Ondertussen gisteren Sammy gezien en vandaag Angelo. Sammy wordt een stevige mannetje. Hij deed natuurlijk zijn tempo latino eer aan door te zeggen ik ben er om 20.00 uur, en vervolgens om 22.00 te verschijnen. Tja, hij zei dat hij om 20.00 zou laten weten of hij zou komen, maar toen zei hij weer een uur. Slome toestanden. Angelo was perfect op tijd. Dat kunnen we dan weer over hem zeggen. Waarbij ik 10 minuten te laat was omdat ik onder zeil was gegaan. Samen een taartje gegeten......
zondag 16 april 2023
Madrid
Nog niet helemaal blij met het internet hier. Oh problemen met de moderne tijd. En problemen met de oude tijd. Ik had mij verheugd op het zien van de Caravaggio van Salome met het hoofd van Johannes de Doper. Die schijnen ze hier te verstoppen in het Koninklijk paleis. Nou dat deel van het verstoppen klopt. Voor de naïeve toerist zeker. Nadat ik een fikse tijd in de rij had gestaan mocht ik eindelijk het paleis binnen. Stom dat ik niet online een kaartje had gekocht. Het was natuurlijk met de gebruikelijke subtiele smaak van de Bourbons en andere voorzaten. Hier en daar een schaars ornament en de rest van de hut helemaal verguld vol met tierelantijnen klatergoud en marmer. Helaas hadden ze de Caravaggio uitgeleend of verkocht, of naar de lommer gebracht. Die heb ik niet gezien, wel een trap waar je volgens Marlene Dietrich zo met een paard op naar binnen kunnen stormen en zoiets roepen als ik heb de moren verslagen of we moeten Armada bouwen. Het is duidelijk dat ook Spanje mooi heeft verdiend aan de koloniën. Er hingen een paar Velaques en ook Giordano. Ik vind het wel grappig, omdat deze italiaan hofschilder was voor de Bourbons krijgt hij de titel van Spaanse meester. Maar ik was niet voldoende aan mijn trekken gekomen met de musea dus ik heb daarna half Madrid nog doorgewandeld op zoek naar het museum van Lazaro Galdiano. Een of andere dude die teveel geld had en allerlei schilderijen heeft aangeschaft. Waarbij er een stuk of drie zijn uit het atlelier van Jeroen Bosch. Ze leken vrij echt, maar ja er stond al bij bodega. Dus zelf vonden ze ook niet echt. Een Ribiera, die hier natuurlijk ook doorgaat als Spaanse meester maar feitelijk in Spanje nooit iets geschilderd te hebben, maar comfortabel aan het hof van de Bourbons in Napels zijn talent ontdekte. Verder een Hendrik van Someren, een Caravaggist. Kwam ik toch nog een beetje aan mijn trekken en een schilderij van een leerling van Da Vinci. Het museum geloofde geloof ik goed in zich zelf. Ze zeiden het mooiste wat je van de leerlingen van Da Vinci kunt vinden in Spanje. Ik ben nog niet op zoek geweest maar het leek mij wel waar. Ze zeiden ook dat je als je kennis wilde maken met de Spaanse schilderkunst je niet verder hoefde te gaan dan daar. Ok dat zullen we dan maar aannemen. Daarna in een typische spaanse hut gelunched. Pasta met baby paling en garnalen, die heb ik aan de kant geschoven. Stoofvlees en citroentaart. Ik had een beetje in het glaasje gekeken en vergat met mijn suffe hoofd mijn Dopper. Maar omdat het om de hoek zit ben ik daar weer gelukkige eigenaar van.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)

Geen opmerkingen:
Een reactie posten