Laatste dag in Lima

 Hier om de hoek zitten schattige antiek winkeltjes, het is Miraflores, dus het is geen rommelmarkt bric-brac. Maar zeg maar dingen waarvan je ook niet altijd weet of het kunst of kitsch is. Ik stond in een zaak te kijken naar die beeldjes die voorop de limo staan, 400 dollar. Maar ja dan had je wel een heel stuk ijzer, of wat het was. Verder de KLM huisjes die doen hier ook 60 dollar. Ik denk dat als ik ze beide had gekocht ik het wel terug had kunnen brengen tot 50 per stuk maar dan toch nog een vorste investering voor hier. Maar gisteren dacht ik het is dus tijd voor cultuur, dus was ik naar het Museum voor de moderne kunst gegaan. Ik vond het daar vervolgens erg leuk, zodat ik weer  in een taxi gesprongen ben en naar het centrum van Lima gegaan ben om daar het museum van Lima te bezoeken. Ineens zo op de valreep nog cultureel bezig. Ondertussen liet M het weer afweten. Hij moest op de loodgieter wachten, en vandaag begint een nieuw baantje. Dus een heftig afscheid nemen zit er niet in. 

Het museum voor de moderne kunst is een soort verademing. Want van al die precolumbiaanse vazen en die religieuze schilderijen is het goed om soms ook iets moderns te ontwaren. Men had er een expo met iets over de zon, geloof ik. Dat snapte ik niet helemaal. Verder was er een gemeenschap van inheemse dames die tijdens de corona het vuur onder de ayahuasca  kookpot hadden opgestookt en aan het lappen maken geslagen waren. Ik vond het een leuk resultaat. 

Het geeft zeg maar een beetje de sfeer weer van zo'n lokale gemeenschap. Ze hebben hier flink geleden onder de lockdown. En het zit er nog steeds in, ik moest aan de grens immers nog mijn corona-app activeren. Daarna was er een zaaltje dat vol hing met kunst waarvan ik het thema niet meteen, eigenlijk natuurlijk niet helemaal niet begreep, maar er hingen wel weer mooie dingen. Dus ach dan maar het thema gemist. 

Kijk nou toch een blote jongen in het bos. Een paar manchetes feestelijk beschilderd, zo kun je er nog best iets leuks mee. Al moet ik nog blijven werken aan een kunst werk recht op de foto te krijgen. Mijn excuse kan zijn dat ik afgeleid werd door twee heren die er ook rondliepen. Een had mooie lange grijze manen en ze spraken engels met elkaar, en hadden duidelijk hardop meer verstand van kunst dan ik. Maar ja ik bemoeide me dan weer niet met hun gesprekken. 

Toen was het op met de taxi naar centrum van Lima. Ik gebruik, met dank aan Neelie Smit Kroes, waar zouden we zijn zonder haar veel Uber. Al ging ik terug uit het centrum van Lima met een gewone taxi. Maar die wist de weg weer niet, waardoor ik het laatste blok ben gaan lopen. 

Dit is de dood van Atuhalpaca. De Inca die zou worden vrijgelaten op het moment dat de hut in Cajamarca was gevuld met goud. De Spanjaarden hielden zich niet aan de deal. 

Dit is altijd mooi, maar volgens mij is het niet in Peru. Maar ik ben vergeten waar het dan wel is. 

Zo gingen ze over straat, de Peruaanse schonen in vervlogen tijden. Tja nou, het doet me nog het meest denken aan de eerste creatie die Lizzo aan had, en waarvan M (andere) zei een Grobbenbol 

Een foto van de beroemde Hermanos Vargas waarvan de bekendheid in Peru matig is. Maar ik zag een keer een mooie expo van ze, en ze maakten in de jaren 20 in Arquipa hele mooie foto's maakten van dames in jurkjes uit die tijd en een soort thema feesten. Maar ja hier dus verder niet of nauwelijks te vinden. Ik vind dat ze een plek in de geschiedenis verdienen. Maar ja wie ben ik Maar deze foto zegt al wel veel want met die enorme deken. Hahaha, het is zo iets als de Staalmeesters, waarbij het tafelkleed ook heel veel aandacht vraagt, nou dat is hier met het geheel witte laken ook zeker het geval. 

Verder nog mooie kunst gezien in Iquitos waarbij de Starry night van Van Gogh was gebruikt om hun nieuwe brug een plek onder de sterren te geven. 

En hier laat ik het dan voorlopig bij. Het zijn me wel weer Jacques avonturen.