terug had kunnen brengen tot 50 per stuk maar dan toch nog een vorste investering voor hier. Maar gisteren dacht ik het is dus tijd voor cultuur, dus was ik naar het Museum voor de moderne kunst gegaan. Ik vond het daar vervolgens erg leuk, zodat ik weer  in een taxi gesprongen ben en naar het centrum van Lima gegaan ben om daar het museum van Lima te bezoeken. Ineens zo op de valreep nog cultureel bezig. Ondertussen liet M het weer afweten. Hij moest op de loodgieter wachten, en vandaag begint een nieuw baantje. Dus een heftig afscheid nemen zit er niet in. 

Het museum voor de moderne kunst is een soort verademing. Want van al die precolumbiaanse vazen en die religieuze schilderijen is het goed om soms ook iets moderns te ontwaren. Men had er een expo met iets over de zon, geloof ik. Dat snapte ik niet helemaal. Verder was er een gemeenschap van inheemse dames die tijdens de corona het vuur onder de ayahuasca  kookpot hadden opgestookt en aan het lappen maken geslagen waren. Ik vond het een leuk resultaat. 

Het geeft zeg maar een beetje de sfeer weer van zo'n lokale gemeenschap. Ze hebben hier flink geleden onder de lockdown. En het zit er nog steeds in, ik moest aan de grens immers nog mijn corona-app activeren. Daarna was er een zaaltje dat vol hing met kunst waarvan ik het thema niet meteen, eigenlijk natuurlijk niet helemaal niet begreep, maar er hingen wel weer mooie dingen. Dus ach dan maar het thema gemist. 

Kijk nou toch een blote jongen in het bos. Een paar manchetes feestelijk beschilderd, zo kun je er nog best iets leuks mee. Al moet ik nog blijven werken aan een kunst werk recht op de foto te krijgen. Mijn excuse kan zijn dat ik afgeleid werd door twee heren die er ook rondliepen. Een had mooie lange grijze manen en ze spraken engels met elkaar, en hadden duidelijk hardop meer verstand van kunst dan ik. Maar ja ik bemoeide me dan weer niet met hun gesprekken. 

Toen was het op met de taxi naar centrum van Lima. Ik gebruik, met dank aan Neelie Smit Kroes, waar zouden we zijn zonder haar veel Uber. Al ging ik terug uit het centrum van Lima met een gewone taxi. Maar die wist de weg weer niet, waardoor ik het laatste blok ben gaan lopen. 

Dit is de dood van Atuhalpaca. De Inca die zou worden vrijgelaten op het moment dat de hut in Cajamarca was gevuld met goud. De Spanjaarden hielden zich niet aan de deal. 

Dit is altijd mooi, maar volgens mij is het niet in Peru. Maar ik ben vergeten waar het dan wel is. 

Zo gingen ze over straat, de Peruaanse schonen in vervlogen tijden. Tja nou, het doet me nog het meest denken aan de eerste creatie die Lizzo aan had, en waarvan M (andere) zei een Grobbenbol 

Een foto van de beroemde Hermanos Vargas waarvan de bekendheid in Peru matig is. Maar ik zag een keer een mooie expo van ze, en ze maakten in de jaren 20 in Arquipa hele mooie foto's maakten van dames in jurkjes uit die tijd en een soort thema feesten. Maar ja hier dus verder niet of nauwelijks te vinden. Ik vind dat ze een plek in de geschiedenis verdienen. Maar ja wie ben ik Maar deze foto zegt al wel veel want met die enorme deken. Hahaha, het is zo iets als de Staalmeesters, waarbij het tafelkleed ook heel veel aandacht vraagt, nou dat is hier met het geheel witte laken ook zeker het geval. 

Verder nog mooie kunst gezien in Iquitos waarbij de Starry night van Van Gogh was gebruikt om hun nieuwe brug een plek onder de sterren te geven. 

En hier laat ik het dan voorlopig bij. Het zijn me wel weer Jacques avonturen. 

En dan nog maar wat winkelen

 Ik ben dol op supermarkten. Eigenlijk zou ik steeds naar verschillende supermarkten in Nederland moeten gaan. Maar ja dan vind ik Aldi en Lidl weer saai, Albert Heyn duur, dus schiet ook niet op. Hier weet ik het niet precies hoe het zit met de prijzen. Dus dat is alweer, eh een voordeel. Ik vind het enig om een tijdje door een supermarkt te dolen. Zeker als ze een uitgebreide sectie hebben aan non -food. Dol op aan plastic lunch doosjes etc te zitten, zonder dat ik ze echt nodig heb of ze zou gaan kopen. Maar wel leuk om aan te zitten. Al is er dan in zo'n supermarkt toch wel een soort van wereldzee vol van plastic meuk te zien. Speelgoed verbaas ik mij graag over. Wat een meuk aan spullen kunnen ze daar ook in een grotere supermarkt neerzetten. Maar ik heb wat zakjes spaanse peper gekocht, oh misschien wil ik er nog een bijbehorend potje omheen kopen. Een schattig klein houten bakske wat het voordat ik in Nederland wel begeven zou hebben. Verder wol ingekocht voor het brei project. Ik krijg nog niet helemaal beelden door hoe het er precies gaat uitzien, maar gaat vast goed komen. Verder een alpaca deken om mij zelf te verschuilen op de bank mocht het koud worden. Ik denk dat ik dan meteen de moord stik maar we gaan het zien. Vandaag maar eens naar Barranco, al de tijd ben ik daar nog niet geweest. Al vind ik het wel iets minder leuk nu Mario Testino de deuren van zijn museum heeft gesloten. En ik vind het meteen ook een ernstig zwakte bod om het dan zo midden in de pandemie maar te sluiten. Er werkten wel mensen, en het was een mooie bijdrage aan de lokale cultuur en een goede manier om toeristen geld uit de zakken te kloppen. Maar ja helaas het is niet meer. Foto's ja die heb ik ook nog, ik had gisteren een gevulde aardappel gegeten. Ze zijn hier dol op die zwarte een beetje zure olijven met een pit. Die stoppen ze schaamteloos overal in. De aardappel was gevuld met stukje ei en zo'n olijf, en nog wat andere dingen maar daar heb ik nu geen actieve herinnering aan. Het is toch wat. Verder kip met arabische rijst. Ik denk dat het arabische effect werd veroorzaakt door een paar rozijnen. Ik heb er veel zeg maar sambal overgedaan en daarmee werd het wel smakelijk. 

Hoe zitten we erbij. Nou dat zien jullie op die andere foto's waarbij ik natuurlijk eigenlijk zou moeten opruimen maar dat ga ik morgen al doen als ik al mijn troep weer moet terug brengen tot een rugzak, een tas en koffer. Maar ik denk dat het gaat lukken. Het is een woonkamer, met een eettafel en open keuken. Dan een badkamer en slaapkamer. Ik vind het ten opzichte van het het andere appartement wel prettig dat dit niet helemaal is volgestopt met meubels. Het zit op de zesde verdieping, er zitten ook nog zes verdiepingen boven mij en er is een ondergronds deel. Ik kijk uit op een patio. Nou ja eigenlijk gluren bij de buren. Met het dakterras straks naast me kan ik al een beetje wennen aan buren die naar mij kijken terwijl ik schurftig sta te krabben. Ik vind het wel een prettige hut, en nu draait de wasmachine. 

Hier dan weer geen overstromingen of aardbeving

 Het is natuurlijk moeilijk in te schatten als je ver weg bent. Maar de overstromingen zijn wederom in een heel ander deel van Peru. In Lima is het altijd, of bijna altijd gort droog. Er valt soms een druppel water uit de hemel maar dat is maar heel zelden. Nu stroomt er wel een rivier door Lima, al is dat natuurlijk meer een open riool dan iets anders. In het historische centrum van Lima heeft de rivier een enorme bedding. Ik zie daar niet meteen een overstroming. Maar Arquipa is bovendien een soort van landinwaarts en een stuk zuidelijker. Ik denk dat het ook nog een tijdje duurt voordat het water vandaar naar kust is gestroomd. Maar dan is het ten zuiden van Lima. 

Gisteren maar begonnen aan de souvenirs te scoren. Mocht er nog iemand dringend verlegen zitten om iets dan kan hij dat melden. Al ga ik geen hele Llama mee naar huis slepen. Of iets wat je volgens internationale regels niet over een grens mag slepen, of in je bezit mag hebben. Het is jammer voor mensen die een opgezette alligator, of anaconda willen hebben. Ik denk wel dat de anaconda makkelijk door het doane scan apparaat zou rollen. Maar het zijn beschermde diersoorten en je mag er niet zomaar één vangen en mee naar huis nemen. Jammer dus. 

Verder gebruik ik nu steeds de JBL bluetooth clip ding. Toch wel lekker om een muziekje te luisteren om een beetje wakker bij te worden. De tv hangt hier in de slaapkamer. Onduidelijk waarom je alleen in de slaapkamer een enorme tv zou ophangen. Maar ja misschien andere gewoonten. 

Gisteren dus een paar alpaca dingen gekocht en wol voor brei projecten. Spannend allemaal en verder met H afgesproken, die mij normaal eigenlijk vooral van en naar de luchthaven rijdt, dus ook wel prettig om hem even gewoon te zien. 

En dan om het blog een beetje leuk te houden paar foto's en van een benzine pomp. Ik moest even denken aan de stichtig uitvoering bodemsanering amovering tankstations, ik denk dat deze gemist is in Peru

Soms maak je maar makkelijk wat mee

 Vanmorgen, handeling 3 ofzo is lenzen in doen. Om daar naar in de spiegel te kijken. Maar na lens 1 ingedaan te hebben geen lens twee te bekennen. Hij moet toch in het doosje zit, check dubbel check, nee ik moet hem er gewoon ingedaan hebben. Op de wastafel lagen allerlei druppels die je check, check voor een lens zou kunnen houden, de spoelbak ook niets. Vlaag van paniek. Ik ben toch altijd beetje bang dat ik ineens als een blinde in de vreemde zit. Maar gelukkig heb ik nog een bril, maar ja daar mee durf ik het land bijna niet in, en als ik dan met het stakende streekvervoer te maken krijg. Gelukkig heb ik oude reserve lenzen, daar heb ik er één van ingedaan. Daarna gedacht, ja maar hij moet toch ergens zijn, hij kan niet zomaar verdampen ofzo. Toen schoof ik wat met mijn slipper en hoorde ik een geluidje over iets onder zat, ja inderdaad een lens. Die heb ik er maar snel onder vandaan gehaald en in mijn oog gepropt. Ik denk toch maar dat hij op de grond was gevallen en dat de slipper zacht genoeg was om een beetje tegenstand te bieden aan een harde lens. Nu zit ik weer met beide, normale lenzen. Ik hoef niet op zoek naar een Peruaans blinden geleiden hondje. Ook wel weer nou ja een project minder. 

Maar dan gisteren, gisteren heb ik een fiets gehuurd en ben wederom de todo Areguipa Avenue afgefietst, ik heb even gekeken, het is ongeveer 10 km. Dus wel een lekker stukje, oh 10 km heen, 10 km terug. Nou ja net iets minder denk ik. Want ik fiets geen 20 km in een uur. Ik moet zeggen maar dat heb ik al eerder gezegd dat Peruanen, ligt er aan hoe je het bekijkt fietsen als hollanders of belabberd fietsen. Het is namelijk net als veel Nederlanders dat met angstvallig zoveel mogelijk de hele ruimte van het fietspad of de aangewezen strook gebruikt, zonder rekening te houden met anderen. In Nederland valt mij het op dat een breder fietspad geen ruimte voor meer mensen is, maar meer ruimte voor MIJ. Hier is dat hetzelfde, de twee keer dubbele rijstrook geeft dus ruimte aan één fietser de ene kant op en een tegenligger de andere kant op. Zo heb je met zijn tweeën de weg goed in gebruik. Je kan dat bijvoorbeeld te doen door een peuter op de linkerbaan, diagonaal terug te laten gaan naar rechts, en zo de beide stroken te gebruiken. Ook een tip is die veel gebruikt wordt is slingerend over de streep die normaal een indicatie is voor twee verschillende rijstroken. Maar afgezien van dat was het wel lekker om zo even te fietsen. 
Daarna op L. gewacht maar die had better people. Daarna kwamen M&I die willen altijd een foto sessie houden. De kleertjes blijven netjes aan. Met ze naar de Lungomare gelopen en daar een tweede sessie gehouden. 
'S avonds heel zoet naar de grammy's gekeken. Bonnie Rait kon het echt niet geloven dat ze er weer eens kreeg, haar mond bleef open staan, en Lizzo die was helemaal vervuld van emotie en zei nog iets over Prince maar dat ging een beetje lost in translation, omdat een Spaanse mevrouw al de hele avond dacht dat ze er doorheen moest praten. Ik denk dat het misschien komt dat ik in Peru was. Maar van mij mocht ze haar kop houden. Er was een hele rap toestand en Sam Smith was er met de eerste transvrouw ooit die een beeldje mee naar huis mocht nemen. Mary J dan weer niet en Taylor Swift stond de hele tijd met een glas te zwaaien. Die dacht natuurlijk ik ben in California dus.......

Choclo con queso tja nou het was vooral heet in het restaurant.........

 

Couperus Non-binair avant la lettre

 Moeten we nu daar weer van denken. Was er al een opmerking over Pompeij in Assen dat eigenlijk alles wel aantoonde dat Pompeij of Hercolano een inclusieve samenleving was nu dit weer. Terwijl ik net las dat de kinderen van Forum taxi-chauffeur weer woke zijn. Nou en Bas Heijne heeft het nog wel geopend de expo in Den Haag. Dit volgt natuurlijk een beetje op de ontdekking dat Johannes (???!!!!) Vermeer toch veel katholieker en daarmee natuurlijk inclusiever was dan we, nou ja dan ik ooit dacht. 

Ik zit nu in een appartement in de Alcanflores, voor de liefhebbers 250, je kan er even met Google naar toe. Ik zat al wel eerder in de Alcan, maar dan blok zeven. Dat gebouw is zo onwaarschijnlijk lelijk dat je denkt dat de architect, nou ik weet het niet. Eh die van het museum in Bilbao had 's avonds zijn schets al klaar op een papiertje van het hotel. Ik denk dat die meneer 's nachts nadat hij thuis kwam uit de kroeg nog een tekening maakte paar lijntjes, en hop volgende dag indienen. Dat daarbij de opmerking dat een goed peruaans gebouw eigenlijk organisch is. Je bouwt eerst een soort de ruggengraat, en dan later plak je er nog eens iets op, of aan. Je schildert of werkt de buitenkant pas later af, want je weet nooit of er nog iets bij moet. Dit gebouw waar ik nu zit is ten opzichte van het andere gebouw een pareltje. Maar het heeft wel weer zo zijn Peruaanse dingentjes. Ik kijk bijvoorbeeld met drie ramen uit op een soort van patio. De straat in kijken is voor anderen, niet voor mij. Maar het is verder best aardig. Ik heb een wasmachine met droger. Een keukentje, vooral voor het ontbijt, slaapkamer vooral voor nou ja om te slapen, dan maar en een bank en tafel. Het is niet volgegooid met afdank spul, waardoor het eigenlijk best lekker ruim is. Gisteren eigenlijk vooral verkast, en daarna beetje rondgehangen. Naar mijn gevoel eindeloos gewacht, maar ondertussen een beetje gelezen. 's Avonds bleek er met al mijn gezeur een disco te vinden te zijn die vrij vroeg start en niet om 1 uur 's nachts. Maar we bleken helemaal naar het centrum te gaan. In het bijna belegerde gebied rond het plein waar de demonstraties zijn. Ik wilde niet, maar ja het besluit om er helemaal met de taxi te belanden was al gemaakt en ik stond buiten de taxi het sper gebied in. Brrr ik kneep hem als een homo in de peruaanse nacht, ondanks dat het nog vroeg was. Ik had Edi gevraagd of er niet een gelegenheid was die wat vroeger begon, misschien een bar ofzo en ook met homo's. Door corona waren er wat zaken gesloten. Nou die taxi reed dus recht op het spergebied aan. Ik dacht help ik wil dit niet, maar ja er werd mij weer verzekerd dat er niets aan de hand was. Dus wij het voor auto's afgesloten straatje in, en daar was inderdaad een disco. Raar, ik heb hem nog vervolgens een hele tijd zitten knijpen. Maar op een bepaalt moment gingen een jongen in mij knijpen. Ik bleef mij wel onbehaaglijk voelen. Met een taxi terug was het voorstel om naar het afgesloten plein te gaan. Dat heb ik niet gedaan, ik was wel blij dat ik weer in een taxi zat naar Miraflores, dat is dan toch weer 10 km een andere kant op. En eigenlijk ik moet het zeggen was die disco best aardig. Het was er vrij overzichtelijk verlicht. En er waren zo te zien alleen Peruanen, en het begon ook vroeg. Verder was men iets ouder dan in Miraflores disco Down town en er waren geen meisjes die dwars door je heen wilden banjeren. 

Ik lag wel om 1 uur lokale tijd alleen in bed. 

Nog steeds in Lima

Mijn dag begon gisteren met ontbijt met Sergio. Nee het was niet zo dat de dag begon met Sergio naast mij in bed, het begon met een ontbijt in Chelsey. De jongen daar wist er wederom een rommeltje van te maken. Hij brengt bijvoorbeeld bestek zo ongeveer gelijk met de rekening. Op dag één had hij helemaal niet begrepen dat ik een desayuno americano wilde. Hij dacht nadat hij de bestelling had opgenomen ik alleen een sapje wilde. Dus duurde het voordat de rest kwam. En toen ik eindelijk het bordje met 4 halve toastjes en roerei in het midden had deed hij nog kwartier over bestek. Gisteren was hij weer supersloom. Maar vandaag was hij zo snel dat het een fooi verdiende. Er zit dus een lerende curve in zullen we maar denken. Maar straks ga ik naar een appartementje en ben ik van plan zelf het ontbijt te gaan fiksen. Dus helaas, nou ja de rest van de wereld kan genieten van zijn verbeterende ober kwaliteiten. Sergio werkt ook als ober in een restaurant. Ik begrijp een top zaak voor hier. Het zag er ook mooi uit op het plaatje. Verder heeft hij net als Kirk Douglas een charmant kuiltje in zijn kin. 

 Ik ben gisteren naar de grote centrale markt geweest. Ik had een missie waar ik nu weer een vinkje achter kan zetten. Die centrale markt is een gebeurtenis. Ik liep natuurlijk in het meest ongustige deel naar binnen. Waar mooie stukken pens aan grote haken hangen te wachten op iemand die er een heerlijk maaltje van maakt. Ik heb er geen foto's van gemaakt maar snel doorgelopen op zoek naar meer gangbare kramen. Die verkopen per straatje dingen die je maar nodig zal hebben, dus zoals vlees. Of kippen waar je nog aan kan herkennen hoe een kip er uitziet. Fruit, een hele gang met fruit. Ik had twee bananen gekocht. Ik denk dat die mevrouw zich een goede dag rekende door mij een beetje op te lichten. Maar ja ach ik had wel bananen. Verder een spuitzakje, voor slagroom gekocht. Maar ik had het beter moeten checken want het is een spuitzakje en ik had liever een spuitzak gehad. Maar ja de miskoop is 2 euro. Dus ik ga er gewoon in Nederland nog een tijdje van genieten. Verder dan door de buurt met keukenwinkel spullen gewandeld en een klein stukje china town. Toen via Plaza di Armas, toch even kijken hoe dat er nu uitziet. In het hele centrum staan grote hekken waarmee ze zo straten kunnen afsluiten en er zijn veel agenten op straat. Later zag ik een hele colonne politie auto's van die trucs naar het centrum scheuren. Allemaal agente in de achterbak maar niet met een ingewikkeld pak aan, en de sirenes waren om hun eigen mannelijkheid een boost te geven. Tenminste dat dacht ook de taxi chauffeur geweest. 

Ook nog een kwartiertje op het strand geweest in Chorillos, maar ik vond er geen zak aan. Dus heb ik gezegd dat ik mij verveelde en ben weer weggegaan. Je kan ook niet altijd overal blijven tot de zon ondergaat of opgaat. Ik was er rond 16.30 dus meer dan verveeld in het zand zitten was het niet. D&C hadden gevraagd of ik kwam. Waren nog twee meisjes bij, maar toen het gesprek over bier ging, dacht ik oh nou daar heb ik ieder geval geen zin in. Wegwezen. 

Oh en Splinter Chabot Roze brieven gelezen. Er zijn volgens mij al een miljoen coming-out boeken. Maar ik dacht zelf wel zonder zijn boek gelezen te hebben misschien moet ik mij ook eens op het genre storten. Ik ga dan alleen wel een beetje fantasie gebruiken, anders is er ook maar weinig aan. Al komen er geen verhalen in over zelfmoord en zo. Misschien als moto Resume van Dorothy Parker :

Resumé

BY DOROTHY PARKER

Razors pain you;

Rivers are damp;

Acids stain you;

And drugs cause cramp.

Guns aren’t lawful;

Nooses give;

Gas smells awful;

You might as well live.

Oh nu had ik ineens een ander lettertype zomaar van het net gehaald. Maar nu is het weer goed. Maar ja Splinter dus. Ja die heeft brieven verzameld, niet die van mij over coming out. Een over een jongen die wel zelfmoord had gepleegd, jongen uit de biblebelt. Verschrikkelijk ook omdat het toch nog wel vaak lijkt te gebeuren. 

Gelukkig gaat het hier met de homo emancipatie de goede kant op. Ik zag namelijk gisteren lesbische en homo kunst. Waarom spring ik nu weer in en uit. Pffff oh oh. Nou ja ik heb op de markt gegeten. Causa en biefstuk met Russische salade, veel bieten en rijst. Was spotgoedkoop. Ik moet het afkloppen maar ik heb er geen darmklachten aan overgehouden. En was nog smakelijk ook. De eerste foto is van de ceviche van de dag daarvoor. Ik wilde ceviche eten, wel één van een garnaalvrije generatie. Ik had ook leche de tigre besteld, maar daar hadden oh hoe erg een aantal garnalen het leven voor gelegd. Dus die heb ik maar aan meneer Migeas, die trouwens ouders heeft die Jehova getuigen zijn. Maar die geven tenminste meer om hun kind dan om god. 

Een schets van een lama.......

Sergio 

Kijk nog toch Lesbische kunst. En een vlekje van mijn flits. 

En homo kunst en een vlekje van mijn flits 

In Lima

 Niet dat ik veel te melden heb, maar ik ben weer in Lima. De weg van de luchthaven is altijd wel een dingentje. Je denkt waar ben ik aangekomen. Ik weet het inmiddels. Maar toch, nu kreeg ik een beetje een toeristische route, meer langs de zee, maar dat is ook vooral omdat je flink kan scheuren. Als ik zelf Lima lam zou willen leggen zou ik de weg bij het vliegveld blokkeren. Maar ik denk dat je dan toch vrij snel wordt weggekunppeld. De weg was dus ook helemaal normaal. Wel met gevaarlijke kuilen en lelijke bulten. Het was net donker toen ik bij Herbert in zijn auto stapte. Die heeft een soort van uber gebeuren. Dus dat is mooi kunnen we elkaar een beetje helpen. 
Gisteren op Berlin een biertje gedronken. Daarna even in de disco gekeken. Daar was het leven als vanouds. Daar werd wel de hele goegemeente lamgelegd. Maar dat kwam toch vooral door bier en Sangria. Ik heb gezien hoe ze dat maken. Het is zoetewijn, en daarna alles uit het drankenkabinet een scheut en tenslotte fanta, en nog iets. Ik heb een laagje in een bekertje gedronken en de rest aan twee dorstige daarna lamgelegde heren laten uitschenken. Ik weet van een andere keer dat ik er een dag groen van zag, en had daar voor vandaag geen zin in. 

Ga straks lunchen met Migeas.......