Meer Parijs

Gelukkig is het hier weer wat warmer. Het appartement waar we zitten is prima. Het kan een beetje doorwaaien. Hoewel er wel veel verkeer is over de Rue de Parmentier laat ik het raam gewoon open. We zitten boven het metro station, handig voor als we een kant op willen. Gisteren naar het Louvre geweest. Via een geheim ingang naar binnen gegaan. Waardoor we eigenlijk helmaal geen rijen hebben gezien. Wel mensen massa's want iedereen moet toch met een selfie bij de Mona Lisa. Die andere Da Vinci schilderijen hangen er altijd een beetje zielig bij. Voor de vele Rafaels is al helemaal geen aandacht van de chinezen. Die zijn toch zeg maar cultureel aan hun gerief gekomen met van Gogh en Mona Lisa. Het blijft een beetje een doolhof dat gebouw. Nou eigenlijk valt het wel mee. Maar je bent niet zomaar van de ene kant naar de andere. Misschien moeten ze ooit helemaal aan de kop nog een tunnel graven, dat zou wel goed zijn voor de doorstroom en misschien een glijbaan naar winkels na de mona lisa. Kan je als japanner nog snel een potlood, onderzetters, kussensloop, gommetje, paraplu, beker en tas kopen met de afbeelding van Mona en gelukkig verder leven. We zouden eigenlijk naar TJ en de homo marathon gaan kijken. Maar hij was vrij sloom in onthullen waar het precies was, en toen hebben we maar opgegeven om te gaan kijken. En hebben we dus zelf een marathon in het Louvre gelopen. Want we moesten immers ook nog al die andere zaken bekijken zoals een mannetje uit Jordanie en maskers uit de Usa. Verder de Van Meers, Rembrandts etc. Ik vraag me af of Ootjes smile kan concurreren met die van Mona Lisa. Dan gaat Gregory Porter in de toekomst vast zingen, Are you real Ootje or just a lovely work of art. Ik weet het niet, in Nederland kan ze de concurrentie misschien aan met de Aardappeleters, maar verder ik weet het niet.
Daarna Hans gegeten bij een paar aardige maar kleine dames. Ik had er een stuk quiche genomen. Ik weet niet of de dames extra vroeg waren opgestaan om eieren te klutsen. Het kan best zijn dat ze iets uitgeslapen hadden en het bij de Macro hadden gehaald. Die avond kwam TJ zonder Beatrice. Beatrice had een scene geschopt bij de homo marathon. Nou ben ik vergeten of je dat mag zeggen homo marathon. Nou dan Gay marathon, het zijn tenslotte gaygames hier.
Anyway te midden van alle LGBT deelnemers, en de LGBT Hetro die openminded zijn, alle 114 deelnemers liep TJ. Zijn vriend J. stond met Beatrice op zijn arm. Komt TJ voorbij, bij het zien van Bea trekt hij een sprint. Bea krijgt een acute aanval van verlatingsangst en begint te blaffen en geraakt geheel van slag. Vlak voor de finish herhaalde deze dramatische scene zich. Het resulteerde er wel in dat Beatrice zich nog net niet vast beet in de zwaar geteisterde kuiten van TJ. Maar toch niet meer was los te branden van haar baasje. Al kwam dus TJ s avonds hier wel naar toe. We hebben aan het kanaal gegeten, een soort antipasti van veel worst en kaas en daarna een cafe gourmet. Hans het is daar bij die ober met die bultjes op zijn arm. Ik denk van nature, niet zoals die lippen van die dames bij de Rue San Michel, dat was duidelijk geen natuur. Vandaag naar het Rodin museum geweest. Ik kwam er achter dat hij vooral schetsen maakt en dat anderen met marmer en koper er iets moois van moesten maken. De tuin was erg mooi, het paleis van hem ook, hij had het goed voor elkaar. Ik vind net perse zijn beelden altijd mooi. Soms wel. Daarna naar La Defence. Daar is men de menselijke maat een beetje kwijt geraakt. Wonderlijk want men dweept hier juist met Da Vinci. Een salade gegeten, maar het was een soort salade ham kaas. Veel ham en veel kaas.

Parijs

Eindelijk weg uit het koude kikkerland. Al had ik het idee dat er nog een paar woestijn ratten in Amsterdam waren maar dat de rest toch een veilig heen komen had gezocht. Maar Adele is nog niet dood of trojka hier trojka daar ja je ziet ze veel dit jaar. Daar zijn die verrekte wolven weer.
Maar Parijs dus. In de Rue de Parmentier. Dicht bij het place de republique, en onderweg naar Belleville. De eerste dag was het hier ook verschrikkelijk warm, maar daarna werd het beter. We zijn al in het Picasso Museum geweest, was kunnen we er over zeggen, veel Picasso soms mooi maas niet altijd. Sinds ik een overdosis instrumenten in New York heb gehad denk is soms mmmm Pablito niet weer een dame met 4 borsten, of een vis als hoofddeksel. Of van die dikke mannetjes, vrouwen maar die zijn vooral in Sint Petersburgs. Hier dus, de collectie. Het was mooi. Daarna de volgende dag het Museum de Orsay, ook daar veel kunst, gelukkig ook wat meubels. Al is het wel een overdosis. De Aziaten staan met zijn allen te soppen voor van Gogh, andere meesters laten ze meer met rust. Het zelf portret is een waar hoogte punt. Ik zag een mevrouw die een foto maakte van het oor. Ik ben natuurlijk zelf ook geen maagdelijke ziel, maar op oren nou ja. Misschien was de dame arts. Helaas was het andere deel van het hoofd, zonder oor verstopt omdat hij zich zelf schuin had geschilderd. Ik moet zeggen dat de aandacht voor van Gogh in schril contrast stond tot de aandacht voor de Jan Steen, en de Rembrandt, daar stond allleen Marjan te turen. Het museum van de 30er jaren dat we ook bezochten had slechts één andere bezoekster, en die was niet Japans. Toestanden dus daar Picasso en in het Orsay. Je kon er bijna over de mensen lopen. Er was ook nog een kerel die maakte een foto van Pisarro zo ongeveer op het doek. Tja dan is het alleen stippen. Vandaag Pompidou, nu zijn we helemaal klaar met de moderne kunst. We wilden terug in tijd met het Cluny, dat is vooral een top museum als je Japanse toerist met een eenhoorn fetisj bent. Ik zal de zaak met wat fotos illustreren