Terug in Europa

Zoals ik had gepland ben ik weer in Europa. In Spanje, eerst Algeciras en nu Malaga. De reis ging voorspoedig, al kan ik wel nu even geen Marokaanse trein meer zien. Bij de douane werden mijn borden nog bespied. Maar ja bordjes van een paar euro uit een vage winkel. Dat is vast geen antiek. Ik mocht ze ook gewoon meenemen. Maar het is hier echt warm, nu weer 34 graden. Of ben ik een watje. Ik heb nu airco. Dat is voor een keer ook wel prettig. En hij doet het ook nog. Dat is natuurlijk helemaal top.
Die boot reis was ook wel iets.Dat was natuurlijk met 12.000 marokanen, inclusief kinderen die de hele tijd liepen te gillen. Die ouders dachten natuurlijk, beter hier op de boot dan in de auto. Verder ging het gladjes, ik ben alleen niet op het dek geweest wist niet hoe ik dat alleen met alle troep kon combineren. Nu dus in Spanje. Eerst in een havenstadje omdat daar de boot aankomt, en vandaag met de bus naar Malaga. Morgen in alle vroegte naar huis.
Het Thijssen museum bezocht. Het is wel iets minder dan in Madrid. Je moet het hier doen met 1 Zub aron en een nog een overzicht van schilders van de spaanse soort van rond 1900. Aardig maar niet om een heel blog over vol te schrijven. Het museum in ALgeciras was een zielige vertoning, meer dan wat opgegrave resten hadden ze niet. De rest was gesloten. Maar in ieder geval twee musea gezien vandaag, dat is tenminste iets.
Verder lees ik nu over de Heilige Teresa van Avilla, het valt allemaal niet mee. Pff met de airco is het een soort van fris te noemen. Het voorkomt dat ik meteen onder de douche spring. Je ziet hier onderweg naar toe veel mooie golfbanen. Dat is nog al dubbel want daarvoor wordt bij de burger bevolking soms de kraan dicht gedraaid. Maar ja golfen is leiden zullen we maar denken.
Ik moet zo nog maar een beetje gaan rondhobbelen, wie weet wanneer ik hier weer kom.
In de kerk van AL zag ik nog een mooi beeld van Sint Nicolaas, hij redde drie kinderen uit een ton, gedoe, maar één kindje was donker.Tja wat we daar nou weer van moeten denken. Ook mooi beeld van Lucia met haar ogen op een bordje. Maar leek een wankele contructie, hoop maar dat de ogen straks niet door de kerk rollen. Verder nog het stadje San Rogue gepasseerd, moet ik naar toe. Voor de pest heilige

Naked Lunch en little no neck monsters

In Tanger een stad die velen inspireerde, ik geloof als laatste een Nederlandse crimineel. Slopende treinreis uit Casablanca naar hier. Het hotel in Casablanca was het soort hotel waar je wel een boek kunt schrijven. Het is jammer dat er andere toeristen zijn, maar ja dat is het leven. Ik zit nu in een soort van Riad hotel. Het is wel ok, minder romantisch, net stond de zon vol op de kamer dat was iets minder. Ik reis nu verder alleen morgen de boot halen en ik ben weer in Europa. Ik geloof toch dat Marokko warm is zo midden in de zomer. Nu in korte broek in de avond bij de limoenboom gaat het wel. Wonderlijkste ervaring, een hollandse marokaan geholpen omdat hij de taal niet sprak. Hij wist nu duidelijk te maken hoe je een broodje moest meenemen. Met mijn basis spaans ging dat wel. Verder lees ik nu Karen Blixen, is het bekend dat ik fan van haar ben, van deze schrijfster die ook bekend staat als Isak Dinaksen, ofzo. Voor een ieder bekend van Out of Africa. Maar ze schrijft ok nog fantastische korte verhalen die je meenemen naar vroeger tijden. Bijvoorbeeld naar Amsterdam zo rond 1770 naar de familie Cats die problemen krijgen omdat ze gewend zijn aan een zwart schaap in de familie. Maar op een keer draait hij bij en wordt het een goede jongen. Met gevolg dat de hele familie rampspoed krijgt. Biedt die jongen aan om toch maar weer een bad boy te worden, komt het toch nog goed. Die Llogas is uit, hij is in Casablanca gebleven. Bij dit boekje ben ik tempted om het mee terug te slepen naar Nederland. Maar waarschijnlijk lees ik het toch nooit meer, misschien moet ik een keer een verzameld werk kopen, zoveel is er toch niet van Karen.
Verder nog ik heb mijn best gedaan wat jongens tegen te komen die ik al kende. Maar waarschijnlijk denken ze allemaal oh die is hier, nou kan volgende week, volgend jaar ook nog wel maar dan ben ik natuurlijk al lang weer gevlogen. Ik baal er alleen van dat de plaats van de boten is verplaatst zat hier eerst bij de haven, maar nu ergens in een nieuwe haven 30 km uit de stad. Moet er maar met een taxi heen. Is dan een dure affaire voor hier, maar ja die anderen krijgen hier allemaal verkeersboetes, dus ach ik ga het overleven.
Als je hier bent, moet je ook vaak denken aan de erge dingen die gebeuren in de wereld. Ik zag ze natuurlijk allemaal rondspringen met die henna tattoo's. Moest ik denken aan het aller ergste nieuws van vorige zomer, de koude rillingen lopen me nog over de rug. Zeker omdat we ook nog vele beelden live te zien krijgen, het deed een mens terug verlangen naar nieuw over de lokale bakker, desnoods een bomaanslag. Nee dan dat verschrikkelijke nieuws van Gerard Joling, die op sterven na dood was door een henna vergiftiging, ik heb nog nooit zo'n verschrikkelijk nieuws bericht gehoord. Werkelijk waar ik zou ook gaan gillen met zoveel rampspoed. Ik hou mij verre van dit soort zaken.

You must remember this

Ja de berichtgeving is wat wisselvallig, het weer niet. Het is hoog zomer, tering heet, en het hotel Central waar ik in Casablanca mijn tenten heb opgeslagen is prima. Ik zag in tripadvisor iemand die het helemaal de grond in boorde maar dat was niet terrecht. Ik vind het prima. Nou heb ik natuurlijk niet de allerduurste smaak, maar toch.
De mensen die ik tegenkom, die zijn meestal aardig maar ze zijn wel van de afdeling whats in it for me. Ik was de eerste avond gespot door een jongen op het terras die later via internet vroeg of ik het was. Dat klopte. Verder heb ik het neefje van de marokaanse familie uit Salerno een paar minuten gezien, verder is hij druk, druk. Dan op het terras nog met een paar andere heren gesproken, vooral met typje dat me al eerder had gezien, en zijn vrienden. Waar dan ook nog een nederlander bij aanschoof. Een donkere meneer die ik later ook nog zag paraderen, maar die toen in gezelschap was van zijn schatje, en dus in de better people modes was. Als je door de Medina loopt wil natuurlijk iedereen zijn waar aan je slijten.Die is in Casa wel beter dan in Agadir of Mara. Het is hier nog een beetje te handelen. De jacht op blauwe bordjes heeft een geheel nieuwe wending gekregen toen ik op de collectie van het Camenbert museum stuitte. Enige bordjes met advertenties uit de jaren 20 om de kaas aan de man en vrouw te brengen. Ik ben helemaal verrukt. Dat is dan weer anders dan het duitse verrukt. A. zit nog steeds in a. Vandaag nog geen teken van leven ontvangen. Als het goed is komt hij morgen naar Tanger, en anders nou dan ga ik er geen rimpels door krijgen.
Net naar de kapper geweest. De jongen in de Medina vroeg eerst 5 euro, wat hier belachelijk veel geld is, ik heb afgedongen naar 3. Waarschijnlijk nog te veel. Het is alleen jammer dat het nu wel voor heel casablanca duidelijk is dat ik een grijze dakduif ben. Er zijn natuurlijk erger dingen, maar dit is ook wel iets. Ik heb helaas niet meer alle natuurlijke schoonheid. Al kom ik nog weg zonder botox en 21 cremes. Verder heb ik al wel nagedacht over mijn tanden recht te laten zetten, iets met mijn borsten te doen en fillers, maar ik denk toch dat ik voor borsten ga vragen wat het kost in columbia.
Ik lees nu llogas, de stad en de honden, of omgekeerd. Ik weet het niet helemaal met zijn stijl van vertellen, ik vind het een beetje chaotisch, dat was ook al zo bij Julia en de scriptwriter. Dus waarschijnlijk is het de man zijn stijl. Renate Dorrestein is uit, dat vond ik ook een beetje een rommelige vertelling.
Hier in Casa is eigenlijk niets van cultuur te beleven, er is 1 museum, een jood historisch museum. Om het gebrek aan monumenten een beetje te verbloemen is er die enorme moskee gebouwd. Waarbij groot en mooi niet altijd samen hoeven te gaan. Verder is er art deco maar daar bleek ik in 10 minuten door heen gewandeld te zijn. Toen ging ik op het terras zitten, kreeg ik gezelschap van een senagalees, weinig aanspraak, al vroeg hij wel om geld MMMMm nee maar niet
 

in Marokko

Bijna alweer een week in Marokko, soms leuk en soms niet leuk. Het is zeker in Marrakech knap warm waardoor ik snel in de stress schiet en ik weet ook niet of A. nou heel erg van rondtrekken houdt. Die zit nu in Agadir,en ik in Casablanca. Over de eerste stad, Marrakech, ik vind het vreselijk romantisch, je gaat in een Riad zitten en waant je een arabische prins. Buiten is het een grote rommel. Allerlei straatjes waar geen touw aan vast is te knopen en veel marokanen die schreeuwend de dag door brengen. Veelal met het aan de tourist brengen van prullaria, die trouwens ook door de Marokaase toerist wordt verslonden. We zaten in een piepkleine Riad. Er waren 3 kamers, waarvan er nog 1 een beetje bezet was. Verder was het er rustig. Ik schoot bij aankomst al in de stress, want geen A. te bekennen en ook geen georganiseerde taxi. Maar die bleek er later wel te staan, en na nog een tijdje was A. met de brommer gehaald en was het wel ok. In de taxi kwamen we vervolgens een Ibrahim tegen die keurig met een overhemd aan maar mee moest eten, zo gaat dat hier blijkbaar. Nou ja omdat het geen pukkel kost, 6 euro voor de familie, en hier in de hut waar ik nu ben is het ontbijt al 8 euro ben ik me er niet over gaan opwinden. Wel even toen iedereen een drankje ging organiseren en mij niets gevraagd werd.
Na nog een paar dagen in Marakech te hebben rondgehangen zijn we naar Agadir gegaan na wederom wat gestress kwam ik in een beetje afgeragd maar ok strandhotel Sinibad of iets dergelijks, het lag aan een relaxed pleintje met wat terrassen, en meneer A kwam steeds langs om mij te vermaken. zZoals couscous bij de familie, wat alleen wel heel erg lang duurde, en ik moest in een hoekje zitten omdat ik anders de vrouwen zou zien, of hun mij je weet het niet. Het internet is niet optimaal later meer